Abravanel, the Blog

Jewish life and not only in Greece / Εβραϊκή ζωή και όχι μόνο στην Ελλάδα

Archive for Μαΐου 2010

Υποτροφίες σε (χριστιανούς) φοιτητές από την Ι.Κ.Βόλου/ Scholarships to (christian) students by the Jewish Community of Volos

Posted by Abravanel, the Blog στο 31/05/2010

Ελληνικά (english translation follows below)

Ένα από τα πλέον συνήθη παράπονα που δέχομαι σε προσωπικές επικοινωνίες στα email είναι οτι το εξαιρετικά χαμηλό προφίλ, που είναι η διαχρονική επιλογή του κοινοτικού Ελληνικού Εβραϊσμού, παρεξηγείται ως απουσία συνεπικουρούμενης της απροθυμίας της ευρύτερης κοινωνίας να αναφερθούν στους εβραίους της χώρας μας. Οπότε σε συνδυασμό με τις αναρτήσεις για την ιστορία της εβραϊκής Ελλάδας, σκοπεύω να προβάλλω πιο συστηματικά τις διάφορες δραστηριότητες των εβραϊκών κοινοτήτων στην Ελλάδα ξεκινώντας από την μικρή αλλά άρτια οργανωμένη Ισραηλιτική Κοινότητα του Βόλου.

Επιτύμβια εβραϊκή στήλη στην Αγχίαλο(325Κ.Ε.)/Πηγή:ΚΙΣ

Η περιοχή του Βόλου, όπως άλλωστε και σχεδόν όλη η Ελλάδα, διαθέτει εβραϊκή παρουσία από τους αρχαίους χρόνους – τα αρχαιολογικά ευρήματα μιλούν για μια ρωμανιώτικη κοινότητα με συναγωγή και νεκροταφείο από 325 ΚΕ. Ήδη τον 12ο αιώνα, πολυ πριν την άφιξη των σεφαραδίτων εβραίων, μαρτυρίες μιλούν για 400 εβραίους στην περιοχή του Αλμυρού. Η κοινότητα ακολούθησε την μοίρα της πόλης και η είσοδος του Ελληνικού Στρατού το 1881 την βρήκε με περίπου 650 μέλη. Ο Βόλος αναπτύχθηκε ραγδαία και αυτή η ανάπτυξη ευνόησε και την ανάπτυξη της κοινότητας που αντιμετώπιζε ελάχιστα προβλήματα, σε αντίθεση με τις κοινότητες των Νέων Χωρών.

Οι Εβραίοι Βολιώτες διακρίθηκαν κυρίως στο εμπόριο και στα ελεύθερα επαγγέλματα: ιδιαίτερα γνωστές η τράπεζα Βαρούχ/Λεβή, η Εριουργία Μουρτζούκου που ήταν είναι από τις μεγαλύτερες στην Ελλάδα και τοπικό ορόσημο στην πόλη, ο ιατρός Κοέν με την πρώτη μαιευτική κλινική της πόλης και άλλοι. Ενδεικτική των καλών σχέσεων γειτονίας όμως υπήρξε η ιδιαίτερη δραστηριοποίηση τους στην πολιτική σκηνή όπως η κορυφαία τοπική και ελληνοεβραϊκή προσωπικότητα, ο ιατρός/πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου/βουλευτής Μαυρίκιος Κοφινάς που διαθέτει δικιά του οδό στον Βόλο. Αξίζει να αναφέρουμε την μαζική εβραϊκή συμβολή στην δημιουργία του Εργατικού Κέντρου Βόλου και στην ανάπτυξη της Αριστεράς – άλλωστε αποτελεί ενδεικτικό το γεγονός οτι το σιωνιστικό κίνημα στον Βόλο εντάχθηκε στην μαρξιστική οργάνωση των Ποαλέϊ Σιών, (εργάτες της Σιών). Δεν πρέπει να ξεχάσουμε τον Αρχιραβίνο Πέσσαχ, ένας από τους σημαντικότερους ραβίνους της σύγχρονης εποχής. Σήμερα, πέρα από την σημαντική παρουσία των εβραίων βολιωτών στον εμπορικό κόσμο του Βόλου αξίζει να αναφερθούμε στον πολύγραφο μελετητή Ραφαήλ Φρεζή, την σοπράνο Λουίζα Κονέ (εδώ ένα βίντεο ερμηνεύοντας Βέρντι στην Συναγωγή της Κέρκυρας) και τον διευθυντή διεθνών συμφωνικών ορχήστρων καθηγητή Ερρίκο Φρεζή.

Ο Ηλ.Κονές με το ΕΑΜ με το βέλος/πηγή:ΚΙΣ

Ο Μ.Πέσσαχ με τον Σταυρό του Γεωργίου Α'/πηγή: pessachlodge.blogspot.com

Αυτές οι αγαθές σχέσεις επιβεβαιώθηκαν από την συμβολή των χριστιανών συμπολιτών τους στην διάσωση της πλειοψηφίας των εβραίων βολιωτών κατά την διάρκεια της Σοά/Ολοκαυτώματος. Ο, τότε, Μητροπολίτης Ιωακείμ συνεργάσθηκε με τον Αρχιραβίνο Μωυσή Πέσσαχ ώστε οι νέοι να ενταχθούν στον ΕΛΑΣ και οι ηλικιωμένοι να φύγουν στο βουνό, είτε με πληρωμή, είτε δωρεάν. Τελικά από τα 850 άτομα, περίπου 130 δολοφονήθηκαν στο Αουβιτς, άλλοι 12 εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς σε ευρύτερα αντίποινα και άλλοι 2 έπεσαν σε μάχες εναντίον των Γερμανών με τον ΕΛΑΣ. Ας μην ξεχνάμε οτι 2 εβραίοι βολιώτες είχαν ήδη πέσει στους πολέμους 1897/1922, ενώ τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο επιστρατεύθηκαν 71 βολιώτες από τους οποίους έπεσαν στην μάχη 2, άλλοι 2 έμειναν ανάπηροι, 5 τραυματίσθηκαν και 2 έγιναν αιχμάλωτοι πολέμου. Η μεταπολεμική πορεία της κοινότητας χαρακτηρίζεται από την αναπόφευκτη φθορά της μετανάστευσης προς τα μεγαλύτερα αστικά κέντρα αλλά και τις ΗΠΑ/Ισραήλ. Η κοινότητα όμως διατηρεί όμως μια έντονη δραστηριότητα που αποτελεί παράδειγμα για τις υπόλοιπες μικρές εβραικές κοινότητες, αν και οφείλουμε να ομολογήσουμε οτι αυτό γίνεται δυνατόν από την θετική αντιμετώπιση της τοπικής κοινωνίας.

Η Κοινότητα διατηρεί αγαθές σχέσεις τόσο με τον Δήμο, όσο και την Μητρόπολη και συχνές είναι οι επισκέψεις μεταξύ τους επ’ευκαιρία των θρησκευτικών εορτών. Επίσης έντονη είναι η συνεργασία της με τοπικά σωματεία και μεταξύ των αποδεκτών υλικοτεχνικής και οικονομικής βοήθειας της είναι ο Καλλιτεχνικός Οργανισμός του Δήμου Βόλου, η Συμφωνική Ορχήστρα Βόλου, το σωματείο «Φιλότεχνοι», η Ιερά Μητρόπολη Βόλου, το σωματείο «Φίλες της Αγάπης», διάφορες βιβλιοθήκες της πόλης όπως αυτή του Δήμου Ιωνίας και άλλα ευαγή ιδρύματα της πόλης όπως η χορηγία του Ηλία Πολίτη για παιδιά που έχουν την ανάγκη σοβαρών εγχειρήσεων. Μέχρι και ένα μικρό δάσος έχει δημιουργηθεί στην περιοχή Αγίας Τριάδας με χρηματοδότηση αλλά και υλοποίηση από τα μέλη της κοινότητας, σε συμφωνία με τον Δήμο Ιωλκού, ώστε να τιμηθούν οι δολοφονηθέντες κατά τη Σοά/Ολοκαύτωμα.

Προφανώς και δεν είναι όλα τέλεια στο Βόλο, δεν είναι σπάνιες οι φορές που νεοναζιστικές ομάδες έχουν προχωρήσει σε αφισοκολλήσεις, σε συνθήματα και μικροβανδαλισμούς. Μόλις τον περασμένο Ιανουάριο αριστεροί «ακτιβιστές», πουλώντας αντισημιτισμό υπό το πρόσχημα του ενδιαφέροντος για τους Παλαιστίνιους, προχώρησαν σε αναγραφή συνθημάτων στην Συναγωγή του Βόλου στα εβραικά (!) δείχνοντας οτι είναι αμόρφωτοι πέρα από αντισημίτες. Αλλά δε μπορούμε παρά να επικροτήσουμε την εξαιρετική σχέση της τοπικής χριστιανικής κοινωνίας με την τοπική εβραϊκή. Ενδεικτικό είναι το γεγονός οτι 5 οδοί στον Βόλο έχουν εβραικές ονομασίες : η οδός Μωυσέως που στεγάζεται η Συναγωγή, η οδός Παλαιστίνης προς τιμή του σιωνιστικού κινήματος, η οδός Αβραάμ Μπεναρόγια τιμώντας την εβραϊκή συμβολή στην δημιουργία της ελληνικής Αριστεράς, την οδό Μωυσή Σ.Πέσσαχ τιμώντας την συμβολή του στους εθνικούς αγώνες και πρόσφατα η οδός Μαυρίκιου Κοφινά που προσέφερε τόσα πολλά στον Βόλο.

Στα πλαίσια αυτής της φιλανθρωπικής τοπικής δραστηριότητας της μικρής κοινότητας του Βόλου, αποφασίσθηκε η υλοποίηση ενός προγράμματος υποτροφιών για τους φοιτητές του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Το 2009 ξεκίνησε με 3 υποτροφίες σε αριστούχους φοιτητές που αντιμετωπίζουν ειδικές ανάγκες. Συγκεκριμένα, με επιλογή του Πρυτανικού Συμβουλίου, χορηγήθηκαν υποτροφίες στους: Ανδρέα Κόκκα, Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών Βιομηχανίας, Κυριάκο Δαλαμάγκα, Τμήμα Ιατρικής και Κωνσταντίνο Αθανασίου, Τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας.

Η παράδοση των υποτροφιών το 2009/πηγή:Τα Νέα μας-ΚΙΣ

Η παράδοση των υποτροφιών το 2010/πηγή: Ταχυδρόμος

Φέτος συνεχίστηκε η πρωτοβουλία αυτή με την εκδήλωση να πραγματοποιείται πριν 3 βδομάδες στο Αμφιθέατρο Κορδάτος,(το σχετικό άρθρο της εφημερίδας Ταχυδρόμος), με την υπόδειξη των υποτρόφων γίνεται αποκλειστικά από τις πρυτανικές αρχές. Επιπλέον ανακοινώθηκε η διεύρυνση του προγράμματος με την χορήγηση 2 υποτροφιών σε μεταπτυχιακούς φοιτητές που θελήσουν να ασχοληθούν με θέματα εβραϊκού περιεχομένου.

Όπως δήλωσε ο Πρόεδρος Μαρσέλ Σολομών, (φαίνεται στο κέντρο στην φωτογραφία δεξιά):

[…]είμαστε ευτυχείς διότι οι πρυτανικές αρχές αποδέχτηκαν την πρότασή μας και ανέλαβαν να μας υποδείξουν φοιτητές και φοιτήτριες μεταξύ αυτών που διακρίθηκαν για τις εξαιρετικές επιδόσεις, το επιστημονικό ήθος αλλά και για το ψυχικό σθένος, που τους οδηγεί στην αριστεία, υπερβαίνοντας τις δυσκολίες της ζωής.

[…]η παραπάνω πρωτοβουλία αποτελεί έκφραση αγάπης για την πόλη μας και το Πανεπιστήμιό της. Μέσω της απονομής υποτροφιών επιθυμούμε να δώσουμε συγκεκριμένη μορφή στη φιλοσοφία της συνεισφοράς στο κοινωνικό σύνολο. Θέλουμε να δηλώσουμε ότι στηρίζουμε το δημόσιο Πανεπιστήμιο σε καιρούς δύσκολους […]

Και αν αναρωτιέστε γιατί ο κ.Σολομών αισθάνεται την ανάγκη να ευχαριστήσει το Πανεπιστήμιο που αποδέχθηκε την δωρεά αξίζει να σημειώσουμε οτι στην χώρα μας η ψύχωση ενάντια στους εβραίους είναι πάντα απρόβλεπτη. Το 1992 η Κοινότητα της Θεσσαλονίκης πρότεινε να χρηματοδοτήσει την δημιουργία ενός δάσους στα Βασιλικά 55.000 δένδρων προς τιμή των 55.000 ελλήνων που χάθηκαν στο Αουβιτς μιας και ο Δήμος Θεσσαλονίκης για 50 χρόνια αρνούνταν κατηγορηματικά την δημιουργία ενός μνημείου μέσα στην πόλη. O Δήμος, ίσως γιατί η Θεσσαλονίκη είναι τόσο γεμάτη στο πράσινο, αρνήθηκε.

English

One of the usual complaints I receive in my emails is that, the historical choice of Greek Jewry of keeping a low profile, is mistaken as an absence from the local life; a misconception aided by the unwillingness of the wider society to speak of the Jews of Greece. So in addition to my posts dealing with Jewish Greece, I intend to speak more of the various activities of the various Jewish Communities in Greece beginning by the small but organized Jewish Community of Volos.

Jewish tombstone in Aghilaos (325C.E.)/ Source:CJB

The area of Volos, as almost all of Greece, boasts an ancient Jewish presence – archaeological findings speak of a romaniote community with a synagogue and a cemetery already from 325 C.E. Already in the 12th century, well before the arrival of the sephardic Jews, testimonies speak of 400 Jews in the are of Almyros. The community followed the fate of the city and the entrance of the Greek Army in 1881 found it with 650 members. Volos developed rapidly and this helped the development of the community itself which faced little trouble compared with the jewish communities of the Macedonia, Epirus and Thrace liberated by the Greek Army in 1912/1922.

The Jews of Volos distinguished themselves mainly in commerce and in the free professions: particularly famous were the Varouh/Levi Bank, the textile industry of Mourtzoukos one of the largest in Greece and a local landmark, doctor Cohen with his obstetrics clinic being the first in the city and many others. Indicative of the good relationship between Jews and Christians was their presence in local politics like the leading local and national politician  doctor/president of the municipal council/parliamentarian Mavrikios Kofinas who even has a street named after him in Volos. We should also note the massive Jewish contribution to the  creation of the Worker’s Center and the development of the Socialist movement – indicative is the fact that the zionist movement of Volos joined the marxist organization of Poalei Zion (workers of Zion). We should not forget Arch-rabbi Pessach, one of the most important rabbis of the modern era. Today, besides the important presence of Jews in commerce we should mention the writer Raphail Frezis, soprano Louisa Kone (here’s a video of her singing Verdi in the Corfu Synagogue) and director of international symphonic orchestras Dr.Errico Frezis.

Elias Kones with Resistance/source:CJB

M.Pessah with the Cross of George I'/source: pessachlodge.blogspot.com

These excellent relations were confirmed by the help received by their christian compatriots during the Shoah. The, then, Metropolite Ioakim cooperated with Arch-rabbi Pessach so that the younger persons could join the Resistance movement of ELAS and the older people be hidden in the mountains, other times with a monetary compensation, other times gratis. From the 850 people, 130 were murdered in Auschwitz, 12 were executed by the Germans during reprisals and 2 fell in battles fighting the Germans. Let’s not forget that 2 Jews of Volos had already fought and fallen for Greece in the 1897/1922 wars, while in World War 2 71 Jews from Volos were drafted with 2 falling in battle, 2 remaining invalid, 5 wounded and 2 becoming POW’s. The post-WW2 history of the community if characterized by the inescapable attrition inflicted by the immigration to bigger urban centers but also the USA and Israel. Still, the Community maintains an intense activity which should act as an example to the smaller Jewish Communities, though we must admit that this is made possible by the positive relationship with the local society.

The Community maintains a friendly relationship with the Municipality and the local Metropolis and often they make courtesy visits on religious holidays. It also maintains an intense cooperation with local associations and among the recipients of donations and material help one can find the Arts Organization of the Municipality of Volos, the Symphonic Orchestra of Volos, the Philotechni Association, the Holy Metropolis of Volos, the Philes tis Agapis Associations, various libraries of the city like the one of the Municipality of N.Ionias and other charitable organizations like the donation of Ilias Politis for children in need of serious operations.  Even a small forest has been created in the Aghia Triada area with the financial backing of the Community, in agreement with the Iolkos Municipality, in order to honor the murdered Jews of Volos during the Shoah.

Of course not everything in Volos is perfect, often neonazi groups have written graffiti, posted antisemitic posters and proceeded to minor vandalism. Only last January leftist «activists», selling antisemitism under the pretext of interest for the Palestinians, proceeded in the writing of graffiti on the Synagogue of Volos in Hebrew (!), showing that besides being antisemites, they are ignorant. But we cannot but be impressed by the excellent relationship between the local Christian community with the local Jewish one. Indicative is the fact that 5 streets in Volos have Jewish names: Moses street where the Synagogue is, Palestine street honoring the Zionist cause, Avraam Benaroya street honoring the Jewish contribution to the creation of the Greek Left, the Moses Pessah street for his contribution to national causes and recently the Mavrikiou Kofina street who offered so much to the city of Volos.

In the wider context of the charitable activity of the small community of Volos, it was decided that a scholarship program for the students of the Thessaly University would be adopted. In 2009 it began with 3 scholarships to the top students with special needs. Specifically, after being indicated by the Dean, they were awarded to Andreas Kokkas, Industrial Engineering Dept, Kyriakos Dalamagas Medical Dept and Constantinos Athanasiou from the Historical, Archaeological and Social Anthropology Dept.

The awarding of the scholarships in 2009/source:Ta Nea mas-CJB

The awarding of the scholarships in 2010/source: Taxydromos

This initiative continued this year with the awarding taking place 3 weeks ago in the Kordatos Amphitheater, (here is the relative article by the newspaper Tachydromos), with the indication of the winners being done exclusively by the Dean. Also it was announced that the program would be widened with the assignment of two post-graduate scholarships to students deciding to involve themselves with subjects of Jewish interest.

As the President Marcel Solomon said, (he can be seen in the center in the photo in the left):

[…]we are glad that the university authorities have accepted our proposal and undertook the responsibility of indicating those students who distinguished themselves for their excellent records, their scientific ethos and moral courage which leads to excellence, overwhelming the difficulties of life.

[…] the aforementioned initiative wishes to be an act of love for our city and our University. With awarding these scholarships we wish to give a specific form to the philosophy of contribution to the community. We would like to state that we support the public University in difficult times […]

And if you wonder why Mr.Solomon felt the need to thank the University for accepting the donation, we must point out that the psychosis against the Jews in Greece is always unpredictable. In 1992 the Jewish Community of Salonica proposed to finance the creation of a forest in the Vasilika area of 55.000 trees honoring the 55.000 greeks who were murdered in Auschwitz since the Municipality of Thessaloniki for 50 years categorically denied the creation of a monument inside the city. The Municipality, perhaps since Salonica, is so full of green, denied.

Posted in greece, Volos | Με ετικέτα: , , , , | 25 Σχόλια »

Ελληνικές περιουσίες στο Ισραήλ προς επιστροφή/Greek assets in Israel for restitution

Posted by Abravanel, the Blog στο 26/05/2010

Ελληνικά (english translation follows)

Im tirtsu, ein zo agada – Εαν το θελήσετε δεν θα είναι ένα όνειρο *

Μετοχή της ελληνικής εταιρίας Σαλόνικα-Παλαιστίνη ΑΕ με σκοπό την αγορά κτημάτων στην βρετανική Παλαιστίνη/Εβραικό Μουσείο Ελλάδας

Ένα σημαντικό μέρος της προσπάθειας για την δημιουργία ενός ανεξάρτητου κράτους για τους Παλαιστίνιους Εβραίους βασίστηκε στην οικονομική βοήθεια Εβραίων του εξωτερικού που είτε ήθελαν να ενισχύσουν τον αγώνα για ανεξαρτησία από την Μεγάλη Βρετανία ή ήθελαν να προετοιμάσουν το έδαφος για την δική τους μετανάστευση. Αυτή η βοήθεια, πέρα των δωρεών, απαρτίζονταν από αγορά μετοχών της Αγγλο-Παλαιστινιακής Τράπεζας, (το ισραηλινό αντίστοιχο της Εθνικής Τράπεζας – υπενθυμίζω αυτή την ανάρτηση αυτή ως προς τον όρο «Παλαιστίνη»), από καταθέσεις σε αυτή, από αγορές διαμερισμάτων και εκτάσεων γης.

Με την κήρυξη του Β’Παγκοσμίου Πολέμου οι ιδιοκτησίες που ανήκαν σε Γερμανούς και Ιταλούς Εβραίους κατασχέθηκαν από την βρετανική κυβέρνηση ως περιουσία εχθρικών κρατών και μεταφέρθηκαν στην Υπηρεσία του Φύλακα Εχθρικών Περιουσιών. Το μέτρο αυτό επεκτάθηκε και στους πολίτες κρατών που καταλήφθηκαν από δυνάμεις του Άξονα, όπως η Ελλάδα. Μετά τον πόλεμο και τον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας το 1948 μέρος αυτών των περιουσιών μεταφέρθηκε στην Μεγάλη Βρετανία, ένα μέρος παρέμεινε στα χέρια της ισραηλινής κυβέρνησης και ένα μέρος στα χέρια ισραηλινών τραπεζών. Η συντριπτική πλειοψηφία των αρχικών ιδιοκτητών δολοφονήθηκε κατά την διάρκεια της Σοά/Ολοκαύτωμα και κανείς δεν διεκδίκησε αυτές τις περιουσίες για δεκαετίες. To 1996 ένας ισραηλινός ιστορικός ανακάλυψε οτι το ισραηλινό κράτος συνέχιζε να κατέχει αυτές τις περιουσίες και δημοσίευσε ένα άρθρο που προκάλεσε σκάνδαλο και οδήγησε 4 χρόνια μετά στην δημιουργία μιας Εξεταστικής Επιτροπής της Κνεσέτ και στην τελική δημιουργία της κρατικής μη-κερδοσκοπικής Εταιρίας  για την Επιστροφή των Περιουσιών Θυμάτων του Ολοκαυτώματος LTD, ( Company for Restitution of Holocaust Victims’ Assets LTD/  החברה לאיתור ולהשבת נכסים של נספי השואה).

Η λίστα των δικαιούχων περιλαμβάνει περίπου 60.000 ονόματα και συνεχώς ανανεώνεται μιας και ακόμα βρίσκονται στοιχεία. Από αυτά περίπου 200 υπολογίζω οτι είναι Ελληνικά και μάλιστα ένα Χριστιανικό. Η αναζήτηση για την Ελλάδα έχει αρκετά λάθη: τοποθετεί την Φιλιππούπολη στην Ελλάδα, ενώ οι υπόλοιπες πόλεις είναι Θεσσαλονίκη, Αθήνα, Καβάλα, Κέρκυρα, Ρόδος, Πρέβεζα, Γιάννενα. Η απουσία των υπόλοιπων ελληνικών πόλεων, άλλα λάθη όπως οτι περιλαμβάνει την Ρόδο στις ελληνικές πόλεις το 1939,  όπως και το γεγονός οτι εμφανίζονται ως πόλεις εβραικές συνοικίες όπως η Βαρώνου Χιρς στην Θεσσαλονίκη με κάνει να πιστεύω οτι πρέπει να υπάρχουν και άλλα.

Ενδεικτικά αναφέρω ορισμένα ονόματα, κυρίως για τις μηχανές αναζήτησης: Μπενρουμπή, Καράσσο, Κοφινάς, Βραχάς, Μιούλερ, Ντε Μάγιο, Αλκαλάι, Σαπόρτα, Αμμάρ, Αβδελά, Μπατίνο, Καμπύλη, Κόβο, Φράνκο, Γιακοέλ, Λεβή, Λας, Μάτσα, Ματατιά, Νεγρίν, Πέρες, Σαλόμ, Βιτούλη, Σιμχά, Εσκενάζη, Ζακάρ, Γενή, Μπενζιγκάλιο, Μπρούδο, Μπενβενίστε, Μιζραχή, Ρεκανάτι, Φλωρεντίν, Αρδίτη, Ερρέρα, Μπενουζίλιο, Περαχιά, Μπαρτζιλάι, Μποτόν και άλλα.

Η λίστα αυτή περιλαμβάνει καταθέσεις, ακίνητα και μετοχές. Οι έχοντες ενδιαφέρον καλούνται να επισκεφθούν τη σελίδα της Εταιρίας  για την Επιστροφή των Περιουσιών Θυμάτων του Ολοκαυτώματος LTD. Εκεί μπορούν να ελέγξουν τους υπάρχοντες καταλόγους και να καταθέσουν την αίτηση τους, ακόμα και αν δεν εμφανίζονται στον κατάλογο. Η αίτηση μπορεί να γίνει ηλεκτρονικά, μέσω αλληλογραφίας ενώ υπάρχει και ειδική τηλεφωνική γραμμή για αιτήσεις από το εξωτερικό.

Οι ιδιοκτησίες, που δεν θα διεκδικηθούν, δια νόμου θα διατεθούν κατά προτεραιότητα προς επιζώντες του Ολοκαυτώματος που έχουν ανάγκη και στην συνέχεια σε εκπαιδευτικά ιδρύματα που διαιωνίζουν την μνήμη του Ολοκαυτώματος.

English

Im tirtsu, ein zo agada – If you will it, it shall not be a dream *

A stock from the greek company Salonika-Palestine SA, aimed in buying property in Palestine/Jewish Museum of Greece

A significant part of the effort to establish an independent state for the Palestinian Jews was based on the economic help of Jews from abroad who wished to aid the struggle for independence from Great Britain or they wanted to prepare the ground for their own immigration. This help, besides the donations, was comprised by the purchase of stocks of the Anglo-Palestine Bank, (the israeli equivalent of the National Bank – I remind you of this post on the term «Palestine»), by deposits to it, by purchasing of apartments or of plots of land.

With the proclamation of World War 2 the properties belonging to German and Italian Jews were confiscated by the British Government as enemy property and transfered to the office of the Guardian of Enemy Property. This act was extended to citizens of countries occupied by the Axis, including Greece. After the war and the 1948 War of Independence part of these assets were transferred to Britain, part remained property of the Israeli State and part property of israeli banks. The vast majority of the owners were murdered during the Shoah and nobody claimed these assets for decades. In 1996 an israeli historian discovered that the Israeli Government still held the possession of these properties and published an article which created a public outcry which led to the creation of a Knesset Investigative Committee and the creation of the state-owned, non-profit Company for Restitution of Holocaust Victims’ Assets LTD/  החברה לאיתור ולהשבת נכסים של נספי השואה).

The lists contains about 60.000 names and is constantly being updated since new evidence is still being discovered. From these, about 200 I presume that are Greek and even one Christian. The search results for Greece have many mistakes: they place Philipoupoli in Greece, while the rest of the cities are Salonika, Athens, Kavala, Corfu, Preveza, Rhodes, Ioannina/Jannena. The fact that the rest of the greek cities are absent, other mistakes like including Rhodes among the greek cities in 1939, including the fact that jewish quarters like Baron Hirsch in Salonika appear as cities, make me reasonably believe that there must be more.

Indicatively I shall mention some names, mainly for the search engines sake: Benroubi, Carasso, Cofinas, Vrachas, Muller, De Mayo, Alkalay, Saporta, Ammar, Avdela, Battino, Kampyli, Covo, Franko, Yacoel, Levy, Las, Mazza, Matatia, Negrin, Peres, Salom, Vitouli, Simcha, Eskenazy, Zacar, Yeni, Benzigaglio, Brudo, Benveniste, Mizrachi, Recanati, Florentin, Arditi, Errera, Benusiglio, Perahia, Barzilay, Boton and many others.

The list includes stocks, bank deposits and real estate. Those interested can contact the page of the Company for Restitution of Holocaust Victims’ Assets LTD. There they can check the existing catalogs and deposit their application, even if not included in the lists. The application can be done via Web, through mail and there is a special phone hotline for applications from abroad.

The properties not claimed will be, by Law, directed by absolute priority to Shoah survivors in need and then to educational institutions who perpetuate the memory of the Shoah.

Posted in greece, israel | 1 Comment »

Επίθεση με μολότοφ στο Εβραϊκό Νεκροταφείο Θεσσαλονίκης/Incendiary attack against the Jewish Cemetery of Salonica

Posted by Abravanel, the Blog στο 15/05/2010

Ελληνικά (english translation follows below)

Τα ξημερώματα της Παρασκευής 14ης Μαϊου 2010 άτομα που ανήκουν στον εθνικιστικό/νεοναζιστικό χώρο, επιτέθηκαν στο νέο Εβραϊκό Νεκροταφείο της Θεσσαλονίκης στην περιοχή της Σταυρούπολης. Πέρα από την αναγραφή γκραφίτι με κλασικά αντισημιτικά συνθήματα όπως Juden Raus, Φωτιά στους Εβραίους, Sieg Heil, Hitler και των συμβόλων της ναζιστικής σβάστικας και του αριθμού 88 που συνδέονται με τα Ες Ες, επιτέθηκαν με βόμβες μολότωφ στους εβραϊκούς τάφους. Ευτυχώς οι ζημιές ήταν ελαφρές πέρα από την γκραφίτι που γέμισαν την εξωτερική περιτοίχιση και τους εσωτερικούς τοίχους των βοηθητικών κτισμάτων του νεκροταφείου.

η εξωτερική περιτοίχιση/πηγή: "Η Κρησάρα"

Εσωτερικά του νεκροταφείου/πηγή: "Η Κρησάρα"

Η ευχάριστη είδηση είναι οτι ένας περίοικος, που προφανώς είδε τους επιτιθέμενους νεοναζιστές, ειδοποίησε την Αστυνομία που επενέβη επιτυχώς με αποτέλεσμα την σύλληψη τριών νεαρών ατόμων που φέρονται ως οι δράστες, δύο αντρών και μιας γυναίκας από τους οποίους ο ένας τουλάχιστον είναι ανήλικος και στην κατοχή των οποίων βρέθηκε και ένα μαχαίρι. Αξίζουν συγχαρητήρια στην Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης που έδειξε οτι όταν και εάν θέλει μπορεί. Δεν γνωρίζω αν συνδέονται. αλλά πρέπει να σημειώσω την αξιόπιστη πληροφορία που μου ήρθε από τον P.S. οτι την ίδια μέρα γίνεται και μια συγκέντρωση της γνωστής νεοναζιστικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή.

Η επίθεση αυτή στην Θεσσαλονίκη, (όπου υπάρχουν τα μέσα και η θέληση της εκεί εβραϊκής κοινότητας να προστατεύσει αποτελεσματικά τα μέλη της – το νεκροταφείο είναι εξαιρετικά περιφραγμένο), έχει ιδιαίτερο βάρος σε σχέση με τις συνήθεις βεβηλώσεις εβραϊκών σπιτιών, μνημείων και νεκροταφείων σε πόλεις με μικρή εβραϊκή παρουσία. Είναι το φυσικό αποτέλεσμα της αποθράσυνσης των ακροδεξιών ομάδων που νομιμοποιούνται στην κοινωνική συνείδηση από την παρουσία στην Βουλή και στα κανάλια του αντισημιτικού ακροδεξιού κόμματος ΛάΟΣ του Γ.Καρατζαφέρη. Είναι το αποτέλεσμα δεκαετιών απόλυτης και ενσυνείδητης ανοχής του βίαιου αντισημιτισμού εκ μέρους του συνόλου της ελληνικής κοινωνίας. Άλλωστε πρόσφατα ο Άρειος Πάγος αποφάσισε οτι είναι δεν είναι παράβαση του αντιρατσιστικού νόμου οι προτροπές του νεοναζιστή και υποψηφίου του ΛάΟΣ Κ.Πλεύρη να εξοντωθώ εγώ και η οικογένεια μου στο Άουσβιτς. Η αιτιολογία: ο Κώστας Πλεύρης απευθύνεται στους «εβραιοσιωνιστές» και όχι στους «εβραίους», οπότε είναι νόμιμο να ζητάει την εξόντωση τους. Αυτό το σκεπτικό πέρασε εν μέσω της πιο απόλυτης σιωπής στον λεγόμενο, «αντιρατσιστικό», χώρο.

ένας από τους τάφους μετά την απομάκρυνση της μολότοφ/πηγή: "Η Κρησάρα"

η εξωτερική περιτοίχιση/πηγή: "Η Κρησάρα"

Υπενθυμίζω οτι η αντισημιτική βία στην Ελλάδα δεν είναι ούτε σπάνια και ούτε αφορά μεμονωμένα περιστατικά. Τα τελευταία χρόνια έχει καεί δυο φορές η Συναγωγή των Χανίων, έχει γίνει απόπειρα εμπρησμού κατά της Συναγωγής της Βέροιας και επίθεσης κατά της Συναγωγής της Λάρισας και του Βόλου. Έχουν σημειωθεί βανδαλισμοί στα Εβραϊκά Νεκροταφεία Αθηνών και Θεσσαλονίκης, εβραϊκά σπίτια έχουν γεμίσει με αντισημιτικά συνθήματα όπως του διάσημου εβραίου σκηνοθέτη Ζυλ Ντασέν, έχουν σημειωθεί τρομακτικές καταστροφές δεκάδες φορές στο νεκροταφείο των Ιωαννίνων, έχουν βεβηλωθεί τα μνημεία Ολοκαυτώματος στην Κομοτηνή, Δράμα, Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Ιωάννινα, Ρόδο και πολλά άλλα που δεν χωράνε σε μια συνοπτική αναφορά όπως τα γεγονότα σε άλλες πόλεις όπως στην Κέρκυρα και στην Κεφαλλονιά. Δράστες έχουν υπάρξει κυρίως νεοναζιστές αλλά ένα μέρος οφείλεται και σε αριστερούς αντισημίτες που λειτουργούν με πρόφαση την Παλαιστίνη. Δεν θα αναφερθώ καν σε αντισημιτικές δηλώσεις μελών του Κοινοβουλίου, υψηλόβαθμων μητροπολιτών Εκκλησίας της Ελλάδος, δημοσιογράφων των εφημερίδων και της τηλεόρασης, μέχρι και ατόμων της «προοδευτικής» διανόησης που οδηγούν σε μια κατάσταση ο αντισημιτισμός να εμφανίζεται μέχρι και σε διαφημίσεις καταστημάτων παιδικών παιχνιδιών !

Βέβαια η πόλη της Θεσσαλονίκης έχει μεγάλη παράδοση στον βανδαλισμό Εβραϊκών τάφων – φτάνει κάποιος να επισκεφθεί πολλές από τις εκκλησίες και πλατείες της για να δει το πώς πλακοστρώθηκαν με λεηλατημένες ταφόπλακες του παλιού Εβραϊκού Νεκροταφείου. Το συγκεκριμένο νεκροταφείο, το μεγαλύτερο εβραϊκό νεκροταφείο του κόσμου με έκταση 350 στρεμμάτων και τάφους από τον 2ο αιώνα ΜΚΕ, καταστράφηκε από τον Δήμο Θεσσαλονίκης το 1942 την ώρα που οι Εβραίοι δημότες του ήταν μαζεμένοι στο γκέτο πίσω από τον Σιδηροδρομικό Σταθμό ώστε να σταλθούν και να δολοφονηθούν στο Άουσβιτς. Ή μπορεί να σκάψει στο έδαφος της πανεπιστημιούπολης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης για να βρει τα κόκαλα των 300/500.000 εβραίων που είναι ακόμα θαμμένοι στους χώρους που το ΑΠΘ βανδάλισε για να χτίσει τα κτίρια του.

Η Ισραηλιτική Κοινότητα Θεσσαλονίκης και το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο, που συντονίζει τις ενωμένες Eβραϊκές Koινότητες  της Ελλάδος, έστειλαν επιστολές στον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη Μ.Χρυσοχοίδη, Δικαιοσύνης Χ.Καστανίδη και Γενικό Αστυνομικό Διευθυντή Θεσσαλονίκης αντιστράτηγο Κασαπάκη ζητώντας την λήψη πρόσθετων μέτρων ασφαλείας για τις Συναγωγές Γιαντ Λεζικαρόν και Μοναστηριωτών, τα κεντρικά γραφεία της ΙΚΘ, του Πνευματικού Κέντρου, του Δημοτικού Σχολείου της, του Γηροκομείου Σαούλ Μοδιάνο και του Εβραϊκού Μουσείου Θεσσαλονίκης.   Παραθέτω το Δελτίου Τύπου του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου (ΚΙΣ) – τόσο το Δελτίο, όσο και οι φωτογραφίες προέρχονται από το έκτακτο παράρτημα της αξιόλογης εβραϊκής ηλεκτρονικής εφημερίδας «Η Κρησάρα» που φρόντισε να μας ενημερώσει με ταχύτητα και εγκυρότητα – kol ha’kavod στον εκδότη της.

Βεβήλωση του εβραϊκού νεκροταφείου Θεσσαλονίκης

Η αθώωση από την Ελληνική Δικαιοσύνη του -κατά δήλωσή του- ναζιστή Κ.Πλεύρη για τα όσα συκοφαντικά, αλλά προπάντων σαφώς απειλητικά εξέφρασε κατά των Εβραίων της Ελλάδος, άρχισε να έχει τις συνέπειες που είχαν προβλεφτεί. Έτσι χθες ρατσιστές αντισημίτες μετέτρεψαν τις απειλές σε αναίσχυντη βεβήλωση του εβραϊκού νεκροταφείου Θεσσαλονίκης πετώντας μολότωφ και καταστρέφοντας τάφους.

Το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος είχε προειδοποιήσει για το πού θα οδηγούσε η αθώωση του υβριστή Πλεύρη, αλλά δεν εισακούστηκε.
Όπως έχει αποδείξει η πρόσφατη ευρωπαϊκή ιστορία σε εποχές κρίσιμες μία από τις εύκολες διεξόδους στις οποίες οδηγούν τους λαούς είναι ο αντισημιτισμός. Και πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κανείς δεν έδινε την πρέπουσα σημασία στις κατηγορίες και στις ενέργειες των ναζιστών κατά των Εβραίων μέχρις ότου η καταστροφή έφτασε στην πόρτα του κάθε Ευρωπαίου.

Πριν να είναι και πάλι πολύ αργά όλοι –Κυβέρνηση και άτομα- οφείλουν να απομονώσουν και να καταδικάσουν έμπρακτα τους νοσταλγούς του Χίτλερ.

Αθήνα, 14 Μαΐου 2010 Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος

English

On the early morning of Friday, May 14th 2010 persons belonging to the nationalist/neonazi area, attacked the new Jewish Cemetery of Salonica (Thessaloniki). Besides the spraying of graffiti with stock antisemitic slogans like Juden Raus, Burn the Jews, Sieg Heil, Hitler and the depiction of the nazi swastika and the number 88 which is linked to the Es Es, they attempted to destroy  the jewish tombs using molotov cocktails as incendiary devices. Fortunately the damage inflicted was light, besides the graffiti filling the exterior walls and the walls of the auxiliary buildings inside the cemetery.

exterior wall: "Burn the Jews", "Hitler", "88"/source:I Krisara

interior walls: "Burn the Jews", "Sieg Heil", "88"/source:I Krisara

The good news is that a neighbor, presumably after seeing the attacking neonazis, phoned the Police which intervened successfully and arrested 3 individuals which are the alleged perpetrators; 2 men and one woman, one of them being a minor; also a knife was found in  their possession. Hearty congratulations are in order for the Thessaloniki Police Department which proved that it can pull it off when and if it chooses so. I do not know if they are connected, but I must point out the reliable information received by P.S. that a gathering of the neonazi group Hrissi Avgi (Golden Dawn) is scheduled for the same day.

This attack in Salonica, (where both the means and the will by the local Jewish community to protect its members, exist – the cemetery is extremely well fenced,) has a particular weight in respect to the usual vandalisms of jewish homes, monuments and cemeteries in greek towns with a tiny Jewish presence. It is the natural outcome of the emboldening Far Right groups which are legitimized in the public eye by the  presence in the Greek Parliament and in greek television of the antisemitic, Far Right party of LàOS by Y.Karatzaferis. It is the result of decades of absolute and conscious acceptance of violent antisemitism by the Greek society. Besides, the Supreme Court of Appeals (Areios Pagos) recently ruled that it is not a violation of the antiracist law the exhortations of the neonazi and LàOS candidate C.Plevris that me and my family be exterminated in Auschwitz. The rationale of the decision: C.Plevris refers to the «Zionist Jews» and not to the «Jews», thus he is justified to ask for their extermination. This rationale passed among the most profound of silences in the, alleged, «antiracist» ecosystem.

One of the graves after the molotov was removed/source:I Krisara

exterior wall: "Juden Raus"/source:I Krisara

I remind that antisemitic violence is neither rare, nor does it involve isolated incidents. The last years we have seen the burning of the Synagogue of Hania twice, the attempted arson of the Synagogue of Veria and the attack against the Synagogue of Larisa and Volos. Vandalisms have occurred in the Jewish Cemeteries of Athens and Salonica, jewish homes have been filled with graffiti like famous jewish director Jules Dassin, tremendous damage has been inflicted to the Jewish cemetery of Jannina, Shoah Monuments have been vandalized in Komotini, Drama, Larisa, Salonica, Jannina, Rhodes and many more which do not fit inside this nominal mention like incidents in the cities of Corfu and Cephalonia. The perpetrators usually belong to neonazi groups but a good percentage belongs to leftist antisemites which operate under the pretext of Palestine. Ι will not even mention the antisemitic statements of members of the Greek Parliament, high ranking bishops of the Orthodox Church of Greece, newspaper and television journalists and even members of the liberal establishment. All of which leads to a situation where antisemitism appears even in commercials of toy stores !

Of course the city of Salonica (Thessaloniki) has a long tradition in desecrating Jewish tombs – one needs only to visit many of its churches and public squares which are paved with looted tombstones by the old Jewish Cemetery. That particular cemetery, the largest Jewish cemetery in the world with an area over 350 acres and tombs from the 2nd century CE, was destroyed by the Municipality of Salonica in 1942 while his Jewish citizens were rounded in the Baron Hirsch Ghetto before being sent to Auschwitz to be murdered there. Or one can dig inside the campus of the Aristotle University of Thessaloniki to find the bones of 300/500.000 Jews who are still buried there in the grounds the University desecrated to build its buildings.

The Jewish Community of Thessaloniki and the Central Jewish Board, which coordinates the united Jewish Communities of Greece, sent letters to the Minister of Citizen Protection M.Chrisohoidis, Minister of Justice H.Kastanidis and General Police Director of Thessaloniki General Kasapaki asking for further measures to be taken for the protection of the Synagogues Yad Lezikaron and Monastirioton, the central offices of the JCT, the Cultural Center, the Elementary School, the Elders’ Home Saul Modiano and the Jewish Museum of Salonica. I will lay here the Press Release of the CJB – both the release and the photographs come from latest issue of the valued  Jewish electronic newsletter «I Krissara» which took care of our updating with a speedy but reliable edition – kol ha’kavod to its editor.

Desecration of the Jewish Cemetery of Thessaloniki

The acquittal by the Greek Justice system of the – by his own admission – Nazi K.Plevris for the slanderous but, most importantly, definitively threatening propositions he expressed against the Jews of Greece, started to bear its predicted fruits. Yesterday racist antisemites transformed the threats into a shameless desecration of the Jewish Cemetery of Thessaloniki throwing molotov cocktails and destroying graves.

This attack is one more consequence directly related to the court decision to acquit a neo-nazi writer who incites to acts of violence against the Greek Jews, as well as to the recent Supreme Court decision to dismiss the cessation in favor of the law filed by the Prosecutor against the acquittal verdict. Our Board was not heard when had warned of the deriving dangers.

As recent European history has shown, in times of crisis one of the easiest paths the peoples follow is antisemitism. Also before World War 2 nobody paid due attention to the charges and acts of the Nazis against Jews until destruction struck the door of every European.

Before it is again too late – the Greek Government and individuals – must isolate and condemn in deeds the Hitler nostalgics.

Athens, May 14th 2010 Central Jewish Board of Greece

Posted in antisemitism, greece, thessaloniki | Με ετικέτα: , , , , , , | 92 Σχόλια »

Βία / Violence

Posted by Abravanel, the Blog στο 08/05/2010

Ελληνικά (english translation follows)

Το διπλωματικό σχολείο του Υπουργείου Εξωτερικών στην Αθήνα στις φλόγες. Δύο γυναίκες περιμένουν σε ένα παράθυρο τη διάσωση από τους πυροσβέστες στις 8 Δεκεμβρίου 2008. (Φωτογραφία: REUTERS/Nikolas Kominis)

Δεν συνηθίζω να ασχολούμαι εδώ με μη-εβραϊκά θέματα γιατί αυτό το ιστολόγιο στήθηκε ακριβώς με την προοπτική να μιλάει για θέματα που αφορούν αποκλειστικά τον Ελληνικό Εβραϊσμό και δεν μπορεί κάποιος να βρει πουθενά αλλού. Όχι για τα ενδιαφέροντα μου στον ελεύθερο χρόνο, τις ευρύτερες απόψεις μου για την πολιτική, την μουσική, την μαγειρική και άλλα που ενδιαφέρουν τους φίλους μου αλλά όχι τον αναγνώστη του «Abravanel«. Επιπλέον μπορεί να σχολίαζα το καθετί κάτω από την επίφαση της «εβραϊκής ματιάς» αλλά στην πραγματικότητα θα ήταν πίσω από το πρίσμα της δικής μου ιδιαίτερης προσωπικότητας. Αλλά δεν μπορώ να μη σχολιάσω τον θάνατο των τριών ατόμων από τον εμπρησμό του υποκαταστήματος της Μαρφίν Τράπεζας στην Αθήνα.

Παλιά υπήρχε η εντύπωση, και μεταξύ του Ελληνικού Εβραϊσμού, οτι η ελληνική κοινωνία απαρτίζεται από φωνακλάδες αλλά δεν είναι βίαια. Τα τελευταία χρόνια όμως υπήρχαν αυτοί στον Ελληνικό Εβραϊσμό που φώναζαν για την εκτράχυνση της ελληνικής κοινωνίας και τον εθισμό της στην βία. Από εκεί που οι σπασμένες βιτρίνες εβραϊκών καταστημάτων ήταν μεμονωμένα περιστατικά την δεκαετία του ’80, φτάσαμε στο επίπεδο ανοικτής αντιπαράθεσης εναντίον των εβραίων από το ΚΚΕ το 2006, τις δεκάδες επιθέσεις της ακροδεξιάς στα Ιωάννινα με υποψίες για συμμετοχή της τοπικής Αστυνομίας, το όργιο του Ιανουαρίου 2009 με αφορμή την Μέση Ανατολή που οδήγησε στους 2 εμπρησμούς της Συναγωγής των Χανίων.

Mια άλλη γυναίκα δέχτηκε την επίθεση της Αστυνομίας σπίτι της γιατί (;).

Βασιζόμενος οτι έχω κάποια εμπειρία στην βία και στο γεγονός οτι ιστορικά οι εβραίοι στην Ελλάδα παίρνουν μια πρώτη γεύση από το «που κινείται η κοινωνία», ας κάνω την Κασσάνδρα και ας πω οτι η κατάσταση θα χειροτερεύσει πολύ ακόμα. Η κουλτούρα της μονολιθικότητας και της βίαιης επιβολής της είναι εμπεδωμένη σε κάθε τομέα της ελληνικής κοινωνίας : από τους συντηρητικούς μέχρι τους προοδευτικούς και από τους δεξιούς μέχρι τους αριστερούς. Και ακόμα και εκείνοι που είμαστε ενεργοποιημένοι πολιτικά ή κοινωνικά έχω την εντύπωση οτι περισσότερο προσαρμόζουμε τα γεγονότα στην ιδεολογία μας, παρά προσαρμόζουμε την ιδεολογία στην πραγματικότητα – ότι όλοι απλώς αυτοεπιβεβαιώνομαστε, (ένα κίνδυνο που τον έχω υπόψιν για την αφεντιά μου).

Κάποιος μπορεί να σχολιάσει οτι ειδικά σ’ ένα μονοθεματικό ιστολόγιο η συζήτηση περί παρωπίδων είναι αστεία – καν σε αυτή την ανάρτηση συνέδεσα την βία εναντίον των εβραίων με τα βίαια επεισόδια στην Αθήνα. Δεν ξέρω αν έχει δίκιο , ελπίζω ειλικρινά να μπορώ να βλέπω την δικιά μου καμπούρα πρώτα. Ο λόγος όμως που λέω αυτά που λέω είναι γιατί ξέρω πολύ καλά την υπόθεση βία και την κουλτούρα του φόβου. Τις αντιφάσεις το οτι η Αστυνομία σε προστατεύει όταν είσαι στην συναγωγή αλλά ξέρεις ταυτόχρονα τις διασυνδέσεις της ακροδεξιάς με επίορκους αστυνομικούς. Και το πώς ο αντιρατσιστής που μπορείς να δουλεύεις πλάι του σε συσσίτιο μεταναστών να είναι έτοιμος να πηδήξει πάνω σου αν δεν κάνεις μια δήλωση κοινωνικών φρονημάτων αποκηρύσσονταν τον σατανά Ισραήλ. Όλα αυτά μαζί με τις τελευταίες, εξαιρετικά αρνητικές, εξελίξεις στα θέματα που άπτονται τον Ελληνικό Εβραϊσμό με κάνουν να πιστεύω οτι η εκτράχυνση της κοινωνίας δεν έχει φτάσει ακόμα στο τέρμα. Και οτι αντί να «φοβόμαστε» τον μπερλουσκονισμό, πιο χρήσιμο είναι να φοβόμαστε την ευρύτερη στροφή προς τον φοβικό, λαϊκιστικό λόγο που συνηθίσαμε να ταυτίζουμε με την ακροδεξιά αλλά αποτελεί μέρος του συνόλου των κομμάτων και της κοινωνίας. Ειδικά όταν παραδίδοντας σε άλλους το τιμόνι, αρνούμαστε να αναλάβουμε την ευθύνη για την πορεία μας.

Απόπειρα δολοφονίας στο κέντρο της Αθήνας 12 Δεκεμβρίου 2008. (Φωτογραφία: Kostas Tsironis/AFP/Getty Images)

Ο Δείμος του Πολίτη τα λέει λίγο πιο κομψά, μιλώντας για το θέμα της ξενοφοβίας:

Τόσο η αριστερά με τον αφοριστικό και πατερναλιστικό τρόπο δράσης της, όσο και τα λεγόμενα συναινετικά κόμματα χωρίς καθαρό ιδεολογικό προσανατολισμό που μπροστά στην επιθυμία τους για επιβίωση κι ενίσχυση της εκλογικής τους πελατείας αποδέχονται στο εσωτερικό τους κάθε λογής λαϊκισμό και ξενοφοβική αντίληψη. Δεδομένης μάλιστα και της εθνολάγνας παιδείας μας, ο εθνοκάπηλος λαϊκισμός είναι το κύριο όπλο στα χέρια της άγνοιας, της αμάθειας και της ακροδεξιάς.

Μπορεί να γλύτωσαν οι γυναίκες στις φωτογραφίες πιο πριν αλλά αυτή η γυναίκα στην Μαρφίν, όχι - Μάιος 2010

Βγάλε το «αντισημιτισμός» και «ξενοφοβία» και βάλε στην θέση τους την έννοια της βίας και την συνολικότερης εκτράχυνσης της κοινωνία και θα δεις οτι εκεί είμαστε. Μια ακόμα παρατήρηση και εδώ κατεβαίνω από το soap box : δεν φταίμε «εμείς«. Πάντοτε θεωρούσε οτι αυτά τα κατηγορώ λειτουργούν περισσότερο ως άφεση αμαρτιών, παρά ως πραγματικές κινήσεις αυτογνωσίας. Αν κάποιος αισθάνεται ένοχος για κάτι ας χρησιμοποιεί το «εγώ» αντί να βρίσκει άσυλο στο «εμείς«. Συγκεκριμένοι άνθρωποι «προοδευτικοί» είπαν ας καούν,  συγκεκριμένοι «αντιδραστικοί» βρήκαν ευκαιρία να δείρουν σε Στέκια Μεταναστών, συγκεκριμένοι «αντιδραστικοί» δημιούργησαν προβοκάτσιες, συγκεκριμένοι «προοδευτικοί» πέταξαν τις μολότωφ, συγκεκριμένοι «αντιδραστικοί» δημοσιογράφοι χρησιμοποιούν τους νεκρούς για να προωθήσουν την πολιτική των εργοδοτών τους. Εγώ έχω μάθει στο πετσί μου ότι και οι προοδευτικοί και οι αντιδραστικοί είναι επικίνδυνοι για την αφεντιά μου – ούτε έκπληξη είναι οι συνεχείς θάνατοι μεταναστών/αστυνομικών/παιδιών/εργαζομένων, ούτε  αλλάζουν την στάση μου σαν εβραίο και σαν πολίτη ακριβώς γιατί σε αυτά τα φαινόμενα τα ζω χρόνια. Εσύ αναγνώστη τι συμπέρασμα θα βγάλεις θα το δούμε τα επόμενα χρόνια.

Η ισχυρή Ελλάδα δείχνει να οδεύει πάλι προς το «χωραφάκι», «πτωχή» αλλά πλέον όχι και «τιμία» για να κλέψω μια ακόμα φράση αλλά αυτή τη φορά του Τ.Καμπύλη κλείνοντας αυτή την παρέμβαση εκτός θέματος. Εγώ ξαναγυρνάω στα εβραϊκά μου υπενθυμίζοντας οτι όλοι στην ίδια κοινωνία ζούμε και οτι το αίμα του δολοφονημένου μετανάστη Χαμίντ Νατζαφί λιπαίνει την σφαίρα που σκοτώνει τον αστυνομικό Σάββα Νεκτάριο που δίνει την σπίθα στην μολότωφ της Μαρφίν – όλοι ξεσπώντας ενάντια στο «σύστημα» ενώ είναι αναπόσπαστα μέρη του.

Εσύ διάλεξε να κάνεις το δίκιο σου πράξη.

English

The diplomatic school of the Foreign Office in Athens in flames. Two women wait being rescued in December 8th 2008. (Photo: REUTERS/Nikolas Kominis)

Usually I do not deal here with non-Jewish matters because this blog was set up precisely with the prospect of dealing with subjects with concern solely Greek Jewry and nobody can find anywhere else. Not on my interests in my free time, my wider views on politics, on music, on cooking etc which concern my friends but not the reader of «Abravanel«. Also I would wind up with commenting everything presumably by a Jewish view but in reality it would be behind the lenses of my personal ideology. But I can not refrain from commenting on the death of 3 people inside the Marfin Bank branch in Athens after an incendiary attack during the protests against the austerity measures enforced to Greece.

In the past, also among the Greek Jewry, a view was held: Greek society may have its fair share of loud mouths but it is not violent. These past years many among us have denounced the coarsening of the greek society and its addiction to violence. From the broken windows of jewish shops being isolated cases in the ’80s, we have passed to the open mobilization against Jews by the Communist Party in 2006, the tenths of fascist attacks in Ioannina with suspicions of local accomplices in the Police Department, to the orgy of 2009 under the pretext of the Middle East which led to the 2 arson attacks against the Synagogue of Hania.

This woman was attacked in her home by the Police for being (?).

Based on the fact that I have some experience with violence and the fact that Jews historically have taken sample of where the wind blows, let me act as the Cassandra and predict that the situation is bound to get a lot worse. The culture of the absolute dogma and its violent enforcement is embedded in every aspect of greek society: from the liberals to the conservatives and from the Right to Left. Even those of us who are active socially or politically, I have the suspicion that we bend the facts to fit our ideology that adjust our ideology to the facts – that we simply confirm ourselves, (a danger that I face myself too).

Someone might comment that especially in a blog like this which deals solely with Jewish subjects the discussion over blinders is ridiculous; even in this post I made a connection with the violence against Jews with the violence in Athens. I do not know if he’s right – I sincerely hope I am able to watch my own downfalls. The reason I’m telling this is because I know all too well the subject of violence and the culture of fear. The contradictions between being protected in the synagogue by the Police while knowing of Far-Right infiltration in the Department. And how you might work besides a progressive in a mess for immigrants who is ready to jump on you if you do not denounce the satanic Israel. All these combined with the latest, extremely negative,  developments for the Greek Jewry make me fear that the coarsening of the society has not reached its worst yet. And instead of «fearing» berlusconic solutions, it would be wiser to fear the wider shift towards phobic and populist politics which we may have identified with the Far-Right but are a part of the wider society and parties. Especially when he hand over the steering wheel to others, abstaining from taking responsibility of our course.

Attempted murder in the center of Athens in December 12th 2008. (Photo: Kostas Tsironis/AFP/Getty Images)

Δείμος του Πολίτη says things more elegantly, talking over the xenophobia issue:

Both the Left with its dogmatic and paternalistic course of action, as the mainstream consensus parties without a clear ideological orientation who in front of their desire to survive and enrich their political clientèle accept among them every kind of populism and xenophobic notions. Given our nationalistic-lustful education, the nationalistic mongering with its populism is the main weapon in the hands of ignorance and the Far Right.

The women of the photos above may have escaped but these woman did not - May 2010

Take out «antisemitism» and «xenophobia» and put in their spot the notions of violence and the complessive coarsening of the society and one can see that we have arrived  there already. One more observation and I’m getting of my soap-box: it is not «our» fault. I’ve always considered these j’accusee more as an absolution of sins rather than true acts of self-awareness. If somebody feels guilty over something let him use «I» instead of «we». Specific «progressives» said let them burn, specific «reactionaries» found the chance to beat people in Immigrant Houses, specific «reactionaries» acted as provocateurs, specific «progressives» threw the molotov cocktails, specific «reactionary» journalists use the dead to advance the politics of their employers. I have learned by hard personal experience that these progressives and reactionaries are dangerous for me lordship; I am neither surprised by these deaths of immigrants/policemen/kids/working people, nor do they change my views as a Jew and as a citizen exactly because I have lived in this climate for years. My dear reader what is the conclusions you’re going to draw, is something we’ll all see in the following years.

Takis Kampylis paraphrased a famous quote by E.Venizelos which I think closes appropriately this, off topic, post: Greece is heading again to be small but no longer virtuous. I return to my jewish stuff remembering that the blood of the assassinated immigrant Hamid Najafi lubricates the bullets that kills the police officer Savas Nektarios which gives the spark for the molotov cocktail of the Marfin Bank – everybody protesting against a «system» that they are integral and inalienable parts of it.

Still, you can choose to translate virtue into reality.

Posted in greece, me myself and I | 26 Σχόλια »

 
Αρέσει σε %d bloggers: