Abravanel, the Blog

Jewish life and not only in Greece / Εβραϊκή ζωή και όχι μόνο στην Ελλάδα

Οι πρόσφυγες με τα γυαλιά της Δύσης

Posted by Abravanel, the Blog στο 10/04/2016

Άκουσα σήμερα από έναν πρόσφυγα τούτο:Βγήκαν κυνηγημένοι σ’ένα ελληνικό νησί. Μαγαζιά, σπίτια, πόρτες, παράθυρα, έκλεισαν όλα μονομιάς. Αυτός με τη γυναίκα του μέσα στο κοπάδι. Το μωρό έξι μέρες να τραφεί· έκλαιγε, χαλνούσε τον κόσμο. Η γυναίκα παρακαλούσε για νερό. Τέλος από ένα σπίτι της αποκρίθηκαν: «Ένα φράγκο το ποτήρι». Κι ο πατέρας συνεχίζει: «Τι να κάνω, κυρ Στράτη, έφτυσα μέσα στο στόμα του παιδιού μου για να το ξεδιψάσω». πηγή

Την δεκαετία  μεταξύ 1912 και 1922 μια σειρά πολέμων μεταξύ των Βαλκανικών κρατών προκάλεσε εκατομμύρια προσφύγων. Κατά την διάρκεια αυτών των μετακινήσεων εκατοντάδες χιλιάδες πέθαναν όχι απλώς ως παράπλευρες απώλειες των πολεμικών επιχειρήσεων, αλλά και καθώς προσπαθούσαν να ξεφύγουν από αυτές. Συγκεκριμένα στο Αιγαίο χιλιάδες, κυρίως Ελληνες Χριστιανοί, βρήκαν το θάνατο κατά την διάρκεια της μεταφοράς από την Μικρά Ασία προς την Ελλάδα.

Κι έτσι ήρθαμε στην Ελλάδα… Φτάσαμε στη Θεσσαλονίκη, στα στρατόπεδα που μένανε παλιά οι Άγγλοι στρατιώτες στον ευρωπαϊκό πόλεμο. Εκεί πάλι, είχαν αφήσει πολεμοφόδια. Κάθε μέρα γίνονταν εκρήξεις. Πεθαίνανε παιδιά που πειράζανε ό,τι βρίσκανε. Έσκαγαν οι οβίδες και είχαμε θανάτους πολλούς. Κάποια φορά, η μητέρα με τον Ζαχαρία και οι θείοι μου γύριζαν τη Θεσσαλονίκη να νοικιάσουν σπίτι. Μα, έλεγα στη μητέρα μου μετά, στην κατάσταση που ήσασταν, βρωμεροί, τσαλακωμένοι, πατημένοι, ποιος θα σας νοίκιαζε σπίτι;
Ποιος θα εμπιστευόταν έναν πρόσφυγα; πηγή

Οι πρόσφυγες που ήρθαν στην Ελλάδα αντιμετώπισαν, όχι μόνο την αδυναμία ενός ηττημένου κράτους να τους αποκαταστήσει αλλά πολλές φορές και την εχθρότητα των γηγενών Ελλήνων της Παλαιάς Ελλάδας.

Τα μέλη αυτών των συλλόγων [εθνικιστικές οργανώσεις στην Θεσσαλονίκη του Μεσοπολέμου] ήταν στην συντριπτική πλειοψηφία πρόσφυγες, ανήκαν στα χαμηλότερα οικονομικά στρώματα και σε μεγάλο ποσοστό ήταν οπαδοί της βενιζελικής παράταξης.

Το βράδυ της 29ης Ιουνίου 1931, 1000 εως 2000 άτομα από το Σέδες και τις προσφυγικές συνοικίες της Τούμπας και κυρίως της Καλαμαριάς κατευθύνθηκαν με απειλητικές διαθέσεις προς το συνοικισμό Κάμπελ, τον οποίο πυρπόλησαν. πηγη

Οι ίδιοι πρόσφυγες που πέθαιναν από την δίψα στην Μακρόνησο, στην Καλαμαριά και τον Πειραιά 8 χρόνια μετά με όπλα και πυρσούς προχώρησαν σε πογκρόμ ενάντια στους γηγενείς Εβραίους της Θεσσαλονίκης με επιθέσεις σε πολλαπλούς συνοικισμούς, εμπρησμούς συναγωγών και δολοφονίες. Οι ίδιοι πρόσφυγες στους οποίους οι γηγενείς Χριστιανοί αρνιόντουσαν τα σπίτια τους, αποτέλεσαν κυρίαρχο εργαλεία επιβολής της ελληνικής κυριαρχίας στις Νέες Χώρες. Χρησιμοποιήθηκαν από και χρησιμοποίησαν το Κράτος στην εδραίωση τους εις βάρος των γηγενών πληθυσμών των οποίων τα δικαιώματα καταπατήθηκαν.

Στις 12 Δεκεμβρίου του 1941 το πλοίο Στρούμα, ιδιοκτησίας του έλληνα Ιωάννη Παντελή, ξεκίνησε από το λιμάνι της Κωστάντζας στην Ρουμανία. Επιβάτες 781 Εβραίοι Ρουμάνοι οι οποίοι προσπαθούσαν να ξεφύγουν του Ολοκαυτώματος και με τελικό προορισμό την Παλαιστίνη υπο βρετανική κατοχή. Το σκάφος ήταν 74 ετών με συνεχή μηχανικά προβλήματα και ήδη από την πρώτη ημέρα έμεινε χωρίς μηχανή – μόνο όταν οι Χριστιανοί Ρουμάνοι μηχανικοί απαίτησαν και πήραν τις γαμήλιες βέρες των προσφύγων για να την επιδιορθώσουν μπόρεσαν να συνεχίσουν. Ενα επόμενο μηχανικό πρόβλημα οδήγησε στον ελλιμενισμό του στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί οι Βρετανοί πίεζαν τους Τούρκους να συλλάβουν τους Εβραίους πρόσφυγες γιατί προσπαθούσαν να εμποδίσουν την εβραϊκή μετανάστευση λόγω αραβικών απειλών για εξέγερση. Τελικά οι Τούρκοι το ρυμούλκησαν και το παράτησαν στο Βόσπορο, χωρίς να μπορεί να κινηθεί αυτόνομα. Περίπου 10 μίλια από τις ακτές έγινε στόχος επίθεσης από το σοβιετικό υποβρύχιο Щ-213 και βυθίστηκε. Πνίγηκαν 780 από τα 781 άτομα, υπήρξε η μεγαλύτερη μη-στρατιωτική ναυτική τραγωδία του Β’ΠΠ. πηγή

Οι Εβραίοι Ελληνες μετανάστευσαν κυρίως στην Παλαιστίνη υπό βρετανική κατοχή, στις ΗΠΑ και την Γαλλία. Η μετανάστευση αυτή είχε να αντιμετωπίσει την Λευκή Χάρτα, την βρετανική πολιτική που αποσκοπούσε τον περιορισμό της εβραϊκής μετανάστευσης ακριβώς την στιγμή που έκλειναν τα σύνορα σε όλους τους Εβραίους.

The objective of these settlements was to seize control of land that had been officially purchased by the KKL-JNF so to have as much Jewish-owned land as possible populated by Jews, particularly in remote areas, by establishing «facts on the ground.» (πηγή)
The village was founded on 13 September 1937 by a group of 20 immigrants from Kastoria, Greece as part of the tower and stockade settlement programme. It was named after Moshe Kofinas, a Greek MP and president of the National Zionist Organisation in the country who had funded the purchase of part of the land (funds were also offered by the Carasso family from Thessaloniki (πηγή)

Η δημιουργία του κράτους του Ισραήλ οδήγησε στην εισβολή της Αιγύπτου, της Ιορδανίας, της Συρίας, του Ιράκ, του Λιβάνου και της Αλγερίας. Ο πόλεμος μεταξύ Ισραηλινών και των 6 αραβικών κρατών οδήγησε στην προσφυγιά εκατοντάδων χιλιάδων αράβων που έχασαν. Ως αντίποινα εκατοντάδες χιλιάδες Εβραίοι που ζούσαν για αιώνες στις αραβικές χώρες, υποχρεώθηκαν να γίνουν και αυτοί πρόσφυγες. Στον πόλεμο αυτό έλαβαν μέρος χιλιάδες Ελληνες που είχαν μεταναστεύσει στην Παλαιστίνη.

Εντεκα μέρες μετά, ένα από τα μέλη του κομάντο, ο Οσάμα αλ Ζομάρ, συνελήφθη στο συνοριακό σταθμό των Κήπων Εβρου με 60 κιλά εκρηκτικά και χάρτες – πιστεύεται οτι σκοπός του ήταν να επαναλάβει ανάλογη επίθεση σε ελληνικό έδαφος, ενάντια σε ελληνοεβραικό στόχο. (πηγή)

Παρά την φανατικά αντι-ισραηλινή στάση της Ελλάδας επί ΠΑΣΟΚ την δεκαετία του ’80, αυτό δεν απέτρεψε τον σχεδιασμό και την πραγματοποίηση τρομοκρατικών επιθέσεων εναντίον ελληνικών στόχων. Επιπλέον σήμερα οι φιλοπαλαιστινιακές εκδηλώσεις – συχνά με την συμμετοχή των ίδιων των Παλαιστίνιων – αποτελούν αφορμές για την έκφραση αντισημιτικού μίσους.

Διαφορετικές όψεις τις προσφυγιάς.

Διαβάζω κείμενα επί κειμένων για τους πρόσφυγες που έρχονται, με εντελώς διαφορετικές οπτικές, το ποιος φταίει και τι θα σημάνει η έλευσή τους στην Ευρώπη. Για παράδειγμα διαβάζω ότι εμείς οι Δυτικοί φταίμε για τον εμφύλιο στην Συρία, λόγω των αποικιοκρατικών μας επεμβάσεων. Ή ότι αυτοί φταίνε, που δεν πολεμάνε για την πατρίδα τους. Ότι οι πρόσφυγες θα φέρουν την τρομοκρατία. Ή ότι οι πρόσφυγες ξεφεύγουν από την τρομοκρατία. 

Ότι το Ισλάμ περνάει το Μεσαίωνα του. Η’ οτι εμείς το ονομάζουμε Μεσαίωνα λόγω της ευρωκεντρικής μας οπτικής. Ή ότι το Ισλάμ είναι το ίδιο με τον Χριστιανισμό. Ή ότι δεν μπορούν να ενσωματωθούν στη Δύση λόγω Ισλάμ. 

Οι δεξιοί φοβούνται ότι τα ευρωπαϊκά καλντερίμια θα γεμίσουν με μαντηλοφορούσες. Όσο για τις σφαγές στη Μ. Ανατολή, τις αντιμετωπίζουν σχεδόν με μια ηδονοβλεπτική ικανοποίηση, γιατί επιβεβαιώνει την εικόνα τους για το μεσαιωνικού Ισλάμ. Οι πνιγμοί στο Αιγαίο; Παράπλευρη απώλεια. 

Οι αριστεροί περιμένουν ότι θα γεμίσει η Ευρώπη πολυεθνικές γειτονιές, και έθνικ εστιατόρια με κους κους. Οι σφαγές στη Μ. Ανατολή είναι για αυτούς αναπόφευκτες συνέπειες δυτικών παρεμβάσεων. Η τρομοκρατία; Κοινός εχθρός. Υπάρχουν και άλλοι που εφαρμόζουν την ψυχανάλυση.

Κάθε ανάλυση έχει το χαρακτηριστικό οτι αντιμετωπίζει τους πρόσφυγες ως εργαλεία επιβεβαίωσης των υφιστάμενων κοσμοθεωριών του καθενός. Κοινώς, προσπαθούμε να εντάξουμε περίπλοκα φαινόμενα σε μια ενοποιημένη θεωρία και “στριμώχνουμε” τα γεγονότα ώστε να χωρέσουν στο δικό μας καλούπι. Η δυστυχία όσων φτάνουν στα ελληνικά νησιά, δεν μας λέει κάτι για τους ίδιους τους πρόσφυγες,  ούτε για το τι σημαίνει για τον κόσμο μας η έλευση τους.  

Ούτε μισή λέξη δεν είδα να έχει ξοδευτεί που να αντιμετωπίζει τον εμφύλιο στην Συρία ως μια αραβική πρωτοβουλία, με κίνητρα που να αφορούν τους Άραβες και στην οποία οι «δυτικοί» να αποτελούν εργαλεία. Δεν είμαι οπαδός της «μέσης λύσης» αλλά βρίσκω απαράδεκτη την αντιμετώπιση των αραβικών πληθυσμών ως ανηλίκου (infantilization), ή ως καρικατούρας σε ευρωπαϊκές αφηγήσεις, οι οποίες αγνοούν παντελώς τι λένε οι ίδιοι οι Άραβες. Και αυτό το διαπιστώνω να εφαρμόζεται ιδιαίτερα από δυτικούς που κατηγορούν τις δυτικές κοινωνίες για ευρωκεντρισμό! Κατ’ αναλογία θα ήταν σαν οι δυτικοί να έλεγαν για την Ελληνική Επανάσταση του 1821 ότι όλα έγιναν μέσω των Μεγάλων Δυνάμεων και οι Έλληνες ότι όλα έγιναν μέσω της αδάμαστης θέλησης των επαναστατημένων.

Από την δική μου, εβραϊκή σκοπιά, βρίσκω τερατώδες το γεγονός ότι τόσο μελάνι χύθηκε για να εξηγήσουν με τον ένα τρόπο ή τον άλλο τη σφαγή στο Charlie Hebdo, αλλά κανείς δεν ασχολήθηκε με το τι σημαίνει η ταυτόχρονη επίθεση στο εβραϊκό σουπερμάρκετ. Είναι τουλάχιστον υποκριτικό το γεγονός ότι ανθρωπιστές και (υποτίθεται πολύ meta) έξυπνοι άνθρωποι μετά τις επιθέσεις στο Βέλγιο ανεβάζουν τη σημαία του βελγικού Κογκό, ειρωνευόμενοι την δυτική υποκρισία, παρότι και οι ίδιοι είχαν προσπεράσει αδιάφορα τις δολοφονίες στο Εβραϊκό Μουσείο των Βρυξελλών, δυο χρόνια νωρίτερα. Σχολιάζουμε το γιατί λέμε jesuisκατιευρωπαϊκό και όχι jesuisankara, όταν στις επιθέσεις στο εβραϊκό σχολείο της Τουλούζης είχαν όλοι μαζί επιδείξει αδιαφορία. Γιατί θα πρέπει να πιστέψω οτι αριστεροί και δεξιοί απέκτησαν ξαφνικά ευαισθησίες, όταν γνωρίζω οτι αδιαφορούν όταν χύνεται εβραϊκό αίμα; 

Δεν έχουν όλοι οι νεκροί το ίδιο ενδιαφέρον. Εξαρτάται με το ποιος σκοτώνεται και το ποιος σκοτώνει. Στην περίπτωση των αράβων, οι δεξιοί ενδιαφέρονται μόνο αν τους σκοτώνει το ισλαμικό κράτος, οι αριστεροί μόνο αν τους σκοτώνουν οι αμερικανοί. Αρα – και με το συμπάθειο – νομίζω οτι και οι μεν και οι δε γραμμένους του έχουν τους Αραβες και απλώς βρίσκουν ευκαιρία να ξεκατινιαστούν. Το είπαμε και άλλες φορές: Το Αίμα έχει Χρώμα. Πάντα

Οι άνθρωποι προσπαθούν να ξεφύγουν από ένα πόλεμο. Πρέπει να τους βοηθήσουμε να επιζήσουν και να μην πνίγονται στο Αιγαίο, αδιαφορώντας για το αν είναι καλοί/κακοί/δέρνουν τις γυναίκες τους/αγαπάνε τα παιδιά τους – έτσι όπως έπρεπε να βοηθήσουμε τους Μικρασιάτες το ’22 ή τους Εβραίους το ’42. Χωρίς εξαιρέσεις, χωρίς δεύτερη σκέψη και χωρίς καθυστερήσεις. Ακόμα και αν ο καθένας από αυτούς μισεί τους Εβραίους, πάλι πρέπει να τους βοηθήσω να να επιβιώσουν του περάσματος του Αιγαίου και της λάσπης της Ειδομένης. Και αυτό όχι επειδή “φταίω» επειδή είμαι δυτικός, αλλά επειδή έτσι πρέπει.

Παρέθεσα στην αρχή ορισμένες εικόνες από το την προσφυγική εμπειρία στην χώρα μας. Κάθε εικόνα δεν αναιρεί την άλλη αλλά όλες μαζί συνιστούν την προσφυγική εμπειρία. Αυτό που θέλω να μεταδώσω δεν είναι η απλουστευτική εικόνα του πώς το θύμα γίνεται θύτης, άποψη η οποία συνήθως έχει πολιτικές επιδιώξεις και χρησιμοποιείται για αρνηθεί στον νυν θύτη την εμπειρία του θύματος. Αντιθέτως, θέλω να μεταδώσω την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης εμπειρίας.

Από εκεί και πέρα η προτεραιότητα είναι η ανθρώπινη ζωή- από την στιγμή που επιτύχουμε το σκοπό αυτό, θα πρέπει να αποφασίσουμε τι θέλουμε και τι δεν θέλουμε και να το επικοινωνήσουμε ξεκάθαρα. Αυτό σημαίνει ξεκάθαρους όρους πρόσβασης στο κοινωνικό συμβόλαιο και ταυτόχρονη αντιμετώπιση των προσφύγων ως ανθρώπων: δηλαδή ως ατόμων με την δυνατότητα για καλό και για κακό. Και αυτό οφείλει να είναι το μόνο κριτήριο επιλογής: όχι αν φοράει μαντήλα, αλλά οι πράξεις και τα λόγια του. Αν θέλει να φοράει μαντήλα καλώς, αν θέλει να σχολιάζει τρανς γυναίκες με ψηλά τακούνια ή να βρίζει Εβραίους κακώς. Η μαντήλα οφείλει να πάψει να είναι τα γυαλιά μέσα από τα οποία κάθε δεξιός βλέπει ένα τζιχαντιστή και κάθε αριστερός βλέπει έναν αθώο βιοπαλαιστή. Αυτό μπορεί να είναι αυθαίρετο, μπορεί να είναι η επιβολή των δικών μας αξιών πάνω σε αυτούς αλλά η συμβίωση είναι μια επιλογή που έχουμε αποφασίσει – ας τους δώσουμε την ευκαιρία να την επιλέξουν και αυτοί.

10 Σχόλια to “Οι πρόσφυγες με τα γυαλιά της Δύσης”

  1. «Ούτε μισή λέξη δεν είδα να έχει ξοδευτεί που να αντιμετωπίζει τον εμφύλιο στην Συρία ως μια αραβική πρωτοβουλία, με κίνητρα που να αφορούν τους Άραβες και στην οποία οι «δυτικοί» να αποτελούν εργαλεία.»

    Είναι μιά ενδιαφέρουσα πρόταση αυτή, δηλαδή ότι η «Αραβική Άνοιξη» όπως την πλάσαρε ο Ομπάμα θα μπορούσε κατά κάποιον τρόπο να είναι μια εσωτερική αραβική υπόθεση, για την πραγμάτωση της οποίας οι Άραβες* χρησιμοποίησαν την χαζή Δύση. Δηλαδή ότι η Σαουδάραβες, και οι μη Άραβες Τούρκοι νεο-Οθωμανοί σουνίτες, μαζί με τους Ισραηλινούς, χρηματοδότησαν, υποστήριξαν και εκπαίδευσαν Άραβες προκειμένου αυτοί να βοηθήσουν άλλους Άραβες να πραγματώσουν μιάν καθαρά αραβική υπόθεση, ουσιαστικά την καταστροφή της Μέσης Ανατολής. Εϊναι δε τόσο μεγαλοφυείς αυτοί οι παίκτες, ειδικά η Σ.Α. και Τουρκία, που έχουν καταφέρει να κάνουν τη Δύση εργαλείο τους. Είναι δελεαστική αυτή η ανάγνωση, ειδικά αφού αυτή θα εξηγούσε τάχα μου και τις ενέργειες σε Βέλγιο και Γαλλία ως το ζενίθ, ή την ύστατη τακτική, αυτής της εργαλειοποίησης της Δύσης. Λυπάμαι που θα πρέπει να παρατηρήσω πως μιά τέτοια πρόταση έχει παραπάνω λογικά κενά απ’ όσα αξίζει κανείς να αναφέρει. Ας κάνουμε μόνο μιά εξαίρεση για το ρόλο της Ρωσίας, η οποία θα χωρούσε σ’ αυτή την πρόταση μόνο υπό το μανδύα της ύψιστης συνωμοσίας.

    Όσον αφορά τη στάση των Ευρωπαίων πρός της σφαγή εβραίων, νομίζω πως τώρα πέφτετε στην ίδια παγίδα για την οποία κατηγορείτε «τον Ευρωπαίο», ειδκά δε τους «αριστερούς». Ο τόνος της συζήτησης στην Ευρώπη ακολουθεί μιά μάλλον μη αριστερή μελωδία αυτές τις μέρες, οι Μέρτντοκ, Μπερλουσκόνι και Μόν μόνο αριστεροί δεν είναι**. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως πολλοί αριστεροί και δεξιοί στην Ευρώπη δεν θεωρούν το Ισραήλ συνυπεύθυνο για την κατάσταση στην ΜΕ, και δυστυχώς κατ’επέκτασιν πολλοί απ’ αυτούς και τους εβραίους en masse, κάτι το οποίο είναι σαφώw λάθος, αλλά εξακριβωμένα δεν είναι μονοπώλιο της αριστεράς. Κλείνοντας αυτό αυτό το σχόλιο, θα ήθελα να κάνω ειδική μνεία εδώ στον Αριέλ Σαρόν, ο οποίος κατάφερε να κάνει την ιντιφάντα και τις επιθέσεις αυτοκτονίας πρόβλημα όλου του κόσμου και, δυστυχώς, να πείσει πάρα πολλούς εβραίοιυς της δυτικής διασποράς πως η ταυτότητά τους και το Λικούντ είναι ένα και το αυτό. Υπό αυτή την έννοια ο Σαρόν φέρει τουλάχιστον άλλη τόση ευθύνη όση οι Ευρωπαίοι ρατσιστές για τις ‘παρανοήσεις’ και για τον μετασχηματισμό μιάς πολιτικλης διαμάχης περί γης σε έναν μεταφυσικό εφιάλτη που δεν λέει να τελειώσει.

    * υποθέτω πως εδώ εννοείτε οποιονδήποτε μη εβραίο σημίτη? περιλαμβάνει αυτό και τους άθεους? ή είναι φυλετικός όρος?

    ** ούτε και το BBC, πιστέψτε με.

    Ίσως βρείτε αυτό ενδιαφέρον:
    http://www.lrb.co.uk/v36/n08/seymour-m-hersh/the-red-line-and-the-rat-line

  2. […] Πηγή: Οι πρόσφυγες με τα γυαλιά της Δύσης […]

  3. Βασικά κ.Διβέρη κάνετε ακριβώς αυτό που θεωρώ λάθος: προσπαθείτε να διαμορφώσετε τα γεγονότα ανάλογα με την ιδεολογία σας. Η Αραβική Ανοιξη ούτε ήταν αποκλειστικά αραβική πρωτοβουλία και ούτε μόνο δυτική προβοκάτσια. Ακριβώς το αντίθετο γράφω από αυτό που γράψατε !

    Ακριβώς αυτή η ευρωκεντρική προσέγγιση σας είναι το πρόβλημα. Αντιστοίχως το ίδιο κάνετε για το πρόβλημα του αντισημιτισμού: έχουμε πλημμυρίδα αντισημιτικών επιθέσεων από Ευρωπαίους και δολοφονικών επιθέσεων από μη-Ευρωπαίους και μου αρχίζετε θεωρίες για την Μέση Ανατολή και προχωράτε σε υποδείξεις για το ποια είναι η «πραγματική» ταυτότητα των θυμάτων. Λυπάμαι αλλά είμαι υποχρεωμένος να απορρίψω το σχόλιο σας γιατί απλά δε με ενδιαφέρει να μπω σε μια συζήτηση για το Ισραήλ. Ξανά.

  4. Με συγχωρείτε αλλά δεν είπα πουθενά ότι Αραβική Άνοιξη είναι είται αυτό, είται εκείνο. Είπα απλώς πως η ενδοαραβική «υπόθεση» είναι ελλειματική, κι ως εκ τούτου χαίρομαι που συμφωνούμε. Όσον αφορά τη Μέση Ανατολή, νομίζω πως το κείμενό σας έχει να κάνει με αυτήν κατά περίπου 50%, αν βάλετε δε μέσα σ’ αυτήν και την Ελλάδα κατά 70%. Στην απάντησή μου ανέφερα επίσης την Σαουδική Αραβία και την Τουρκία, γιατί στέκεστε στο Ισραήλ? Δεν επιθυμώ ούτε εγώ να συνεχίσω οποιαδήποτε κουβέντα σ’ αυτή τη βάση, αφού με παρερμηνεύετε, σκοπίμως ή λόγω της ιδεολογίας σας. Η κατακλείδα σας, ότι τάχα σας κάνω θεωρίες και ότι θέλω μιά κουβέντα περί του Ισραήλ (δεν θέλωμ καμία, σας το λέω ευθέως) αποδεικνύει ξακάθαρα ότι δεν είμαι εγώ αυτός που κρίνει με τα γυαλιά της ιδεολογίας. Κάντε μιά ποσοτική ανάλυση των όρων της απάντησής μου για να δείτε τι εννοώ. Επίσης δεν κατάλαβα τι εννοείτε όταν λέτε πως κάνω υποδείξεις περί της «πραγματικής ταυτότητας» των θυμάτων. Η μόνη υπόδειξη που έκανα είναι πως δεν είναι η αριστερά που χειρίζεται τα ΜΜΕ στην εσπερία. Παρέλειψα να ανεφέρω όμως, και λυπάμαι, πως συμφωνώ απόλυτα με την τελευταία αράδα όπου λέτε πως πρέπει να σώζουμε ανθρώπους ανεξαρτήτως του τι είναι. Ακριβώς έτσι είναι, και γι’ αυτό σας διαβάζω.

  5. Λουης said

    Αμπραβανελ –

    Με το συμπαθειο, μπερδεμενο το ποστ σου. Αλλο θεμα οι αιτιες του φαινομενου (φανατικο ισλαμ, εθνικα και φυλετικα μιση, ανεχεια, μηχανορραφιες ή απλα λανθασμενες ενεργειες των εμπλεκομενων), και αλλο οι απτες επιπτωσεις στην Ευρωπη.

    Η Δυση, και ειδικα η Ελλαδα, δεν μπορουν να απορροφησουν τα εκατομμυρια των προφυγων. Τελεία και παύλα.

    Αριστεροι ή δεξιοι, φιλο- ή αντι-ισλαμιστες, φιλο- ή αντι-σιωνιστες, ουμανιστες ή ρεαλπολιτίκ – αυτες οι κατηγοριες δεν υφιστανταν οταν προκειται για την επιβιωση της κρατικης, εθνικης, θρησκευτικης ή πολιτιστικής οντοτητας που δεχεται τους προσφυγες.

    Ας ζουσες στην Ειδομενη, στις φτωχογειτονιες της Αθηνας ή του Πειραια, και να δω τι θα ελεγες. Σκεφτηκες αραγε γιατι το Ισραηλ δεν δεχεται την επιστροφη των Παλαιστινιων προσφυγων? Ειναι το ενστικτο της επιβιωσης.

    ΥΓ. Κατα τα αλλα, συνεπης στις εμμονες σου, δεν κατορθωσες να μην κανεις και μιαν αναφορα στο ΠΑΣΟΚ το 80 -:)

  6. libermmann said

    Καλησπερα Αμπραβανελ και φιλοι.

    Πηρα το θαρρος να γραψω γιατι με βρισκεις να διαφωνω σε μερικα σημεια.
    Οντως δεν υπαρχουν πολλες φωνες που υποστηριζουν οτι ο εμφυλιος στη Συρια ειναι απλως ενας εμφυλιος στη Συρια.
    Προσωπικα πιστευω οτι δεν ειναι απλα ενας εμφυλιος για πολλους λογους. Δες για παραδειγμα τον δικο μας εμφυλιο. Δε νομιζω να διαφωνει κανεις οτι ηταν απλα η πρωτη proxy συρραξη του ψυχρου πολεμου και οτι υποκινηθηκε απο τα 2 αντιμαχομενα στρατοπεδα. Το ιδιο και ο εμφυλιος στην Ουκρανια. Το ιδιο και ο εμφυλιος στη Λιβυη. Ενω λοιπον θεωρητικα και μονο σαν ασκηση λογικης θα μπορουσε κανεις να επιχειρηματολογησει υπερ της αποψης οτι ισως ειναι πραγματικα εμφυλιος, ρεαλιστικα μιλωντας δυστυχως δεν ειναι παρα αλλη μια μορφη εξωτερικης πολιτικης παρεμβασης. Ειπα οτι πιστευω οτι δεν ειναι εμφυλιος για πολλους λογους αλλα δεν παρουσιασα κανενα. Εαν σας ενδιαφερει μπορουμε να το αναλυσουμε περαιτέρω.
    Οσον αφορα τη Γαλλια τωρα. Σωστα παρατηρησες οτι ο θορυβος για το Σαρλι ηταν πολυ μεγαλυτερος απο οτι για την επιθεση στο εβραικο καταστημα. Οντας καλοπιστος πιστευω οτι αυτο οφειλεται οτι ειναι πολυ πιο ευκολο να παρουσιασεις εαν τρομοκρατικο χτυπημα εναντια στην ελευθερια του λογου παρα εναντια σε μια μειονοτητα. Οποιος εχει ζησει στη Γαλλια θα γνωριζει οτι ο ρατσισμος απεναντι στους μουσουλμανους ειναι σχεδον επισημος οποτε θα ειναι πολυ πιο αβολο να ανοιξει η συζητηση ‘γιατι να επιτεθουν σε εβραικους στοχους’ παρα να ανοιξει η συζητηση ‘γιατι να επιτεθουν σε εντυπο’. Ας μη ξεχναμε και τον Γιωργακη τον Bush με το ‘ they attacked us because they hate our freedom and our way of life’.
    Τελος ισως σε βοηθουσε να μην περιμενεις τιποτα απο αριστερους και δεξιους αλλα μονο απο νοημωνες ανθρωπους που πρωτα πονανε οταν βλεπουν οποιονδηποτε να πεθαινει και μετα ψαχνουν τα κινητρα με σκοπο να διορθωσουν οτι οδηγησε τους θυτες να σκοτωσουν και μετα να εξηγησουν τα γεγονοτα μεσα απο τις πολιτικες τους πεποιθήσεις.

    Και μια καλοπιστη παρατηρηση
    Λες ‘Οι ίδιοι πρόσφυγες που πέθαιναν από την δίψα στην Μακρόνησο, στην Καλαμαριά και τον Πειραιά 8 χρόνια μετά με όπλα και πυρσούς προχώρησαν σε πογκρόμ ενάντια στους γηγενείς Εβραίους της Θεσσαλονίκης’
    Ισως το γηγενεις να το απεφευγες οχι μονο για τους Εβραιους της Θεσσαλονικης αλλα για ολες τις πληθυσμιακες ομαδες γιατι ανοιγεις τον ασκο του Αιολου. Ολοι ειναι γηγενεις αρκει να ορισουμε το χρονικο σημειο απο το οποιο αρχιζουμε να μετραμε. Προσωπικα εκανα το λαθος να πω σε φιλο-αδερφο Ποντιο οτι μπορει να λεμε για τους Σλαβομακεδονες οτι θελουμε αλλα ειναι στον γεωγραφικο χωρο που ονομαζουμε Μακεδονια πολυ περισσοτερο απο οτι οι Ποντιοι και γιναμε μπιλιες.

    Διαβαζοντας το αρθρο σου για το εβραικο νεκροταφειο και το πανεπιστημιο στη Θεσσαλονικη, σκονταψα σε μια παρομοια ιστορια αυτη τη φορα στη Κρητη με θυμα το αρμενικο το εβραικο και το χριστιανικο νεκροταφειο λογω της κατασκευης του γηπεδου του ΟΦΗ. Το εχεις υποψη σου;

    Ευχαριστω

    Δημητρης

  7. Λούη προσωπικά πιστεύω οτι μπορεί να απορροφήσει αυτά και άλλα τόσα. Δεν μπορεί να τα απορροφήσει και να μείνει η ίδια, αυτό έχεις δίκιο.

    Αλλά αντίστοιχα δεν μπορούσε να απορροφήσει εκατομμύρια μικρασιατών προσφύγων και όμως τα απορρόφησε αλλάζοντας ριζικά. Και γα αυτό όταν με λες τι θα έκανα αν ζούσα στις φτωχογειτονιές, σε απαντώ οτι η ερώτηση δεν είναι ρητορική. Για εμένα η έλευση των προσφύγων του ’23 οδήγησε σε πογκρόμ και το οτι, (αδωνάι, πόσο χρυσαυγίτης ακούγομαι!), «έγινα ξένος στο ίδιο μου το σπίτι». Και όμως αν η εναλλακτική θα ήταν να τους αφήσω να πνιγούν στο Αιγαίο ή να σφαγιαστούν στην Μ.Ασία, τότε καλώς ήρθαν.

    Δηλαδή δεν θέλω να διαφωνήσω μαζί σου για το αν μπορούμε ή δεν μπορούμε να τους «απορροφήσουμε». Μπορεί να έχεις και δίκιο, μπορεί και άδικο. Σίγουρα πιστεύω οτι αυτή την στιγμή και δεν θέλουμε να δοκιμάσουμε και – έχω την εντύπωση – οτι το ίδιο συμβαίνει και με αυτούς, (με όλη την τεράστια γενίκευση που προϋποθέτει αυτή η θέση). Αλλά η εναλλακτική να νίψουμε τας χείρας μας με είναι αφόρητη.

    υγ. touché. Εκαστος με τις εμμονές του, είχα να διαλέξω μεταξύ των ναρκωτικών και του πασόκ οπότε με θεωρώ τυχερό που γλύτωσα από τον ανδρέα :D

  8. Ευχαριστώ δημήτρη για το σχόλιο. Δεν διαφωνώ σε κάτι μαζί σου – οπως έγραψα παλιά μουσουλμάνοι επιτέθηκαν στο HyperCacher και μουσουλμάνος έσωσε μερικούς πελάτες κρύβοντας τους στο ψυγείο. Απλά ο αντισημιτισμός ισλαμικής προέλευσης στην Γαλλία πλεον κλείνει 10 χρόνια, (δολοφονία του Ιλάν Χαλίμι το 2006). Το να το βάζεις κάτω από το χαλί είναι σαν να αντιμετωπίζεις τους Αραβες/Μουσουλμάνους ως ανίκανους να ελέγξουν εαυτούς, κατ’εμέ τους υποτιμάς, (οχι εσύ, μιλώντας γενικά).

    Για το σχόλιο περι γηγενών προφανώς συμφωνώ, χάριν του επιχειρήματος το χρησιμοποίησα.

    Γνωρίζω την ιστορία με το εβραϊκό νεκροταφείο στο Ηράκλειο και είναι δείγμα των πολλών, πολλών προβλημάτων γενικά στην Ελλάδα. Αλλά ειδικά το νεκροταφείο της Θεσσαλονίκης ήταν κάτι ξεχωριστό γιατί δεν υπήρξε ένα απλό θέμα οικονομικής απληστίας αλλά μια μαζική ενέργεια που συμμετείχε το σύνολο της πόλης με συγκεκριμένα κίνητρα που ξέφευγαν της απληστίας. Ρίξε μια ματιά στο «Dehumanizing the Dead» του Λεόν Σαλτιέλ https://www.academia.edu/8343279/Dehumanizing_the_Dead_The_Destruction_of_Thessaloniki_s_Jewish_Cemetery_in_the_Light_of_New_Sources

  9. Reblogged στις agelikifotinou.

Leave a reply - Σχολιάστε νηφάλια

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: