Abravanel, the Blog

Jewish life and not only in Greece / Εβραϊκή ζωή και όχι μόνο στην Ελλάδα

Υποτροφίες σε (χριστιανούς) φοιτητές από την Ι.Κ.Βόλου/ Scholarships to (christian) students by the Jewish Community of Volos

Posted by Abravanel, the Blog στο 31/05/2010

Ελληνικά (english translation follows below)

Ένα από τα πλέον συνήθη παράπονα που δέχομαι σε προσωπικές επικοινωνίες στα email είναι οτι το εξαιρετικά χαμηλό προφίλ, που είναι η διαχρονική επιλογή του κοινοτικού Ελληνικού Εβραϊσμού, παρεξηγείται ως απουσία συνεπικουρούμενης της απροθυμίας της ευρύτερης κοινωνίας να αναφερθούν στους εβραίους της χώρας μας. Οπότε σε συνδυασμό με τις αναρτήσεις για την ιστορία της εβραϊκής Ελλάδας, σκοπεύω να προβάλλω πιο συστηματικά τις διάφορες δραστηριότητες των εβραϊκών κοινοτήτων στην Ελλάδα ξεκινώντας από την μικρή αλλά άρτια οργανωμένη Ισραηλιτική Κοινότητα του Βόλου.

Επιτύμβια εβραϊκή στήλη στην Αγχίαλο(325Κ.Ε.)/Πηγή:ΚΙΣ

Η περιοχή του Βόλου, όπως άλλωστε και σχεδόν όλη η Ελλάδα, διαθέτει εβραϊκή παρουσία από τους αρχαίους χρόνους – τα αρχαιολογικά ευρήματα μιλούν για μια ρωμανιώτικη κοινότητα με συναγωγή και νεκροταφείο από 325 ΚΕ. Ήδη τον 12ο αιώνα, πολυ πριν την άφιξη των σεφαραδίτων εβραίων, μαρτυρίες μιλούν για 400 εβραίους στην περιοχή του Αλμυρού. Η κοινότητα ακολούθησε την μοίρα της πόλης και η είσοδος του Ελληνικού Στρατού το 1881 την βρήκε με περίπου 650 μέλη. Ο Βόλος αναπτύχθηκε ραγδαία και αυτή η ανάπτυξη ευνόησε και την ανάπτυξη της κοινότητας που αντιμετώπιζε ελάχιστα προβλήματα, σε αντίθεση με τις κοινότητες των Νέων Χωρών.

Οι Εβραίοι Βολιώτες διακρίθηκαν κυρίως στο εμπόριο και στα ελεύθερα επαγγέλματα: ιδιαίτερα γνωστές η τράπεζα Βαρούχ/Λεβή, η Εριουργία Μουρτζούκου που ήταν είναι από τις μεγαλύτερες στην Ελλάδα και τοπικό ορόσημο στην πόλη, ο ιατρός Κοέν με την πρώτη μαιευτική κλινική της πόλης και άλλοι. Ενδεικτική των καλών σχέσεων γειτονίας όμως υπήρξε η ιδιαίτερη δραστηριοποίηση τους στην πολιτική σκηνή όπως η κορυφαία τοπική και ελληνοεβραϊκή προσωπικότητα, ο ιατρός/πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου/βουλευτής Μαυρίκιος Κοφινάς που διαθέτει δικιά του οδό στον Βόλο. Αξίζει να αναφέρουμε την μαζική εβραϊκή συμβολή στην δημιουργία του Εργατικού Κέντρου Βόλου και στην ανάπτυξη της Αριστεράς – άλλωστε αποτελεί ενδεικτικό το γεγονός οτι το σιωνιστικό κίνημα στον Βόλο εντάχθηκε στην μαρξιστική οργάνωση των Ποαλέϊ Σιών, (εργάτες της Σιών). Δεν πρέπει να ξεχάσουμε τον Αρχιραβίνο Πέσσαχ, ένας από τους σημαντικότερους ραβίνους της σύγχρονης εποχής. Σήμερα, πέρα από την σημαντική παρουσία των εβραίων βολιωτών στον εμπορικό κόσμο του Βόλου αξίζει να αναφερθούμε στον πολύγραφο μελετητή Ραφαήλ Φρεζή, την σοπράνο Λουίζα Κονέ (εδώ ένα βίντεο ερμηνεύοντας Βέρντι στην Συναγωγή της Κέρκυρας) και τον διευθυντή διεθνών συμφωνικών ορχήστρων καθηγητή Ερρίκο Φρεζή.

Ο Ηλ.Κονές με το ΕΑΜ με το βέλος/πηγή:ΚΙΣ

Ο Μ.Πέσσαχ με τον Σταυρό του Γεωργίου Α'/πηγή: pessachlodge.blogspot.com

Αυτές οι αγαθές σχέσεις επιβεβαιώθηκαν από την συμβολή των χριστιανών συμπολιτών τους στην διάσωση της πλειοψηφίας των εβραίων βολιωτών κατά την διάρκεια της Σοά/Ολοκαυτώματος. Ο, τότε, Μητροπολίτης Ιωακείμ συνεργάσθηκε με τον Αρχιραβίνο Μωυσή Πέσσαχ ώστε οι νέοι να ενταχθούν στον ΕΛΑΣ και οι ηλικιωμένοι να φύγουν στο βουνό, είτε με πληρωμή, είτε δωρεάν. Τελικά από τα 850 άτομα, περίπου 130 δολοφονήθηκαν στο Αουβιτς, άλλοι 12 εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς σε ευρύτερα αντίποινα και άλλοι 2 έπεσαν σε μάχες εναντίον των Γερμανών με τον ΕΛΑΣ. Ας μην ξεχνάμε οτι 2 εβραίοι βολιώτες είχαν ήδη πέσει στους πολέμους 1897/1922, ενώ τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο επιστρατεύθηκαν 71 βολιώτες από τους οποίους έπεσαν στην μάχη 2, άλλοι 2 έμειναν ανάπηροι, 5 τραυματίσθηκαν και 2 έγιναν αιχμάλωτοι πολέμου. Η μεταπολεμική πορεία της κοινότητας χαρακτηρίζεται από την αναπόφευκτη φθορά της μετανάστευσης προς τα μεγαλύτερα αστικά κέντρα αλλά και τις ΗΠΑ/Ισραήλ. Η κοινότητα όμως διατηρεί όμως μια έντονη δραστηριότητα που αποτελεί παράδειγμα για τις υπόλοιπες μικρές εβραικές κοινότητες, αν και οφείλουμε να ομολογήσουμε οτι αυτό γίνεται δυνατόν από την θετική αντιμετώπιση της τοπικής κοινωνίας.

Η Κοινότητα διατηρεί αγαθές σχέσεις τόσο με τον Δήμο, όσο και την Μητρόπολη και συχνές είναι οι επισκέψεις μεταξύ τους επ’ευκαιρία των θρησκευτικών εορτών. Επίσης έντονη είναι η συνεργασία της με τοπικά σωματεία και μεταξύ των αποδεκτών υλικοτεχνικής και οικονομικής βοήθειας της είναι ο Καλλιτεχνικός Οργανισμός του Δήμου Βόλου, η Συμφωνική Ορχήστρα Βόλου, το σωματείο «Φιλότεχνοι», η Ιερά Μητρόπολη Βόλου, το σωματείο «Φίλες της Αγάπης», διάφορες βιβλιοθήκες της πόλης όπως αυτή του Δήμου Ιωνίας και άλλα ευαγή ιδρύματα της πόλης όπως η χορηγία του Ηλία Πολίτη για παιδιά που έχουν την ανάγκη σοβαρών εγχειρήσεων. Μέχρι και ένα μικρό δάσος έχει δημιουργηθεί στην περιοχή Αγίας Τριάδας με χρηματοδότηση αλλά και υλοποίηση από τα μέλη της κοινότητας, σε συμφωνία με τον Δήμο Ιωλκού, ώστε να τιμηθούν οι δολοφονηθέντες κατά τη Σοά/Ολοκαύτωμα.

Προφανώς και δεν είναι όλα τέλεια στο Βόλο, δεν είναι σπάνιες οι φορές που νεοναζιστικές ομάδες έχουν προχωρήσει σε αφισοκολλήσεις, σε συνθήματα και μικροβανδαλισμούς. Μόλις τον περασμένο Ιανουάριο αριστεροί «ακτιβιστές», πουλώντας αντισημιτισμό υπό το πρόσχημα του ενδιαφέροντος για τους Παλαιστίνιους, προχώρησαν σε αναγραφή συνθημάτων στην Συναγωγή του Βόλου στα εβραικά (!) δείχνοντας οτι είναι αμόρφωτοι πέρα από αντισημίτες. Αλλά δε μπορούμε παρά να επικροτήσουμε την εξαιρετική σχέση της τοπικής χριστιανικής κοινωνίας με την τοπική εβραϊκή. Ενδεικτικό είναι το γεγονός οτι 5 οδοί στον Βόλο έχουν εβραικές ονομασίες : η οδός Μωυσέως που στεγάζεται η Συναγωγή, η οδός Παλαιστίνης προς τιμή του σιωνιστικού κινήματος, η οδός Αβραάμ Μπεναρόγια τιμώντας την εβραϊκή συμβολή στην δημιουργία της ελληνικής Αριστεράς, την οδό Μωυσή Σ.Πέσσαχ τιμώντας την συμβολή του στους εθνικούς αγώνες και πρόσφατα η οδός Μαυρίκιου Κοφινά που προσέφερε τόσα πολλά στον Βόλο.

Στα πλαίσια αυτής της φιλανθρωπικής τοπικής δραστηριότητας της μικρής κοινότητας του Βόλου, αποφασίσθηκε η υλοποίηση ενός προγράμματος υποτροφιών για τους φοιτητές του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Το 2009 ξεκίνησε με 3 υποτροφίες σε αριστούχους φοιτητές που αντιμετωπίζουν ειδικές ανάγκες. Συγκεκριμένα, με επιλογή του Πρυτανικού Συμβουλίου, χορηγήθηκαν υποτροφίες στους: Ανδρέα Κόκκα, Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών Βιομηχανίας, Κυριάκο Δαλαμάγκα, Τμήμα Ιατρικής και Κωνσταντίνο Αθανασίου, Τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας.

Η παράδοση των υποτροφιών το 2009/πηγή:Τα Νέα μας-ΚΙΣ

Η παράδοση των υποτροφιών το 2010/πηγή: Ταχυδρόμος

Φέτος συνεχίστηκε η πρωτοβουλία αυτή με την εκδήλωση να πραγματοποιείται πριν 3 βδομάδες στο Αμφιθέατρο Κορδάτος,(το σχετικό άρθρο της εφημερίδας Ταχυδρόμος), με την υπόδειξη των υποτρόφων γίνεται αποκλειστικά από τις πρυτανικές αρχές. Επιπλέον ανακοινώθηκε η διεύρυνση του προγράμματος με την χορήγηση 2 υποτροφιών σε μεταπτυχιακούς φοιτητές που θελήσουν να ασχοληθούν με θέματα εβραϊκού περιεχομένου.

Όπως δήλωσε ο Πρόεδρος Μαρσέλ Σολομών, (φαίνεται στο κέντρο στην φωτογραφία δεξιά):

[…]είμαστε ευτυχείς διότι οι πρυτανικές αρχές αποδέχτηκαν την πρότασή μας και ανέλαβαν να μας υποδείξουν φοιτητές και φοιτήτριες μεταξύ αυτών που διακρίθηκαν για τις εξαιρετικές επιδόσεις, το επιστημονικό ήθος αλλά και για το ψυχικό σθένος, που τους οδηγεί στην αριστεία, υπερβαίνοντας τις δυσκολίες της ζωής.

[…]η παραπάνω πρωτοβουλία αποτελεί έκφραση αγάπης για την πόλη μας και το Πανεπιστήμιό της. Μέσω της απονομής υποτροφιών επιθυμούμε να δώσουμε συγκεκριμένη μορφή στη φιλοσοφία της συνεισφοράς στο κοινωνικό σύνολο. Θέλουμε να δηλώσουμε ότι στηρίζουμε το δημόσιο Πανεπιστήμιο σε καιρούς δύσκολους […]

Και αν αναρωτιέστε γιατί ο κ.Σολομών αισθάνεται την ανάγκη να ευχαριστήσει το Πανεπιστήμιο που αποδέχθηκε την δωρεά αξίζει να σημειώσουμε οτι στην χώρα μας η ψύχωση ενάντια στους εβραίους είναι πάντα απρόβλεπτη. Το 1992 η Κοινότητα της Θεσσαλονίκης πρότεινε να χρηματοδοτήσει την δημιουργία ενός δάσους στα Βασιλικά 55.000 δένδρων προς τιμή των 55.000 ελλήνων που χάθηκαν στο Αουβιτς μιας και ο Δήμος Θεσσαλονίκης για 50 χρόνια αρνούνταν κατηγορηματικά την δημιουργία ενός μνημείου μέσα στην πόλη. O Δήμος, ίσως γιατί η Θεσσαλονίκη είναι τόσο γεμάτη στο πράσινο, αρνήθηκε.

English

One of the usual complaints I receive in my emails is that, the historical choice of Greek Jewry of keeping a low profile, is mistaken as an absence from the local life; a misconception aided by the unwillingness of the wider society to speak of the Jews of Greece. So in addition to my posts dealing with Jewish Greece, I intend to speak more of the various activities of the various Jewish Communities in Greece beginning by the small but organized Jewish Community of Volos.

Jewish tombstone in Aghilaos (325C.E.)/ Source:CJB

The area of Volos, as almost all of Greece, boasts an ancient Jewish presence – archaeological findings speak of a romaniote community with a synagogue and a cemetery already from 325 C.E. Already in the 12th century, well before the arrival of the sephardic Jews, testimonies speak of 400 Jews in the are of Almyros. The community followed the fate of the city and the entrance of the Greek Army in 1881 found it with 650 members. Volos developed rapidly and this helped the development of the community itself which faced little trouble compared with the jewish communities of the Macedonia, Epirus and Thrace liberated by the Greek Army in 1912/1922.

The Jews of Volos distinguished themselves mainly in commerce and in the free professions: particularly famous were the Varouh/Levi Bank, the textile industry of Mourtzoukos one of the largest in Greece and a local landmark, doctor Cohen with his obstetrics clinic being the first in the city and many others. Indicative of the good relationship between Jews and Christians was their presence in local politics like the leading local and national politician  doctor/president of the municipal council/parliamentarian Mavrikios Kofinas who even has a street named after him in Volos. We should also note the massive Jewish contribution to the  creation of the Worker’s Center and the development of the Socialist movement – indicative is the fact that the zionist movement of Volos joined the marxist organization of Poalei Zion (workers of Zion). We should not forget Arch-rabbi Pessach, one of the most important rabbis of the modern era. Today, besides the important presence of Jews in commerce we should mention the writer Raphail Frezis, soprano Louisa Kone (here’s a video of her singing Verdi in the Corfu Synagogue) and director of international symphonic orchestras Dr.Errico Frezis.

Elias Kones with Resistance/source:CJB

M.Pessah with the Cross of George I'/source: pessachlodge.blogspot.com

These excellent relations were confirmed by the help received by their christian compatriots during the Shoah. The, then, Metropolite Ioakim cooperated with Arch-rabbi Pessach so that the younger persons could join the Resistance movement of ELAS and the older people be hidden in the mountains, other times with a monetary compensation, other times gratis. From the 850 people, 130 were murdered in Auschwitz, 12 were executed by the Germans during reprisals and 2 fell in battles fighting the Germans. Let’s not forget that 2 Jews of Volos had already fought and fallen for Greece in the 1897/1922 wars, while in World War 2 71 Jews from Volos were drafted with 2 falling in battle, 2 remaining invalid, 5 wounded and 2 becoming POW’s. The post-WW2 history of the community if characterized by the inescapable attrition inflicted by the immigration to bigger urban centers but also the USA and Israel. Still, the Community maintains an intense activity which should act as an example to the smaller Jewish Communities, though we must admit that this is made possible by the positive relationship with the local society.

The Community maintains a friendly relationship with the Municipality and the local Metropolis and often they make courtesy visits on religious holidays. It also maintains an intense cooperation with local associations and among the recipients of donations and material help one can find the Arts Organization of the Municipality of Volos, the Symphonic Orchestra of Volos, the Philotechni Association, the Holy Metropolis of Volos, the Philes tis Agapis Associations, various libraries of the city like the one of the Municipality of N.Ionias and other charitable organizations like the donation of Ilias Politis for children in need of serious operations.  Even a small forest has been created in the Aghia Triada area with the financial backing of the Community, in agreement with the Iolkos Municipality, in order to honor the murdered Jews of Volos during the Shoah.

Of course not everything in Volos is perfect, often neonazi groups have written graffiti, posted antisemitic posters and proceeded to minor vandalism. Only last January leftist «activists», selling antisemitism under the pretext of interest for the Palestinians, proceeded in the writing of graffiti on the Synagogue of Volos in Hebrew (!), showing that besides being antisemites, they are ignorant. But we cannot but be impressed by the excellent relationship between the local Christian community with the local Jewish one. Indicative is the fact that 5 streets in Volos have Jewish names: Moses street where the Synagogue is, Palestine street honoring the Zionist cause, Avraam Benaroya street honoring the Jewish contribution to the creation of the Greek Left, the Moses Pessah street for his contribution to national causes and recently the Mavrikiou Kofina street who offered so much to the city of Volos.

In the wider context of the charitable activity of the small community of Volos, it was decided that a scholarship program for the students of the Thessaly University would be adopted. In 2009 it began with 3 scholarships to the top students with special needs. Specifically, after being indicated by the Dean, they were awarded to Andreas Kokkas, Industrial Engineering Dept, Kyriakos Dalamagas Medical Dept and Constantinos Athanasiou from the Historical, Archaeological and Social Anthropology Dept.

The awarding of the scholarships in 2009/source:Ta Nea mas-CJB

The awarding of the scholarships in 2010/source: Taxydromos

This initiative continued this year with the awarding taking place 3 weeks ago in the Kordatos Amphitheater, (here is the relative article by the newspaper Tachydromos), with the indication of the winners being done exclusively by the Dean. Also it was announced that the program would be widened with the assignment of two post-graduate scholarships to students deciding to involve themselves with subjects of Jewish interest.

As the President Marcel Solomon said, (he can be seen in the center in the photo in the left):

[…]we are glad that the university authorities have accepted our proposal and undertook the responsibility of indicating those students who distinguished themselves for their excellent records, their scientific ethos and moral courage which leads to excellence, overwhelming the difficulties of life.

[…] the aforementioned initiative wishes to be an act of love for our city and our University. With awarding these scholarships we wish to give a specific form to the philosophy of contribution to the community. We would like to state that we support the public University in difficult times […]

And if you wonder why Mr.Solomon felt the need to thank the University for accepting the donation, we must point out that the psychosis against the Jews in Greece is always unpredictable. In 1992 the Jewish Community of Salonica proposed to finance the creation of a forest in the Vasilika area of 55.000 trees honoring the 55.000 greeks who were murdered in Auschwitz since the Municipality of Thessaloniki for 50 years categorically denied the creation of a monument inside the city. The Municipality, perhaps since Salonica, is so full of green, denied.

25 Σχόλια to “Υποτροφίες σε (χριστιανούς) φοιτητές από την Ι.Κ.Βόλου/ Scholarships to (christian) students by the Jewish Community of Volos”

  1. Elias said

    Ο γιατρός Κοέν είχε ξεγεννήσει τον πατέρα μου. Από αυτά που έχω ακούσει, καταλαβαίνω ότι ήταν μορφή στον παλιό Βόλο.

    Πράγματι, οι χριστιανοί πρέπει να συνυπήρξαμε μια ζωή με τους εβραίους στον Βόλο με μηδαμινά προβλήματα. Ο πατέρας μου είχε φίλους εβραίους από τα παιδικά του χρόνια ως το θάνατό του. Είχαμε γείτονες δύο ηλικιωμένους εβραίους, την κα. Ραχήλ (κακιά, γκρίνιαζε όταν παίζαμε μπάλα τα μεσημέρια) και τον κ. Ραφαήλ (καλός, δε μας έλεγε τίποτα). Ήταν φίλοι με τη γιαγιά και τον παππού μου, κάναμε τακτικά επισκέψεις το ένα νοικοκυριό στο άλλο, μεγάλωσα χωρίς ποτέ ν’ ακούσω από το σπίτι ότι επειδή είναι εβραίοι, είναι και… κάπως. Αντιθέτως, με μάθαν να τους σέβομαι (πλην μεσημεριανής μπάλας).

    Αν σ’ ενδιαφέρει, μπορώ να βρω πληροφορίες για τους παλιούς εβραίους βολιώτες που αναφέρεις. Να κοιτάξω σε βιβλιοθήκες και να ρωτήσω κόσμο. Αυτό όμως σε βάθος καλοκαιριού, έτσι;

  2. Hellaspress said

    Excellente, dear Abravenel.

  3. Doctor said

    Καλησπέρα.
    Θα περίμενα σήμερα να γράψεις κάτι για το μακελειό και ομολογώ ότι εξεπλάγην (αρνητικά) με αυτή τη σιωπή…

  4. denis said

    epidi orismenoi malon kimounte ton ypno tou dikeou. epidi xexnan ta ekatomyria kourdon pou katapiezonte tis xiliades pou skotononte. epidi xexnan ta gegonota pou odigisan ston xerizomo ton katikon tis polis paratheto to akoloutho bas kai xypnisoun. vlepei armenioi asyrioi kourdoi lazoi ellines gia tous tourkous den yparxoun . kegonte gia tous palestinious. pion koroideuete telika?????

    «Ακόμη και μέλη της τουρκικής ΜΙΤ βρίσκονταν στα πλοία προς τη Γάζα», που κτυπήθηκαν σήμερα από το Ισραήλ, υποστήριξε η Κύπρια ευρωβουλευτής του ΔΗΣΥ Ελένη Θεοχάρους, μιλώντας στο ΡΙΚ. Η κ. Θεοχάρους, αφού…

    καταδίκασε την ισραηλινή επίθεση, διατύπωσε σοβαρές καταγγελίες γύρω από την αποστολή στη Γάζα. Δήλωσε ότι από την αρχή είχε εκφράσει την αντίθεσή της στην πραγματοποίηση αυτής της αποστολής και είχε αρνηθεί να λάβει μέρος, «γιατί υπήρχαν πληροφορίες ότι μέσα στις ανθρωπιστικές οργανώσεις είχαν παρεισφρύσει άτομα,που δεν είχαν καμιά σχέση με αυτές».

    Η Κύπρια ευρωβουλευτής είχε πάρει μέρος σε προηγούμενη αποστολή στη Γάζα, ενώ με την ιδιότητα της ιατρού πρόσφερε πολλές φορές υπηρεσίες στους Παλαιστινίους από τη δεκαετία του 1980.
    http://www.i-reportergr.com/2010/05/blog-post_7419.html#ixzz0pXHRCDZG

    Διαβάστε περισσότερα: http://taxalia.blogspot.com/2010/05/blog-post_1332.html#ixzz0pXTgJ2ay

  5. Abravanel said

    Η δημοσίευση έγινε Κυριακή βράδυ – υπάρχει και το timestamp και το feed στον GReader, δεν είχα ιδέα το τι θα γίνονταν ώρες μετά.

    Προσωπικά θεωρώ οτι αυτές οι δηλώσεις κοινωνικών φρονημάτων επι ποινή οτι έτσι θα μένω εκτεθειμένος σε χρυσαυγίτες είναι απίστευτο οτι προέρχονται από εσένα. Το Ισραήλ, όπως γνωρίζεις, δεν υπήρχε για χιλιάδες χρόνια και δόξα τω Θεώ δε χρειάστηκε σαν αφορμή για πολλά όμορφα όπως το πογκρόμ της Κέρκυρας που ανέφερες στο ιστολόγιο σου. Δηλαδή αν βγει ολόκληρη η εβραϊκή κοινότητα και φτύσει πατόκορφα το Ισραήλ θα μας επιστρέψετε το νεκροταφείο ; Σου εγγυώμαι οτι αν αυτό χρειάζεται θα τους μαζέψω εγώ προσωπικά στην πλ.Συντάγματος στυλ ανάθεμα Βενιζέλου.

    Συγνώμη αλλά αυτές οι επικλήσεις περί ηθικής υποχρέωσης (και κατηγορηματικά εξαιρώ εσένα λόγω της εκτίμησης που τρέφω) μοιάζουν με εκβιασμό, ειδικά όταν προέρχονται από έναν εξαιρετικά ισχυρότερο με ιστορικό βίας απέναντι σου. Ειδικά όταν τέτοιο πάθος ποτέ δεν επιδεικνύεται όταν εσύ βρίσκεσαι υπο πυρά.

    Προσωπικά δεν απορώ καθόλου γιατί επιτείθονται ακροδεξιοί στα νεκροταφεία μας: για τους ίδιους λόγους που το κάνουν τα τελευταία 1500 χρόνια. Δεν πιστεύω ούτε για ένα λεπτό οτι φταίει το Ισραήλ για το γεγονός οτι συνεχίζεται το ίδιο μίσος που οδήγησε σε πογκρόμ, βανδαλισμούς και εμπρησμούς. Προφανέστατα και δίνει αφορμές αλλά όπως εσύ ο ίδιος έχεις πει κρύβονται άλλοι λόγοι.

  6. Λουης said

    Αγαπητε Αμπραβανελ-

    Εχω τις εξης παρατηρησεις:

    1. Λες οτι το «εξαιρετικά χαμηλό προφίλ … είναι η διαχρονική επιλογή του κοινοτικού Ελληνικού Εβραϊσμού.» Συμφωνω, αλλα θα ειμαι πιο σκληρος. Αυτο το προφιλ εχει πρωτα-πρωτα να κανει με τη θεση των Ελληνων Εβραιων οσον αφορα διαφορες ενεργειες του Ισραηλ. Λογου χαρη οι Ελληνες Εβραιοι δεν “βγηκαν μπροστα” να υποστηριξουν ή να κριτικαρουν την επιθεση κατα του Λιβανου, ή κατα της Γαζας. Οι λογοι ειναι προφανως διαφοροι – μπορει οι Ελληνοεβραοι να κανουν σιωπηλη κριτικη, ή μπορει να φοβουνται την αντιδραση του ελληνικου οχλου. Και στις δυο περιπτωσεις παντως, η τακτικη αυτη δεν τυχαινει του σεβασμου μου. Θα περιμενα περισσοτερη τολμη. Την ιδια τολμη που πολλοι Ελληνες δειχνουν οταν εκφραζουν αποψεις που δεν ειναι δημοφιλεις. Και αυτην την τολμη την χρειαζεται η ελληνικη κοινωνια.

    2. Το χαμηλο προφιλ εχει και αλλες μορφες. Απ’ολους τους σπουδαγμενους Ελληνες Εβραιους, δεν ειδα κανενα να επιδιδεται στην πολιτικη – ή στην φιλανθρωπια στη Ελλαδα, το θεμα της σημερινης αναρτησης σου. Ποιοι Ελληνοεβραιοι (περα απο μπλογκερς) βγηκαν να μιλησουν για το Εβραικο νεκροταφειο στη Θεσσαλονικη – γιατι δεν οργανωσαν υπογραφες, γιατι δεν εφεραν το θεμα στα δικαστηρια, ελληνικα και στο τελος, αν χρειαστει, στα Ευρωπαικα δικαστηρια, γιατι δεν συνεργαστηκαν με ακτιβιστες και NGOs?

    3. Καλες οι ενεργειες της Ισραηλιτικης (ή Εβραικης οπως νομιζω προτιμας) κοινοτητας Βολου. Αλλα οι Ελληνοεβραιοι, οπως και αλλοι βολεμενοι της σημερινης ελληνικης πραγματικοτητας, κοιτανε τους εαυτους τους. Περασε η εποχη που υπηρχαν Ελληνοεβραιοι σοσιαλιστες, προλεταριοι, λιμενεργατες κλπ. Οι ποικιλομορφια της Ελληνοεβραιοσυνης χαθηκε στα κρεματορια, και οταν αρκετοι μεταναστευσαν στο Ισραηλ. Οι σημερινοι Ελληνοεβραιοι ειναι, ως επι το πλειστον, μεγαλοαστοι. Οι Ελληνες μεγαλοαστοι του 21ου αιωνα (ανεξαρτητως θρησκειας) δεν κανουν φιλανθρωπιες. Μεγαλους φιλανθρωπους δεν βρισκεις πια (Μπενακηδες και λοιπους). Η μονη φιλανθρωπια των Βαρδινογιαννηδων ειναι απεναντι στον Παναθηναικο… Οι εφοπλιστες φευγατοι… Τοσοι επιτυχημενοι Ελληοεβραιοι υπαρχουν – εκτος απο το Ρεστειο και τα διαφορα εβραικα μουσεια (δηλαδη φιλανθρωπιες αμεσου εβραικου ενδιαφεροντος), αλλες Εβραικες φιλανθρωπιες στην Ελλαδα δεν βλεπω.

    4. Θα περιμενα περισσοτερη ευαισθησια απο μερους σου για τα γεγονοτα στη Γαζα. Παρε θεση – ασε τις γενικοτητες περι αναγκης υπαρξης του Ισραηλ. Μπλογκερ εισαι – οταν γεγονοτα σαν τα σημερινα συμβαινουν, δεν μπορεις να ασχολεισαι με δευτερευοντα.

    5. Ξερω (χαρη σ’εσενα) για τις σφαγες της Τριπολιτσας και του Βραχωριου… Και ηξερα για τα πογκρομ στην Κερκυρα και στο Καμπελ… Εμεις οι Ελληνες εχουμε κανει και κανουμε πολλες μαλακιες, αλλα μην μας φορτωνεις τωρα ευθυνες για μαζικους διωγμους των Εβραιων.

  7. marano's said

    Αν και κάθε πρόσκληση (ή μήπως μια ακόμα πρόκληση?)μου προκαλεί απίστευτη αηδία και αλλεργία. Παίρνοντας ωστόσο αφορμή από την τοποθέτηση του Λουης, ότι ο Εβραίος Ρέστης «κάνει μόνο φιλανθρωπίες εβραϊκού ενδιαφέροντος» να θυμίσω την πρωτοποριακή και πατριωτική πρόταση του Βίκτωρα Ρέστη (σε συνέντευξη του στο «Πρώτο Θέμα» στις 28.02.2010 να δανείσουν όλοι οι ευποροί Έλληνες (με πρώτον αυτόν)το Ελληνικό Δημόσιο με χαμηλότοκο επιτόκιο.
    Όλη η συνέντευξη εδώ: http://www.protothema.gr/files/1/kyriakatikoPDF/2010/feb/262soma.pdf (p.10)
    Από τη συνέντευξη του ξεχωρίζω τα ακόλουθα:
    «Βρισκόμαστε σε εμπόλεμη κατάσταση, και πρέπει να χρησιμοποιήσουμε όλα τα όπλα που διαθέτουμε στην προσπάθεια σωτηρίας της ελληνικής οικονομίας. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό από όλους είναι ότι η προσπάθεια αυτή είναι εθνική υπόθεση. Κάθε ένας μας, όπου κι αν βρίσκεται και στο επίπεδο που μπορεί, οφείλει και πρέπει να κινητοποιηθεί, όχι μόνο σε οικονομικό επίπεδο, αλλά και σε επίπεδο διαμόρφωσης της κοινής γνώμης.
    Η δύναμη του ελληνισμού είναι τεράστια. Η χώρα μας διαθέτει περίπου 10 εκατομμύρια «πρεσβευτές» σε όλο τον κόσμο που και μπορούν και θέλουν να βοηθήσουν την πατρίδα τους. Αρκεί να τους κάνουμε συμμέτοχους στην εθνική αυτή προσπάθεια και θα δημιουργήσουμε, επιτρέψτε μου την έκφραση, ένα διεθνές κίνημα στήριξης που θα πολλαπλασιάσει τη φωνή μας, ανατρέποντας τα δεδομένα και την εικόνα της χώρας μας διεθνώς».
    Η πλάκα είναι ότι ο υπερπατριωτισμός του Ρέστη, με αφορμή αυτή τη συνέντευξη, προβλήθηκε ως υπόδειγμα πατριωτισμού από blogs που κινούνται στον χώρο του αντισημιτισμού και της εθνικιστικής μισαλλοδοξίας. Προφανώς το ελληνότροπο επίθετο και όνομα του, παραπλάνησα τους αντισημίτες. Διότι αλλιώς, είμαι βέβαιος ότι θα «το ΄πνιγαν».
    Και για να είμαστε ρεαλιστές: οι μεγάλοι εμπορικοί οίκοι Ελληνοεβραίων δεν υπάρχουν πια στην Ελλάδα. Και οποιαδήποτε επίκληση της (ανύπαρκτης όμως) οικονομικής ευρωστίας των Ελλήνων Εβραίων, όταν δεν ανταποκρίνεται μάλιστα στην πραγματικότητα, απλώς αναπαράγει στερεοτυπικές αντιλήψεις των Ελλήνων Χριστιανών περί δήθεν οικονομικής ευρωστίας και οικονομικής παντοδυναμίας των Ελλήνων Εβραίων και των Εβραίων γενικά (για να μη μιλήσουμε για τις άλλες «κατηγορίες» που θα έστρεφαν την κουβέντα στις φαντασιακές αντιλήψεις των Χριστιανών Ελλήνων για τους Εβραίους).
    Αν ρίξουμε μια ματιά διεθνώς: τα πολλά τα φράγκα οι Αρμένιοι τα έχουν και καλά κάνουν…..Συνεπώς, μην επιδίδεσε σε ένα ιδιότυπο κυνήγι μαγισσών.

  8. Louis said

    Dear Marano’s-
    I am not on a witch-hunt. I did not say that ο Εβραίος Ρέστης “κάνει μόνο φιλανθρωπίες εβραϊκού ενδιαφέροντος” (you even put it in quotes). I said «Τοσοι επιτυχημενοι Ελληοεβραιοι υπαρχουν – εκτος απο το Ρεστειο και τα διαφορα εβραικα μουσεια (δηλαδη φιλανθρωπιες αμεσου εβραικου ενδιαφεροντος), αλλες Εβραικες φιλανθρωπιες στην Ελλαδα δεν βλεπω.» I also did not separate Greek Christians and Jews. My overall impression, being Greek and having lived abroad, is that major philanthropy (whether originating from Christians and Jews) is not widespread in Greece. Where are the Greek Bill Gates’s, Warren Buffetts and Eli Broads who have created huge philathropic foundations and are literally giving away their money? I also did not reproduce any stereotypes about Jewish power – you are «reading» into my words – maybe you are stereotyping me. I do think that Greek Jews are more prosperous than the average Greek. Do I have statistical data? No – that’s just my impression from my own environment. In any event, I was hoping that the Greek billionaires (not your average Greek doctor, store-owner or plummer) would be committing moneys to philanthropy. Restis could put his hand in his pocket and give away some, instead of issuing invitations. The other positive outcome would be the temendous gratitude of the Greek state and Greek nation. That’s how you fight stereotypes. That’s how you show Greeks that there are Greek Jews around them. Last night, I was watching Startis Giarelis interview Sabi Mioni on Antenna. At the end of the inetrview, he asked Mioni how he learned to speak Greek so well. It was obvious to everyone that Mionis is a native Greek speaker – yet Giarelis immediately assumed taht Mionis could not have been Greek.

  9. Elias said

    Έλπιζα σε μια συζήτηση για την εβραϊκή κοινότητα του Βόλου…

  10. Φυσικά και έχετε δίκιο Elias. Ας σεβαστούμε τις μνήμες των νεκρών…

  11. sarant said

    Θα επισημάνω πάντως ότι αυτή τη φορά η αντίδραση εναντίον του Ισραήλ είναι σαφώς μετριασμένη σε σύγκριση π.χ. με τον πρόσφατο πόλεμο στη Γάζα, παρόλο που τώρα υπήρξε ελληνική εμπλοκή. Προφανώς επειδή τώρα από την άλλη πλευρά βρίσκονται οι Τούρκοι και αυτό, όσο και να πεις, βραχυκυκλώνει τον αντισημίτη. Επειδή όμως πρέπει και ο αντισημίτης να ζήσει, έρχεται το άλτερ έγκο του και μιλάει για εκλεκτό λαό.

    Να ρωτήσω κάτι για τους εβραίους της Θεσσαλίας: έγινε κάποια πρόνοια γι’ αυτούς όταν πέρασε η Θεσσαλία στο ελληνικό κράτος το 1881;

  12. Abravanel said

    Για την Μέση Ανατολή συνεχίζετε -> https://abravanel.wordpress.com/2010/06/02/middle-east/#comment-13115

    Τα σχόλια μεταφέρονται εκεί.

  13. Abravanel said

    Λοιπόν το καθάρισα και μπορούμε να μιλήσουμε σαν άνθρωποι. Ας ξεκινήσουμε με τα εύκολα για τον μεσιέ sarant. :-)

    Εβραϊκές κοινότητες δεν επέζησαν της Ελληνικής Επανάστασης – μόνο η κοινότητα της Χαλκίδας διατηρήθηκε συγκροτημένο στο νέο ελληνικό βασίλειο και αυτό μόνο γιατί η Χαλκίδα μεταβιβάστηκε από την Οθωμ.Αυτοκρατορία στην Ελλάδα μετά το τέλος της Επανάστασης. Ακόμα και μετά την ενσωμάτωση των Ιονίων Νήσων με τις ισχυρές εβραικές κοινότητες, η έννοια της οργανωμένης εβραϊκής κοινότητας ήταν ανύπαρκτη. Η πρώτη φορά που το κράτος ασχολείται με την εβραϊκή παρουσία είναι με την κατάληψη της Θεσσαλονίκης και την ανάγκη υιοθέτησις των εβραϊκών απαιτήσεων ώστε η Θεσσαλονίκη να γίνει ελληνική. Τότε είναι η πρώτη φορά που δημιουργούνται οργανωμένες εβραικές κοινότητες σύμφωνα με τον νόμο Περι Ισραηλιτικών Κοινοτήτων του 1920.

    Η ενσωμάτωση της Θεσσαλίας υπήρξε μια ευτυχής επιχείρηση, όσο αφορά τους εβραίους, κάτω από κάθε έννοια. Κανένα επεισόδιο δεν σημειώθηκε ούτε από τους τοπικούς κατοίκους και ούτε από τον στρατό. Ο Βασιλιάς επισκέφθηκε πρώτα την Μητρόπολη και μετά την Συναγωγή στην Λάρισα, ενώ χριστιανοί και εβραίοι έδιναν κοινό όρκο αφοσίωσης στο νέο κράτος – στον όρκο απουσίαζε κάθε αναφορά στην Αγία Τριάδα. Προσωπικά το βλέπω σαν την πρώτη έκφραση της συνετής πολιτικής του ελληνικού κράτους που μέχρι το 1921 επιδείκνυε μεγαλύτερο πραγματισμό, από ότι θα περίμενε κανείς.

    Αυτό το θετικό κλίμα αμαυρώθηκε από τον πόλεμο του 1897, κατά τον οποίο η Ελλάδα ηττήθηκε απρόσμενα. Οι εβραικές κοινότητες λειτούργησαν σαν αποδιοπομπαίοι τράγοι οδηγώντας σε ταραχές – η αντίδραση όμως του ελληνικού κράτους υπήρξε υποδειγματική, με εξαίρεση την Λάρισα. Εκεί η κατάσταση όχι μόνο συνεχίστηκε αλλά οδήγησε σε μαζική μετανάστευση της κοινότητας της Λάρισας για να αποφύγουν περαιτέρω διώξεις. Αντίθετα στον Βόλο δεν είχαμε ιδιαίτερα προβλήματα και αντιθέτως υπάρχουν μαρτυρίες για προσπάθειες των βολιωτών εβραίων να μεταπείσουν τους λαρισσινούς χωρίς επιτυχία.

    Ο Σουρής σαν απεσταλμένος στην καινούργια ελληνική πόλη γράφει:

    Να και οι Εβραίοι απ’εδώ με μια ψηλή παντιέρα
    Μα να κι ο ραββίνος τους με το φράκο και κονκάρδα
    και το ψηλό καπέλο του φωνάζει σε όλους βάρδα
    Εις τα Αθήνας έλθετε αγαπητέ ραββίνε
    και διπλωμάτης σαν εσάς ο Βλάχος δεν θα είναι
    Ποιός είναι ο δεσπότης τους καθόλου δεν τους νοιάζει
    Εβραίος, Τούρκος ή Ρωμιός το ίδιο έχουν
    Εβραίοι και Ατσίγγανοι και Ελληνες σκορπιούνται
    και όλοι αγκαλιάζονται και αγκαλιαστά φιλιούνται.

  14. Abravanel said

    1. Λες οτι το “εξαιρετικά χαμηλό προφίλ … είναι η διαχρονική επιλογή του κοινοτικού Ελληνικού Εβραϊσμού.” Συμφωνω, αλλα θα ειμαι πιο σκληρος. Αυτο το προφιλ εχει πρωτα-πρωτα να κανει με τη θεση των Ελληνων Εβραιων οσον αφορα διαφορες ενεργειες του Ισραηλ. Λογου χαρη οι Ελληνες Εβραιοι δεν “βγηκαν μπροστα” να υποστηριξουν ή να κριτικαρουν την επιθεση κατα του Λιβανου, ή κατα της Γαζας. Οι λογοι ειναι προφανως διαφοροι – μπορει οι Ελληνοεβραοι να κανουν σιωπηλη κριτικη, ή μπορει να φοβουνται την αντιδραση του ελληνικου οχλου. Και στις δυο περιπτωσεις παντως, η τακτικη αυτη δεν τυχαινει του σεβασμου μου. Θα περιμενα περισσοτερη τολμη. Την ιδια τολμη που πολλοι Ελληνες δειχνουν οταν εκφραζουν αποψεις που δεν ειναι δημοφιλεις. Και αυτην την τολμη την χρειαζεται η ελληνικη κοινωνια.

    Οι αιτιάσεις του Λούη δεν είναι κακόπιστες, αντιθέτως πιστεύω οτι πρέπει να τις μελετήσει ο επίσημος κοινοτικός Εβραϊσμός ώστε να γίνει κατανοητό οτι το χαμηλό προφίλ δεν μπορεί να είναι η αρχή και το τέλος. Και οτι γίνεται κατανοητό μέχρι ενός σημείου, αλλά μετά παύει να είναι σύνεση και είναι απλώς φοβικά σύνδρομα.

    Ποιος ήξερε για τις πρωτοβουλίες της κοινότητας του Βόλου, μιας μικροσκοπικής ομάδας 150 ανθρώπων, που όμως καταφέρνουν και έχουν μια παρουσία και προσφορά στην πόλη τεράστια; Από σήμερα όμως υπάρχει στο Διαδίκτυο, προς διάθεση όλων, μια ανάρτηση στην οποία όλοι μπορούν να δουν την φιλανθρωπική δράση της κοινότητας του Βόλου είτε αφορά υποτροφίες, είτε χορηγίες για εγχειρήσεις σε φτωχά παιδιά. Αυτό δεν θα έπρεπε να το κάνω εγώ.

    3. Καλες οι ενεργειες της Ισραηλιτικης (ή Εβραικης οπως νομιζω προτιμας) κοινοτητας Βολου. Αλλα οι Ελληνοεβραιοι, οπως και αλλοι βολεμενοι της σημερινης ελληνικης πραγματικοτητας, κοιτανε τους εαυτους τους. Περασε η εποχη που υπηρχαν Ελληνοεβραιοι σοσιαλιστες, προλεταριοι, λιμενεργατες κλπ. Οι ποικιλομορφια της Ελληνοεβραιοσυνης χαθηκε στα κρεματορια, και οταν αρκετοι μεταναστευσαν στο Ισραηλ. Οι σημερινοι Ελληνοεβραιοι ειναι, ως επι το πλειστον, μεγαλοαστοι. Οι Ελληνες μεγαλοαστοι του 21ου αιωνα (ανεξαρτητως θρησκειας) δεν κανουν φιλανθρωπιες. Μεγαλους φιλανθρωπους δεν βρισκεις πια (Μπενακηδες και λοιπους). Η μονη φιλανθρωπια των Βαρδινογιαννηδων ειναι απεναντι στον Παναθηναικο… Οι εφοπλιστες φευγατοι… Τοσοι επιτυχημενοι Ελληοεβραιοι υπαρχουν – εκτος απο το Ρεστειο και τα διαφορα εβραικα μουσεια (δηλαδη φιλανθρωπιες αμεσου εβραικου ενδιαφεροντος), αλλες Εβραικες φιλανθρωπιες στην Ελλαδα δεν βλεπω.

    Πρέπει όμως να καταλάβουμε οτι αυτή η δράση γίνεται δυνατή ακριβώς γιατί η κατάσταση στον Βόλο είναι θετική. Πχ στην Θεσσαλονίκη, την μοναδική κοινότητα που διαθέτει μια ισχυρότατη οικονομική βάση ώστε να προχωρεί σε τέτοιες ενέργειες, υποβόσκει μια μόνιμη εχθρότητα. Ανέφερα το παράδειγμα του δάσους – η ΙΚΘ ανέλαβε την δημιουργία ενός πνεύμονα πρασίνου και ο Δήμος Θεσσαλονίκης είπε όχι γιατί δεν ήθελε το οποιοδήποτε είδους μνημείο. Άλλο παράδειγμα είναι το γεγονός οτι το Ορφανοτροφείο Αγ.Στυλιανός στην πόλη στεγάζεται στην εβραϊκή σχολή Καζές, ιδιοκτησίας ΙΚΘ, πρακτικά δωρεάν. Δηλαδή η Ισραηλιτική Κοινότητα είναι ουσιαστικά ο μεγαλύτερος χορηγός τα τελευταία 60 χρόνια στο παλαιότερο ίδρυμα για ορφανά της πόλης. Και όμως, όταν η Κοινότητα θέλησε να εκμεταλλευθεί μέρος του οικοπέδου, χωρίς να αλλάξει τίποτα για το Ορφανοτροφείο, ξέσπασε ένα μίσος άνευ προηγουμένου. Η΄μπορώ να μιλήσω το πώς στις αρχές τις δεκαετίας του ’80 απορρίφθηκαν ορισμένες προτάσεις από το ΑΠΘ που οδήγησε η χορηγία για δημιουργία νέων εγκαταστάσεων να διατεθεί στο Εβραικό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ και να έχουμε την δημιουργία του «Οίκου της Ελλάδας» που εγκαινίασε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Τσάτσος.

    Προφανέστατα και οι έλληνες εβραίοι δεν είναι αγαθοί άνθρωποι, έχει απόλυτο δίκιο ο Λούης να λέει οτι είναι βολεμένοι. Αλλά θα ήμουν αχάριστος να μην παραδεχόμουν την μεγάλη εβραική παράδοση του εθελοντισμού και της αλληλεγγύης, καν σήμερα διάβαζα στην εφημερίδα του ΚΙΣ για πρόγραμμα οικονομικής ενίσχυσης των επιζώντων από την Κοινότητα της Θεσσαλονίκης. Ειλικρινά δε μπορώ να παραπονεθώ για την κατάσταση στο εσωτερικό της ευρύτερης ελληνοεβραϊκής κοινότητας.

    Εμεις οι Ελληνες εχουμε κανει και κανουμε πολλες μαλακιες, αλλα μην μας φορτωνεις τωρα ευθυνες για μαζικους διωγμους των Εβραιων.

    Αναρτήσεις μου σαν αυτή της Κατερίνης ή την σημερινή του Βόλου δείχνουν οτι μια άλλη λύση είναι δυνατή. Αλλά αυτά τα φωτεινά παραδείγματα καπηλεύονται από τους σύγχρονους συμπολίτες μου προσπαθώντας να κρύψουν άλλες περιπτώσεις όπως τον μαζικό δοσιλογισμό της Θεσσαλονίκης.

    2. Το χαμηλο προφιλ εχει και αλλες μορφες. Απ’ολους τους σπουδαγμενους Ελληνες Εβραιους, δεν ειδα κανενα να επιδιδεται στην πολιτικη – ή στην φιλανθρωπια στη Ελλαδα, το θεμα της σημερινης αναρτησης σου. Ποιοι Ελληνοεβραιοι (περα απο μπλογκερς) βγηκαν να μιλησουν για το Εβραικο νεκροταφειο στη Θεσσαλονικη – γιατι δεν οργανωσαν υπογραφες, γιατι δεν εφεραν το θεμα στα δικαστηρια, ελληνικα και στο τελος, αν χρειαστει, στα Ευρωπαικα δικαστηρια, γιατι δεν συνεργαστηκαν με ακτιβιστες και NGOs?

    Εχουν γίνει, η απάντηση υπήρξε σταθερά αρνητική. Σου υπόσχομαι αναρτήσεις στο άμεσο μέλλον.

  15. Λούης said

    Αγαπητε Αμπραβανελ-
    Ευχαριστω για την κατατοπιστικη και εμπεριστατωμενη απαντηση. Εχεις απολυτο δικιο στην αναγκη αναδειξης της δρασης της ΙΚΒ. Επρεπε να δω το θετικο, και οχι να γκινιαξω για το αρνητικο. Φωτησες επισης την κατασταση στη Θεσσαλονικη – σε πρωτη (ψυχολογικη) αναγνωση σκεφτηκα «φοβερη δυσλειτουργια» (dysfunctional mess). Αλλα φοβαμαι οτι υπαρχει μεγαλη βρωμα και σαπιλα – φοβουνται μαλλον μερικοι οτι τ’απλυτα τους θα βγουν στη φορα.
    Οπως σημειωσες στη «Μεση Ανατολη», προσεχεις πολυ πριν γραψεις τισ αραδες σου. Να’σαι καλα.

  16. Elias said

    Μόλις έμαθα ότι ο γιατρός Κοέν ξεγέννησε κι εμένα! Η γυναίκα του ήταν η καλύτερη φίλη της γιαγιάς μου, υπάρχουν σχετικές φωτογραφίες θαμμένες στα οικογενειακά άλμπουμ.

    Μου έχουν μιλήσει γι’ αυτόν πάρα πολλοί παλιοί βολιώτες (Ζοζέφ ήταν το μικρό του, έτσι;). Πρέπει να ήταν ιδιαίτερα αγαπητός. Στην κατοχή, λέει, τον κρύβαν στο Πήλιο για να τον προστατέψουν απ’ τους Ναζί. Και στη δύσκολη μετακατοχική περίοδο, υπήρξε άνθρωπος δημοκρατικών αντιλήψεων, προς τιμήν του.

  17. Abravanel said

    Μάζαλ τοβ Ηλία ! Πάντως είσαι αχάριστος, έτσι ξεπληρώνεις τις δημοκρατικές αντιλήψεις του γιατρού ;!

    Πάντως όταν έκανα μια μικρή έρευνα για αυτή την ανάρτηση μου έκανε εντύπωση το πόσοι εβραίοι εμφανιζόντουσαν να εκλέγονται στα επαγγελματικά τους σωματεία – κάτι τέτοιο δεν είναι εύκολο σε πολλές ελληνικές πόλεις. Βάλε μαζί και τις χρονολογίες στις οποίες απέκτησαν αυτές τις εβραικές ονομασίες οι δρόμοι: 1892 η Μωυσέως, 1920 η Παλαιστίνης, 1984 η Μπεναρόγια, 1993 η Πέσσαχ και 2009 η Κοφινά. Αυτό μπορεί να μη λέει πολλά πράγματα σε σένα αλλά για μένα είναι από τα μικρά πράγματα που είναι λίαν αποκαλυπτικά. Προφανέστατα και δεν είναι όλα τέλεια αλλά βλέπω πρωτοβουλίες που χαρίζουν ελπίδα.

  18. Elias said

    Τρεις αποσπασματικές σκέψεις:

    1) Η αίσθηση που έχω για τον παλιό Βόλο (προπολεμικά και μέχρι τις αρχές του ’70, έκτοτε η πόλη άλλαξε χαρακτήρα), είναι πως ο Νο 1 διαχωρισμός υπήρξε πάντα πολιτικός («Αριστεροί – Δεξιοί» / «Κομμουνιστές – Καθεστωτικοί» κ.λπ.). Όλες οι υπόλοιπες διαφορές ήταν εντελώς δευτερεύουσες.

    2) Αναρωτήθηκα πού είναι όλοι αυτοί οι δρόμοι στον Βόλο. Γεννήθηκα και μεγάλωσα εκεί, πιτσιρικάς όργωσα όλη την πόλη με το ποδήλατο, όμως τα ονόματά τους δε μου λέγαν τίποτα. Κοίταξα στο Google Maps και είδα ότι πρόκειται για πολύ μικρά δρομάκια, ενός ή δύο τετραγώνων, όλα εκτός κέντρου (δεν βρήκα την οδό Πέσσαχ). Δηλαδή, η πόλη αναγνώρισε μεν την εβραϊκή παρουσία & συνεισφορά, αλλά εντελώς τυπικά, σαν ένα ψιλο-άβολο χρέος.

    3) Θυμάμαι αχνά πως όταν αφιερώθηκε το μνημείο του Ολοκαυτώματος στην πλατεία του δημαρχείου («Πλατεία Ρήγα Φεραίου»), ακούστηκαν κάποιες μουρμούρες. Ήμουν Λύκειο τότε και ήταν η πρώτη φορά που άκουσα αντισημιτικές γκρίνιες.

  19. […] Υποτροφίες σε (χριστιανούς) φοιτητές από την Ι.Κ.Βόλου/ … […]

  20. […] σαν τον Μέντες Μπεσαντζή από την Θεσσαλονίκη ή τον Μαυρίκιο Κοφινά που υπήρξε όχι μόνο βουλευτής αλλά και πρόεδρος του […]

  21. Aarwn_Avouris said

    Μιά μικρή διαφορά ανάμεσα στους εβραίους προπολεμικά και μεταπολεμικά – οι βουλευτές ή δημοτικοί σύμβουλοι θεωρούνταν τότε εκπρόσωποι της εβραϊκής κοινότητας – πράγμα που ήταν αδύνατο μεταπολεμικά.
    Ωραία η φωτογραφία των εκλογών του 1920 – αλλά δυστχώς μην ξεχνάτε πως σαυτές τις εκλογές οι ψηφοι των εβραίων στα 2 αποό τα 4 εκλογικά τμήματα που ψήφισαν ακυρώθηκαν – πέρα που πολλοί λίγοι από αυτους που θάπρεπε νάχαν δικαίωμα ψήφου το χρησιμοποίησαν. Το ότι η ρετσινιά πως οι εβραίοι φταίνε για την εκλογική ήττα του Βενιζέλου (και έμμεσα γιάτην μικρασιατική καταστροφή …)την επανέλαβαν δημοκρατικές προσωπικότητες του ύψους του Αλεξάνδρου Παπαναστασίου.
    Έχω την εντύπωση πως η συνύπαρξη χριστιανών – εβραίων στο Βόλο ΔΕΝ ήταν πάντα τόσο ιδανική και μετα την σύντομη τουρκική κατοχή του 1897 κατηγορήθηκαν γιά συνεργασία με τους τούρκους.
    Περισσότερες πληροφορίες στο βιβλίο του Πιερόν.

  22. Abravanel said

    Δεν το ξέρεις ή το ξέρω αυτό – η ανάλυση του Δώδου έδειξε οτι στην Θεσσαλονίκη οι Εβραίοι ψηφοφόροι δεν ψήφιζαν ακολουθώντας θρησκευτικά κριτήρια αλλά καθαρά πολιτικά. Δε λέω οτι η υπόθεση σου μπορεί να είναι αλήθεια σε μικρότερες πόλεις των Νέων Χωρών που λειτουργούσαν ακόμα με την οθωμανική νοοτροπία των μιλλιέτ αλλά δύσκολα το βλέπω σε πόλεις όπως τον Βόλο.

    Προφανώς και η συμβίωση δεν ήταν ιδανική αλλά όπως αναφέρει ο Πιερόν που αναφέρεις, οι κατηγορίες σύντομα έχασαν κάθε βάση όταν ανακαλύφθηκε οτι αυτοί που συνεργάσθηκαν με τους Τούρκους υπήρξαν αποκλειστικά Χριστιανοί Οθωμανοί Ελληνες της Θεσσαλίας.

  23. farinelli said

    Δε γνώριζα σχεδόν τίποτα για την Κοινότητα του Βόλου, οπότε αυτό το ποστ σημαίνει πολλά για μένα. Ο Βολιώτης προπαππούς μου, ένας ξεχωριστός άνθρωπος, εγκατέλειψε σε νεαρή ηλικία την πόλη του για να ζήσει μια απίστευτη περιπέτεια στις αρχές του προηγούμενου αιώνα και στο μεσοπόλεμο. Δεν είμαι Εβραίος, όμως είμαι υπερήφανος για το εβραϊκό μου μέρος. Ευχαριστώ.

  24. […] αλλά και κοινωνικό ακτιβισμό της Κοινότητας όπως οι πρόσφατες υποτροφίες σε φοιτητές του Πανεπιστημίου…, (ρίξτε μια ματιά στον σύνδεσμο αξίζει να τον […]

  25. […] αλλά και κοινωνικό ακτιβισμό της Κοινότητας όπως οι πρόσφατες υποτροφίες σε φοιτητές του Πανεπιστημίου…, (ρίξτε μια ματιά στον σύνδεσμο αξίζει να τον […]

Leave a reply - Σχολιάστε νηφάλια

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: