Πρόσκληση στη παρουσίαση του βιβλίου “Σκιές της Πόλης”/ “Skies tis polis” book presentation

Πρόσκληση
Το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος και οι εκδόσεις Ευρασία σας προσκαλούν σε εκδήλωση που θα γίνει τη Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2009 και ώρα 19:00 στο Μέγαρο της Παλαιάς Βουλής για την παρουσίαση του βιβλίου του Γιώργου Λιόλιου:

«Σκιές της πόλης»
Αναπαράσταση του διωγμού των Εβραίων της Βέροιας

Την εκδήλωση θα προλογίσει ο Πρόεδρος του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου Ελλάδος κ. Μωυσής Κωνσταντίνης.
Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι:
— Θάνος Βερέμης [καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών]
— Νίκος Μπακουνάκης [αρχισυντάκτης στο «TO ΒΗΜΑ της Κυριακής»,  επίκ. καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου]
— Γιώργος Λιόλιος [δικηγόρος, συγγραφέας]
Τη συζήτηση θα συντονίσει ο κ. Σταύρος Ζουμπουλάκης [διευθυντής του περιοδικού «Νέα Εστία»].

Το βιβλίο το είχα διαβάσει το καλοκαίρι οπότε κάποια στιγμή να περιμένετε και την αναλυτική παρουσίαση του από τον υποφαινόμενο. Εν συντομία καλό και από τις σπάνιες περιπτώσεις στην ελληνική βιβλιογραφία της Σοά/Ολοκαυτώματος που ο συγγραφέας πράγματι έχει μια ιδέα για το τι γράφει – δεν είναι τυχαίο όπως και οι Δορδανάς, Καβάλα κτλ είναι σχετικά νέος. Περισσότερα στο μέλλον. :-)

English excerpt: An invitation to the book presentation of Yorgos Liolios “Skies tis polis” which deals with the extermination of the Jewish Community of Veria during WW2; since I read the book during the summer I shall limit myself in stating that it’s a good book whose author actually has an idea on what he’s talking about – an exception in the greek bibliography of the Shoah. An extensive presentation shall follow in the future.

Σιμχά Τορά και Eβραϊκά παρατσούκλια / Simcha Torah and Jewish nicknames

Ελληνικά (english translation follows)

Ενα Σέφερ Τορά/source:wikipedia

Με το τέλος του Σουκώτ έρχεται η γιορτή της Σιμχά Τορά που στα ελληνικά αποδίδεται ως η γιορτή της Χαράς της Τορά, (Τορά ονομάζεται η Πεντάτευχος και πάνω κάτω αντιστοιχεί στην σε αυτό που οι Χριστιανοί ονομάζουν Παλαιά Διαθήκη). Στη Σιμχά Τορά γιορτάζουμε το τέλος του ετήσιου κύκλου ανάγνωσης της Τορά που διαιρείται σε 52-54 εβδομαδιαία κομμάτια, (περασσά), που διαβάζονται κάθε βδομάδα στην Συναγωγή. Η ανάγνωση του τελευταίου κομματιού αποτελεί την αφορμή για μια μεγάλη γιορτή στην συναγωγή.

Οπως ξέρουμε η συμμετοχή στην ίδια την λειτουργία δεν αποτελεί αποκλειστικότητα του ραβίνου όπως ο ιερέας που ηγείται στην χριστιανική ορθόδοξη τελετουργία, αλλά ο κάθε εβραίος συμμετέχει ατομικά και μπορεί να τελέσει αυτός την όποια λειτουργία. Έτσι στην Ελλάδα υπάρχει το έθιμο για την Σιμχά Τορά να διαλέγονται δύο άτομα, συνήθως νιόπαντροι, που ο ένας ονομάζεται Χατάν Τορά δηλαδή γαμπρός της Τορά που διαβάζει το τελευταίο κεφάλαιο και ο άλλος Χατάν Μπερεσίτ δηλαδή γαμπρός της Γέννεσης που είναι το πρώτο κεφάλαιο.

Εγκαίνια της Μπετ Ελ/Πηγή:ΚΙΣ

Κατά την διάρκεια της τελετής οι κύλινδροι της Τορά, (αυτοί στην φωτογραφία αριστερά και που ονομάζονται Σέφερ Τορά), περιφέρονται 7 φορές γύρω από την Συναγωγή (οι λεγόμενες ακαφότ) και συχνά περνάνε κάτω από μια χουπά γιατί ο δεσμός του εβραϊκού λαού με την Τορά παρομοιάζεται με τον γάμο. Αυτό όμως που δεν γίνεται εύκολα αντιληπτό είναι οτι αυτές οι περιφορές δεν γίνονται σε κλίμα αυστηρό ή έστω σοβαρό. Η πρώτη περιφορά γίνεται από τους δύο Χατάν ενώ ολόκληρος ο κόσμος στην συναγωγή τραγουδά και χορεύει. Ακόμα και στις πιο λιτές συγκεντρώσεις ο θόρυβος από τα τραγούδια ακούγεται ως έξω, ενώ στο παρελθόν ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να καταναλωθούν σημαντικές ποσότητες από ρακί. Μάλιστα ορισμένες συναγωγές, που οφείλουμε να θυμόμαστε αποτελούσαν έναν ημιαυτόνομο μικρόκοσμο, όπως η Συναγωγή Σιτσίλια στην Θεσσαλονίκη το είχαν θεσμοθετήσει και αμέσως μετά την ανάγνωση του τελευταίου κομματιού ένα μπουκάλι ρακί περνούσε από χέρι σε χέρι και ο καθένας έπινε από μια γουλιά, ενώ μετά τους προσφέρονταν από λίγο απόσταγμα κανέλας για να αρωματίσουν τα μαντήλια τους σε ανάμνηση της χαράς και ευωδίας που προκαλεί το ξεκίνημα ανάγνωσης της Τορά από την αρχή.

Μικρά παιδιά ετοιμάζονται να κακοποιηθούν από αδίστακτες γριούλες/Πηγή:aitzhayim.org

Μετά τους χατάν τις υπόλοιπες περιφορές τις κάνουν τα μικρότερα παιδιά τα οποία δέχονται άγρια κακοποίηση από τους ηλικιωμένους που παρευρίσκονται υπό μορφή τσιμπημάτων των μάγουλων ή ανακατώματος των μαλλιών καθώς περνάνε μέσα στα τραγούδια και τον χορό, (ο γραφών έχει παιδικά τραύματα όπως φαντάζεστε). Όπως είπαμε τα τραγούδια συνεχίζουν ακάθεκτα, ενώ σε μερικές συναγωγές τους ραίνουν με ροδοπέταλα, (ιδιαίτερα αν υπάρχει γυναικωνίτης σε όροφο όπως έχω δει στην Συναγωγή Μοναστηριωτών στην Θεσσαλονίκη και που αποτελεί ένα επιβλητικό θέαμα μαζί με την ιδιαίτερη ακουστική της), ή παλαιότερα με γλυκά. Η φωτογραφία δεξιά αν και προέρχεται από μια διαφορετική περίσταση, τα εγκαίνια της Συναγωγής Μπετ Ελ στο εβραϊκό γηροκομείο Ρέστειον στην Αθήνα, είναι άκρως ενδεικτική της όλης ατμόσφαιρας.

Η κάθε συναγωγή είχε τα δικά της έθιμα, πχ η Συναγωγή Εβόρα στην Θεσσαλονίκη συνήθιζε να ετοιμάζει μια μεγάλη ποσότητα από ρύζι το οποίο το πετούσε στους χατάν φωνάζοντας “αρρόζ” γιατί το παρατσούκλι της συναγωγής ήταν “ρύζι”. Μερικά από αυτά έχουν αφεθεί, ενώ άλλα νέα έχουν δημιουργηθεί. Στην Αθήνα στην συναγωγή της οδού Μελιδώνη σήμερα συνηθίζουν να μοιράζουν μεγάλες λαμπάδες που δημιουργούν μια φανταστική ατμόσφαιρα στο εξωτερικό της συναγωγής από τους εκατοντάδες εβραίους που μαζεύονται για να τραγουδήσουν. Παλαιότερα συνηθίζονταν να γίνεται μια πομπή που συνόδευε τους χατανίμ σπίτι, εν μέσω τραγουδιών και γέλιων – για ευνόητους λόγους αυτό το έθιμο έχει ατονήσει σήμερα.

Με την Σιμχά Τορά συνδέεται και το έθιμο στην Θεσσαλονίκη, οτι κάθε συναγωγή είχε το δικό της παρατσούκλι το οποίο έπαιζε μεγάλο ρόλο κατά την διάρκεια αλλά και μετά τη γιορτή. Το παρατσούκλι αυτό δεν είχε σχέση με άλλα παρατσούκλια του υπόλοιπου χρόνου αλλά σχετίζονταν ειδικά με την γιορτή, πχ η παλαιότερη συναγωγή της Θεσσαλονίκης που είχε ιδρυθεί τον 1ο αιώνα προ Κοινής Εποχής, στην γωνία Καλαποθάκη και Δημοσθένους, ονομάζεται Ετς αΧαίμ και την αποκαλούσαν οι υπόλοιποι εβραίοι κααλ δε λος γρέγος, δηλαδή συναγωγή των ελλήνων γιατί ανήκε στους ρωμανιώτες εβραίους. Το παρατσούκλι της όμως για το Σιμχάτ Τορά ήταν Ajo, δηλαδή σκόρδο γιατί υποτίθεται το αγαπούσαν ιδιαίτερα τα μέλη της.

Σήμερα η (εγκαταλελειμμένη) Ιτάλια Γιασάν/Πηγή:Ραδάμανθυς

Τα παρατσούκλια είχαν διάφορες προελεύσεις: τα μέλη της Μαγιόρ που βρισκόνταν γωνία Βενιζέλου με Τσιμισκή και είχε ιδρυθεί το 1492 ονομάζονταν ladron, δηλαδή κλέφτες. Αφορμή ήταν ο ανάγλυφος πύργος στο ιερό της συναγωγής που απεικόνιζε τον θυρεό των Τόρρες που ήταν οι προύχοντες της συναγωγής και διέθετε ένα πύργο που ανήκε στο οπλοστάσιο της Πάλμα, πρωτεύουσας της Μαγιόρκα από όπου κατάγονταν. Ο πύργος αυτός θύμιζε τους πύργους στο Γεντί Κουλέ όπου έκλειναν τους φυλακισμένους και από εκεί το όνομα. Τα μέλη της Προβένσια που ιδρύθηκε το 1394 από πρόσφυγες από την Προβηγκία ονομάζονταν proves, δηλαδή φτωχοί και αποτελούσε παραφθορά του ονόματος τους. Η συναγωγή Ιτάλια ιδρύθηκε μεταξύ του 1423 και 1492 και λόγω μεγέθους διαιρέθηκε στην Ιτάλια Γιασάν και Ιτάλια Χαντάς – η πρώτη βρίσκονταν στην σημερινή Πλατεία Αριστοτέλους που ονομάζονταν τότε Madrezika del Agua όπως σωστά μας πληροφορεί ο Ν.Γενημάκης, ενώ η δεύτερη στην γωνία Κ.Ντίλ (τότε ονομάζονταν Kucuk Italia Havrasi) και Βασ.Ηρακλείου (Haham Matalon) – ενώ σήμερα μπορείτε να την βρείτε στην οδό Βελισσαρίου στην φωτογραφία δεξιά. Το παρατσούκλι και τον δυο όμως ήταν raton, δηλαδή ποντίκι και τους έφερνε σε ευθεία αντιπαράθεση με τους θανάσιμους εχθρούς τους: την Συναγωγή Αραγόν που ήταν οι gato, αναφορά στην οικογένεια Γκατένιο που ήταν η καρδιά της συναγωγής. Ετσι λοιπόν όταν παρέες από την Ιτάλια Γιασάν περνούσαν μπροστά από τις πομπές της Αραγόν, πειράγματα εκτοξεύονταν από τις δυο παρατάξεις: Huid ratones que nosotros los gatos os vamos a tragar – Τρέξτε ποντίκια γιατί εμείς οι γάτοι θα σας κάνουμε μια χαψιά !

Οι συναγωγές της Θεσσαλονίκης ήταν δεκάδες και είναι δύσκολο να αναφέρω όλα τα παρατσούκλια: θα περιοριστώ στην συναγωγή των Ασκεναζίτων Ασκενάζ που γενικώς την αποκαλούσαν κααλ δε λος λόκος (συναγωγή των τρελών) αλλά για το Σιμχά Τορά υιοθετούσαν το mosca (μύγα) πιθανότητα αναφερόμενοι την καταγωγή από την Μόσχα. Τα μέλη της Συναγωγής Πούλια ονομάζονταν macarron ενδεικτικό της διαχρονικής σχέσης των ιταλών με το συγκεκριμένο έδεσμα, ενώ παρά την μεγάλη περηφάνια των μελών της Οτραντο το όνομα τους ήταν gallo γιατί θεωρούνταν φιλέριδες που αποτυπώνεται και στο παρατσούκλι κάαλ δε λος καμπάνταϊς (καπάνταης είναι ο κουτσαβάκης στα τούρκικα). Η Καταλάν, στην γωνία Αγ.Σοφίας και Καστριτσίου, ονομάζονταν figo λόγω της παρουσίας συκιών δίπλα από την πόρτα της συναγωγής, αν και επιτήδειοι την αποκαλούσαν figo loco λόγω της ισχυρογνωμοσύνης των μελών της. Η Νεβέ Σεντέκ στην Φράγκων είχε το όνομα huerno λόγω της παρουσίας ενός μεγάλου κέρατος στον τοίχο ενάντια στο κακό μάτι. H Γκερούς Σεφαράντ, ίσως η σημαντικότερη ιστορικά λόγω της σύνδεσης της με δυο ογκόλιθους της παγκόσμιας εβραϊκής θρησκείας τον Σαμουέλ ντι Μεδίνα και τον Ιωσέφ Κάρο, βρισκόταν στο Καπάνι από το 1492 και το παρατσούκλι της ήταν mescita, δηλαδή μιναρές.

Και με αυτά: Χαγκ Σαμέαχ – Χαρούμενη Γιορτή!

Σημείωμα για μελλοντικές αναρτήσεις: η ενδιαφέρουσα ιστορία της συναγωγής Ιτάλια Γιασάν, ο εβραϊκός γάμος μιας και αναφέρθηκα στην χουπά, τα προστατευτικά των σεφερ τορά που είναι προνομιούχος τομέας της εβραϊκής τέχνης και ο ισχυρισμός οτι οι εβραίοι της Θεσσαλονίκης έφεραν το ρακί στον ελλαδικό χώρο, (argos beware)…

English

A Sefer Torah/source:wikipedia

With the end of Sukkot the feast of Simcha Torah comes along which can be freely translated as the feast of the Joy of the Torah, (where Torah is the Pentateuch which is approximately what Christians refer to as the Old Testament). In Simcha Torah we celebrate the end of the yearly circle of the Torah reading, which is divιded in 52-54 segments called perasha and are publicly read each week in the synagogue. The reading of the last part is cause for a great celebration in the temple.

As we know the participation in the Jewish rituals are not limited to the rabbi as in Christian rituals the priest leading the congregation; instead each Jew is participating on his own and he may conduct the service himself. So in Greece we have the custom of picking two people for the ceremony, usually newlyweds during the past year; the first is called Hatan Torah, the groom of the Torah and he reads the last chapter, while the other one is called Hatan Beresheet where Beresheet being the hebrew name for the first chapter of Genesis.

Beth El Synagogue opening/Source:CJB

During this ceremony the cylinders of the Torah, (those on the picture to your left and called Sefer Torah), are being carried around the synagogue for 7 times, (the akaphot) and often they pass under a chuppa because the bond of the Jewish people with the Torah is often compared to a wedding. The thing that may not be clear though is that these passages are not done in a serious or even austere climate. The first revolution is done by the two Hatanim while the whole congregation sings and dances. Even in the most spartan gatherings the sound of the songs can be heard from the outside and in the past it was a prime opportunity to down significants amounts of raki. Some congregations had even introduced this to their minhag like the Sicilia Synagogue in Salonica where after the last chapter a bottle of raki passed among the faithful for a sip and then some cinnamon essence was used to dampen the handkerchiefs as to remind of the joy and sweet fragrance produced when beginning to read the Torah from the start.

Small children ready to be molested by nasty old ladies/Source:aitzhayim.org

After the hatanim the other six akkafot are performed by the youngest children who are brutally illtreated by the elderly with violent peckings of the  cheeks or messing of the hair, (the writer does foster child traumas as you can imagine). As we said the singing continues while in some synagogues they are  sprinkled with rose petals, (especially if there is a women’s loft as I saw in the Monastirioton Synagogue in Salonica coupled with it’s special acoustics), or with sweets in the older times. The photo in the right although from a different occasion, the opening of the new synagogue Beth El in the Jewish Restion Elders’ Home in Athens, is indicative of the climate reigning.

Each synagogue had it’s own customs, eg the Evora Synagogue prepared a huge amount of rice which would be thrown by the people to the hatanim shouting arroz which was the nickname of the the synagogue.  Some of these have been forgotten while new ones have emerged: in Athens in the Synagogue of Melidoni Street they hand out huge candles which create a fantastic atmosphere in the exterior of the synagogue as hundreds of Jews gathered to sing. It was customary to accompany the hatanim home after the feast but this custom has been, understandably, abandoned nowadays.

The custom that each synagogue in Salonica had its own nickname was linked to the Simcha Torah and this played a major role during and after the celebrations. This nickname had nothing to do with the usual nicknames which were frequent during the rest of the year but were specifically linked to the Simcha Torah. For example the Etz aChaim Synagogue, the oldest in Salonica since it was founded in the 1st century BCE in the corner of Kalapothaki and Dimosthenous Streets, was called by the rest of the Jewish population Qaal de los Griegos because it was the congregation of the greek speaking Romaniote Jews. It’s nickname during the Simcha Torah though was Ajo because the members were presumably especially fond of garlic.

Τhe now abandoned Italia Yashan Synagogue/source:radamanth

The nicknames had many origins: the Mayor Synagogue members in the angle between Venizelou and Tsimiski Street founded in 1492 were called ladron, ie thieves. The occasion was the tower in relief over the echal of the synagogue which depicted the Torres family shield which was an eminent family of the congregation. The tower was reminiscent of the Palma de Mayorca arsenal from which most families originated and reminded of the Yedi Kule Towers in Salonica where the prisoners were kept, ergo the nickname. The Provencia Synagogue founded in 1394 by Provence, France refugees had it’s members called proves, ie poor as a  corruption of their name. The Italia Synagogue was founded between 1423 and 1492 and because of its size divided into Italia Yashan and Italia Hadash – the fist one was found in the contemporary Aristotle Square which was then called Madrezika del Agua as N.Genimakis correctly informs us, while the second could be found in C.Diehl Str, (then Kucuk Italia Havrasi) and Vasileos Irakliou (then Haham Matalon Str). Later the Italia Yashan Synagogue was moved to Velisariou Str and you can see it in the photo in your right. The nickname of both was raton, ie mouse and their mortal enemies were the Aragon Synagogue which were the gato, a reference to the important family of the Gattegno. So when companies for the Italia Yashan synagogue passed before the Aragon companies jokes were heard from both sides: Huid ratones que nosotros los gatos os vamos a tragar – Run mice because us the cats will make a mouthful of you !

The Salonica synagogues were counted buy the dozens and it’s hard to mention them and their nicknames: I’ll limit myself the the single Ashkenazi synagogue called Ashkenaz which may have been known as Qaal de los locos (congegation of the crazy ones) but for Simcha Torah were known as mosca (fly), probably an allusion the origins from Moscow. The Puglia Synagogue’s members were known as macarron, indicative of the timeless bond of the italians with pasta, while despite the self pride of the Otranto Synagogue’s members they were known as gallo because of their feisty character which earned them also the Qaal del los kabadayis (kabadayis is turkish for toughie) nickname the rest of the year. Catalan Synagogue in the angle of St.Sophia and Kastritsiu str. was called figo because of the fig plants near the entrance, although often called figo loco because of the stubbornness of its members. Newe Sedeq Synagogue in Frangon Str. was called huerno because of a big horn nailed in the walls of the synagogue to guard from the evil eye. The first sephardic synagogue to be founded was Gerush Sefarad Synagogue, maybe the most important in history because of its connection to two giants of Jewish religion Samuel di Medina del Campo and Yosef Karo, was found in the Kapani market since 1492 and was called mescita, ie minaret.

And with that: Chag Sameach – Happy Holidays !

A small note for future posts: the interesting story of the Italia Yashan Synagogue, the Jewish wedding since I spoke of the chuppa, the Sefer Torah containers which are a privileged area of Jewish art and an explanation of the connection of the Jews to the raki which I believe argos shall find interesting.

Ιανουάριος ‘09: Αντισημιτική βία στην Ελλάδα/January ‘09: Antisemitic violence in Greece

Ελληνικά (english translation follows)

Διμοιρίες των ΜΑΤ έξω από συναγωγές, συσκέψεις σε εβραϊκά σχολεία – ενώ συναγωγές, νεκροταφεία και μνημεία γινόντουσαν στόχος βανδαλισμών και εμπρησμών. Αυτή ήταν η εικόνα που παρουσίαζε ο Ελληνικός Εβραϊσμός τους μήνες Δεκέμβριο και Ιανουάριο όταν το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας αποφάσισε ότι ο καλύτερος τρόπος να στηρίξει τους «αγωνιστές της Χαμάς» (η γνωστή αντισημιτική εφημερίδα Αυριανή, 29/12/08) ήταν να ξεσπάσουν ενάντια στους έλληνες συμπολίτες που γεννήθηκαν με την λάθος θρησκεία. Αν και το είχα γράψει από μήνες είχα αποφασίσει να μην το δημοσιεύσω αλλά η πεποίθηση οτι στην Ελλάδα ο αντισημιτισμός περιορίζεται στο ΛάΟΣ του Γ.Καρατζαφέρη ή είναι μόνο λόγια οφείλει να αντιμετωπίσει τα γεγονότα.

Βίαια αντισημιτικά γεγονότα συνέβησαν 9 ελληνικές πόλεις: σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Βόλο, Ιωάννινα, Κέρκυρα αλλά και σε judenrein πόλεις όπως Κομοτηνή, Βέροια και Δράμα. Σε πανελλήνιο επίπεδο είδαμε εξοργιστικές δηλώσεις για «εβραίους που μυρίζουν αίμα» από τον ηγέτη της Ακρας Δεξιάς Γιώργο Καρατζαφέρη και που σιωπηλά επικροτήθηκαν από τον Πρόεδρο της Βουλης Δ.Σιούφα. Η Αριστερά καταδίκασε με την μέγιστη αυστηρότητα το Ισραήλ και ταυτόχρονα αρνήθηκε να καταδικάσει τα βίαια αντισημιτικά επεισόδια στην ίδια της την χώρα, ενώ τραγελαφική ήταν η χρησιμοθηρική αναφορά στο “Ολοκαύτωμα” στη Γάζα από ανθρώπους που ευτελίζουν ενσυνείδητα την Σοά και αρνούνται να συμμετάσχουν σε όποια τελετή μνήμης.

Στελέχη της Εκκλησίας της Ελλάδος όπως ο Μητρ.Πειραιώς Σεραφείμ μίλησαν για “σιωνιστικά τέρατα με γαμψά νύχια” που στηρίζονται από τις «μασονικές στοές» και κατηγόρησε ευθέως τους έλληνες εβραίους, (ο νεοναζιστικός Στόχος επικροτεί). Άλλοι όπως ο Μητροπ.Θεσσαλονικής Ανθιμος, (γνωστός για άλλες αμφισβητήσιμες δηλώσεις), είπε οτι οι εβραίοι τιμωρούνται γιατί “σταύρωσαν το Χριστό” και είναι θεοκτόνοι – άλλωστε την κάρτα των θεοκτόνων την έπαιξαν και πρωτοσέλιδα εφημερίδων όπως η Βραδυνή μιλώντας για «Σταύρωση» και «Πόντιους Πιλάτους».  Δεν αναφέρομαι καν στα πρωτοσέλιδα παρανοϊκών αντισημιτικών ορθόδοξων εφημερίδων όπως ο Ορθόδοξος Τύπος που μιλούσαν “ΣΙΩΝΙΣΤΑΙ ΚΑΙ ΜΑΣΩΝΟΙ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΣΦΑΓΗ”, αλλά θα περιορισθώ στην αντισημιτική εφημερίδα Αυριανή που στο πρωτοσέλιδο δεξιά κατηγόρησε τους αμερικανοεβραίους οτι έκλεψαν τον πλούτο, δημιούργησαν την παγκόσμια οικονομική κρίση μας πληροφορούσε για τις προσπάθειες των αμερικανοεβραίων να ξεκινήσουν τον Γ’ΠΠ (!!!), ενώ και αυτή μίλησε για «Ολοκαύτωμα». Μη ξεχάσουμε την Απογευματινή με πρωτοσέλιδο “Ολοκαύτωμα” και που είχε υποστηρίξει στο παρελθόν οτι οι ισραηλινοί κλέβουν τα όργανα των Παλαιστινίων και όλες τις υπόλοιπες εφημερίδες που αρνήθηκαν συστηματικά να αναφερθούν στο ρατσιστικό μίσος που κυρίευσε την χώρα.

Αξίζει να σημειωθεί το μένος που επιδείχθηκε από τηλεοράσεις και ραδιόφωνα – ξεχωρίζει η ραδιοφωνική εκπομπή του Τζίμη Πανούση που ξεκαθάριζε οτι δεν υπάρχει καλός εβραίος αλλά είναι όλοι γουρούνια και δολοφόνοι αλλά ευτυχώς οι μέρες τους είναι μετρημένες. Αλλά ας περιοριστούμε στις απτές εκφράσεις του εφιάλτη του ρατσισμού που εκφράστηκε από την Ακρα Αριστερά, την Ακρα Δεξιά και τις νεοναζιστικές ομάδες της χώρας μας.

Αθήνα

Αντισημιτικά γκράφιτι εμφανίστηκαν σε πολλούς δρόμους της πόλης – εδώ βλέπουμε σύνθημα στο εβραϊκό νεκροταφείο που μιλάει για “ΙΣΡΑΗΛΙΤΕΣ ΕΒΡΑΙΟΙ ΦΟΝΙΑΔΕΣ”. Αν υπήρχε κάποια αμφιβολία για την θρησκευτική δίασταση της αντίθεσης, οι δράστες φρόντισαν να το ξεκαθαρίσουν με το να προσθέσουν το εβραίος μετά το ισραηλίτης, αφού μάλλον το μπέρδεψαν με το ισραηλινός.

Μεταξύ των πολλών αντιπολεμικών διαδηλώσεων ξεχωρίζουν αυτές της Χρυσής Αυγής όπου η “Λευτεριά στην Παλαιστίνη” συνδυάζονταν αρμονικά με το “Τσεκούρι και φωτιά στα εβραϊκά σκυλιά” και το “Εβραίοι,Γουρούνια,Φονιάδες των Λαών”, (έχω και το βιντεο με την παρέλαση τους στο κέντρο της Αθήνας – σε άλλες περιπτώσεις αριστερές και αναρχικές ομάδες αντιστέκονται αλλά από ότι φαίνεται δεν πρέπει να διαφωνούσαν σε αυτή την περίπτωση). Στελέχη της οργάνωσης έδωσαν συνεντεύξεις σε πανελλήνιους τηλεοπτικούς σταθμούς όπως το Μέγκα – και γιατί όχι; Αλλωστε τα διάφορα ακροδεξιά κόμματα μάζεψαν περίπου 11% στην Αθήνα στις ευρωεκλογές που ακολούθησαν.

Βέροια

Άγνωστοι προσπάθησαν να πυρπολήσουν την Συναγωγή που βρίσκεται μέσα στην εβραϊκή συνοικία της Μπαρμπούτας μέσα στην πόλη της Βέροιας – ευτυχώς η φωτιά δεν επεκτάθηκε και μόνο η είσοδος και η βεράντα υπέστησαν ζημίες. Κατά διαβολική σύμπτωση πριν ένα χρόνο έγραφα για τις κατηγορίες οτι οι εβραίοι ενέχονται σε ανθρωποθυσίες που διατυπώθηκαν τον τηλεστάρ και επιτυχημένο συγγραφέα Ιωάννη Φουράκη, λόγω των ερευνών για την εύρεση του Αλεξ Μεσχισβίλι κοντά στην Μπαρμπούτα.

Βόλος

Η εβραϊκή κοινότητα της πόλης στοχοποιήθηκε από αριστερούς “ακτιβιστές” οι οποίοι έγραψαν συνθήματα στο τοίχο της συναγωγής της πόλης στις 31/12 απαιτώντας από έλληνες να απολογηθούν για το τι συμβαίνει σε ένα τρίτο κράτος και πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων στο χώρο όπου προσέρχονται για να προσευχηθούν – οι λειτουργίες αναβλήθηκαν και η συναγωγή έκλεισε μέχρι να περάσει η μπόρα.

Η αριστερή οργάνωση Αντιεξουσιαστική Κίνηση, που εμφανίστηκε ως υπεύθυνη για το γεγονός, με ανακοίνωση της αποποιήθηκε κάθε ανάμειξη αλλά ταυτόχρονα φρόντισε να  εμφανίσει την εβραίους σχεδόν σαν απόδημους ισραηλινούς με το να ταυτίσει την κατάσταση τους με την “τουρκική” μειονότητα της Δυτικής Θράκης.

Δράμα

Το Μνημείο του Ολοκαυτώματος καλύφθηκε με συνθήματα υπέρ της Παλαιστίνης. Δεν είναι προφανώς η πρώτη φορά – ξεχωρίζει η φορά που αριστερός “ακτιβιστής” είχε φροντίσει να ανακοινώσει την βεβήλωση που πραγματοποιήθηκε λίγο μετά. Πέρα από το ανορθόγραφο σύνθημα, οι επίδοξοι ειρηνόφιλοι διέγραψαν και τα ονόματα των εβραϊκών κοινοτήτων της Δράμας, της Καβάλας, της Νέας Ορεστιάδας, του Διδυμότειχου, της Ξάνθης, της Κομοτηνής, των Σερρών και της Καβάλας που δολοφονήθηκαν από τους ναζί Γερμανούς και τους Βούλγαρους σύμμαχους τους – το τι μήνυμα ήθελαν να περάσουν το αφήνω σε εσάς.

Θεσσαλονίκη

Ημερίδα του Εβραϊκού Μουσείου αναβλήθηκε μετά από “προειδοποιήσεις φοιτητών”, ενώ η Ομάδα για την Μελέτη του Ελληνικού Εβραϊσμού στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας έγινε δέκτης “προειδοποιήσεων”. Δεν θα αναφερθώ καν στα δεκάδες γκραφίτι που γέμισαν του τοίχους της πόλης ταυτίζοντας ισραηλινούς ή/και έλληνες εβραίους με τους ναζί.

Διμοιρίες των ΜΑΤ βρέθηκαν να φρουρούν τα γραφεία της Εβραϊκής Κοινότητας και την συναγωγή πολλές φορές κατά την διάρκεια διαδηλώσεων. Το ΚΚΕ για μια ακόμη φορά αποφάσισε να καταλήγουν οι πορείες διαμαρτυρίας στο Μνημείο του Ολοκαυτώματος, (υπενθυμίζω οτι το επίσημο ΚΚΕ το είχε βανδαλίσει το 2006 κατά την διάρκεια της πρώτης διαδήλωσης από το Ολοκαύτωμα και μετά ενάντια στην εβραϊκή κοινότητα της πόλης που είχε καταλήξει στον βίαιο αποκλεισμό των γραφείων της Κοινότητας). Ξεχωρίζει η άρνηση του Συριζα να συμμετάσχει στην Εθνική Ημέρα Μνήμης Ολοκαυτώματος στις 27/1 – όχι ότι έτσι και αλλιώς συστηματικά αρνείται να παρουσιαστεί αλλά αξίζει να σημειωθεί η απύθμενη υποκρισία των τοπικών αξιωματούχων του που δεν έχουν πρόβλημα να διαφημίζουν τις “ανθρωπιστικές” εκδηλώσεις τους πάνω από τα οστά των 350.000/500.000 νεκρών εβραίων που ακόμα βρίσκονται κάτω από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Άλλωστε γνωρίζω για μια περίπτωση “αντιρατσιστή” τοπικού στελέχους, του οποίου το σπίτι στην Ανω Πόλη “στολίζεται” από λεηλατημένες ταφόπλακες του εβραϊκού νεκροταφείου.

Για τα αντισημιτικά κηρύγματα του τοπικού Μητροπολίτη, που διακρίνεται για την εβραιοφαγία του, αναφέρθηκα πριν. Η ειρωνία οτι τα κηρύγματα έγιναν στο Ναό του Αγίου Δημητρίου  που έχει φτιαχτεί από κλεμμένες εβραικές ταφόπλακες προφανώς δεν ήταν εμφανής στο σεβάσμιο ιερέα.

Ιωάννινα

Για πολλοστή φορά τα τελευταία χρόνια άγνωστοι έσπασαν τάφους στο εβραϊκό νεκροταφείο της πόλης στις 19/1. Το φαινόμενο είναι, πλέον, τόσο αναμενόμενο που ο πρόεδρος της Ισραηλιτικής Κοινότητας Ιωαννίνων είχε ήδη ειδοποιήσει την Αστυνομία, χωρίς όμως αυτή να λάβει μέτρα. Το εβραϊκό νεκροταφείο Ιωαννίνων έχει γίνει μόνιμος στόχος τα τελευταία χρόνια μέσα στην γενική αδιαφορία της τοπικής κοινωνίας και την πιθανή εμπλοκή των τοπικών αστυνομικών αρχών. Έκτοτε από τον Ιανουάριο μέχρι σήμερα έχουν γίνει πέντε επιθέσεις και φτάσαμε στο επίπεδο να βεβηλώνονται τα ίδια τα λείψανα με σκοτωμένα ζώα για να υπάρξει κάποια μικρή αντίδραση , ενώ οι τοπικές οργανώσεις της Νέας Δημοκρατίας διακρίθηκαν από την άρνηση τους να καταδικάσουν το γεγονός.

Αξίζει να τονίσουμε αυτή η σειρά επιθέσεων μαζί με αυτή του Ιουλίου ήταν μια από τις χειρότερες αντισημιτικές επιθέσεις των τελευταίων ετών, (στην φωτογραφία οι σπασμένοι τάφοι του Ιανουαρίου).

Κέρκυρα

Βανδαλισμοί σημειώθηκαν στην συναγωγή της πόλης. Προφανέστατα καμμία αντίδραση σε μια πόλη με μια μακριά παράδοση αντισημιτισμού, (το πογκρόμ του 1891 – το χειρότερο στην ελληνική ιστορία, η συνεργασία με τους γερμανούς στην εξαφάνιση της τοπικής εβραικής κοινότητας…).

Λάρισα

Η Λάρισα υπήρξε η πόλη στην οποία η αντισημιτική παράνοια της Αριστεράς και της Δεξιάς εκδηλώθηκε με ιδιαίτερη μανία. Κατά την διάρκεια πορείας για τις συνθήκες στις φυλακές στις 17/1 αναρχικοί και παλαιστίνιοι διαδηλωτές επιχείρησαν να βανδαλίσουν την συναγωγή της πόλης. Αυτόνομοι από συγκεκριμένη ομάδα που συμμετείχαν στην πορεία τους απέτρεψαν, παρά τις αντιδράσεις λοιπών μερών της διαδήλωσης. Η Συναγωγή χρειάστηκε και άλλες μέρες την προστασία από διμοιρίες των ΜΑΤ, ενώ συνθήματα των διαδηλωτών επαναλάμβαναν τις γνωστές κατηγορίες οτι οι εβραίοι ελέγχουν την Ελλάδα και οτι η Αστυνομία προστατεύει “τους αφέντες” της.

Την ίδια μέρα ακροδεξιές οργανώσεις συνδεδεμένες με την Χρυσή Αυγή διοργάνωσαν συγκέντρωση έξω από τον χώρο όπου είναι συγκεντρωμένη η Συναγωγή και το Εβραϊκό Σχολείο με τίτλο “Εβραίοι Δολοφόνοι. Έξω από την Λάρισα!“, (στην φωτογραφία δεξιά screenshot από νεοναζιστικό ιστότοπο που ανακοίνωνε την νεοναζιστική σύναξη – η ανάρτηση σήμερα έχει διαγραφεί). Η συγκέντρωση κατέληξε στον βανδαλισμό του μνημείου για την εξόντωση των Λαρισαίων Εβραίων. Ταυτόχρονα κυκλοφόρησαν μηνύματα για μποϋκοτάζ των εβραϊκών καταστημάτων και μηνύματα για  μαζική συμμετοχή της Χρυσής Αυγής σε διαδηλώσεις της “ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟ ΤΟΥ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΓΑΖΑΣ· ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΛΛΗΝΟΠΑΛΑΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΦΙΛΙΑΣ”. Ας μην ξεχνάμε οτι η Συναγωγή αποτελεί μόνιμο πέρασμα των νεοναζιστικών διαδηλώσεων της Χρυσής Αυγής μέχρι και σήμερα όπως μαθαίνουμε από την ίδια την Χρυσή Αυγή.

Δεν χρειάζεται να προσθέσω οτι η εβραϊκή κοινότητα της πόλης μετά από αυτή την συνδυασμένη επίθεση από Αριστερούς και Δεξιούς αντισημίτες αναγκάστηκε να διακόψει κάθε κοινοτική δραστηριότητα μέχρι να ηρεμήσουν τα πράγματα, ενώ αυξήθηκαν τα μέτρα προστασίας στο εβραϊκό σχολείο που βρίσκεται στην ιδια περιοχή.

Επιμύθιο

Είναι αδαής ή ανενημέρωτος ή κακόβουλος αυτός που πιστεύει οτι στην Ελλάδα δεν υπάρχει αντισημιτισμός και οτι οι έλληνες έχουμε κάνει το εμβόλιο κατά του ρατσισμού. Αυτό αφορά είτε πιθανούς ψηφοφόρους του ΛΑΟΣ, είτε υποψηφίους των Ο-Π που πιστεύουν οτι η ζωή των εβραίων στην Ελλάδα “δεν επηρεάζεται βαθύτερα” και τα κίνητρα της αντισημιτικής βίας βασίζονται στην “πολιτική του Ισραήλ”.

Πολύ χειρότερα γεγονότα συνέβησαν αλλού στην Ευρώπη όπως στην Ολλανδία, Γαλλία, Μεγάλη Βρετανία – η Ελλάδα δεν υπήρξε μοναδική περίπτωση. Πουθενά όμως δεν υπήρξε μια τέτοια εκκωφαντική απουσία αντιδράσεων από την κοινωνία και από τον πολιτικό κόσμο. Ευχαριστώ το Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσινκι, τους terminal119 που υπήρξαν οι μόνοι που καταδίκασαν αυτές τις ενέργειες. Ολους τους υπόλοιπους τους ευχαριστώ για το διεθνιστικό τους ενδιαφέρον – τα εκατομμύρια των διαδηλώσεων για τις σφαγές των Κούρδων στο Ιράκ του Σαντάμ, τις σφαγές εκατοντάδων χιλιάδων μαύρων χριστιανών από άραβες μουσουλμάνους στο Νταρφούρ, την γενοκτονία στην Ρουάντα ή τις μαζικές σφαγές αλβανών από τους σέρβους αδερφούς στην γειτονιά μας σε Κόσοβο και Βοσνία ή ακόμα πιο πρόσφατα με τους Ταμίλ αποτελούν αποκαλυπτικές των κινήτρων τους πίσω από το όψιμο ενδιαφέρον τους.

Είναι γελοίοι και βαθύτατα υποκριτές αυτοί που ξέρουν να μιλάνε για καημένους επαγγελματίες αντιρατσιστές που δεν μπορούν να επικρίνουν το Ισραήλ χωρίς να κατηγορηθούν για αντισημιτισμό, ενώ στην πραγματικότητα κρατούν το στόμα τους ερμητικά κλειστό για τα όργια που συμβαίνουν στην ίδια τους την χώρα κάθε φορά που φουντώνει η κατάσταση στην Μέση Ανατολή. Οτι κάθε μέρα υπάρχουν δεκάδες άρθρα και τηλεοπτικές εκπομπές για τα δικαιώματα των παλαιστινίων, ενώ το γεγονός οτι στα Ιωάννινα κανείς δεν αισθάνεται ασφαλής για την τύχη των λείψανων της οικογένειας του – κατά τα άλλα ελλήνων πολιτών οι οποίοι είναι χρήσιμοι για φόρους, στρατό και για να λέμε πόσο ανεκτική είναι η χώρα μας – δεν ακούστηκε κουβέντα. Για να μην μιλήσω για την κατάσταση στην Θεσσαλονίκη με την οποία θα ασχοληθώ εκτενώς φέτος.

ΥΓ. Ξεχωρίζω την ανάρτηση του doctor που μόνο για φιλο-ισραηλινός δε μπορεί να κατηγορηθεί – με εκφράζει απόλυτα. Οσο για τους επαγγελματίες αντιφασίστες της Αριστεράς ξεχωρίζω τα σχόλια της antifa-area η οποία είναι ενδεικτική του αντιεξουσιαστικού/αριστερού αντισημιτισμού – δείτε και το About Us του ιστολογίου ενδεικτικό της πνευματικής τους ένδειας που ούτε να αντιγράψει παπαγαλία ένα κείμενο δεν είναι ικανή. Επίσης ευχαριστώ λ:ηρ, e-lawyer, plagal & G.Sarigiannidi.

English (photos from greek version)

Riot Police (MAT) guarding synagogues, meetings of anxious parents in Jewish schools – while synagogues, cemeteries and monuments became targets of vandalism and arson. This was the picture that Greek Jewry presented in December and January when the totality of the greek society decided that the best way to support the “champions of Hamas” (as infamous anti-Semitic newspaper Avriani put it, 29/12/08) was to burst against fellow greek citizens born with the wrong religion

Violent antisemitic incidents occurred in 9 greek cities: Athens, Salonica, Larissa, Volos, Ioannina, Corfu but also in judenrein cities such as Komotini, Veria, Drama. Nationwide we saw outrageous statements on “blood craving jews” by Extreme-Right leader Y.Karatzaferis, while Leftist leaders went overboard in condemning Israel but downright refused to condemn antisemitic incidents in their own home; especially their utilitarian reference to the Holocaust would have been tragic if not comic in front of their downright refusal to join the State Holocaust Memorial Day later in the month as they usually do. Members of the Greek Church like Metrop.of Piraeus Serafim spoke of “zionist monsters with sharp claws” being aided by “massonic lodges”. Metrop.of Salonica Anthimos, (already famous for other anti-jewish statements), said that Jews are being punished for killing Jesus Christ; the “Christ-Killer” card was also played by newspaper frontpages like Vradini speaking of “Crucifixion” and “Ponzio Pilates”.  I won’t even mention the paranoid  antisemitic Christian Orthodox newspapers like Orthodoxos Tipos who frontlined “Zionists and Massons support the slaughtering” but I will limit myself to the infamous antisemitic newspaper Avriani which spoke of American Jews stealing the money and causing the world economic crisis and warned us of American Jews plotting to set off WW3 (!!!) <photos in the left> while also frontlining “Holocaust”. Let’s not forget newspapers like Apogevmatini which frontlined “Holocaust” which had already accused Israelis of harvesting Palestinian organs long before the swedes ever discovering the rumor and all the other newspapers which refused to talk about the wave of antisemitic hatred that swept through Greece.

The Press and the TV did their best to exasperate the climate – a known liberal radio presenter, Jimmy Panousis, said it plainly: “There are no good jews” and that Jews are pigs and murderers but fortunately their days are numbered. But let’s limit ourselves to the tangible aspects of the racist nightmare that swept Greece and included Far Right, Far Left and neonazi groups in Greece.

Athens

Antisemitic graffiti appeared in many streets; in the photo we can see written on the walls of the Jewish Cemetery: “Israelites Jews Murderers”. In case the clearly religious aspect of the hatred went unnoticed, the perpetrators added “Jews” probably because they confused “Israelites” with “Israelis”.

Neonazi antisemitic march in Athens

"Israelites Jews Murderers"

Among the various antiwar protests, the one of neonazi group Chrissi Avgi gains prominence where “Freedom to Palestine” was combined with “Ax and fire to the jewish dogs” and “Jews, Pigs, Murderers of nations”, (Ι have the video of the march – usually they face leftist demonstrators but it appears that this time they were in agreement). Members of the neonazi group were interviewed by national TV stations like Mega TV and why shouldn’t they, Extreme-Right political parties managed to gather 11% in Athens in the recent elections.

Veria

Unknown perpetrators attempted to set on fire the synagogue of the city in the center of Veria, in the old Jewish Quarter named Barbouta – fortunately only the door and the patio suffered damage. Ironically a year ago I was writing about blood libel accusations from trash-TV star and successful author Ioannis Fourakis who accused Jews of human sacrifices during the search of hate-crime victim Alex Mechisvili in the Barbouta district.

Volos

"The State of Israel is murdering! What side are you on?"

The Jewish Community of Volos was targeted by leftist protesters which sprayed graffiti on the exterior wall of the synagogue and against the community itself on 31/12 demanding greek citizens apologizing for what is happening in a third country and asking for loyalty credentials in the place they go to worship;  the synagogue remained closed and services were suspended indefinitely.

The leftist organization Antiexousiastiki Kinisi, which appeared responsible for the act, denied in a statement any involvement after presenting Greek Jews almost as Israelis in exile when drawing a parallel with what the situation of the “turkish” minority of Western Thrace.

Drama

The Holocaust Monument was vandalized with pro-Palestinian graffiti. Of course it wasn’t the first time happening, with the most famous vandalism being the one by a leftist activist some years ago who announced his intentions amidst general indifference to the act he proceeded to do. Besides the wrong spelling the would-be peace activists also erased the names of the murdered, by the nazi Germans and their Bulgarian allies, Jewish Communities of Serres, Drama, Kavala, Nea Orestiada, Didymoteicho, Xanthi, Komotini. What was their message I leave it up to you to interpret.

Salonika

A seminar of the Jewish Museum was postponed after “warnings” of students, while a meeting of the Study Group for Greek Jewry also received “warnings”. I won’t even comment on the tenths of graffiti appearing all over the city equating the Greeks Jews and/or Israelis to the Nazis.

Riot Police (MAT) were often found guarding the offices of the local community and Synagogue. The greek Communist Party once again decided to end its protests in the Holocaust Memorial that had vandalized in 2006, (only to top that with a demonstration against the Salonican Jews themselves the following day ending in the blockade of the communal offices), while leftist parliamentary party Syriza declined to participate in the Holocaust Memorial Day, as it has done frequently the past years. I won’t comment on the bottomless hypocrisy of the local party officials which on the other hand have no problem hosting their “antiwar” rallies on the University which lies on top of the remains of 350.000/500.000 Jews which were never removed from the destroyed, by Greek Authorities during the Holocaust, Jewish Cemetery of Thessaloniki. Indicative is the case of an “anti-racism” activist whose house in Ano Poli district is “adorned” with looted Jewish gravestones.

We have already mentioned above of the antisemitic sermons of the local Metropolite. The irony that the sermon took place in the St.Demetrious Church which is constructed by looted Jewish gravestones was probably lost on the elder priest.

Ioannina

Broken tombs in January

For yet another time the local Jewish Cemetery was vandalized and some tombs were broken on 19/1. These incidents are so common that the president of the community had already warned the Police which declined from taking preventive measures. The Jewish cemetery in Ioannina is a permanent target of extreme-Right vandalism the past years amids the general indifference of the local society and suspicions for possible local Police involvement in the vandalisms. Since January we have had 5 attacks and we’ve reached a level of the remains themselves being desecrated with smashed animals to have any kind of reaction, while the local organization of ruling conservative party Nea Dimokratia refused categorically to condemn the incident.

It’s worthy to point out that these attacks, together with the one of July are probably the worst antisemitic incidents in recent years, (in the photo the broken graves of January).

Corfu

The city Synagogue was vandalized. Of course there were no reactions in an island with a strong antisemitic tradition, (the 1891 pogrom – worst in greek history, local cooperation with the Germans during the Holocaust etc).

Larissa

The town in which the antisemitic madness of both Left and Right was emblematic. During a protest on 1/17 anarchics and Palestinians tried to vandalize the Synagogue. Other autonomous protesters from a specific group managed to stop them despite the general resentment. Riot Police protected the Synagogue for several days, while protesters suggested that Jews rule Greece and thus the Police was protecting “it’s masters”.

The same day FarRight and neonazi groups linked with Chrissi Avghi also held a protest near  the Synagogue and the Jewish Elementary School; the main theme was “Jewish Murderers – Get out of Larissa”.  <screenshot of the invitation in the left – they have removed any trace since> The protest resulted in vandalizing of the Holocaust Monument for the  murdered Jews of Larissa.  Contemporaneously messages circulated calling on the boycotting of Jewish shops and the participation of Chrissi Avghi in protests of the “Paneuropean Comittee on ending the Gaza boycott – GreekPalestian Friendship committee“. Let’s not forget that still today neonazi marches do not fail to pass in front of the Synagogue and shout antisemitic slogans.

Needless to add that the Jewish Community of Larissa after these combined attacks by Leftist and Rightist antisemites was forced to suspend all communal activities until things calmed down, while security measures were increased in the Jewish School which is found in the same area.

Aftermath

He is either ignorant or not-informed or malicious anyone who thinks that in Greece there is no antisemitism and greeks have taken the immunization shot against racism. This includes the possible voters of antisemitic political party LàOS and the Green’s candidates who think the life of Greek Jews “is not deeply affected” and the motives of antisemitic violence are based “on the policy of Israel”.

Much worse happened in Europe like the Netherlands, France or Great Brittain – Greece was neither an isolated case, nor would it qualify as the worse offender. Still, nowhere in the world did we see such a deafening lack of reactions by the greek political parties and society in general. I would like to thank Helsinki Monitor, terminal119 for they were the only ones to condemn these acts. Concluding I would like to thank everyone else for the famous greek international solidarity – the innumerable protests for the slaughter of Kurds in Saddam’s Iraq, the slaughter of hundreds of thousands of black christians by muslim arabs in Darfur, the genocide in Rwanda or the mass murders of albanians by our serb brothers in our own back yard or even more recently for the Tamil massacres are immensely revealing of the real motives behind their interest.

I would also like to add that they are ludicrous and deeply hypocritical those who cry over poor professional antiracism activists in Greece who cannot judge Israel without being accused of antisemitism, while they keep their mouths hermetically shut over the orgies that take place in their own country every time the situation in the Middle East gets heated. That every single day there were articles and TV shows on the Palestinian rights while on the fact that in Ioannina no one is was feeling secure even for the fate of the remains of their loved ones – greek citizens useful for taxes, the army and saying how tolerant Greece is – wasn’t being said anything.

Μια σεφαραδίτικη λιχουδιά: Αυγά Χαμινάδος/ A sephardic delight: Guevos haminados

Ελληνικά (english translation follows)

Photo © Janet Amateau

Ισως η πιο γνωστή σεφαραδίτικη συνταγή, (αν και οι ρωμανιώτες εβραίοι αναγνώστες θα δυσανασχετήσουν μιας και εμφανίζονται και στη δική τους κουζίνα), είναι τα guevos haminados ή πιο απλά στα ελληνικά αυγά χαμινάδος με το χαρακτηριστικό γυαλιστερό καφεκόκκινο χρώμα που παίρνουν και με την ελαφρώς πικάντικη γεύση τους.

Η λέξη guevos haminados, (ή αλλιώς huevos enhaminados), για μερικούς σημαίνει “αυγά φούρνου”  αν και ορισμένοι θεωρούν οτι η πιο σωστή ερμηνεία θα ήταν “αυγά ζεσταμένα”. Στην πραγματικότητα η ονομασία προέρχεται από την λέξη hamin που με την σειρά της προέρχεται από την φράση της Μισνά tomnin et ha’hamin, δηλαδή να θάβεις ζεστό [το φαγητό]. Οι Εβραίοι στα πλαίσια της αργίας του Σαμπάτ, (δηλαδή του Σαββάτου), απαγορεύεται να ανάβουν φωτιά – για αυτό το λόγο ετοίμαζαν φαγητά τα οποία είτε μπορούσαν να τα βάλουν από την προηγουμένη για αργό μαγείρεμα και να ήταν έτοιμα και ζεστά για το γεύμα του Σαββάτου. Αυτό το είδος φαγητών ονομάζονταν hamin [ham: ζεστό στα εβραϊκά] και αποτελούν μια ιδιαίτερη κατηγορία συνταγών που ο πιο επιφανής εκπρόσωπος τους στην σεφαραδίτικη κουζίνα είναι τα αυγά χαμινάδος. Αν και με την μαγειρική δεν έχει νόημα να μιλάμε για πατρίδες είναι ενδιαφέρον οτι οι εβραίοι από την Τεργέστη τα ονομάζουν τούρκικα αυγά, οι εβραίοι στην ηπειρωτική Τουρκία ως σαλονικιώτικα και οι τούρκοι μουσουλμάνοι απλά ως εβραϊκά αυγά (yamurta yahudi).

Κλασσικά συνοδεύονται από διάφορα μπουρέκια, (κλασσικά τα borrekitas di meredgena, τα μελιτζανομπουρεκάκια των οποίων την συνταγή είχα δημοσιεύσει εδώ), ή πίτες όπως η κρεατοπίτα και η περίφημη rodanchas de kalavassa (κολοκυθόπιτα). Τα ίδια τα χαμινάδος ορισμένοι τα καταναλώνουν σκέτα, άλλοι με λεμόνι ή επιπλέον πιπέρι και αλάτι αλλά αυτό είναι στο γούστο καθενός.

ΑΒΓΑ ΧΑΜΙΝΑΔΟΣ

ΥΛΙΚΑ

6 και περισσότερα αυγά
Φλούδια από ξερά κόκκινα κρεμμύδια (πολλά)
Λίγο λάδι (όσο χρειάζεται για να απλωθεί πάνω από το νερό – μια με τρεις κουταλιές)
Μια κουταλιά ξύδι
Μισή κουταλιά αλάτι και άλλη μισή πιπέρι
νερό όσο χρειάζεται

(πολλοί προσθέτουν μισή κουταλιά ελληνικού καφέ, ενώ στην Τυνησία προσθέτουν φύλλα τσαγιού)

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Σε μια κατσαρόλα στρώνουμε τα κρεμμύδια και ανάμεσα βάζουμε όσα αυγά θέλουμε. Προσέχουμε τα αυγά να είναι σε θερμοκρασία δωματίου και στην συνέχεια προσθέτουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά, νερό μέχρι να καλύψει άνετα τα πάντα και τελευταίο το λάδι. Ανοίγουμε την φωτιά και σιγά σιγά φτάνουμε σε σιγοβρασμό – τότε χαμηλώνουμε την θερμοκρασία στο χαμηλότερο δυνατόν ώστε να συνεχίσει το σιγόβρασμα με κλειστή κατσαρόλα για τουλάχιστον 4 ώρες ελέγχοντας που και που το επίπεδο του νερού. Η παραδοσιακή συνταγή μιλάει για τουλάχιστον 8ωρο αλλά δεν ξέρω αν όντως είναι απαραίτητο. Στην συνέχεια τα βγάζουμε, τα κρυώνουμε αμέσως κάτω από τρεχούμενο νερό ή σε μια γαβάθα με νερό και παγάκια και τα γυαλίζουμε ελαφρώς με μια πετσέτα.

Υπάρχει και μια παραλλαγή όπου χρησιμοποιείται ο φούρνος και τα υλικά παραμένουν τα ίδια – απλώς θερμαίνεις τον φούρνο στους 175° και κρατάς τα υλικά σε ένα κατάλληλο, κλειστό σκεύος για 6-12 ώρες. Για να προλάβω ενστάσεις γνωρίζω και την τακτική να φέρνεις γρήγορα σε βράση τα αυγά και μετά να σιγοβράζεις ή να τα βάζεις στον φούρνο αλλά δεν έχω πείρα με αυτό. Επίσης ο Ν.Σταυρουλάκης αναφέρει οτι στα Ιωάννινα, την Πρέβεζα και την Αρτα, (οι σημαντικότερες ρωμανιώτικες εβραϊκές κοινότητες), τα έφτιαχναν μέσα σε φούρνους όπου τα αυγά χώνονταν σε στάχτες και απο πάνω τοποθετούσαν ζωντανά αποκαΐδια. Επίσης στο βιβλίο με τις συνταγές της Κοινότητας του Βόλου τα αυγά με το πέρας των 6 ωρών τα αφήνουμε να ξεκουραστούν για 2 ώρες, ενώ δεν προσθέτουμε καφέ, αλλά πιστεύω οτι αυτό εξαρτάται από την παράδοση στο σπίτι του καθενός.

Στο τέλος θα έχουμε αυγά με μια ιδιαίτερη ελαφρώς πικάντικη γεύση και ένα υπέροχο χρώμα. Ανάλογα με το αυγό και την διάρκεια του μαγειρέματος μπορεί να υπάρχουν και κόκκινες φλέβες μέσα στο ασπράδι – γεγονός απόλυτα φυσιολογικό και κατά μερικούς επιθυμητό.

To πιάτο του Σέντερ/πηγή:wikimedia

Οπως είπαμε τα χαμινάδος είναι στενά συνδεδεμένα με το Σαμπάτ και είναι, μαζί με τις πίτες και το ρακί, αναπόσπαστο κομμάτι του πρωινού γεύματος (desayuno) μετά την πρωινή λειτουργία (τεφιλά) στην συναγωγή όπως μαθαίνουμε από τον Μ.Μόλχο. Αποτελούν όμως και μέρος του πασχαλινού γεύματος, του Σέντερ του Πέσσαχ, τόσο σαν κομμάτι του συμβολικού δίσκου (δές την φωτογραφία), όσο και μέρος του γεύματος. Ειδικά το Πέσσαχ έχει επικρατήσει, μάλλον επιρροή από το χριστιανικό Πάσχα, να τσουγκρίζουμε τα αυγά και πλέον η επιλογή του αυγού έχει αναχθεί σε επιστήμη! Συχνά ενσωματώνονται μέσα σε άλλες συνταγές όπως σε μερικές εκδοχές από κρεατόπιτα ή στο ρολό κιμά με αυγά. Μάλιστα στην Κεφαλονιά ο τοπικός χριστιανικός πληθυσμός έχει πάρει αυτή την συνταγή και ετοιμάζουν αυγά χαμινάδος τουρσί διατηρώντας την ονομασία – η συνταγή φαίνεται ενδιαφέρουσα αν και δεν την έχω δοκιμάσει.

Το γεγονός οτι τα αυγά χαμινάδος αποτελούν αναπόσπαστο και χαρακτηριστικό κομμάτι της εβραϊκής κουζίνας αποτυπώνεται στην παρουσία τους στην εβραϊκή λαογραφία. Ενδεικτικά αναφέρουμε τον Τζοχά στο “La Valor del guevo haminado”, τον εβραίο ήρωα στις διδακτικές ιστορίες αντίστοιχο του Νασρεντίν Χότζα, όπου κάποιος ζητά αποζημίωση για τα κοτοπουλάκια που θα είχαν γεννηθεί από τα χαμινάδος που είχε φάει ο Τζόχα. Μια άλλη παροιμία για τον καφέ που χρησιμοποιείται και αντίστροφα λέει οτι Por ke el kafe sin komer dulse, i el guevo haminado sin sal, δηλαδή καφές χωρίς γλυκό είναι σαν χαμινάδος χωρίς αλάτι. Αξίζει να σημειωθεί οτι η κατανάλωση χαμινάδος αποτελούσε για την Ιερά Εξέταση στην Ισπανία σοβαρή ένδειξη οτι στην πραγματικότητα ο εβραίος δεν ήταν ένας ειλικρινής χριστιανός που είχε αλλαξοπιστήσει, ένας κονβέρσο, αλλά παρά ένας βρωμερός μαρράνος – ένας κρυπτοεβραίος δηλαδή.

Τα αυγά χαμινάδος ήταν και ο πρόδρομος των φίλων στο facebook: Στο Θεσσαλονίκη κατά την διάρκεια του Πέσσαχ είναι έθιμο τις δυο πρώτες ημέρες της εορταστικής εβδομάδας να επισκέπτεται κάποιος συγγενείς και φίλους. Προπολεμικά είχε επικρατήσει ο επισκέπτης να κρατάει ένα αυγό χαμινάδος από αυτά που του προσφέρονταν και όταν γνωστοί διασταυρώνονταν στην, τότε εβραϊκή πόλη, να φωνάζουν προκλητικά Diez y ocho ([έχω] δεκαοκτώ!) και τότε ο άλλος του απαντούσε υπερήφανα Yo Veinte ! (εγώ είκοσι).

Στο τέλος σας αφήνω με ένα λαϊκό περιπαικτικό τραγουδάκι για την Μαντμουαζελ Σαρίκα που αγαπάει τις καρότσες και μάλιστα αυτές με ρόδες από καουτσούκ, (σαν να λέμε οτι θέλει αμάξι, το θέλει και μερσεντές όπως μου εξήγησε ο Τζ.Μπ.). Η γειτόνισσα της όμως μάλλον πιστεύει οτι καλύτερα είναι να κάτσει και να καθαρίσει την κουζίνα της για να κάτσει να φάει ψωμί και κασέρι. Μάλιστα το κασέρι είναι ψητό και συνοδεύεται από αυγά χαμινάδος καθώς κάθονται στο μπαλκόνι

Mademoiselle Sarika Μαντμουαζέλ Σαρίκα
kere karosika που αγαπάς τις καρότσες
karosika καρότσες
i de kauchuk από καουτσούκ

Disho la vezina είπε η γειτόνισσα
ke barra la kozina να καθαρίσει την κουζίνα
ke comimos για να φάμε
pan y kashkaval, ψωμί και κασέρι

Kashkaval asado κασέρι ψητό
kon guevo haminado, με αυγά χαμινάδος
asentados καθισμένοι
en el balkon.στο μπαλκόνι

English

Photo © Janet Amateau

One of the most famous sephardic recipes, (although our romaniote jewish readers may protest that it’s part of their culinary culture too), are guevos haminados or simply eggs haminados with their characteristic red/brown colour and their slightly spicy taste.

The word guevos haminados, (or huevos enhaminados), for some means “oven eggs” and for others “warmed eggs”. In reality the word derives from the word “hamin” which in its own turn derives from the Mishnah verse tomnin et ha’hamin, ie to burry warm [the food]. Jews during the Shabbat are prohibited from lighting a fire; for this reason they usually prepare food that can be prepared from the day before and cook slowly overnight to be consumed hot the next day for the Shabbat. These foods are called hamin [ham:warm in Hebrew] and are a separate kind of recipes – their most illustrious representative in the sephardic kitchen is the eggs haminados. Altough in cooking there is no real meaning in the search of a homeland it is interesting to note that the Trieste Jews call them turkish eggs, the Jews in asian Turkey call them salonican eggs and the muslim turks simply as jewish eggs (yamurta yahudi).

Usually they’re served with different bureks like the borekkitas di meredjena that I had published here, or pittas like meat pie or the famous rodanchas de kalavassa (pumkin pie). Haminados themselves are consumed as is, others add lemon or extra pepper and salt but that’s up to individual taste.

GUEVOS HAMINADOS

INEXPEDIENTS

6 or more eggs
peels from red onions (many)
a little oil (just enough to spread over the water – 1 to 3 tb)
half a tb of salt and half of pepper
a tb of wine vinegar

(many add half a tb of greek ground coffee, while in Tunisia they add tea leaves)

Instructions

In a casserole we lay the onions and in between we place as many eggs as we want. The eggs should be at room temperature and then we add the rest of the ingredients, enough water to cover everything and in the end the oil. We begin heating until we reach a slow boil, we lower the temperature just to keep the boil going and we close the casserole for at least 4 hours checking the water level. The traditional recipe speaks of at least 8 hours of cooking time but I’m not sure that it’s necessary. Then we pull them out and we cool them off immediately under running water or in a bowl with ice water. With a clean towel we polish them and voilla!

We also have the oven alternative where an oven is used: the ingredients remain the same – we simply heat the oven to 175° Celsius and keep everything in a tightly closed recipient for 6 to 12 hours. There are also some different techniques like bringing the eggs to boil fast and then proceed with a slow boil but I’m not this much of a haminados guru to notice the difference. N.Stavroulakis also tells us that in Jannina, Preveza and Arta which were the main romaniote communities the haminados eggs were prepared by shoving them into ashes and keeping live charcoals ontop. Also in the recipe book of the Jewish Community of Volos the eggs lay to rest for a couple of hours after the 6 hour slow boil and we do not add coffee but I believe that this depends on the tradition each one follows in his own home.

The Seder plate/source:wikimedia

As we said before the haminados eggs are closely linked with the Shabbat and together with the pies and some raki are an integral part of the Shabbat breakfast (desayuno) after the morning service (tefila) in the synagogue as M.Molho informs us. But they are also part of the Passover dinner, the Pessach Seder, both as a part of the symbolic ceremonial central plate (see the photo) and the meal itself. Especially for the Pessach it has become customary, probably due to christian Greek Easter influences, to bump ones’ egg with the one of the other and the one which remains intact “wins”; this has lead the selection of the egg of becoming a science ! As we said before they are often incorporated into other recipes like some versions of meat pies or the more famous meat loaf with eggs. In Cephalonia the local christian greek population has taken the recipe and they prepare haminados eggs pickled, maintaining even the name – the recipe seems interesting although I haven’t tried it yet.

The fact that the haminados eggs are an integral part of the the jewish cuisine is reflected by their presence in the Jewish folklore. Djoha in the story of “La Valor del guevo haminado”, the jewish correspondent of Nashredin Hodja’s didactic tales, deals with the request of compensation of the small chicks that might had hatched from a haminado egg. A saying about coffee that can be used both ways says that Por ke el kafe sin komer dulse, i el guevo haminado sin sal, ie coffee without a sweet is like a haminado egg without salt. We should also note that for the Holy Inquisition in Spain the consumption of haminados eggs was a telltale sign that the Jew was not a sincere Christian that had converted, a converso, but a filthy marrano – ie a crypto-Jew.

One could say that guevos haminados were the precursor of Facebook friends: in Salonica during the festive week of Pessach it was customary to visit friends and relatives. Before the war it had become a source for a sort of competition to collect an egg haminado from those offered during the visit; in the, then Jewish, town when friends met one another in the street they would call in a challenging voice Diez y ocho ([I have] eighteen) and the other would answer proudly “Yo ventie” (I twenty).

I leave you with a popular mock song of Mademoiselle Sarika who likes carriages with rubber wheels, (sort of like not only wanting a car but a Mercedes one like J.B. explained to me). Her neighbor isn’t probably of the same opinion and thinks she should better clean her kitchen and eat roasted yellow cheese with haminados eggs sitting in the balcony.

Mademoiselle Sarika Missus Sarika
kere karosika that loves carriages
karosika carriages
i de kauchuk from rubber

Disho la vezina said the neighbor
ke barra la kozina to clean the kitchen
ke comimos so we eat
pan y kashkaval, bread and yellow cheese

Kashkaval asado yellow cheese roasted
kon guevo haminado,with haminado eggs
asentados seated
en el balkon. in the balcony.

Η Ιαπωνία, το σχέδιο Φούγκου και ο Κ.Πλεύρης – μέρος 2ο

Το Πρώτο μέρος εδώ.

Ολη αυτή η ιστορία είναι απίστευτη και μια φωτεινή στιγμή ανάμεσα στην ιστορία σφαγών του Ολοκαυτώματος. Ολα όμως ξεκίνησαν από την απόφαση ευφυών και έμπειρων ανθρώπων οτι τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών είναι αληθινά. Αυτοί οι άνθρωποι δεν υποκινούνταν από ένα προϋπάρχον φυλετικό μίσος, όπως οι Ευρωπαίοι Χριστιανοί οι οποίοι ήθελαν να πιστέψουν στα Πρωτόκολλα για να δικαιολογήσουν το μίσος τους. Ο αντισημιτισμός δεν ήταν η συλλογική ψύχωση όπως ήταν στον ευρωπαϊκό πολιτισμό και οι εβραίοι ανύπαρκτοι στην Ιαπωνία. Και όμως: οι Ιάπωνες πίστεψαν ακράδαντα στα Πρωτόκολλα και θεώρησαν όχι μόνο οτι οι εβραίοι επιθυμούν να κατακτήσουν τον κόσμο αλλά και οτι όντως έχουν την δυνατότητα. Ένα κείμενο, διάολε, εμφανώς κακογραμμένο και εμφανώς ανόητο, κατάφερε να πείσει οτι οι Εβραίοι είναι μολυσματικοί και θα άπλωναν τα πλοκάμια τους στην Ιαπωνία αν την πλησίαζαν!  Προφανέστατα δεν ήταν οι πρώτοι αλλά στα σίγουρα ήταν η μοναδική φορά που η Παγκόσμια Εβραϊκή Συνωμοσία πάρθηκε στα σοβαρά και θεωρήθηκε οτι οι εβραίοι είναι όντως τόσο πανίσχυροι, άρα ανίκητοι και άρα δεν συμφέρει να τους καταδιώκεις !

Φωτίζει με ιδιαίτερο τρόπο την πραγματική ουσία του ευρωπαϊκού αντισημιτισμού: οι εβραίοι μισούνται και πρέπει να εξολοθρευτούν για αυτό που είναι, το Απόλυτο Κακό – οι όποιες πράξεις τους είναι απλώς αφορμές. Αντίθετα οι Ιάπωνες αδυνατούν να πιστέψουν οτι το μίσος οδηγεί τους Ευρωπαίους να κατασκευάσουν προφάσεις όπως τα Πρωτόκολλα και θεωρούν τους εβραίους εχθρικούς αλλά όχι διαβολικούς, άρα δυνατή η συνύπαρξη μαζί τους ή ακόμα η συμμαχία ! Άλλωστε ακόμα και σήμερα στην Ιαπωνία οι προκαταλήψεις εναντίων των Εβραίων εξακολουθούν να υπάρχουν αλλά παίρνουν την μορφή σεμιναρίων ώστε να μπορέσουν οι Ιάπωνες να μπουν στο “Εβραικό Μυαλό” και να γίνουν το ίδιο διεθνώς επιτυχημένοι όπως οι Εβραίοι. (!)

Πριν κάτσουμε να απορρίψουμε τον όποιο κ.Πλεύρη, κ.Λιακόπουλο, κ.Βελόπουλο, τον Κ.Καρατζαφέρη ή τον Μ.Θεοδωράκη ως γραφικούς ας προβληματιστούμε: δεν πιστεύω οτι είναι ικανοί να πείσουν την πλειοψηφία του ελληνικού πληθυσμού. Ούτε είναι ενδεικτικοί εκπρόσωποι του ελληνικού υποσυνείδητου. Ομως “πουλάνε” και σιγά σιγά καταφέρνουν να γίνουν εισέλθουν στη δημόσια ζωή, αρχικά ως γραφικοί και μετά ως ισότιμοι συνομιλητές. Η απόσταση από τους Ελ και Νεφελίμ του Λιακόπουλου, στο εωσφοροσιωνιστικό Εβραϊκό Λόμπυ για τους γάμους των ομοφυλοφίλων όπως δηλωνει ο Πειραιώς Σεραφείμ, ως τον κ.Γιακουμάτο που χαρακτηρίζει Αρχιερέα του Ιουδαϊσμού τον κ.Σημίτη είναι μηδενική.

Προσωπικά πιστεύω οτι είναι δυνατόν, κάτω από συγκεκριμένες κοινωνικές συνθήκες, να επηρεάσουν ακόμα μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού. Ας μην ξεχνάμε τις εξωφρενικές απόψεις που ακούστηκαν για τους εβραίους κατά την διάρκεια του θέματος των ταυτοτήτων και έφεραν την Ελλάδα ένα βήμα πριν την θεοκρατία. Αλλωστε στο άρθρο μου για το εβραϊκό Πασοκ έδειξα το πως μια φήμη επιπέδου ΛΑΟΣ και Χρυσής Αυγής, (η ανύπαρκτη εβραϊκή καταγωγή του κ.Σημίτη), έφτασαν να γίνουν μέρος του δημοσίου λόγου και επερώτηση στο Κοινοβούλιο χωρίς καμμία αντίσταση. Σου εγγυώμαι αγαπητέ αναγνώστη οτι αυτή υπήρξε η ανάρτηση μου με την μεγαλύτερη απήχηση στον χώρο των ελληνικών ιστολογίων που προβάλλουν το πως οι ίδιοι οι εβραίοι παραδέχονται οτι το ΠΑΣΟΚ είναι όργανο του Παγκόσμιου Εβραϊσμού !

Ακόμα και τώρα η χρησιμότητα των συνωμοσιολόγων αντισημιτών στην ακροδεξιά ρητορική είναι πολλαπλή αφού χρησιμεύουν για να μεταθέτουν προς τα δεξιά τον “μέσο όρο”. Οπου “μέσος όρος” είναι ο μέσος πολίτης που συνήθως τείνει να τοποθετείται στο μεσαίο χώρο του πολιτικού φάσματος. Ετσι απόψεις που πριν φάνταζαν ακραίες, πλέον γλιτώνουν τον χαρακτηρισμό αφού υπάρχουν άλλες που τις υπερσκελίζουν. Ταυτόχρονα αναγκάζει την υπόλοιπη πολιτική σκηνή να υιοθετήσει παρόμοια ρητορική για να μην χάσει πελατεία – ενδεικτικά τα πιο συνωμοσιόλαγνα κόμματα είναι το ΛΑΟΣ και το ΚΚΕ, με το τελευταίο να έχει κάνει εντυπωσιακή στροφή προς τον εθνικιστικό λόγο. Μέχρι και οι Οικολόγοι αλληλοκατηγορήθηκαν ως πράκτορες του Σόρος !

Ο Α.Ζ. στο ιστολόγιο Τεχνηέντως γράφει για τον Κ.Πλεύρη οτι “… [κανείς] όμως δεν μπορεί αυτή τη στιγμή να επικαλεστεί με πειστικότητα έναν σοβαρό κίνδυνο”. Επαναλαμβάνω οτι συμφωνώ μαζί του αλλά έχω την εντύπωση οτι πεποίθηση του είναι οτι παρανοϊκές απόψεις αδυνατούν διαχρονικά να λειτουργήσουν απειλητικά στην σημερινή κοινωνία – προσωπικά διαφωνώ τόσο με την δυνατότητα εξέλιξης, όσο και με τον κίνδυνο που σήμερα θέτουν. Μπορεί να είναι υπερβολικές αλλα η ευρεία απήχηση τους είναι ενδεικτική οτι βασίζονται σε πραγματικές ψυχώσεις που έχουμε και δεν είναι τόσο απόμακρες. Μόνο που σε αντίθεση με τους Ιάπωνες δεν είμαστε τοσο πρακτικοι ! :Ρ

Αυτή την φορά ασχολήθηκα με τις δυνατότητες που μπορεί να φέρει μια εναλλακτική αντίληψη της πραγματικότητας. Σε επόμενη ανάρτηση θα ασχοληθώ με τους δυνητικούς κινδύνους και πως αυτοί γίνονται πραγματικοί – ενδεικτικά θα ασχοληθούμε με την περίοδο Δεκεμβρίου/Ιανουαρίου αυτού του χρόνου. Ελπίζω να προσφέρει μια στιγμή περίσκεψης την επόμενη φορά που κάποιος θα θελήσει να απορρίψει τυφλά τις “αστείες” θέσεις των Νεφελιμ του Λιακόπουλου ή θεωρήσει τον Κ.Πλεύρη ακίνδυνο μέσα στο παρανοϊκό μίσος του.

Ευρωπαϊκή Ημέρα Εβραϊκής Κουλτούρας σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Ρόδο/ European Day of Jewish Culture in Athens, Salonica and Rhodes

Ελληνικά (english translation follows)

Για 10η συνεχόμενη χρονιά η Ευρωπαϊκή Ένωση για την Διατήρηση και Προώθηση της Εβραϊκής Κουλτούρας και Κληρονομιάς (AEPJ) διοργανώνει την Ευρωπαϊκή Ημέρα Εβραϊκής Κουλτούρας την Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2009. Η μέρα συνδέεται με διάφορες εκδηλώσεις που σκοπό έχουν να γνωρίσουν την πλούσια ευρωπαϊκή εβραϊκή πολιτισμική παρουσία. Στην χώρα μας συμμετέχει φέτος η Συναγωγή Ετς Χαΐμ στα Χανιά με ένα πλούσιο πρόγραμμα που είδαμε εδώ. Η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη και η Ρόδος δεν έχουν προγραμματίσει κάτι ιδιαίτερο αλλά η ημέρα είναι μια καλή ευκαιρία να επισκεφθείτε το τοπικό σας μουσείο και να γιορτάσετε πάνω από 2000 χρόνια ελληνοεβραϊκού πολιτισμού, (υπενθυμίζω οτι κατά το δυνατόν προσπαθώ να κρατώ ενημερωμένη την σελίδα με εβραϊκές εκδηλώσεις).

Αθήνα

Το Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος θα παραμείνει ανοικτό από τις 10 το πρωί μέχρι τις 4 το απόγευμα και θα προσφέρει σύντομες ξεναγήσεις στους επισκέπτες. Το Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος με εκθέματα από όλη την Ελλάδα βρίσκεται στην οδό Νίκης κοντά στην Πλατεία Συντάγματος – οδηγίες μπορείτε να βρείτε στον ιστότοπο του μουσείου εδώ.

Θεσσαλονίκη

To Εβραϊκό Μουσείο Θεσσαλονίκης θα παραμείνει ανοικτό από τις 11 το πρωί μέχρι τις 3 το απόγευμα και η είσοδος θα είναι δωρεάν, (στην φωτογραφία το πόστερ από την φετεινή χρονιά). Το μουσείο της σημαντικότερης σεφαραδίτικης κοινότητας παγκοσμίως βρίσκεται στην οδό Αγίου Μηνά 13 κοντά στην Πλ.Ελευθερίας – οδηγίες μπορείτε να βρείτε στον ιστότοπο του εδώ.

Ρόδος

Η ιδιαίτερα δραστήρια Ισραηλιτική Κοινότητα της Ρόδου μετά το, ιδιαίτερα επιτυχημένο όπως μαθαίνω, Εβραϊκό Φεστιβάλ τον Ιούλιο που μας πέρασε θα κρατήσει ανοικτές τις εγκαταστάσεις της συναγωγής Καχάλ Σαλόμ και του Εβραϊκού Μουσείου Ρόδου από τις 10 το πρωί μέχρι τις 3 το απόγευμα, όπως πάντα χωρίς είσοδο. Για οδηγίες στον ιστότοπο της εδώ.

English

For the 10th consecutive year the European Association for the Preservation and Promotion of Jewish Culture and Heritage (AEPJ) organizes the European Day of Jewish Culture on Sunday the 6th, 2009. The day is an occasion for various initiatives aimed to make public the vast european jewish cultural heritage. This year the Etz Hayyim Synagogue in Chania, the Jewish Museum of Thessaloniki, the Jewish Museum of Greece in Athens and the Jewish Museum of Rhodes  participate; we’ve already covered the great program of the Etz Hayyim Synagogue – maybe the other cities may not match  it but the day certainly sounds like a great opportunity to head to your local museum and get acquainted with over 2000 year of jewish-greek heritage, (and I remind you that I try to keep the page with Jewish events as updated as possible).

Athens

The Jewish Museum of Greece covering Jewish life from all over Greece will remain open from 10am to 4pm offering brief tours to the visitors. The Museum is located in 39, Nikis st in the center of Athens near Syndagma Sq. – information can be obtained in its site here.

Salonica

The Jewish Museum of Thessaloniki, the most important sephardic community in the world, will remain open from 11am to 3pm free of charge to all visitors. The museum is in 13, Agiou Mina st. in downtown Salonica near Eleftherias Sq. – information can be found here.

Rhodes

The extremely active Jewish Community of Rhodes after the, extremely successful Jewish Festival it hosted on July, shall make available the Kahal Shalom Synagogue and the Jewish Museum of Rhodes from 10am to 3pm, gratis as always. For instructions on how to get there visit here.

Ευρωπαϊκή Ημέρα Εβραϊκής Κουλτούρας στα Χανιά/ European Day of Jewish Culture in Chania (Crete)

Ελληνικά (english translation follows)

Για 10 συνεχόμενη χρονιά η Ευρωπαϊκή Ένωση για την Διατήρηση και Προώθηση της Εβραϊκής Κουλτούρας και Κληρονομιάς (AEPJ) διοργανώνει την Ευρωπαϊκή Ημέρα Εβραϊκής Κουλτούρας. Η μέρα συνδέεται με διάφορες εκδηλώσεις που σκοπό έχουν να γνωρίσουν την πλούσια ευρωπαϊκή εβραϊκή πολιτισμική παρουσία. Στην χώρα μας συμμετέχουν φέτος τόσο η Συναγωγή Ετς Χαΐμ στα Χανιά, όσο και το Εβραϊκό Μουσείο Θεσσαλονίκης και το Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος στην Αθήνα – σήμερα θα μιλήσω για τα Χανιά που θα έχουν αναμφίβολα και το πιο πλούσιο πρόγραμμα, (υπενθυμίζω οτι κατά το δυνατόν προσπαθώ να κρατώ ενημερωμένη την σελίδα με εβραϊκές εκδηλώσεις). Παραθέτω το επίσημο πρόγραμμα:

Ευρωπαϊκή Μέρα Εβραϊκής Κουλτούρας 2009 – Παραδοσιακό Σεφαραδίτικο Φεστιβάλ Μαγειρικής

Την Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου στις 7 το βράδυ η Συναγωγή Ετς Χαΐμ θα διοργανώσει ένα φεστιβάλ με σεφαραδίτικο φαγητό και συνταγές, μουσική και μια μικρή έκθεση εβραϊκής τέχνης. Ο χώρος διεξαγωγής θα είναι η Συναγωγή Ετς Χαίμ, η μόνη συναγωγή που ακόμα επιβιώνει στο νησί της Κρήτης στην Παλαιά Πόλη των Χανιών.

Ο Νίκος Σταυρουλάκης, επίτιμος πρόεδρος του Εβραϊκού Μουσείου Ελλάδος στην Αθήνα και εκθεσιακός σύμβουλος του Εβραϊκού Μουσείου Θεσσαλονίκης και τώρα διευθυντής της Συναγωγής Ετς Χαΐμ θα κάνει μια παρουσίαση για τη σεφαραδίτικη εορταστική μαγειρική, παραθέτοντας συγκεκριμένες συνταγές. Ο Ν.Σταυρουλάκης είναι μεταξύ των άλλων και ο συγγραφέας αρκετών βιβλίων μαγειρικής και ενδεικτικές συνταγές θα αντληθούν από το βιβλίο του Cookbook of the Jews of Greece” (Athens: Lycabettus Press).

Οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να δοκιμάσουν αρκετά πιάτα που θα ετοιμάσουν τα μέλη της Κοινότητας και οι φίλοι της Συναγωγής. Αν ενδιαφέρεστε να συμμετάσχετε ετοιμάζοντας φαγητό για την εκδήλωση παρακαλείστε να επικοινωνήσετε μαζί μας.

Η βραδιά θα συνοδευτεί από σεφαραδίτικη μουσική, ενώ στον περίβολο της Συναγωγής θα υπάρχει μια μικρή έκθεση εβραϊκής τέχνης.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνήσετε με την:

Συναγωγή Ετς Χαΐμ
Πάροδος Κονδυλάκη
Παλαιά Πόλη Χανίων
Τηλ: 28210 862 86

e-mail: info@etz-hayyim-hania.org

English

For the 10th consecutive year the European Association for the Preservation and Promotion of Jewish Culture and Heritage (AEPJ) organizes the European Day of Jewish Culture. The day is an occasion for various initiatives aimed to make public the vast european jewish cultural heritage. This year the Etz Hayyim Synagogue in Chania, the Jewish Museum of Thessaloniki  and the Jewish Museum of Greece in Athens participate; in this post I will deal with the program of the Etz Hayyim Synagogue which inarguably seems simply great, (and I remind you that I try to keep the page with Jewish events as updated as possible). Here’s the official program for the evening:

European Day of Jewish Culture 2009 – Traditional Sephardi-Jewish Festival Cookery

On Sunday, September 6 at 7 p.m. Etz Hayyim Synagogue will host an evening of Sephardi Festival food and recipes, music and a small exhibit of reproductions of Jewish art. The evening will be held at Etz Hayyim Synagogue, the only remaining Synagogue on the island of Crete in the Old Town of Hania.

Nikos Stavroulakis, Emeritus Director of the Athens Jewish Museum as well as Curatorial Advisor to the Jewish Museum in Salonika and now director of Etz Hayyim Synagogue will give a presentation on Sephardi holiday cooking, including specific recipes. Mr. Stavroulakis is among many other things the author of several cookery books and examples for the presentation will be taken from his “Cookbook of the Jews of Greece” (Athens: Lycabettus Press).

Visitors will have a chance to taste several dishes as a selection will be prepared by members of the community and supporters of the Synagogue. If you are interested in preparing food for the event, please contact us.
The evening will be accompanied by the playing of Shephardi music. In the courtyard of the Synagogue there will be a small exhibit of reproductions of Jewish art.

For further information please contact:

Etz Hayyim Synagogue
Parados Kondylaki
Tel. 28210 862 86
e-mail: info@etz-hayyim-hania.org

Ο λίβελλος του αίματος στην Θεσσαλονίκη και στο Πορτ Σάϊντ / Blood Libel in Salonica and in Port Said.

Ελληνικά (english translation follows)

Κατά τύχη πριν αρκετό καιρό έπεσε στα χέρια μου μια συλλογή από ξένες εφημερίδες που αναφέρουν περιστατικά που αφορούν τους εβραίους στην Εγγύς Ανατολής στα τέλη του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ου.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση διάλεξα ένα απόσπασμα από τους The New York Times από τις 26 Ιουλίου 1903 που μπορείτε να δείτε εδώ στην αυθεντική μορφή του. Το άρθρο μιλάει για την προετοιμασία ενός ουκάζε από τον Τσάρο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας με σκοπό την προστασία από ρώσων εβραίων τις συνεχόμενες σφαγές των πογκρόμ, (η ειρωνεία βέβαια είναι ότι οι σφαγές συχνά ήταν σχεδιασμένες από την ίδια την κεντρική εξουσία).

Η ελπίδα ήταν ότι θα προσέφερε την ίδια προστασία που προσέφερε το φιρμάνι του Σουλτάνου στους εβραίους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και το οποίο εκδόθηκε μετά τους λίβελους του αίματος που προκάλεσαν τα διαβόητα πογκρόμ της Δαμασκού και της Ρόδου.

Ο αρθρογράφος αναφέρει οτι έκτοτε οι λίβελοι του αίματος ήταν λίγοι και θυμάται μόνο ένα περιστατικό πριν από 15 χρόνια, (δηλαδή περίπου το 1888), στην Θεσσαλονίκη. Τότε οι εβραίοι κατηγορήθηκαν από τον Μητροπολίτη ότι πήραν 2 μικρά χριστιανόπουλα για να πιούν το αίμα τους στις θρησκευτικές τελετές τους – ο αρθρογράφος ισχυρίζεται οτι χάρη στο φιρμάνι ο διοικητής της πόλης Γκαλίμπ Πασά κατάφερε να αποφύγει την επέκταση της αναταραχής  μέχρι που βρέθηκαν τα παιδιά στα χέρια μια καθολικής ιταλικής οικογένειας.

Προσωπικά στην συγκεκριμένη περίπτωση αμφιβάλλω για την πραγματική έκταση των επεισοδίων – ο εβραίοι της πόλης ήταν τόσοι πολλοί και τόσο δυναμικοί και οι χριστιανοί έλληνες τόσοι λίγοι που θα ήταν αδύνατη η δημιουργία εκτεταμένων ταραχών. Αντίθετα η μικρή ελληνική κοινότητα μπορούμε να πούμε οτι διακρίθηκε από την σχετική, για την εποχή βέβαια, μετριοπάθεια της χωρίς όμως όπως είδαμε να στερείται των απαραίτητων για την εποχή θρησκευτικών προκαταλήψεων – μια μετριοπάθεια που προβλημάτιζε τους κατοίκους του νεότευκτου Ελληνικού Βασιλείου.

Από την άλλη η περίπτωση του πογκρόμ στο Πορτ Σάϊντ της Αιγύπτου είναι πολύ διαφορετική. Το 1892 μέλη της ελληνικής παροικίας επιτίθενται σε ένα ή περισσότερους εβραίους και τους σκοτώνουν όταν διαδίδονται φήμες οτι ένα χριστιανόπουλο έχει απαχθεί και θυσιαστεί σε εβραικές τελετουργικές ανθρωποθυσίες. Παραθέτω το ίδιο το κομμάτι γιατί πιστεύω οτι έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, μπορείτε να το βρείτε στην αυθεντική μορφή εδώ.

AN   ANTI-JEWISH   OUTRAGE.
CONFLICTING   ACCOUNTS  OF   A   MURDER AT   PORT   SAID.
BERLIN, April 6.—The Kreuz-Zeitung and the TageBlatt publish conflicting reports about an anti-Jewish outrage at Port Said.

The former paper accuses the Jews there of kidnapping a Greek child for sacrificial purposes and says the Greeks attacked and killed two Jews.

The Tageblatt’s story, which is the more probable one, states that some loafing Greeks, seeing Greek and Jewish children playing together, took advantage of this fact to attack a Jewish house, in which they killed an aged Jew, smashing his skull and breaking his ribs and legs, and then heaped insult on the corpse.

Published: April 7, 1892 Copyright © The New York Times

Δυο πράγματα να παρατηρήσουμε:
1. Οι ταραχές εμφανίζονται λίγο μετά από το πογκρόμ της Κέρκυρας, (όπως γνωρίζουμε η δολοφονία μια μικρής εβραίας προκαλεί δολοφονικό παροξυσμό στον χριστιανικό λαό της Κέρκυρας και την διάδοση φήμων οτι στην πραγματικότητα ήταν χριστιανή και την είχαν δολοφονήσει οι εβραίοι για να χρησιμοποιήσουν το αίμα της σε θρησκευτικές τελετές – κατά την διάρκεια των επεισοδίων δεκάδες εβραίοι δολοφονούνται και μόνο η απειλούμενη στρατιωτική παρέμβαση ξένων δυνάμεων σταματάει την σφαγή).

2. Το δεύτερο είναι οτι η πρώτη γερμανική εφημερίδα, η Kreuz-Zeitung, δεν αναφέρει απλώς το γεγονός αλλά και αυτή με την σειρά της υιοθετεί τους ισχυρισμούς οτι οι εβραίοι όντως πίνουν το αίμα των χριστιανόπουλων !

Οσο χαζή και απαρχαιωμένη σας φαίνεται η ιδέα των εβραϊκών ανθρωποθυσιών και οτι εγώ, ως αμπραβανέλ, μπορώ να σας αρπάξω για να σας πιω το αίμα μην είστε σίγουροι οτι ανήκουν στον 19ο αιώνα και δεν αποτελούν μέρος της σημερινής ελληνικής πραγματικότητας. Αυτό μπορεί να αφορά τον πρόεδρο ενός αντισημιτικού ελληνικού κοινοβουλευτικού κόμματος που κατηγορεί τους εβραίους οτι μυρίζουν αίμα όπως ο Γιώργος Καρατζαφέρης όπως στον Μεσαίωνα, μπορεί να αφορά μια λαϊκίστικη δεξιά εφημερίδα όπως την Απογευματινή ή μπορεί να αφορά και μια “εναλλακτική” και “προοδευτική” ιστοσελίδα όπως το tvxs.gr του Στέλιου Κούλογλου που με το τελευταίο ρεπορτάζ του αποδεικνύεται οτι αποτελεί την αριστερή λαικίστικη απάντηση στην Απογευματινή.

English

By sheer chance I happened to run by a collection of clippings by old foreign newspapers that report incidents that regard Jews in the Near East at the end of the 19th century and the beginnings of the 20^th.

In this case I selected a piece by The New York Times published on July, 26th 1903 that can be found in its original form here. It talks about an ukaz being issued by the Czar of the Russian Empire aiming to protect the Russian Jews by the continuous slaughtering of the pogroms, (the irony being that these pogroms were often organized by the State itself).

The hope was that it would offer the same kind of protection that a firman issued by the Sultan in 1840 guaranteed to the Jews of the Ottoman Empire after the blood libels that caused the infamous pogroms of Damascus and Rhodes.

The journalist reports that since then the blood libels had decreased and he remembered only of an incident 15 years ago, (ie about 1888), in “Salonika”. The story was that the orthodox Bishop of accused Jews of taking 2 small christian children to drink their blood in their religious ceremonies – the journalist says that thanks to the firman the governor of the city Ghalib Pasha managed to keep incidents from spreading until the boys were found in a italian catholic family.

Personally I doubt over the effective proportions of the incident; the Jews of the city where so many and so dynamic and the christian greeks where so few that extensive disorders were impossible. On the contrary the small greek community was known for its relative moderation without this meaning that they lacked the necessary, for the times, religious prejudice, (on the other hand  exactly this moderation troubled the inhabitants of the young Greek Kingdom).

On the other hand the situation in Port Said in Egypt was quite different; the pogrom that took place there was organized by some Greeks of the local greek community which attacked and killed some Jew(s) because they believed that they had kidnapped a Greek child to use in ceremonial sacrifices. I would like to post here the whole NYT article because I find it itself rather revealing:

AN   ANTI-JEWISH   OUTRAGE.
CONFLICTING   ACCOUNTS  OF   A   MURDER AT   PORT   SAID.
BERLIN, April 6.—The Kreuz-Zeitung and the TageBlatt publish conflicting reports about an anti-Jewish outrage at Port Said.

The former paper accuses the Jews there of kidnapping a Greek child for sacrificial purposes and says the Greeks attacked and killed two Jews.

The Tageblatt’s story, which is the more probable one, states that some loafing Greeks, seeing Greek and Jewish children playing together, took advantage of this fact to attack a Jewish house, in which they killed an aged Jew, smashing his skull and breaking his ribs and legs, and then heaped insult on the corpse.

Published: April 7, 1892
Copyright © The New York Times

We can note two interesting aspects in this story:
1. The incidents happen just after the Corfu Pogrom, (as we know the murder of a young jewish girl causes  a murderous spree of the christian population of the island fueled by the rumor that the girl was a christian one and the Jews had murdered her in order to use her blood in religious ceremonies – tenths of Jews are murdered and only the threatened military intervention of Europeans puts an end to the pogrom).

2. The second is that the first german newspaper, the Kreuz-Zeitung, does not only report of the murders but in its turn adopts the claims that Jews drink the blood of young christian children !

As old and antiquated may seem the idea that Jews sacrifice young christian children and I, as abravanel, may snatch you to drink your blood do not be sure that these are not part of contemporary greek society. This rumors may regard the leader of an antisemitic parliamentary party like Yorgos Karatzaferis, MP who accuses Jews of reeking blood and Christ-Killers like the Middle Ages, or a yellow populistic newspaper like Apogevmatini, or an “alternative” and “liberal” news site like tvxs.gr of Stelios Kuloglou which proves to be the leftist populistic response to Apogevmatini with his latest reportage.

PS. Take a look in the first comment of this post.

Ελλάδα 2009:”Η αναφορά στο Ολοκαύτωμα[...]μπορεί να προκαλέσει διαμαρτυρίες”/ Greece 2009: “Mentioning the Shoah[...] may cause protests”

Ελληνικά (english translation follows)

Πριν λίγο καιρό το Υπουργείο Εξωτερικών διοργάνωσε μια εκδήλωση για να τιμήσει τους εβραίους επιζώντες από το Αουσβιτς, επ’ ευκαιρία της έκδοσης του βιβλίου “Ελληνες στο Αουσβιτς-Μπιρκενάου” από το ΥπΕξ. Η προσωπική μου άποψη τότε ήταν οτι το γεγονός οτι την διοργάνωση την είχε αναλάβει το Υπουργείο Εξωτερικών, λες και έχω εγώ ή η οικογένεια μου που βρέθηκε στο Αουσβιτς έχουμε ξένο διαβατήριο, αποτελεί προσβολή – την γελοιότητα της διοργάνωσης συμπλήρωνε το βιβλίο το οποίο είχε μερικές υπέροχες φωτογραφίες αλλά ήταν τελείως άσχετο επιστημονικά με βασικά λανθασμένα στοιχεία, (βέβαια το γεγονός οτι το επιμελήθηκε η Φωτεινη Τομαή θα έπρεπε να με είχε προετοιμάσει αλλά ήλπιζα σε λιγότερη προχειρότητα).

Τότε είχα παρατηρήσει οτι αυτές οι εκδηλώσεις γίνονται αποκλειστικά για τα μάτια των ξένων – γεγονός όχι απαραίτητα αρνητικό αν το Ολοκαύτωμα/Σοά, δηλαδή η εξόντωση των 59.000 ελλήνων, δεν αποκρύπτονταν και δεν αποτελούσε terra incognita για την συντριπτική πλειοψηφία των χριστιανών ελλήνων.

Μια πρόσφατη ιστορία που διάβασα στον Nassos K. επιβεβαιώνει την άποψη μου και αποδεικνύει οτι υπάρχει σοβαρό θέμα με την απόλυτη έλλειψη θέλησης για την καταπολέμηση του αντισημιτισμού από το επίσημο Ελληνικό Κράτος γιατί όταν θέτουμε υπό αίρεση το ίδιο το Ολοκαύτωμα, δεν πιστεύω οτι οι ζωντανοί εβραίοι μπορούν να ελπίζουν σε κάτι καλύτερο.

Η λογοκριμένη αφίσα

Ο David Tartakover (דוד טרטקובר) είναι ένας διάσημος και πολυβραβευμένος Ισραηλινός γραφίστας, πολιτικός ακτιβιστής και καλλιτέχνης, που με τον άψογο και ευφυή σχεδιασμό του, ασκεί δριμεία κριτική στις κυβερνήσεις του Ισραήλ των τελευταίων δεκαετιών.

Πριν λίγο καιρό, ο Tartakover δέχθηκε μια πρόταση να συμμετέχει στην διεθνή έκθεση αφισών με θέμα τη μετανάστευση που διοργανώθηκε από το Ινστιτούτο Μεταναστευτικής Πολιτικής (ΙΜΕΠΟ), υπό την αιγίδα του Υπουργείου Εσωτερικών και πραγματοποιήθηκε στον πολυχώρο εκδηλώσεων μετρό Συντάγματος, από 19 έως 21 Ιουνίου. Μερικοί από τους σημαντικότερους γραφίστες του κόσμου δέχτηκαν το κάλεσμα του Δημήτρη Καραΐσκου και σχεδίασαν από μία αφίσα με θέμα τη μετανάστευση. Η έκθεση προβλήθηκε ελάχιστα. [...]

Ένας από τους θρυλικούς Αμερικανούς γραφίστες που συμμετείχαν στην έκθεση, ο James Victore, είχε δηλώσει κάποτε: «Το graphic design αφορά τα θέματα της κουλτούρας, τα κοινωνικά θέματα. Δεν είναι για να πουλάει κάλτσες. Είναι καλό και για να πουλάει κάλτσες, αλλά εκεί που αποδίδει καλύτερα είναι στα κοινωνικά θέματα. Το graphic design είναι ένα ρόπαλο γεμάτο καρφιά – και θέλω να το χρησιμοποιήσω»…

… ο Tartakover όμως λογοκρίθηκε.

Στην αφίσα του, πήρε το εξωφύλλου του διαβατηρίου του παππού του και τύπωσε το παρακάτω στα Αγγλικά: «On October 21, 1938, my grandparents left Vienna, Austria, for Palestine». Η Αυστρία προσαρτήθηκε στη Ναζιστική Γερμανία λίγους μήνες αργότερα. Τα διαβατήρια των David και Rebeka Tartakover φέρουν τη σβάστικα και το γράμμα “J”, με κόκκινο, κάτι που τους χαρακτηρίζει Εβραίους.

Το ΙΜΕΠΟ εντυπωσιάστηκε με την αφίσα, αλλά αρνήθηκε να το προβάλει. Ο πρόεδρος του ινστιτούτου Αλέξανδρος Ζαβός, εξέρφρασε τη λύπη του και έγραψε στον Tartakover: «Φοβάμαι ότι ζούμε σε μια χώρα που βρίσκεται σε μια κρίσιμη κατάσταση κοινωνικά και υπάρχουν εντάσεις παντού. Ταραχές στους δρόμους, αστάθεια, μας κάνουν να φοβόμαστε αντιδράσεις. Κάθε αναφορά στην Παλαιστίνη, για παράδειγμα, ή το Ολοκαύτωμα, μπορεί να προκαλέσει έντονες διαμαρτυρίες που μπορεί να κάνουν κακό στην έκθεση και στον οργανισμό. Ξέρετε, υπάρχουν στενόμυαλοι άνθρωποι που ψάχνουν αφορμές για φασαρία. Για παράδειγμα, έχουμε μετανάστες από Παλαιστίνη, και μπορεί να παρερμηνεύσουν το μήνημα και να μας φέρουν σε δύσκολη θέση. Ώντας ένας κυβερνητικός οργανισμός, είμαστε κάτω από τον έλεγχο του υπουργείου εσωτερικών, έτσι πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί σε τέτοιες αποφάσεις».

Ο Tartakover παρέδωσε τελικά μια εναλλακτική αφίσα. Μοίρασε όμως την πρώτη του αφίσα σαν καρτ ποστάλ στους επισκέπτες της έκθεσης, με την απάντηση του Ζαβού στη άλλη πλευρά.

Οι πληροφορίες είναι από σχετικό άρθρο της Haaretz. Τα παραπάνω δεν “ακούστηκαν” πουθενά. Σε κανένα Μέσο. Η λογοκρισία με δικαιολογία την πρόληψη ταραχών προκαταβάλοντας τη σκέψη και την αντίδραση ανθρώπων μου ακούγεται κάπως “χουντικό” ή είναι ιδέα μου; Ποιοι είναι τελικά οι στενόμυαλοι; Αυτοί που “ψάχνουν φασαρίες” ή αυτοί που δεν επιτρέπουν την ελεύθερη διακίνηση μιας ιδέας για να μην “έρθουν σε δύσκολη θέση”; [οι υπογραμμίσεις δικές μου - abra]

Θέλεις κανείς να σχολιάσω; Να μιλήσω για την λογοκρισία; Να μιλήσω για την έγνοια για τις (αντισημιτικές) πιθανές αντιδράσεις ξένων πολιτών σε σχέση με τις ευαισθησίες των ελλήνων ή της ίδιας της Ελληνικής Ιστορίας; Η’ να μιλήσω για το πως στην καημένη Ελλάδα οι Εβραίοι υποτιθέμενα μας τα έχουν πρήξει για το Ολοκαύτωμα αλλά από ότι φαίνεται η πολιτική του ελληνικού κράτους είναι η συστηματική αποφυγή αναφοράς σε αυτό εντός Ελλάδας; A, ξέχασα είναι και τα εβραιοκρατούμενα ΜΜΕ που δεν ανέφεραν τίποτα για την ιστορία.

Αυτό πάντως οφείλουμε όλοι να παρατηρήσουμε είναι τα μηνύματα προς την ελληνική κοινωνία που περνάει το κράτος μας όταν φροντίζει το Υπουργείο Εξωτερικών να μιλάει για το Ολοκαύτωμα προς το εξωτερικό, ενώ από την άλλη φροντίζει το Υπουργείο Εσωτερικών να απαλείφει κάθε αναφορά στο Ολοκαύτωμα στους εσωτερικό, χρησιμοποιώντας ακόμα και την Λογοκρισία.

Προσωπικά περιμένω την άμεση απόλυση του κ.Ζαβού ως ακατάλληλου γιατί ούτε η λογοκρισία μου αρέσει και ούτε η δειλία του.

Jewish Cemetery Ioannina (again) vandalized / Εβραϊκό Νεκροταφείο Ιωαννίνων βανδαλίζεται (ξανά)

English

The Jewish Cemetery of Ioannina/Jannina, home to one of the oldest communities of the Diaspora – the Romaniote Jews, has been vandalized again for the 3rd time since the beginning of the year. Vandalized for the first time during the war against Hamas in January, subsequently it was vandalized once more in March and again (!) was vandalized on Wednesday June 3rd 2009. It had already been targetted by antisemites tenths of times during the past decade, while never has anyone been even considered a possible suspect.

This time the antisemitic vandals went to the extreme limits – they destroyed 7/8 graves and the Holocaust Memorial inside the cemetery. The graves were not only smashed but a tortoise was killed to use it’s blood (!) to complete the unholy attack. One of the graves belonged to the Benefactor of the city of Ioannina Iosif Ganni and another one belonged to the mother of the president of the Jewish Community of Ioannina that had passed away relatively recently. These targeted and methodical destructions pinpoint to a clear plan and not some random antisemitic freak incident.The president of the Jewish Community, Moisis Elliasaf, who saw his own mother’s tomb destroyed and smeared with blood, accused the Greek Police of showing a complete lack of willingness to apprehend the perpetrators or prevent similar phenomena in the future. The Cemetery has been vandalized tenths of times in the past and sometimes the president himself has anticipated specific attacks and has asked, to no avail, for police protection – he was met with complete indifference, while the Police.

There is also the question on how the neighboring houses heard and saw nothing while the Cemetery is inside the urban area and the vandalism must have taken time but also the smashing of marbles is not exactly a quiet procedure. On a positive side the local Press has condemned unequivocally with harsh words these attacks and has downright refused to brush aside the issue, unlike the Police or greek media in General; the video is from Ioannina TV, while also local newspapers like Neoi Agones which has a good detailed report on the story or online portals as Epirus Post condemned vehemently the attack.

Here is the video from the Ioannina TV:

Ελληνικά

Το Εβραϊκό Νεκροταφείο Ιωαννίνων, μια κοινότητα από τις παλαιότερες της Διασποράς – σπίτι των Εβραίων Ρωμανιωτών, έγινε στόχος βανδαλισμού ξανά για 3η φορά από την αρχή του χρόνου. Πρώτη φορά τον Ιανουάριο κατά την διάρκεια του πολέμου με την Χαμάς, ξανά μετά τον Μάρτιο και ξανά (!) τα χαράματα της Τετάρτης 3 Ιουλίου 2009. Αυτή ήταν μόνο μια, από τις δεκάδες βεβηλώσεις την τελευταία δεκαετία, που έχει υποστεί το νεκροταφείο, χωρίς ποτέ να υπάρξει έστω και ένας πιθανός ύποπτος.

Αυτή τη φορά οι βάνδαλοι αντισημίτες ξεπέρασαν κάθε όριο – έσπασαν 7/8 τάφους και το Μνημείο των Γιαννιωτών Εβραίων που δολοφονήθηκαν στο Ολοκαύτωμα μέσα στο νεκροταφείο. Οι τάφοι όχι απλώς καταστράφηκαν αλλά χρησιμοποιήθηκε και μια χελώνα για να τους πασαλείψουν με αίμα (!) κατά την διάρκεια αυτής της ανίερης επίθεσης. Ενας από τους τάφους ανήκε στον Ευεργέτη της πόλης των Ιωαννίνων Ιωσήφ Γκανή, ενώ ένας άλλος στην μητέρα του προέδρου της Ισραηλιτικής Κοινότητας. Αυτές οι στοχευμένες επιθέσεις είναι ενδεικτικές οτι δεν αποτελούν ένα μεμονωμένο περιστατικό που να οφείλεται σε κάποιο “τρελό”, αλλά υπήρξαν προϊόν προσεκτικού σχεδιασμού.

Ο πρόεδρος της Κοινότητας, Μωυσής Ελλιασάφ, που είδε το τάφο της ίδιας του της μητέρας κατεστραμμένο, κατηγόρησε την Αστυνομία οτι δείχνει απόλυτη απροθυμία για να συλλάβει τους δράστες ή να αποτρέψει παρόμοια γεγονότα στο μέλλον. Το νεκροταφείο έχει βανδαλισθεί δεκάδες φορές και σε μερικές από αυτές είχε υπάρξει συγκεκριμένη προειδοποίηση και έκκληση για προστασία από τον κ.Ελλιασάφ, χωρίς κανένα αποτέλεσμα.

Επίσης ανακύπτει το θέμα του πως οι γείτονες δεν είδαν και δεν άκουσαν τίποτε, ενώ το νεκροταφείο βρίσκεται μέσα στον οικιστικό ιστό της πόλης και η καταστροφή μαρμάρων δεν είναι ακριβώς μια ήσυχη ή μη-χρονοβόρα διαδικασία. Στα θετικά του γεγονότος είναι η αντίδραση των τοπικών ΜΜΕ που καταδίκασαν με σκληρά λόγια τις επιθέσεις, σε αντίθεση με την Ελληνική Αστυνομία ή τα ελληνικά ΜΜΕ γενικά. Το βίντεο πιο πάνω είναι από τα Ioannina TV, ενώ τοπικές εφημερίδες όπως οι Νέοι Αγώνες που έχει ένα καλό αναλυτικό ρεπορτάζ ή ιστότοποι όπως η Epirus Post καταδίκασαν με σφοδρότητα την επίθεση.

Μια συναγωγή στην Αρχαία Αγορά / A synagogue in the Ancient Agora

Ελληνικά

Δεν υπάρχουν πολλά αξιοθέατα εβραϊκού ενδιαφέροντος στην Αθήνα, συγκρινόμενη με την Θεσσαλονίκη αλλά μερικές φορές τυχαίνουν μερικές απρόσμενες ανακαλύψεις στα πιο απρόσμενα μέρη. Ήμουν τυχερός να κάνω μια τέτοια ανακάλυψη καθώς περπατούσα στην Αρχαία Αγορά και τυχαίως διαπιστώνοντας οτι ένα κτίριο, κατά τη διάρκεια της ζωής του, είχε χρησιμεύσει και ως συναγωγή.

Στην πινακίδα διαβάζουμε οτι το κτίριο αρχικά υπήρξε το Μητρώο όπου φυλάσσονταν τα δημόσια έγγραφα της πόλης και είχε χτιστεί γύρω στο 150 π.κ.ε. Διαβάζουμε οτι το κτίριο καταστράφηκε το 267 μ.κ.ε. και αργότερα τμήματα του χρησιμοποιήθηκαν ως ταβέρνα, εβραϊκή συναγωγή και ελαιοτριβείο μέχρι την εγκατάλειψη του στους βυζαντινούς χρόνους. Μπορείτε να το δείτε στην φωτογραφία ενώ πιο πίσω φαίνεται ο ναός του Ηφαίστου.

Γυρνώντας πίσω στο σπίτι έψαξα αλλά δεν μπόρεσα να βρω την αρχαιολογική μελέτη πάνω στην οποία βασίστηκε η υπόθεση αυτή, αν και όπως ανακάλυψα πρόσφατα, υπάρχουν πολλά αρχαία εβραϊκά μνημεία στην Ελλάδα τα οποία δεν ήξερα και δεν εντοπίζονται online. Η μόνη σίγουρη πληροφορία, που γνωρίζω εγώ, για την υπόθεσης της χρήσης ως συναγωγή ήταν η εύρεση ενός μαρμάρινου κομματιού, (αυτό στην φωτογραφία δεξιά). Το συγκεκριμένο θραύσμα απεικονίζει μια επτάφωτη λυχνία που ονομάζεται μενορά και ένα συγκεκριμένο φυτό, (λουλάβ), τα οποία αποτελούν μέρος της κλασσικής εβραϊκής εικονογραφίας της εποχής και μάλλον ανήκει στον 3ο αιώνα.

Στην σειρά “Βόλτες στην Αθήνα” επίσης:

Η συνοικία του Γιουσουρούμ

English

Not many sites of jewish interest exist in Athens, compared to Thessaloniki but sometimes one gets unexpected finds in the most unexpected places. I was able to make such a find while strolling along the Ancient Agora of Athens and casually discovering that one the buildings had served, at some part of it’s life, as a synagogue.

The building originally housed the Mitroon, the city’s public documents keeping authority and was built around 150 BCE. The tourist sign tells us that the building was eventually raided and destroyed in 267 CE and later on parts of it served as a tavern, a jewish synagogue and an oil-press until the building was deserted in the byzantine era. You can see it in the photo, while the larger temple behind it is the Temple of Ephestus which I’m kind fond of.

Going back to a computer I didn’t find any archeological paper that deals with the subject although admittedly, as I recently found out, there are a lot of ancient jewish monuments in Greece that I was not aware of. The only information I was able to find documenting it’s use as a synagogue is the discovery of a small marble piece, (you can see it on the right above). This fragment depicts a menorah and a specific plant, (lulav), which are part of the classic jewish iconography of the era; presumably it dates around the 3rd century CE.

In the “Visiting Athens” series:

The Yousouroum neighbourhood

Όχι στο Όνομά μας / Not in Our Name

Respect human dignity – including the one of detainees.

Σεβασμός στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια – συμπεριλαμβανομένων και των κρατουμένων.

English (source)

The following text was taken from the recent blog action call initiated here which attempts to raise awareness about the country-wide hunger strikes going on in Greek prisons. The translation is my own in order to help a non-greek speaking audience to understand what is going on. If you wish to take part in this protest, you can publish this text on your own blog on the 20th of November and link to the original article or sign the petition.

“The situation in the greek prisons is inconsolable. The radical change of the greek penal system is a main subject”
- Karolos Papoulias 6/11/08

“We’re human – prisoners. Humans, I say”
-Vaggelis Pallis, Prisoner, 9/11/08

Since the third of November, a shattering shout is shaking the bases of our Democracy. From the third of November, the whole prisoner population or the Country is starting a hunger strike claiming the intuitive: Their lost dignity. Against them is poised the absolute silence of the national media and the absolute indifference of the political hegemony. To these practices, those of us signing this letter, DO NOT AGREE.

The situation in the Greek prisons is undescribable and can be only be understood through the rigid language of mathematics. In the country’s so-called “reformation” institutions, 417 deaths have been recorded in the last decade, while their frequency has taken off to such a degree, that today 4 people are expiring in the hands of the state per month. The occupancy touches 168% (10.113 prisoners for 6.019 positions) with each prisoner’s area ratio reaching 1 square meter. With the daily govermental expenditure per prisoner being 3,60 Euro, the rations provided are despicable, the infrastructure reminds of medieval ages and the medical coverage is very lacking. Simultaneously, the Greek government is sending to jail one citizen for every thousand, with the withheld people (those temporary imprisoned) reaching 30% of the total number of prisoners.

If the quality of a Democracy is judged by its prisons, then our Democracy is asthmatic. If the punishment of illegal behaviour with imprisonment by the state is happening in the name of the society, then for this situation in the prisons, we are all responsible, and the lion’s share of the blame on those of the state machine. In this reality, all of those signing this text respond NOT IN OUR NAME.

The information revealed by official representatives about the Greek prisons sketch an image of a hellhole. The essay of the European Committee for the Prevention of Torture (2007) discovers torture, inhumane treatment and life-threats against prisoners, series of violations regarding the conditions of detention, a lack of investigation and punishment of the guilty parties, silencing of incidents of violence with the collusion of doctors and guards, unacceptable medical conditions etc.

The European Court of Human Rights has published a series of damning decisions for Greece in regards to the maltreatment and/or violations of other prisoner rights from the prison authorities. The National Commission on Human Rights has taken a strong-willed decision about the abuse in prisons, proposing immediate actions for their resolution. The Ombudsman (Sinigoros tou Politi) is complaining about the total lack of cooperation from the responsible state officials, as a result of which he has been virtually banned from entering the country’s prisons for the last two years. The bar associations of the whole country, the non-government organisations including Amnesty International and many political/social institutions denounce the unacceptable situation and request a wider cooperation to resolve this problem.

If human are the rights which every human being should enjoy, every deprivation of those becomes an open wound for our society. In this situation, everyone signing this text reply BREAK FINALLY THE PRISON ABATON.

With this hunger strike the prisoners are fleeing to their last fort of resistance they have left, their own body. This was preceeded by a final request from them towards the leaders to monitor this problem as the situation could go no more. In order to resolve this hunger strike, they request to meet demands which restore their lost dignity and recover their basic human rights, demands specific, decent and immediately feasible.

Against the prisoner movement the political leadership is spending its actions with indifference, promises and repression of their demonstrations.  Any indifference and heatlessness of the political leadership at this stage as well would mean dead hunger strikers. In this frontal collision that the country prisoners have selected for claiming their self-evident humanity we can not wait pathetically while crossing our arms and waiting for the news of hunger strike deaths but we will stand in solidarity.

If the defense of democracy and human rights require the watchfulness of all of us, now is the time to take a stand against this problem without indifference and evasions.

Faced with the tense situation in prisons throughout the country, those who sign this text are making the political leadership fully responsible for what will happen and demand the immediate, both institutional and practical GUARANTEE OF BASIC HUMAN RIGHTS OF THE PRISONERS OF THE WHOLE COUNTRY

Ελληνικά (πηγή)

Όχι στο Όνομά μας

“Είναι απαράδεκτη η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές. Είναι κύριο θέμα η ριζική αλλαγή του σωφρονιστικού συστήματος”.

–Κάρολος Παπούλιας, 6/11/08

“Είμαστε άνθρωποι – κρατούμενοι. Άνθρωποι, λέω”

- Βαγγέλης Πάλλης, Κρατούμενος, 9/11/08

Από τις τρεις Νοεμβρίου μία εκκωφαντική κραυγή συνταράσσει τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας. Από τις τρεις Νοεμβρίου σύσσωμοι οι κρατούμενοι όλης της χώρας κατεβαίνουν σε απεργία πείνας διεκδικώντας το αυτονόητο : τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Απέναντί τους αντιμετωπίζουν την εκκωφαντική σιωπή των κραταιών ΜΜΕ και την παντελή αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας. Σε αυτές τις πρακτικές όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ.

Η κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είναι απερίγραπτη και μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο με τη σκληρή γλώσσα των μαθηματικών. Στα κατ’ επίφαση “σωφρονιστικά” ιδρύματα της χώρας έχουν καταγραφεί συνολικά 417 θάνατοι την τελευταία δεκαετία, ενώ ο ρυθμός τους έχει απογειωθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε σήμερα να σβήνουν στα χέρια του κράτους τέσσερις άνθρωποι το μήνα. Η πληρότητα αγγίζει το 168% (10.113 κρατούμενοι για 6.019 θέσεις) με την αναλογία χώρου για κάθε άνθρωπο να φτάνει σε περιπτώσεις το 1τμ. Με ημερήσιο κρατικό έξοδο ανά κρατούμενο τα 3,60 Ευρώ τα συσσίτια που παρέχονται είναι άθλια, οι υποδομές θυμίζουν μεσαίωνα και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ελλιπέστατη. Συγχρόνως, το Ελληνικό δικαστικό σύστημα στέλνει στη φυλακή έναν στους χίλιους κατοίκους της χώρας με τους έγκλειστους χωρίς δίκη (υπό προσωρινή κράτηση) να αγγίζουν το 30% του συνολικού αριθμού των κρατουμένων. Αν η ποιότητα μίας Δημοκρατίας κρίνεται από τις φυλακές της, τότε η Δημοκρατία μας ασθμαίνει. Αν η τιμώρηση παραβατικών συμπεριφορών με εγκλεισμό γίνεται από το κράτος στο όνομα της κοινωνίας, τότε για την κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είμαστε όλοι υπόλογοι, με συντριπτικές όμως ευθύνες να αναλογούν στην κρατική μηχανή. Σε αυτή την πραγματικότητα όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ.

Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται από επίσημους φορείς για τις Ελληνικές φυλακές σκιαγραφούν εικόνα κολαστηρίων. Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (2007) διαπιστώνει βασανιστήρια, απάνθρωπη μεταχείριση και απειλές κατά της ζωής κρατουμένων, σειρά παραβιάσεων αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης, ελλείμματα στη διερεύνηση και τιμωρία των ενόχων, αποσιώπηση περιστατικών βίας με την συμπαιγνία ιατρών και φυλάκων, απαράδεκτες συνθήκες ιατρικής περίθαλψης και ιατρικού ελέγχου στους κρατούμενους κλπ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει εκδώσει σειρά καταδικαστικών για την Ελλάδα αποφάσεων που αφορούν κακομεταχείριση ή/και παραβιάσεις άλλων δικαιωμάτων κρατουμένων από σωφρονιστικές αρχές. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει πάρει απόφαση – καταπέλτη για τα κακώς κείμενα στις φυλακές, προτείνοντας άμεσες δράσεις για την επίλυση τους. Ο Συνήγορος του Πολίτη διαμαρτύρεται για την παντελή έλλειψη συνεργασίας των αρμόδιων κρατικών φορεών μαζί του, λόγω της οποίας έχει ουσιαστικά απαγορευτεί η είσοδός του στις φυλακές της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια. Οι δικηγορικοί σύλλογοι όλης της χώρας, μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία, και πολλοί πολιτικοί/κοινωνικοί φορείς καταγγέλλουν την απαράδεκτη κατάσταση και ζητούν ευρύτερη συνεργασία για το ξεπέρασμα του προβλήματος. Αν ανθρώπινα είναι τα δικαιώματα που πρέπει να απολαμβάνει κάθε ανθρώπινο ον, κάθε στέρησή τους στις Ελληνικές φυλακές αποτελεί ανοιχτή πληγή για την κοινωνία μας. Σε αυτή την κατάσταση όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.

Με την απεργία πείνας οι κρατούμενοι καταφεύγουν στο τελευταίο οχυρό αντίστασης, που τους έχει απομείνει, το σώμα τους. Είχε προηγηθεί έσχατη έκκλησή τους προ μηνός προς τους ιθύνοντες να ενσκήψουν στο πρόβλημα, καθώς δεν πήγαινε άλλο. Για να λύσουν την απεργία πείνας ζητούν την ικανοποίηση αιτημάτων, που αποκαθιστούν την χαμένη τους αξιοπρέπεια και επανακτούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους, αιτημάτων συγκεκριμένων, αξιοπρεπών και άμεσα υλοποιήσιμων. Απέναντι στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων η πολιτική ηγεσία εξαντλεί τη δράση της σε αδιαφορία, υποσχέσεις και καταστολή των κινημάτων τους. Τυχόν αδιαφορία και αναλγησία της πολιτικής ηγεσίας όμως και σε αυτή τη φάση θα σημαίνει νεκρούς απεργούς πείνας. Στη μετωπική λοιπόν σύγκρουση που επιλέγουν οι κρατούμενοι της χώρας για τη διεκδίκηση των ανθρωπίνως αυτονόητων δε μπορούμε να μένουμε απαθείς σταυρώνοντας τα χέρια και περιμένοντας τις ειδήσεις των θανάτων από τις απεργίες πείνας αλλά θα σταθούμε αλληλέγγυοι. Αν η περιφρούρηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιβάλλουν την επαγρύπνιση όλων μας, τώρα είναι λοιπόν η στιγμή να πάρουμε θέση όλοι απέναντι στο πρόβλημα χωρίς αδιαφορίες και υπεκφυγές.

Απέναντι στην τεταμένη κατάσταση στις φυλακές όλης της χώρας όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο καθιστούμε την πολιτική ηγεσία απολύτως υπεύθυνη για ό,τι συμβεί και απαιτούμε άμεσα την τόσο θεσμική όσο και στην πράξη ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.

Y.Yacoel, Memoirs / Γ.Γιακοέλ, Απομνημονεύματα

• Y. Yacoel – Memories 1941-1943; ed.Paratiritis 1993

• Γ.Γιακοέλ – Απομνημονεύματα 1941-1943; εκδ.Παρατηρητής 1993

Συγγρ. : Γιακοέλ, Γιομτώβ
Επιμελ. : Αμπατζοπούλου, Φραγκίσκη
123Σελ. Μαλακό εξώφυλλο 21χ14
ISBN : 960-260-757-2
1993-1 Θεσσαλονίκη
Γλώσσα : Ελληνικά,

Ελληνικά:

Εξέχον μέλος της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης, ο Γιομτώβ Γιακοέλ υπήρξε για 20 χρόνια νομικός της σύμβουλος και ασχολήθηκε με την πολιτική σε κοινοτικό και εθνικό επίπεδο. Επιπλέον υπήρξε από τους πιο σημαντικούς εντεταλμένους της Κοινότητας στις σχέσεις της με το Ελληνικό Κράτος και έτσι υπήρξε παρόν σε όλα τα σημαντικά γεγονότα της εποχής.

Τα απομνημονεύματα του καλύπτουν την περίοδο μεταξύ Απριλίου 1941, όταν η γερμανική Κατοχή μόλις είχε ξεκινήσει και τελειώνουν την πρώτη εβδομάδα του Μαρτίου του 1943 όταν το πρώτο βαγόνι μεταφοράς ζώων που περιείχε 2800 θεσσαλονικείς εβραίους ξεκίνησε για το Άουσβιτς. Και ο ίδιος εκτοπίσθηκε και δούλεψε στα ζοντερκομάντο, (την μεταφορά των πτωμάτων από τους θαλάμους αερίων στα κρεματόρια) – εκτελέσθηκε τον Απρίλιο του 1944.

Vile antisemitism by Avriani newspaper/ Χυδαίος αντισημιτισμός από την “Αυριανή”

The recent presidential campaign of the US has been one of the most followed ones in the past years. In Greece the huge antipathy for George W. Bush has led to an overwhelming support for Barack Obama who is deemed as more friendly to greek interests and the only one able to change drastically US policy.

During this campaign, possibly due to the ignorance which characterizes a significant part of the greek Press, innuendos concerning the Jewish vote and the Jewish (sic) lobby where abundant; whether this being a direct statement that Bush relied on the Jewish lobby or a more subtle one when state television NET noted with meaning that only F.Y.R.O.M. and Israel supported McCain. Their ignorance is evident by the fact that American Jews have, historically, always massively supported Democratic candidates, being self described as liberals. This holds true for Al Gore in 2000 with 79% of the total jewish voters, John Kerry in 2004 with 74% and with Barack Obama for a projected 77%. This has been consistent with all the polls who have for months predicted the traditional huge gap between Republicans and Democrats – not that greek Press would ever care to note.

But yesterdays front page by Avriani newspaper was beyond any limit and was blatant, pure and vile antisemitism:

THE END OF JEWISH DOMINION

“THE END OF JEWISH DOMINION”
“Everything changes in America which we hope it becomes more democratic and human”

These are the key points in this revolting article:

Η Εβρέικη Φασουλάδα

Το ελληνικό εθνικό μας φαγητό παραδοσιακά έχει υπάρξει η φασολάδα. Το βιβλίο του Ηλία Πετρόπουλου “η Εθνική Φασουλάδα” ασχολείται με αυτό το πιάτο και μας δίνει την ευκαιρία να ρίξουμε μια ματιά στην εβραϊκή ζωή στην Θεσσαλονίκη πριν τον πόλεμο – μιλάει για μια εβραϊκή συνταγή που είμαι σίγουρος οτι λίγοι ξέρουν: την εβρέικη φασουλάδα, (κρατώ τον όρο του Πετρόπουλου γιατί αυτός είναι ο πρωταγωνιστής στην ιστορία μας σήμερα):

“Στο βιβλίο του Ι.Μ.Ματαράσσο Κι ομως όλοι τους δεν πέθαναν (1948) κάποιος όμηρος, ενώ αφηγείτο την τραγωδία του στα χιτλερικά στρατόπεδα θανάτου, αναφέρθηκε στο φαγητό φασόλια αλά-εβραϊκά. Ο Ματαράσσο δεν εξήγησε περί τίνος πρόκειται. Ο γιατρός Ματαράσσο ήτο μπουρζουάς και την εβρέικη φασουλάδα την έτρωγε μόνο η πλεμπάγια. Για αυτό δεν βρίσκεις αυτό το φαγητό και στο μεγάλο λεξικό του Νεχαμά. Είμαι αναγκασμένος να πληροφορήσω σχετικώς τον αναγνώστη μου…

Στην Θεσσαλονίκη υπήρχαν (ίσως και να υπάρχουν ακόμη) κάτι μεγάλα σφαγεία. Έχω πλήρη γνώση της λειτουργίας αυτών των σφαγείων (- όπου, συχνά, οδηγούσα εκεί τον περιδεή Γιώργο Ιωάννου, που, τελικώς έγραψε κι ένα κείμενο για τα χασαπάκια και τους ταμπάκηδες).
…
Επακολουθεί το σχίσιμο του τεράστιου ζώου στα δύο. Το σχίσιμο γίνεται με τσεκουριές. Ετσι, γύρο στο αιωρούμενο βόδι πετάγονται κοματάκια κρέας.
…

Η φτώχια των εβραίων της Σαλονίκης άφησε εποχή. Οι πεινασμένοι εβραίοι έφταναν στο Μπεχ-τσινάρ (όπου τα σφαγεία) είτε με τα πόδια, είτε σκαλωμαρία με το τράμ της γραμμής Βαρδάρι-Κήπος Πριγκήπων. Οι εβραίοι έκαναν αυτό το αληθινό ταξίδι, τα χαράματα, με την κρυφήν ελπίδα πως θα τους αφήσουν να μπουν στα σφαγεία, για να μάσουν από χάμω λίγα ξεσκλίδια από τα πελεκημένα κρέατα. Τα χασαπάκια (είναι όλοι τους λεβεντόπαιδα και κιμπάρηδες) τους λυπόσαντε τους φουκαράδες τους εβραίους και, όχι μόνο τους επέτρεπαν να ξεδιαλέξουν, μέσα στην ματωμένη λάσπη των τσιμεντένιων αυλακιών, τα τιποτένια κρεατάκια, αλλά τους εχάριζαν και καμιά άκρη ουράς, ή λίγα κόκαλα, ή κανά ζευγάρι αυτιά. Οι εβραίοι, οι εβραιοπούλες, μάζεβαν οτι ήταν να μάσουν και τραβάγανε για την παράγκα τους. Εκεί, όλο και θα βρισκότανε καμμιά χούφτα φασόλια, που θα είχαν κλέψει τα εβραιάκια από κάποιο μπακάλικο. Αυτό το πλιάτσικο ήταν εύκολο, γιατί οι μπακάληδες αράδιαζαν στο πεζοδρόμιο τσουβάλια με όσπρια, ή πατάτες. Η εβρέισα νοικοκυρά έβραζε τα φασόλια μαζί με τα κόκολα, τα ξεσκλίδια, τις ουρές και τα αφτιά. Αυτή, και μόνο αυτή, είναι η (απαισίας μνήμης) εβρέικη φασουλάδα. Ωστόσο, θα προσθέσω όμως οτι η εβρέικη φασουλάδα, χάρη στα μεδούλια και τα φασόλια (60% άμυλο), θα πρέπει να ήτανε δυναμωτική για τα δυστυχισμένα παιδάκια.”

Ηλίας Πετρόπουλος, “η εθνική Φασουλάδα”