Abravanel, the Blog

Jewish life and not only in Greece / Εβραϊκή ζωή και όχι μόνο στην Ελλάδα

Posts Tagged ‘Holocaust’

Greek Minister accuses Jews of stealing the Holocaust (seriously)

Posted by Abravanel, the Blog στο 20/09/2016

On September 15th 2016 the vice-Minister of Education and Religious Affairs Theodosis Pelegrinis, (Syriza), said in a prepared speech in the Greek Parliament, (h/t to Viktor Eliezer for the find), what can only be described as a dystopic, antisemitic adaptation of the Jews who stole the Holocaust the Grinch which stole Christmas:

«Although the holocaust refers, generally, to the persecution and the genocide a state or regime performs against ethnic, religious, social or political groups[…] the Jews managed to identify holocaust with the tragic fate of their nation […] in order to highlight the crimes of the nazi regime against them with the ulterior purpose to create anger against those who comited crimes against their national status and the sympathy of the civilized world for their suffering. With patience and insistence they managed to appropriate the holocaust, so that they could claim their vindication».

I would have linked to the official transcript but after the outcry the minister changed the text of the speech in the site of the Ministry; another sign of the lack of trustworthiness and transparency of the Greek governments.

He proceeded to suggest that also the Greeks, (when he means Greeks he means the Christian Greeks), should try and appropriate the term «catastrophe» as a means of claiming reparations in the future. I need not say that this speech is one of the most insulting things I have ever heard:

It insults me as a Jew:

  • because it sees the murder of my family not as a tragedy but as a political tool.
  • he suggests that I cunningly appropriated a term to weaponize it. It is of little importance that the Jews themselves use the term Shoah/catastrophe and the term Holocaust is an American Christian creation.
  • he views my effort to perpetuate the memory as means to gain sympathy and advantages, monetary and ethnic ones.
  • it reduces the Shoah/Holocaust to a simple persecution, no different than any other and only elevated to its current singular status thanks to Jewish cunningness

It insults me as a Greek:

  • it considers the murder of 60.000 Greeks not as a Greek tragedy but as a Israeli one
  • it indulges a self-victimization culture
  • it views greek suffering only through monetary lenses tinted with venality

Pelegrinis is no casual politician; he is the former Rector of the University of Athens, the Dean of the Philosophy Department, an award-winning actor and writer. He is one of the best examples how Greek Antisemitism is normalized; what Pelegrinis said is not some poor choice of words but reflects accurately of how the greek society lends itself to a culture of sterile victimization which views with jealousy the dubious jewish privilege of having been almost completely exterminated.


«Hello little non-Jewish children, (Christian and non-Christian because we leftists are not racists). Study and learn how we Greeks have many Holocausts so we can get money from these stingy Germans like the Jewz taught us» / source (of the photo, not of the fictional dialogue) http://www.thestival.gr

In the most detailed survey done on Greek Antisemitism by Antoniou/Kosmidi/Dina/Saltiel the authors tried to see the qualitative characteristics of the malady that afflicts Greece more than any country in the western world. Despite small differences, there was a remarkable homogeneity of the antisemitism manifested independently of factors such as education or political ideology. For example cosmopolitans tended to be Leftists and in theory had less hate towards Jews; still their infatuation with Palestine led them to expressing antisemitic opinions about Jews in general.

Only one marker is correlated with typical antisemitic stereotypes with no attenuating factors: Greek (Christian) victimization. More than 70% of the Greek (Christians) believe the Greeks have suffered more than the Jews; a result which knows no differentiation between Left/Right.


«On Antisemitism and other demons», Antoniou et al, Athens Review of Books 3/9/2014

The reactions of the Greek-Jewish Community were officially subdued. One must not forget that Pelegrinis is the vice-minister of Religious Affairs with direct power of the every day life of the Jewish community; directly antagonizing him could lead him into punishing the Jews in ways which unfortunately we are all too aware of. The rest of the university world stayed also characteristically silent; let’s not think that holding a university chair makes one suddenly immune to the same casual antisemitic feelings ubiquitous in Greece. A special mention should go to the leadership of the once-mighty political party of PASOK who asked for the resignation of Pelegrinis; the sheer hypocricy can be seen in the fact that less than 4 years ago the president of PASOK himself indulged in wanton antisemitism singling out Jews in a list of presumed tax-evadors. Another hat tip goes to the biggest opposition party, Nea Dimokratia whose own vice president has advertised in his tv-show books written by Holocaust deniers and claims Jews control the banks !

So there you have it: an educated, former Rector, minister in a leftist goverment accuses Jews of stealing the Holocaust and weaponizing it for national gains. Not content with this accusation he suggests that Greeks should imitate them for financial gains.
Nobody, (let’s leave the usual suspects aside), protests except those seeking to gain political gains while themselves being champions of antisemitism. Why? Because the majority of Greeks believes the same thing ! And by the way the fact that a minister of a greek government explicitly says that the murder of 60.000 Greeks is only a foreign Jewish affair of no Greek interest does not even make the 8 o’clock news.

ps. Of course he is not antisemite, simply an antizionist.

Posted in antisemitism, greece | Με ετικέτα: , , , , | 4 Σχόλια »

Εκδηλώσεις Μνήμης και Φεστιβάλ στην Ρόδο/Memorial Ceremonies and Festival in Rhodes

Posted by Abravanel, the Blog στο 02/07/2010

Ελληνικά (english translation follows below)

Στις 23 Ιουλίου του 1944 το σύνολο της Εβραϊκής κοινότητας στην Ρόδο συλλαμβάνεται από τον Γερμανικό Στρατό και αποστέλλεται στο στρατόπεδο εξόντωσης του Άουσβιτς. Από τους 1673 συλληφθέντες, δολοφονούνται οι 1522 – τα ονόματα τους μπορείτε να τα διαβάσετε ακολουθώντας αυτόν τον σύνδεσμο.

Στην μνήμη τους η Ισραηλιτική Κοινότητα Ρόδου, (ιστότοπος), διοργανώνει κάθε χρόνο εκδηλώσεις με κατάθεση στεφάνων, επιμνημόσυνη δέηση, προβολές ταινιών και άλλες πολιτιστικές εκδηλώσεις όπως το παραδοσιακό δείπνο του Καμπαλάτ Σαμπάτ την Παρασκευή.

Υπενθυμίζω οτι, αποκλειστικά και μόνο τον τελευταίο μήνα, έχει σημειωθεί η απόπειρα καταστροφής του (γρανιτένιου) Μνημείου Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος και ταυτόχρονα αναγράφηκαν νεοναζιστικά συνθήματα στην Συναγωγή Καχάλ Σαλόμ, (φωτογραφία αριστερά/πηγή:Ι.Κ.Ρ.). Παρά την αυξημένα κρούσματα αντισημιτισμού αξίζει να σημειωθεί η θετική ανταπόκριση των τοπικών αρχών – τουλάχιστον σε σύγκριση με άλλες ελληνικές πόλεις.

Για μια ορθή και όχι φλύαρη παρουσίαση των πρόσφατων κρουσμάτων μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο της τοπικής εφημερίδας Δημοκρατική. Ο αρθρογράφος φροντίζει να σημειώσει τους πολυάριθμους τουρίστες που επισκέπτονται την παλαιότερη, εν λειτουργία, Συναγωγή της Ελλάδας που κτίστηκε μεταξύ 1575 και 1577 – άλλωστε η απόπειρα καταστροφής του Μνημείου έγινε γνωστή από ολλανδούς τουρίστες που την κατήγγειλαν. Προσωπικά να προσθέσω οτι η – σχεδόν πάντα – γοργή αντίδραση Νομαρχίας/Αστυνομίας ίσως να εξηγείται και από το γεγονός οτι δεκάδες χιλιάδες εβραίοι ισραηλινοί  επισκέπτονται κάθε χρόνο την Ρόδο. Ειδικά φέτος ελπίζει να επιβεβαιωθεί ως κλασικός ισραηλινός προορισμός, απορροφώντας σημαντικό μέρος των 100.000 ισραηλινών που ακύρωσαν τις διακοπές τους στην Τουρκία όπως αναφέρει η τουρκική εφημερίδα Χουριέτ σε άρθρο της. Ενδεικτικά της προώθησης της Ρόδου είναι τα άρθρα στην ισραηλινή εφημερίδα Jerusalem Post όπως το κολακευτικό «Rhode Worthy» ή αυτό που μιλάει για την Συναγωγή της Ρόδου «The oldest synagogue in Greece».

Η - πανέμορφη - Συναγωγή της Ρόδου/πηγή:Ι.Κ.Ρ.

Οι εκδηλώσεις ξεκινούν την Παρασκευή 23 Ιουλίου και συνεχίζουν καθημερινά μέχρι την Δευτέρα – στον εξαιρετικό ιστότοπο της Κοινότητας Ρόδου μπορείτε να βρείτε οδηγίες για την τοποθεσία της Συναγωγής Καχάλ Σαλόμ και της εβραϊκής συνοικίας Τζουδερία. Η ταινία φέτος που θα προβληθεί είναι το ντοκιμαντέρ «Ετς Χαίμ – Δένδρο της Ζωής» που αφορά την Συναγωγή Ετς Χαίμ των Χανίων που έγινε μέσα στο 2010 δυο φορές στόχος εμπρηστικών επιθέσεων.


Παρασκευή, 23 Ιουλίου 2010

11:00 πμ Εβραϊκό Νεκροταφείο, Λεωφόρος Ρόδου-Καλλιθέας
Τέλεση Ασκαβά (επιμνημόσυνη δέηση)

7:45 μμ Συναγωγή «Σαλώμ», Μεσαιωνική Πόλη- Ρόδος

Λειτουργία Καμπαλάτ Σαμπάτ («υποδοχή του Σαββάτου» – ανοικτό σε όλους)

9:00 μμ Δείπνο Καμπαλάτ Σαμπάτ, προαιρετικό με συμμετοχή

Σάββατο, 24 Ιουλίου 2010
9:00 πμ Συναγωγή «Σαλώμ», Μεσαιωνική Πόλη-Ρόδος
Λειτουργία Σαμπάτ, θα ακολουθήσει «Μπεραχά» με μπουφέ

Κυριακή, 25 Ιουλίου 2010
11:30 πμ Μνημείο Ολοκαυτώματος, Πλατεία Εβραίων Μαρτύρων
Επιμνημόσυνη δέηση για τα θύματα του Ολοκαυτώματος – Κατάθεση στεφάνων

Δευτέρα, 26 Ιουλίου 2010

8:30 μμ Θερινός κινηματογράφος «Ρόδων», Ρόδος

Προβολή του ντοκυμαντέρ για την Συναγωγή Ετς Χαίμ των Χανίων:
”Ετς Χαίμ – Δένδρο της Ζωής” – Είσοδος ελεύθερη


On July 23rd, 1944 the entire Jewish community of the greek island of Rhodes is arrested by the German Army and sent to the extermination camp of Auschwitz. From the 1673 arrested, 1522 are murdered – you can read their names following this link.

In their memory, the Jewish Community of Rhodes, (site), organizes each year a small festival with a wreath laying ceremony, an askava/memorial service, movies in local cinemas and other cultural activities like the traditional Kabalat Shabat dinner on Friday.

I remind you that only in the past month there has been an attempt to destroy the Shoah Memorial and neonazi slogans have been sprayed on the walls of the Kahal Shalom Synagogue, (photo on the left/source:J.C.R.). Despite these antisemitic events, one must point out the positive response by local authorities – at least compared to other greek cities.

For a correct presentation of the incidents one can read the article in Greek by local newspaper Dimokratiki. The writer is keen to notice the numerous tourists that visit the oldest Synagogue that still is in operation in Greece and was built in-between 1575 and 1577; in fact the aforementioned attempt to destroy the Shoah Memorial was made known by dutch tourists. Personally I would like to add the – almost always – swift response by the Prefecture/Police  maybe can also be explained by the fact that tenths of thousands of jewish israeli tourists visit Rhodes each year – specifically this year Rhodes hopes to be confirmed as a classic israeli destination, absorbing a significant part of the 100.000 israelis that canceled their reservation in Turkey as turkish newpaper Hurriyet reports in this article. Indicative of how Rhodes is promoted are the articles in israeli newspaper Jerusalem Post like the flattering «Rhode Worthy», or this one talking about «The Oldest Synagogue in Greece».

The - beautiful - Synagogue of Rhodes/source:J.C.R.

The events begin on Friday July, 23rd and continue daily until Monday – in the excellent site of the Community you can find instructions on how to reach the Kahal Shalom Synagogue and the old jewish ghetto named Juderia. The movie that will be shown this year concerns the Etz Hayim Synagogue of the city of Hania, Crete which was twice this year victim of arson attacks.


Friday, 23 July 2010

11.00 Jewish cemetery, Rhodes-Kallithea Avenue


19.45   Shalom Synagogue, Old Town, Rhodes

Kabbalat Shabbat service

21.00    Kabalat Shabbat dinner, optional

Saturday, 24 July 2010

09.00    Shalom Synagogue, Old Town, Rhodes

Shabbat service, followed by “Beraha” brunch

Sunday, 25 July 2010

11.30 Holocaust Memorial Site, Jewish Martyrs Square, Old Town

Memorial service for the Holocaust victims of Rhodes

Wreath laying ceremony

Monday, 26 July 2009

20.30 Open cinema, “Rodon” cinema, Rhodes

Presentation of  the documentary “Etz Hayim Tree of Life”

Free entrance

Posted in greece, Rhodes | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

«Η Μνήμη σας ας είναι η Αγάπη»/»May Your Memory Be Love»

Posted by Abravanel, the Blog στο 24/03/2010

Ελληνικά (english translation follows)

Το Μάρτιο του 1943, ο εικοσάχρονος Οβαδιά Μπαρούχ εκτοπίστηκε μαζί με την οικογένεια του από την Ελλάδα στο Άουσβιτς-Μπίρκεναου. Επί την άφιξη του, όλη η οικογένεια και οι συγγενείς του στάλθηκαν στους θαλάμους αερίων. Ο Οβαδιά πάλεψε να επιβιώσει μέχρι την απελευθέρωση του από το στρατόπεδο εξοντώσεως Ματχάουζεν τον Μάιο του 1945. Ενώ βρίσκονταν στο Άουσβιτς ο Οβαδιά γνώρισε την Αλίζα Σαρφατή, μια νεαρή Εβραία από την πόλη του και οι δύο ανέπτυξαν μια ιστορία αγάπης παρά τις απάνθρωπες συνθήκες. Αυτή η ταινία απεικονίζει την αξιοπρόσεκτη και συγκινητική ιστορία αγάπης και επιβίωσης στο Άουσβιτς, μιας απίστευτης συνάντησης μετά το Ολοκαύτωμα και το σπίτι που δημιούργησαν μαζί στο Ισραήλ.

Από το όλο φιλμ με συγκίνησε περισσότερο η κραυγή O Madre του Οβαδιά όταν τον έδερναν, σκέφτηκα τους δικούς μου ανθρώπους. Άλλα κομμάτια που μου έμειναν; Όταν έβλεπα τα τρένα μου ήρθε φλασιά από τα τα εισιτήρια που χρέωσε ο ελληνικός ΟΣΕ της εποχής, οι Σιδηρόδρομοι Ελληνικού Κράτους, στους εκτοπισμένους και που φυλάσσονται στο Εβραικό Μουσείο –  φυσιολογικότητα μέσα στην παράνοια. Η κάρτα εισαγωγής στο Άουσβιτς που συμπληρώνονταν για κάθε κρατούμενο – για τον Οβαδιά μπορείτε να δείτε Saloniki, Griechenland και Sapfus 10, η οδός του σπιτιού του πίσω από το Δικαστικό Μέγαρο. Στο κλιπ με τον τίτλο «The Return to Life» μπορείτε να δείτε τον Οβαδιά σ’ ένα μικρό γήπεδο στην αρχή: ανήκει σε ένα από τα πλεον ιστορικά κτίρια της Θεσσαλονίκης, το Ματανότ Λαεβιονίμ που χτίστηκε από τον διάσημο σαλονικιό αρχιτέκτονα Ζακ Μωσσέ και σήμερα λειτουργεί ως το εβραϊκό δημοτικό σχολείο. Μια από τις πλέον διάσημες φωτογραφίες είναι αυτή των μαζικών γάμων των επιζώντων του Άουσβιτς στα σκαλιά του κτιρίου.

Όλα τα βιντεάκια είναι περίπου 10′ στο σύνολο και ανήκουν στο ντοκιμαντέρ «Η Μνήμη σας ας είναι η Αγάπη». Είναι καλογυρισμένα, ειδικά το τρίτο που έχει και όμορφη μουσική οπότε χαρείτε τα. Οι ιστορίες των επιζώντων είναι πάντα ένα θαύμα, μια απίστευτη εξαίρεση στον κανόνα.

ευχαριστώ τον Λ. για το tip


In March 1943, twenty-year-old Ovadia Baruch was deported together with his family from Greece to Auschwitz-Birkenau. Upon arrival, his extended family was sent to the gas chambers. Ovadia struggled to survive until his liberation from the Mathausen concentration camp in May 1945. While in Auschwitz, Ovadia met Aliza Tzarfati, a young Jewish woman from his hometown, and the two developed a loving relationship despite inhuman conditions. This film depicts their remarkable, touching story of love and survival in Auschwitz, a miraculous meeting after the Holocaust and the home they built together in Israel.

From the whole film I really was moved when I heard the O Madre cry of Ovadia when he was beaten, I thought of my family. Other parts that struck me ? When I was seeing the trains, the tickets of the deportees charged by the greek Railway System flashed in my head – normality among the paranoia. The report card of the admittance to Auschwitz filled out for every detainee; for Ovadia one sees Saloniki, Griechenland and his address, Sapfus 10. In the clip titled «The Return to Life» you can see Ovadia in a small court in the beginning: it belongs to one of Salonica’s most reknown buildings, the Matanot Laevionim built by salonican architect Zacque Mosse which today functions as a Jewish Elementary School. One of the most famous photographs are the one of the mass weddings of Auschwitz survivors in the stairs of the building.

All of the videos last about 10′ and they belong to the documentary «May Your Memory Be Love». Τhey’re a nice piece of filming,  especially the third one which also has some nice music so enjoy them. The stories of survivors are always a miracle, an incredible exception to the rule.

On the Way to Auschwitz

Ovadia and Aliza’s First Meeting

The Return to Life


Posted in Books and stuff, Shoah, thessaloniki | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | 9 Σχόλια »

Ελληνικά μνημεία για Σοά στο Ισραήλ / Greek Shoah monuments in Israel

Posted by Abravanel, the Blog στο 17/02/2010

Ελληνικά (english translation follows)

Κατά τύχη ψάχνοντας στο Διαδίκτυο έπεσα πάνω σε μια σελίδα που παραθέτει ορισμένα από τα μνημεία για το Ολοκαύτωμα/Σοά που αφορούν την Ελλάδα στο Ισραήλ.

  • Το κυριότερο είναι αυτό που υπάρχει στην Κοιλάδα των Κοινοτήτων στο Γιαντ Βασέμ που είναι το επίσημο μουσείο της Σοά στην Ιερουσαλήμ. Η Κοιλάδα των Κοινοτήτων είναι ένας λαβύρινθος που σκάφτηκε μέσα στον βράχο και σε 107 τοίχους υπενθυμίζει τις 5000 εβραικές κοινότητες που υπήρξαν θύματα. Η Ελλάδα αντιπροσωπεύεται από δυο τοίχους: έναν που αναφέρει τις ελληνικές πόλεις της Αθήνας, Αρτας, Βόλου, Χαλκίδας, Χανίων, Ρόδου, Κέρκυρας, Λάρισσας, Καστοριάς, Κως, Ορεστιάδας, Καβάλας, Αλεξανδρούπολης, Δράμας, Κομοτηνής, Σερρών, Βέροιας, Ιωαννίνων κ.α. και ένα ακόμη που αναφέρει αποκλειστικά την Θεσσαλονίκη. (φώτο από τον Werner Kunz εδώ)

  1. Στην Χάϊφα ένα μνημείο για την Ελλάδα.
  2. Στο Τελ Αβίβ ένα μνημείο για την Καστοριά
  3. Στην Χολόν ένα μνημείο για την Κέρκυρα
  4. Στο Κφαρ Μεναχέμ ένα μνημείο για την Θράκη
  5. Στην Χολόν ένα μνημείο για την Θεσσαλονίκη
  6. Στο Τελ Αβίβ η σαλονικιώτικη συναγωγή που είδαμε στο «Μια σαλονικιώτικη συναγωγή στο Τελ Αβίβ»
  7. Στην Ιερουσαλήμ δρόμος για την Θεσσαλονίκη
  8. Στο Τελ Αβιβ δρόμος για την Θεσσαλονίκη
  9. Στην Μπεερ Σέβα δρόμος για την Θεσσαλονίκη.


By chance searching the Internet I happened to run into a page which lists some of the monuments to the Shoah/Holocaust which regard Greece in Israel.

  • The main one is the existing one in the Valley of the Communities in Yad Vashem, the official Museum for the Shoah in Jerusalem. The Valley of the Communities is a monuments literally dug into the bedrock and in 107 walls reminds of the 5000 jewish communities which suffered during the Shoah. Greece is represented by two walls: one with the names of the greek cities of Athens, Arta, Volos, Chalkida, Chania, Rhodes, Corfu, Larissa, Kastoria, Kos, Orestiada, Preveza, Karditsa, Kavala, Alexandroupolis, Drama, Komotini, Serres, Veria, Ioannina and others; the other one states solely the community of Salonika.  (photo by Werner Kunz here)

  1. In Haifa a monument for Greece.
  2. In Τel Aviv a monument for Kastoria.
  3. In Holon a monument for Corfu.
  4. In Kfar Menachem a monument for Thrace.
  5. In Holon a monument for Salonica.
  6. In Τel Aviv the salonican synagogue we saw in «A salonican synagogue in Tel Aviv».
  7. In Jerusalem a street name for Salonica.
  8. In Τel Aviv a street name for Salonica.
  9. In Beer Sheba a street name for Salonica.

Posted in israel | Με ετικέτα: , , , , , | 6 Σχόλια »

Φωτογραφίες από το Ολοκαύτωμα στα Ιωάννινα/Photos from the Holocaust-Shoah in Ioannina

Posted by Abravanel, the Blog στο 17/12/2009

Το πρωί του Σαββάτου της 25ης Μαρτίου του 1944 ενώ οι χριστιανοί γιαννιώτες είχαν μαζευτεί για να γιορτάσουν την γιορτή του Ευαγγελισμού στην Μητρόπολη, αντίθετα υπήρξαν μάρτυρες της σύλληψης περίπου 2.000 εβραίων που είχε ξεκινήσει στις 05.30 και που ανήκαν στην δισχιλιετή εβραϊκή κοινότητα των Ιωαννίνων. Μετά την αρχική μεταφορά στην Λάρισα κατέληξαν στο Άουσβιτς και σε μικρότερα στρατόπεδα εξόντωσης όπου 1850 από αυτούς εξοντώθηκαν, στο μεγαλύτερο τους μέρος λίγες ώρες μόνο μετά την άφιξη τους . Οι φωτογραφίες ελήφθησαν από τον Γερμανικό Στρατό και ανήκουν στο Bundesarchiv το οποίο τις έχει κάνει release υπό μια ειδική wikimedia άδεια – μπορείτε να τις κλικάρετε για να τις δείτε σε πλήρες μέγεθος.

Για περισσότερες πληροφορίες για το Ολοκαύτωμα στα Ιωάννινα,τα ονόματα όλων αυτών που βλέπετε στις φωτογραφίες και δολοφονήθηκαν, την συμμετοχή του μετέπειτα Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ και Προέδρου της Αυστρίας Κουρτ Βάλντχαϊμ στις εκτοπίσεις και άλλες λεπτομέρειες όπως την ιστορία της  γιαννιώτισσας Ρόζας Μπέσο Ιζάακς, τατουάζ νούμερο 77133 μπορείτε να επισκεφθείτε τον εξαιρετικό ιστότοπο της γιαννιώτικης κοινότητας της Νέας Υόρκης Kehila Kedosha Janina.


– Στις 2.30 το μεσημέρι, η Πρωτοβουλία καλεί τους κατοίκους των Ιωαννίνων σε ανοιχτή συγκέντρωση πολιτών μπροστά στο εβραϊκό νεκροταφείο της πόλης στην οδό Μεγάλου Αλεξάνδρου.

– Στις 19.30, στην αίθουσα της Εταιρείας Ηπειρωτικών Μελετών (Παρασκευοπούλου 4), οργανώνει εκδήλωση λόγου. Οι ομιλητές είναι ερευνητές και συγγραφείς βιβλίων για τα Γιάννενα και την εβραϊκή κοινότητα.

On the Saturday morning of the 25th of March 1944, the day of the Annunciation of the Virgin and Greek Independence Day, the christians inhabitants of Ioannina, Greece which were gathered in the Metropolis in the difficult times of the Occupation witnessed instead the arrest of 2.000 Jews which belonged to the bimillenial community of Ioannina (Yannena); after their initial transport to the greek city of Larisa they ended in Auschwitz and in smaller death camps where 1.850 were murdered , most of them just a few hours after their arrival. The photos were taken by the German Army and are property of the Bundesarchiv which has released them under a special wikimedia licence – you can click them to see them in full size.

For more information on the Holocaust in Ioannina, the names of all those you see in the photos and were murdered,  the participation of later UN General Secretary Curt Waldheim to the deportations and more details like the story of the native yannina inhabitant Roza Besso Isaacs, tatoo number 77133 you can visit the excellent site of the yanniote community of New York Kehila Kedosha Janina.

Posted in Ioannina | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , | 12 Σχόλια »

Η Ιαπωνία, το σχέδιο Φούγκου και ο Κ.Πλεύρης – μέρος 1ο

Posted by Abravanel, the Blog στο 07/09/2009


κλασσική σημαία του Β'ΠΠ/ Αυτοκρατορικό Ναυτικό

Συμβαίνει, μιλώντας με φίλους ή σε διάφορα ιστολόγια, να θεωρείται υπερεκτιμημένη η επίδραση του φιλοναζιστή κ.Πλεύρη ή του τηλεπλασίε εξωγήινων κ.Λιακόπουλου. Άλλωστε οι ιδέες τους είναι εμφανώς δημιουργήματα της φαντασίας και δύσκολα ένας λογικός άνθρωπος θα μπορούσε να πιστέψει. Μόνο αμόρφωτοι ή γραφικοί μπορούν να παρασυρθούν από χονδροειδή ψέματα σαν και αυτά, που καν δεν κάνουν τον κόπο να μεταμφιεστούν κάτω από τα πιο ευπρεπή ρούχα του «εβραϊκού λομπυ που ελέγχει την αμερικανική υπερδύναμη», σωστά ;

Προσωπικά δεν είμαι σίγουρος και πιστεύω οτι αξίζει τον κόπο να δούμε το πως ψευδοντοκουμέντα σαν τα «Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιων» άσκησαν και ασκούν ισχυρή επίδραση στο συλλογικό ασυνείδητο.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Ιαπωνία…

Προφανώς η αναφορά για έντονο αντισημιτισμό στην Ιαπωνία θα προκαλέσει χαμόγελα και στους πιο καλόπιστους αναγνώστες.

«Καλά ! Αυτοί οι εβραίοι, βρίσκουν αντισημιτισμό παντού !»

Λίγη ακόμη υπομονή και θα διηγηθώ μια ιστορία που θα κάνει τον κ.Πλεύρη να ανυπομονεί να εκδώσει στα ιαπωνικά το σύγγραμα του, προσβλέποντας σε μυθώδη κέρδη :

Οι Ιάπωνες δεν είχαν καμία επαφή με τους Εβραίους πριν άνοιγμα της Ιαπωνίας στη Δύση το 1800, αλλά ακόμα και τότε παρέμειναν αδιάφοροι – οι εβραίοι ήταν απλά μια άλλη «φυλή» δυτικών.

Ολα αυτά άλλαξαν με την επαφή Ιαπώνων στρατιωτικών και Ρώσων στρατιωτικών πιστών στον Τσάρο το 1918. Η Ρωσία είναι η χώρα του ανεξέλεγκτου μίσους κατά των εβραίων και των τακτικών πογκρόμ – είναι και η χώρα που δημιούργησε και τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών στην προσπάθεια να δημιουργήσει μια μοντέρνα αιτία στο χριστιανικό μίσος ενάντια στους θεοκτόνους Εβραίους. Η επαφή των Ιαπώνων με το βιβλίο είναι καθοριστική και το θεωρούν ως μια αξιόπιστη πηγή πληροφοριών – μάλιστα δυο υψηλόβαθμοι αξιωματικοί αφιερώνονται στο «Εβραϊκό Ζήτημα». Ταξιδεύουν στην βρετανική Παλαιστίνη, μεταφράζουν τα Πρωτόκολλα και το Ιαπωνικό Υπουργείο Εξωτερικών αρχίζει να παρακολουθεί, μέσω των τοπικών πρεσβειών, όλες τις εβραϊκές κοινότητες.


Η ιαπωνική έκδοση των Πρωτοκόλλων/Πηγή:wikimedia

Η στάση των Ιαπώνων μπορεί να εξηγηθεί εύκολα: Οι εβραίοι στην Δύση ήταν αποδέκτες μίσους και ταυτίζονταν θρησκευτικά με τον Διάβολο, το υπέρτατο Κακό. Βιβλία σαν τα Πρωτόκολλα γράφτηκαν εκ των υστέρων για να δώσουν μια επιστημονικοφανή εξήγηση στο μίσος αυτό και για να δικαιολογήσουν τις συνεχόμενες διώξεις και σφαγές. Οι Ιάπωνες δεν ξεκινούσαν θεωρώντας τους εβραίους ως διαβολικούς και ούτε συνειδητοποιούσαν οτι οι εβραίοι καταδιώκονταν για αυτό που είναι και όχι για αυτό που κάνουν. Απλά θεώρησαν οτι οι Εβραίοι πρέπει να είναι μια από τις παγκόσμιες δυνάμεις με την οποία πρέπει αναμετρηθούν, όπως οι Αμερικάνοι ή οι Ρώσοι. Έτσι συνέστησαν μια ομάδα μελέτης για να αποτρέψουν την επιρροή τους στην Ιαπωνία, όπως είχαν μονάδες αντικατασκοπείας για ξένα κράτη – ενώ ταυτόχρονα ερευνούσαν την δυνατότητα συμμαχίας μαζί τους (!).

Στις αρχές του ’30 η μιλιταριστική Ιαπωνία θέλησε να επεκταθεί και από τα πρώτα θύματα ήταν η Μαντζουρία στην Κίνα. Οι Ειδικοί επί των Εβραίων συμμάχησαν πολιτικά με τους Επεκτατιστές και προσπάθησαν να προστατέψουν τους εβραίους της Μαντζουρίας από τις τυφλές δολοφονίες του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Στρατού μεταξύ του γενικού πληθυσμού, ώστε να μην δημιουργηθούν προβλήματα σε μια πιθανή συμμαχία Εβραίων και Ιαπώνων. Το 1938 οργανώνεται το Συμβούλιο των Πεντε Υπουργών στο οποίο συμμετέχουν οι 5 ισχυρότεροι άνδρες της κυβέρνησης: ο Πρωθυπουργός, ο Υπουργός Εξωτερικών, Ο Υπουργός Στρατού, ο Υπουργός Ναυτικού, ο Υπουργός Οικονομικών Εμπορίου και Βιομηχανίας. Θεωρούν οτι τα Πρωτόκολλα είναι αληθινά και η στιγμή είναι κατάλληλη, αμέσως μετά την Νύχτα των Κρυστάλλων, για να προσελκύσουν την δύναμη του Παγκόσμιου Εβραϊσμού υπέρ της Ιαπωνίας. Πρόβλημα αποτελεί η συμμαχία με την Γερμανία – στο τέλος, όμως, αποφασίζεται να προχωρήσουν με το Σχέδιο Φούγκου, προσέχοντας να μην θίξουν την Γερμανία.

Τι είναι το Σχέδιο Φούγκου; Αν και στην πραγματικότητα ποτέ δεν υπήρξε κάποια επίσημη πολιτική με το όνομα Σχέδιο Φούγκου πολλαπλά συμβούλια και εσωτερικά μνημόνια της Ιαπωνικής κυβέρνησης σχεδίασαν την εγκατάσταση 18.000 με 600.000 εβραίων στην Μαντζουρία ή στην Σανγκάη, η οποία θα έφερνε σύμφωνα με τους εμπνευστές του Σχεδίου:

  • την δημιουργία μιας πανίσχυρης τοπικής οικονομίας όπως μόνο οι εβραίοι ήξεραν να κάνουν,
  • κολοσσιαίες εβραϊκές επενδύσεις από την Αμερική,
  • την πολιτική υποστήριξη του «Παγκόσμιου Εβραϊσμού», (όπου «Παγκόσμιος Εβραϊσμός» είναι αυτός των Πρωτοκόλλων).

Ουσιαστικά μιλούσαν για μια ευρεία πολιτικο-οικονομικο-στρατιωτική συμμαχία μεταξύ της υπερκρατικής μυθικής οντότητας του Παγκόσμιου Εβραϊκού Συμβουλίου που είχε σκοπό να κατακτήσει τον κόσμο στο βιβλίο των Πρωτοκόλλων, με την Αυτοκρατορία της Μείζονος Ιαπωνίας.

wikipedia - fugu

Το ψάρι Φούγκου /wikipedia

Οι Εβραίοι θα ζούσαν σε καθεστώς απόλυτης θρησκευτικής, πολιτισμικής, οικονομικής ελευθερίας και μερικής πολιτικής αυτονομίας αν και οι Ιάπωνες φοβόντουσαν οτι υπερβολική ελευθερία θα επέτρεπε στους Εβραίους να δηλητηριάσουν την Ιαπωνία, (όπως τα Πρωτόκολλα έλεγαν οτι είχαν κάνει στις άλλες χώρες). Το όνομα φούγκου υπήρξε η μεταπολεμική δραματοποιημένη ονομασία που δόθηκε στο σύνολο των σχεδίων, (τα οποία βγήκαν στην δημοσιότητα χάρη σε ένα δραματοποιημένο βιβλίο που βασίστηκε σε αυτά), γιατί το ψάρι Φούγκου αποτελεί εκλεκτό έδεσμα, αλλά αν δεν μαγειρευτεί σωστά είναι θανατηφόρο.

Από το 1938 το «Σχέδιο Φούγκου«, εμπνευσμένο από τα Πρωτόκολλα, ξεκινά. Ιάπωνες αξιωματούχοι συναντιούνται με διεθνείς εβραϊκούς οργανισμούς, αν και οι φόβοι για την αντίδραση της Γερμανίας αποτρέπουν την κυβέρνηση να πάρει ενεργά μέτρα – αντίθετα να βασίζεται στην χρηματοδότηση και κινητοποίηση των ίδιων των εβραίων. Στέλνεται μια αντιπροσωπεία στις ΗΠΑ με σκοπό να συναντηθεί με Αμερικανούς ραβίνους ώστε να βρεθούν οι ομοιότητες Σιντοϊσμού και Ιουδαϊσμού, ενώ στο στόχαστρο μπαίνουν και τα «εβραιοκρατούμενα» ΜΜΕ και Χόλιγουντ.


Chiune Sugihara/Πηγή:Jewish Virtual Library

Ουσιαστικά δεν σημειώνεται αξιόλογη πρόοδος μέχρι το 1939/1940, όταν η εισβολή του Χίτλερ στην Πολωνία σηματοδοτεί την έναρξη του Β’ΠΠ. Χάρη στις ελευθερίες που παρείχε το Σχέδιο Φούγκου ένας ιάπωνας διπλωματικός στην Λιθουανία, ο Chiune Siguhara, αναλαμβάνει ορισμένες έκνομες πρωτοβουλίες και εκδίδει χιλιάδες ιαπωνικές βίζες που επιτρέπουν σε εβραίους από την Πολωνία και τις Βαλτικές Χώρες να γλιτώσουν τις μαζικές δολοφονίες και να καταφύγουν στο Κόμπε της Ιαπωνίας.  Τελικά η Ιαπωνική Κυβέρνηση θορυβημένη από την συγκέντρωση χιλιάδων εβραίων, τους μεταφέρει στην Σαγκάη χωρίς να σκέφτεται πλεον την δημιουργία κάποιου οικισμού. Εκεί βρίσκουν εβραίους από το Ιράκ και την Γερμανία που είχαν ήδη καταφύγει εκεί λόγω των ιδιαιτέρων χαρακτηριστικών του λιμανιού της Σαγκάης που δεν απαιτούσε βίζα εισόδου, (οι εβραίοι κυνηγημένοι από την Ναζιστική Γερμανία και τους συμμάχους της στην Ευρώπη και την Μ.Ανατολή ήταν ανεπιθύμητοι στην Ευρώπη, ενώ η Αγγλία απαγόρευε την μετανάστευση στην Παλαιστίνη). Στην αρχή οι πρόσφυγες λαμβάνουν βοήθεια από αμερικανοεβραϊκές φιλανθρωπικές οργανώσεις. Η κήρυξη όμως του πολέμου με τις ΗΠΑ τον Δεκέμβρη του 1941 οδηγεί στην παύση κάθε βοήθειας αφού οι εβραίοι αμερικανοί φοβούνται να μην κατηγορηθούν για έλλειψη πατριωτισμού με την αποστολή οποιασδήποτε βοήθειας σε εχθρικό έδαφος. Επίσης η Ιαπωνία επίσημα αναιρεί όλες τις πολιτικές κατευθύνσεις που σκοπό είχαν την προσέγγιση του παγκόσμιου Εβραϊσμού με την Ιαπωνία, χωρίς όμως να υιοθετεί τις πολιτικές εναντίων των εβραίων που ζητούσε η Γερμανία.


Βίζα της Σαγκάης με το σύμβολο για "Εβραίος"

Το τέλος του Πολέμου βρίσκει το Γκέτο της Σανγκάης να λιμοκτονεί αλλά προφανέστατα οι λίγοι θάνατοι από πείνα ωχριούσαν μπροστά στον σίγουρο θάνατο στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ουσιαστικά χιλιάδες εβραίοι σώνονται, ενώ χάρη σε αυτό που ονομάστηκε  «Σχέδιο Φούγκου» επιζεί η μοναδική ευρωπαϊκή γιεσιβά, (εβραϊκή ιερατική σχολή), που γλίτωσε τον Β’ΠΠ. Αντίθετα οι Ιάπωνες δεν κερδίζουν τίποτα από αυτά που ονειρεύονταν αφού οι πρόσφυγες έφταναν με τα ρούχα που φορούσαν, ενώ το υποτιθέμενο γιγάντιο Εβραϊκό Κεφάλαιο ποτέ δεν εμφανίζεται – αντίθετα αντιμετωπίζουν μια ανθρωπιστική κρίση που απαιτεί πόρους. Παρά τις προσπάθειες των Γερμανών, που στέλνουν απεσταλμένους στην Σαγκάη με σκοπό την μαζική εξολόθρευση, οι Ιάπωνες αρνούνται να συνεργαστούν. Ο λόγος, μάλλον, είναι ο φόβος για τα εβραϊκά αντίποινα που προβλέπονται από τα Πρωτόκολλα, αφού ταυτόχρονα δεν διστάζουν να εξοντώσουν εκατοντάδες χιλιάδες Κινέζους, Κορεάτες και Βρετανούς πολίτες. Ο Ιάπωνας διπλωματικός στη Λιθουανία απολύεται μετά τον πόλεμο για υπέρβαση αρμοδιοτήτων, (ανεπίσημα λόγω των εβραίων που έσωσε παράνομα) και διάγει μια ταπεινή ζωή μέχρι που επιζώντες εβραίοι τον εντοπίζουν στην ΕΣΣΔ που δουλεύει – του απονέμεται ο τίτλος του Δικαίου των Εθνών από το Yad Vassem και η ισραηλινή υπηκοότητα σε αυτόν και στο σύνολο της οικογένειας του δια βίου.

το δεύτερο μέρος εδώ όπου βρίσκονται και τα σχόλια…

Posted in Shoah, the world | Με ετικέτα: , , , , , , , | 2 Σχόλια »

Ελληνοεβραίοι στην Γαλλία στο Ολοκαύτωμα/ Greek Jews in France during the Shoah

Posted by Abravanel, the Blog στο 29/08/2009

Ελληνικά (english translation follows)


Ελληνίδα Εβραία που μόλις έφτασε στο Μπίρκεναου/Πηγή:USHMM

Ok, αυτό μάλλον είναι ενδιαφέρον για τους εβραίους αναγνώστες που ψάχνουν για ίχνη της οικογένειας τους ή/και ιστορικούς. Όπως γνωρίζουμε σημαντικός αριθμός εβραίων της Ελλάδας αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την χώρα του στις αρχές του αιώνα λόγω των δυσμενών πολιτικών και οικονομικών συνθηκών που είχαν επικρατήσει, (άλλωστε το ίδιο συνέβαινε και σε χιλιάδες χριστιανούς που εγκατέλειπαν την Ελλάδα για παρόμοιους λόγους). Το μεγαλύτερο μέρος κατευθύνθηκε προς την Γαλλία λόγω της γαλλικής κουλτούρας που είχε αναπτυχθεί χάρη στο εκπαιδευτικό έργο της Alliance Universalle Israelite.

Αναμενόμενο οπότε είναι οτι σημαντικό μέρος των 85.000 γάλλων εβραίων που δολοφονήθηκαν από τους γερμανούς κατάγονταν από τις μεγάλες εβραϊκές κοινότητες της Ελλάδας. Μάλιστα αξίζει να σημειωθεί οτι εξαιρετικά μεγάλο ποσοστό των εβραίων που πέρασαν από το στρατόπεδο του Ντρανσύ, που αποτελούσε το βασικό κέντρο συγκέντρωσης πριν αποσταλούν στα στρατόπεδα εξόντωσης, δεν είχε γεννηθεί στην Γαλλία μιας και η δωσίλογη γαλλική κυβέρνηση έστελνε πρώτα τους μη-γηγενείς σε σχέση με τους αυτόχθονες Γάλλους Εβραίους.

Η Γαλλική Δημοκρατία έχει αναλάβει την πρωτοβουλία να δώσει ένα όνομα στους συνολικά περίπου 115.500 γάλλους που δολοφονήθηκαν και έτσι μπορούμε και έχουμε τα ονόματα 693 ατόμων ελληνικής καταγωγής, (πλήρης λίστα εδώ), που αντιπροσωπεύουν ένα δείγμα 55.371 δολοφονηθέντων. Από αυτούς 685 είναι εβραίοι και 8 χριστιανοί, (πολιτικοί κρατούμενοι κρίνοντας από τους τόπους εξόντωσης – ενώ οι εβραίοι δολοφονήθηκαν κυρίως στο Άουσβιτς αλλά και σε μαζικές εκτελέσεις στις Βαλτικές χώρες). Περίπου 600 είναι εβραίοι από την Θεσσαλονίκη, ενώ οι υπόλοιποι είναι από τη Χίο, Βέροια, Δράμα, Αρτα, Ρόδο, Καβάλα, Κέρκυρα,  Ιωάννινα, Αθήνα, Ξάνθη, Βόλο, Φούρνους (;), Κομοτηνή – ενώ υπάρχουν και 2/3 από Επισκοπή, Σηλυβρία, Αδριανούπολη.

Η λίστα έχει ορισμένα λάθη: το Αρδίτη εμφανίζεται ως Arditti και Ardity, το Bengas είναι μάλλος Μπέγας, το Μπενρουμπή υφίσταται ως Ben Ruby κ.ο.κ. Είναι όμως εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και συμπληρώνεται, με λίγη προσπάθεια, από λίστες που θα βρείτε σε αυτόν τον ιστότοπο. Το πρόβλημα είναι οτι ο συγκεκριμένος δε λειτουργεί σωστά και καλύτερα είναι να κάνετε ένα site-specific Google search με τα ονόματα που σας ενδιαφέρουν, (πχ Cohen site:http://www.not-the-germans-alone.org). Επιπλέον πληροφορίες θα βρείτε από την λίστα στο sephardicstudies.org που βασίζεται στο βιβλίο του Κλαρσφελντ.

Ετσι η Ραχήλ Ματαράσσο, που γεννήθηκε στις 25/1/1917 στην Θεσσαλονίκη και πέθανε στις 29/4/1944 στο Αουσβιτς, εμφανίζεται στην δεύτερη λίστα και τρίτη λίστα αλλά όχι στην πρώτη. Ομως ο Ισαάκ Βαένα εμφανίζεται και στις τρεις λίστες και συνδυάζοντάς τες μαθαίνουμε οτι γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου του 1900 στην Θεσσαλονίκη, ζούσε στην Αβινιόν όπου και συνελήφθη στις 6 Απριλίου του 1944. Στις 20 Απριλίου μπήκε στο στρατόπεδο του Ντρανσύ και στις 15 Μαΐου μεταφέρθηκε με το κονβόϊ νούμερο 73 στο Κάουνας της Λιθουανίας και δολοφονήθηκε την ίδια ημέρα που έφτασε στις 20 Μαΐου 1944.

Υπενθυμίζω οτι αυτοί οι 1000+ (;) ελληνοεβραίοι δεν συμπεριλαμβάνονται στους περίπου 55/65.000 έλληνες εβραίους που ζούσαν στην Ελλάδα και δολοφονήθηκαν είτε στα καταναγκαστικά έργα στην Ελλάδα, είτε στα στρατόπεδα εξόντωσης στην Πολωνία, την Γερμανία και Αυστρία. Ελπίζω πάντως να βοηθήσει τους αναγνώστες που ψάχνουν πληροφορίες για τις οικογένειες τους.



Greek Jewish woman who just arrived in Birkenau /Source:USHMM

This post is probably of interest only for the Jewish readers who seek tracks of their family and/or historians. As we know a significant number of Jews left Greece in the beginning of the century due to the difficult political and economical situation, (as many thousands of Christians did at that time). Among the major destinations was France due to the french influence of the Alliance Universalle Israelite.

It is only to be expected that an important part of the 85.000 French Jews who were murdered by the Germans were derived from the major Jewish communities of Greece. It should be noted that an extremely high percentage of the Jews who passed from the Drancy camp before being deported to the various death camps, weren’t born in France since the collaborationist french government favorited them over native French-Jews.

The French Republic has undertaken the task to give a name to the 115.500 French men and women  deported and murdered and this way we have the names of 693 people of greek background, (a complete list can be found here), which derive from a sample of 53.751 persons. 685 of them are Jews and 8 are Christians, (political prisoners judging from the camp in which they died – Jews died mainly in Auschwitz and in mass executions in the Baltic states). About 600 are from Salonica, while the rest come from Chios, Veria, Drama, Arta, Rhodes, Kavala, Corfu, Ioannina, Athens,Xanthi, Volos, Fournous (?), Komotini and a couple from Episkopi, Silivria and Adrianople.

The list has some mistakes: from Αρδίτη which appears both as Arditti and Ardity, Bengas is probably Μπέγας etc. Still, it is extremely interesting and with a little extra effort can be completed with complementary lists that can be found in this site. The problem is that the site doesn’t function correctly and it is preferable that a site-specific Google search is conducted instead, (for example: Cohen site:http://www.not-the-germans-alone.org). Additional info can be found in the list in sephardicstudies.org which is based on the Klarsfeld book.

This way Rachel Matarasso, born 25/1/1917 in Salonica and died on 29/4/1944 in Auschwitz, appears on the second and third list but not on the first. But Isaac Vaena appears in all of the three lists and this way we learn that he was born on the 15th of June 1900 in Salonica, he lived in Avignon and was arrested there on April the 6th 1944. He entered the Drancy camp on April the 20th and left it for Kaunas, Lithuania on May the 15th with convoy no73. He arrived on May the 20th and was murdered the same day he arrived.

I remind you that these 1000+ (?) Greek Jews are not among the 55/65.000 Greek Jews who were living in Greece and were murdered either in forced labor in Greece , or in extermination camps in Poland, Germany and Austria. In any case I hope that it helps those readers seeking information on their families.

Posted in Arta, athens, Chios, Corfu, Drama, Ioannina, Kavala, Komotini, Rhodes, Shoah, the world, thessaloniki, Veria, Volos, Xanthi | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 6 Σχόλια »

Ελλάδα 2009:»Η αναφορά στο Ολοκαύτωμα[…]μπορεί να προκαλέσει διαμαρτυρίες»/ Greece 2009: «Mentioning the Shoah[…] may cause protests»

Posted by Abravanel, the Blog στο 15/07/2009

Ελληνικά (english translation follows)

Πριν λίγο καιρό το Υπουργείο Εξωτερικών διοργάνωσε μια εκδήλωση για να τιμήσει τους εβραίους επιζώντες από το Αουσβιτς, επ’ ευκαιρία της έκδοσης του βιβλίου «Ελληνες στο Αουσβιτς-Μπιρκενάου» από το ΥπΕξ. Η προσωπική μου άποψη τότε ήταν οτι το γεγονός οτι την διοργάνωση την είχε αναλάβει το Υπουργείο Εξωτερικών, λες και έχω εγώ ή η οικογένεια μου που βρέθηκε στο Αουσβιτς έχουμε ξένο διαβατήριο, αποτελεί προσβολή – την γελοιότητα της διοργάνωσης συμπλήρωνε το βιβλίο το οποίο είχε μερικές υπέροχες φωτογραφίες αλλά ήταν τελείως άσχετο επιστημονικά με βασικά λανθασμένα στοιχεία, (βέβαια το γεγονός οτι το επιμελήθηκε η Φωτεινη Τομαή θα έπρεπε να με είχε προετοιμάσει αλλά ήλπιζα σε λιγότερη προχειρότητα).

Τότε είχα παρατηρήσει οτι αυτές οι εκδηλώσεις γίνονται αποκλειστικά για τα μάτια των ξένων – γεγονός όχι απαραίτητα αρνητικό αν το Ολοκαύτωμα/Σοά, δηλαδή η εξόντωση των 59.000 ελλήνων, δεν αποκρύπτονταν και δεν αποτελούσε terra incognita για την συντριπτική πλειοψηφία των χριστιανών ελλήνων.

Μια πρόσφατη ιστορία που διάβασα στον Nassos K. επιβεβαιώνει την άποψη μου και αποδεικνύει οτι υπάρχει σοβαρό θέμα με την απόλυτη έλλειψη θέλησης για την καταπολέμηση του αντισημιτισμού από το επίσημο Ελληνικό Κράτος γιατί όταν θέτουμε υπό αίρεση το ίδιο το Ολοκαύτωμα, δεν πιστεύω οτι οι ζωντανοί εβραίοι μπορούν να ελπίζουν σε κάτι καλύτερο.


Η λογοκριμένη αφίσα

Ο David Tartakover (דוד טרטקובר) είναι ένας διάσημος και πολυβραβευμένος Ισραηλινός γραφίστας, πολιτικός ακτιβιστής και καλλιτέχνης, που με τον άψογο και ευφυή σχεδιασμό του, ασκεί δριμεία κριτική στις κυβερνήσεις του Ισραήλ των τελευταίων δεκαετιών.

Πριν λίγο καιρό, ο Tartakover δέχθηκε μια πρόταση να συμμετέχει στην διεθνή έκθεση αφισών με θέμα τη μετανάστευση που διοργανώθηκε από το Ινστιτούτο Μεταναστευτικής Πολιτικής (ΙΜΕΠΟ), υπό την αιγίδα του Υπουργείου Εσωτερικών και πραγματοποιήθηκε στον πολυχώρο εκδηλώσεων μετρό Συντάγματος, από 19 έως 21 Ιουνίου. Μερικοί από τους σημαντικότερους γραφίστες του κόσμου δέχτηκαν το κάλεσμα του Δημήτρη Καραΐσκου και σχεδίασαν από μία αφίσα με θέμα τη μετανάστευση. Η έκθεση προβλήθηκε ελάχιστα. […]

Ένας από τους θρυλικούς Αμερικανούς γραφίστες που συμμετείχαν στην έκθεση, ο James Victore, είχε δηλώσει κάποτε: «Το graphic design αφορά τα θέματα της κουλτούρας, τα κοινωνικά θέματα. Δεν είναι για να πουλάει κάλτσες. Είναι καλό και για να πουλάει κάλτσες, αλλά εκεί που αποδίδει καλύτερα είναι στα κοινωνικά θέματα. Το graphic design είναι ένα ρόπαλο γεμάτο καρφιά – και θέλω να το χρησιμοποιήσω»

… ο Tartakover όμως λογοκρίθηκε.

Στην αφίσα του, πήρε το εξωφύλλου του διαβατηρίου του παππού του και τύπωσε το παρακάτω στα Αγγλικά: «On October 21, 1938, my grandparents left Vienna, Austria, for Palestine». Η Αυστρία προσαρτήθηκε στη Ναζιστική Γερμανία λίγους μήνες αργότερα. Τα διαβατήρια των David και Rebeka Tartakover φέρουν τη σβάστικα και το γράμμα “J”, με κόκκινο, κάτι που τους χαρακτηρίζει Εβραίους.

Το ΙΜΕΠΟ εντυπωσιάστηκε με την αφίσα, αλλά αρνήθηκε να το προβάλει. Ο πρόεδρος του ινστιτούτου Αλέξανδρος Ζαβός, εξέρφρασε τη λύπη του και έγραψε στον Tartakover: «Φοβάμαι ότι ζούμε σε μια χώρα που βρίσκεται σε μια κρίσιμη κατάσταση κοινωνικά και υπάρχουν εντάσεις παντού. Ταραχές στους δρόμους, αστάθεια, μας κάνουν να φοβόμαστε αντιδράσεις. Κάθε αναφορά στην Παλαιστίνη, για παράδειγμα, ή το Ολοκαύτωμα, μπορεί να προκαλέσει έντονες διαμαρτυρίες που μπορεί να κάνουν κακό στην έκθεση και στον οργανισμό. Ξέρετε, υπάρχουν στενόμυαλοι άνθρωποι που ψάχνουν αφορμές για φασαρία. Για παράδειγμα, έχουμε μετανάστες από Παλαιστίνη, και μπορεί να παρερμηνεύσουν το μήνημα και να μας φέρουν σε δύσκολη θέση. Ώντας ένας κυβερνητικός οργανισμός, είμαστε κάτω από τον έλεγχο του υπουργείου εσωτερικών, έτσι πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί σε τέτοιες αποφάσεις».

Ο Tartakover παρέδωσε τελικά μια εναλλακτική αφίσα. Μοίρασε όμως την πρώτη του αφίσα σαν καρτ ποστάλ στους επισκέπτες της έκθεσης, με την απάντηση του Ζαβού στη άλλη πλευρά.

Οι πληροφορίες είναι από σχετικό άρθρο της Haaretz. Τα παραπάνω δεν “ακούστηκαν” πουθενά. Σε κανένα Μέσο. Η λογοκρισία με δικαιολογία την πρόληψη ταραχών προκαταβάλοντας τη σκέψη και την αντίδραση ανθρώπων μου ακούγεται κάπως “χουντικό” ή είναι ιδέα μου; Ποιοι είναι τελικά οι στενόμυαλοι; Αυτοί που “ψάχνουν φασαρίες” ή αυτοί που δεν επιτρέπουν την ελεύθερη διακίνηση μιας ιδέας για να μην “έρθουν σε δύσκολη θέση”; [οι υπογραμμίσεις δικές μου – abra]

Θέλεις κανείς να σχολιάσω; Να μιλήσω για την λογοκρισία; Να μιλήσω για την έγνοια για τις (αντισημιτικές) πιθανές αντιδράσεις ξένων πολιτών σε σχέση με τις ευαισθησίες των ελλήνων ή της ίδιας της Ελληνικής Ιστορίας; Η’ να μιλήσω για το πως στην καημένη Ελλάδα οι Εβραίοι υποτιθέμενα μας τα έχουν πρήξει για το Ολοκαύτωμα αλλά από ότι φαίνεται η πολιτική του ελληνικού κράτους είναι η συστηματική αποφυγή αναφοράς σε αυτό εντός Ελλάδας; A, ξέχασα είναι και τα εβραιοκρατούμενα ΜΜΕ που δεν ανέφεραν τίποτα για την ιστορία.

Αυτό πάντως οφείλουμε όλοι να παρατηρήσουμε είναι τα μηνύματα προς την ελληνική κοινωνία που περνάει το κράτος μας όταν φροντίζει το Υπουργείο Εξωτερικών να μιλάει για το Ολοκαύτωμα προς το εξωτερικό, ενώ από την άλλη φροντίζει το Υπουργείο Εσωτερικών να απαλείφει κάθε αναφορά στο Ολοκαύτωμα στους εσωτερικό, χρησιμοποιώντας ακόμα και την Λογοκρισία.

Προσωπικά περιμένω την άμεση απόλυση του κ.Ζαβού ως ακατάλληλου γιατί ούτε η λογοκρισία μου αρέσει και ούτε η δειλία του.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in greece | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | 40 Σχόλια »

Φωτογραφίες από το Ολοκαύτωμα στη Θεσσαλονίκη / Photos from the Shoah in Salonica

Posted by Abravanel, the Blog στο 06/06/2009

Μια από τις πιο γνωστές φωτογραφίες του Ολοκαυτώματος/Σοά είναι αυτή όπου εβραίοι της Θεσσαλονίκης υποχρεώνονται από τους Γερμανούς να εκτελέσουν «γυμναστικές ασκήσεις» στην Πλατεία Ελευθερίας, όπου είχαν συγκεντρώσει περίπου 9.000 άρρενες για να τους καταγράψουν και να τους στείλουν σε καταναγκαστικά έργα στην Χαλκιδική, τον Δομοκό, την Λεπτοκαρυά και την Αλεξάνδρεια Ημαθίας όπου πέθαναν ή εκτελέστηκαν πολλοί από αυτούς

Tο Ολοκαύτωμα των Ελλήνων Εβραίων είχε ξεκινήσει και οι πρώτοι του νεκροί έπεσαν στο ελληνικό έδαφος της πατρίδας τους.

One of the most famous photographs of the Holocaust/Shoah is the one where Jews of Salonica are forced by the Germans to perform «exercises», accompanied by beatings, in Eleftherias Square, where approximatelly 9000 male Jews were gathered to be registered and sent to forced labor in Chalkidiki, Domoko, Leptokaria, Alexandria Imathias where many died from malaria or were shot.

The Holocaust of the Greek Jews had began and the first dead laid on the greek ground of their homeland.

Οπως λέει ο Γιομτώβ Γιακοέλ / As Yomtov Yacoel says:

Τας πρώτας ημέρας του Ιουλίου του 1942 εδημοσιεύθη εις τας εφημερίδας της Θεσσαλονίκης επίσημος ανακοίνωσις της Γερμανικής Στρατιωτικής Διοίκησεως Θεσσαλονίκης-Αιγαίου. Δι’ αυτής προσεκαλούντο άπαντες οι Ισραηλίται άρρενες, ηλικίας 18-45 ετών όπως παρουσιασθούν εις την πλατείαν Ελευθερίας την πρωιαν του Σαββάτου 12 Ιουλίου, ώρα 3ην πρωινήν, επί απειλή αυστηρών ποινών.

Οι γερμανοί χωροφύλακες της Στρατονομίας (FG) χύνουν τα μπουλντώκ εναντίον ορισμένων Ισραηλιτών…

Αλλους Ισραηλίτας οι οποίοι, κουρασθέντες από πολλών ωρών αναμονήν, εκάθησαν κατα γής, οι ανθρωποι της Γκεστάπο δερνουν μέχρις αιματώσεως.

Εις άλλους Ισραηλίτας επιβάλλεται η υποχρέωσης συνεχούς και επι ώρας ακαταπαύστως εκτελέσεως γυμναστικών ασκήσεων κοπιωδών επ’ απειλή ξυλοδαρμού. Τέλος άλλαι ομάδες Γερμανών υποχρεώνουν Ισραηλίτας εις εκτέλεσιν εξευτελιστικών κινήσεων (τούμπες) υπό όμματα των χριστιανών περίεργων και θεατών. Προς συμπλήρωση δε του θεάματος λαμβάνονται και φωτογραφίαι της συγκεντρώσεως εκ μέρους Γερμανών και φωτορεπόρτερ αι οποίαι αμέσως την επομένην παρετίθεντο εις τον ελληνικόν τύπον με χαρακτηριστικάς, εις βάρος των Ισραηλίτων, περιγραφές.

Είναι άξιο παρατηρήσεως το γεγονός οτι εις την περιπέτειαν αυτήν της ομαδικής καταγραφής και εξαναγκαστικής συγκεντρώσεως προς εργασία 8000 – 9000 Ισραηλιτών Ελλήνων πολιτών, ουδεμία εξεδηλώθη αντίδρασης ούτε της χριστιανικής κοινωνίας, ούτε των κρατικών και τοπικών αρχών

  • Σάββατο 11 Ιουλίου 1942 – Σήμερα η πλατεία είναι πάρκινγκ αυτοκινήτων / Saturday 12th July 1942 – Today the square is a parking lot

  • Εβραίοι εκτελούν «ασκήσεις» μετά ξυλοδαρμών – Jews perform «calisthenics» accompanied by beatings

  • Οι μόνες ατομικές φωτογραφίες αφορούσαν εκείνους τους Θεσσαλονικείς που οι Γερμανοί θεωρούσαν τυπικούς υπανθρώπους / The only individual photos the Germans took was of those Thessalonian’s that were considered typical «subhumans»

Posted in Shoah, thessaloniki | Με ετικέτα: , , , , , , | 126 Σχόλια »

H Nύχτα των Κρυστάλλων

Posted by Abravanel, the Blog στο 10/11/2008

Ο λ:ηρ γράφει:

Πριν 70 χρόνια, τη νύχτα της 9ης προς 10η Νοεμβρίου 1938, πάνω από 200 Συναγωγές στη Γερμανία καταστράφηκαν· χιλιάδες Εβραϊκά καταστήματα λεηλατήθηκαν· 92 Εβραίοι δολοφονήθηκαν· και 25.000-30.000 Εβραίοι συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως.

Η Kristallnacht σηματοδοτεί την αρχή του Ολοκαυτώματος.  Ο κατατρεγμός των Εβραίων, από πολιτικός, οικονομικός και κοινωνικός γίνεται τώρα και φυσικός, με βία και φόνους.

Αφορμή για τη Νύχτα των Κρυστάλλων στάθηκε η δολοφονία ενός Γερμανού διπλωμάτη στο Παρίσι, από ένα 17χρονο Εβραιόπουλο.  Ο έφηβος είχε εξοργιστεί επειδή έμαθε πως η οικογένειά του είχε εκδιωχθεί από τον τόπο τους στη Γερμανία.

Στις 7 Νοεμβρίου 1938, μπήκε στη Γερμανική πρεσβεία στο Παρίσι και πυροβόλησε έναν χαμηλόβαθμο διπλωμάτη, στο όνομα 12.000 κατατρεγμένων Εβραίων.  Ο Γερμανός διπλωμάτης υπέκυψε στα τραύματά του δυο μέρες αργότερα.

Ο όνομα Kristallnacht αναφέρεται στο σπάσιμο των γυάλινων βιτρίνων χιλιάδων εβραϊκών καταστημάτων.

Κι επειδή της ιστορίας (ή της μοίρας) δεν της λείπει η ειρωνία, 51 χρόνια μετά τη Νύχτα των Σπασμένων Κρυστάλλων έπεφτε το Τείχος του Βερολίνου.


Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Shoah, the world, thessaloniki | Με ετικέτα: , , , , , | 109 Σχόλια »

Saving the Jews of Katerini during the Shoah

Posted by Abravanel, the Blog στο 02/09/2008

Katerini is a small town on the foothills of Mt.Olympus (map). In 1940 it housed a population of around 17.000 people and in this number were included 30 to 40 Jews. The story of their fate during the Holocaust/ Shoah has never reached the surface despite the fact that it is one that renders honour to the part of Greece that denied collaborating with the Germans or gaining profit from the plight of their jewish compatriots.

At the eve of WW2 Katerini housed a population of 7 Jewish families that mainly came from Larissa’s important Jewish Community. Themselves did not constitute legally a Community and were dependent of Thessaloniki’s and Larissa’s synagogues and rabbis. Although of sephardic origin most, they spoke both djudeo-espanyol and greek fluently and were well integrated into the town. Some were small time peddlers who went around the villages to sell clothes, pots etc. A couple had small grocery shops in town. And a couple more were metal artisans. Despite the common rumors that circulated inside the town, like the blood libel where Jews used the blood of christian children to make matza for Pessach, there was virtually no strife.

On October 28th 1940 Italians invade Greece and the male Jews of Katerini leave the town to join the Greek Army – many of them get wounded, while we do not know of any dead. On April 1941 the German Wehrmacht crushes the greek resistance and Greece becomes occupied by Germany, Italy and Bulgaria. Like Thessaloniki 15 months of relative calm follow while Katerini suffers much less of the famine which becomes endemic in Athens. This period fisnishes when the first anti-jewish measures are adopted in Thessaloniki and serve as an alarm for the Jews in the rest of the country.

The arrest of the whole Jewish Community of Thessaloniki, the institution of the 3 ghettos inside Thessaloniki is followed by german orders to arrest all the Jews in german occupied territories. Katerini is just a small town and warrants only a tiny german presence, so for the order the civilian telegraph service is used. The telegrapher reads with disbelief the telegram which orders the arrests and decides… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in greece, Katerini, Shoah | Με ετικέτα: , , , , , , | 60 Σχόλια »

Metropolite Anthimos and his «irrefutable archives»

Posted by Abravanel, the Blog στο 29/06/2008

Metropolite of Thessaloniki, His Holiness Anthimos has reached national prominence due to his adamant positions in national issues and in specific the name dispute with the Former Yugoslavian Republic of Macedonia. He also expressed his fierce opposition to the decision of the Greek Government to abolish the voice «religion» in national greek identity cards; he held a protagonist role in the staging of massive protests while the current ArchBishop of Greece Ieronimos, then only a Metropolite, was much more hesitant to participate in the protests.

During a recent congress on the Holocaust which took place in Thessaloniki diverse opinions were voiced stating that while aid to the Jewish Greeks is well documented, the story of local collaborators and the destiny of Jewish properties remains vague. His Holiness wrote a letter to the newspaper that stated that the Metropolite of Thessaloniki Yennadios was declared as Just by Yad Vassem and denied any form of local collaboration with the nazi Germany or that the Church of Thessaloniki benefited by jewish property. He ended the letter by stating:
«Never in so many years, from the time after the war, has any charge been brought forward on the looting of property belonging to Jewish Greeks by the Christian Greeks. The established historical truth is this regarding the Jews of Thessaloniki and the archives of our Holy Metropolis are irrefutable.»

I don’t really have to comment much, this subject is waaay too big. I would just like to contribute a small photo to the archives of the Metropolis of Thessaloniki: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in greece, Shoah | Με ετικέτα: , , , , , , , , | 62 Σχόλια »

Ανεπιθύμητοι Συμπατριώτες / Unwanted Compatriots

Posted by Abravanel, the Blog στο 23/03/2008

Ανεπιθύμητοι Συμπατριώτες / Unwanted CompatriotsΑνεπιθύμητοι Συμπατριώτες (220 pages – 2005)

Υπάρχουν μερικά σημεία στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας που γεννούν σκληρά ερωτήματα. Με το 70% του προπολεμικού εβραϊκού της πληθυσμού να έχει εξοντωθεί στα στρατόπεδα του ναζισμού, η χώρα βρίσκεται σε μια από τις πρώτες θέσεις στη θλιβερή σύγκριση, ξεπερνώντας ακόμα και το ίδιο το Ράιχ. Φταίνε μόνο οι ξένοι κατακτητές γι’ αυτή την επίδοση;
Την ίδια εποχή, στη διάρκεια του τελευταίου Παγκοσμίου Πολέμου, μια ιστορική μειονότητα, οι μουσουλμάνοι Τσάμηδες της Ηπείρου, «εκκαθαρίστηκαν» με τον πλέον απόλυτο τρόπο.
Δεν είναι παιχνίδια προπαγάνδας- ανθελληνικής ή φιλελληνικής- αυτά τα ζητήματα. Είναι θέματα ιστορικά, με καίριο και πολύπλευρο ενδιαφέρον. Η τυχόν αποφυγή των απαντήσεων, της έρευνας για το τι έγινε και πώς έγινε, υπονομεύει καθοριστικά την ιστορική και πολιτική μας παιδεία και ανοίγει τον δρόμο για νέες «απρόσμενες» εξάρσεις των παθών και των εγκλημάτων. Αλίμονο στα έθνη και στις κοινωνίες που πιστεύουν ότι βρίσκονται πάνω και πέρα από την ιστορία και ότι είναι «εξ ορισμού» αναμάρτητες…


Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Books and stuff, greece, Shoah | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | 18 Σχόλια »

The Jews of Ioannina on Sky TV

Posted by Abravanel, the Blog στο 20/02/2008

Bundarchives,Koblenz GermanyΝέοι Φάκελοι/New Folders is a television program in Greece which presents various documentaries on current and past issues pertaining greek interest. On Jan 29 they broadcasted a 16min documentary on the destiny of the Jews of Ioannina during the Holocaust/Shoah. It hosted testimonies of survivors of the camps, interviews of christian and jewish greeks, photos of the actual deportation as it was immortalised by the Propaganda Office of the German Army and included the prickly issue of the post war problems that Ioanniote jews faced after the return from the camps.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Books and stuff, greece, greek please, romaniote, Shoah | Με ετικέτα: , , , | 5 Σχόλια »


Posted by Abravanel, the Blog στο 27/01/2008

Remember… That is the imperative that one finds in the writings of people who took part in the Holocaust/Shoah as witnesses and involuntary victims. Remember…is what is repeated each year when the ceremonies for the Shoah take place or when the monster of hate rises to threaten jews and non-jews alike.

Still the imperative “remember” assumes different meanings for the different people who utter it. This is fairly obvious in the different ways society deals with the Day of Remembrance. Right-wing politics flock to show that despite their friends, their sayings and their stands they still are not “jew haters”. Left wing politics fail to even show up, since the jews are the new “fascists” to compete against. The Institutions simply see it as a burden to bring forward in the less obvious way possible, lest be accused in succumbing to the jews. The Media simply broadcast the same old archives from foreign documentaries and deal with it the same way they deal with the tsunami, a bad thing but that happened far-far away to “others”. The rest of the Society doesn’t know or care and frankly, seen how Politics, Institutions and Media deal with the Day, they have their fair share of excuses.

On the other hand I grew up in a house where no one ever had to tell me to remember. For me the Holocaust was strange tales about a place far-far away the grownups in my house were involved in. The only tangible aspect of these stories were the blue numbers tattooed on their arms. I used to be so stupefied by these numbers for they transformed a tale into a reality which I could touch, scrutinize and fantasize upon. I was just a kid but it was fairly obvious that something had indeed happened and these numbers told of a story which I could only get glimpses and half truths from its comprehensibly reluctant narrators. Still to them it was not the historical event that later became the Holocaust; to them it was simply τα στρατόπεδα/“the camps” were they had gone but even if they wanted they could never truly shed from them since the mark of the camps was not only in their minds but on their physical shelves. This number, hard as they might have tried should they have wanted, could not be erased and hard as I might have tried should have I wanted could not be forgotten.

At that time I didn’t have the faintest idea how different the war had been upon them. I remember that I used to harass them regularly to have them tell me stories which were adapted to suit a 5 year old and which invariably fascinated him. From these stories I can only remember parts that I, as a small pampered kid, could understand remotely: having to rise with shouts – getting beaten – being hungry. Hell, I remember that hearing “Raus” and “Schnell” seemed extraordinarily funny and I repeated them same way today a kid will parrot a phrase from the telly.

As I grew up my perception of the Holocaust changed and its memory was perpetuated through the Absence than through the Presence. It was no longer necessary to see the numbers on the arms or hear stories to remember; it was enough to seeremembrance08 what was missing. There were no stories that passed from generation to generation, no relatives to visit, any family relics or photos. When I was little this absence didn’t weigh on me since I didn’t actually realize it and the immediate present was just enough. As I grew up, the natural urge we all have to discover our past and make bonds with it also kept growing only to find itself bump against an invisible wall which defined Before and After. One could, through research, get to know more about what had happened 500 years ago to his family than know more about the generation immediately prior to the Holocaust. The Absence was what defined the Holocaust and the generations past it; people focalizing on this specific moment trying to secure little threads of memories which could be extricated from the WW2 maelstrom. In my family a single photo whose members but one were dead by 1943, reconstituted from the pieces it was torn, is the sole remainder of all the generations that passed before; it struggles to rise up to the immense role of filling the Absence but it isn’t the only one that defines the past – the tangible absence of all the others is a monolith to whom this humble photo has to confront with.

Remembering for me is not only a token of respect to those who were murdered, gassed and burned. It is a vital need to fill up the void, a deep drive to give meaning to all those who lived before me and found their entire lives clinging upon a meager photo before fading in the oblivion. And if the Holocaust physically erased thousands of persons it managed to go even past the Holocaust generation and burn itself unto the generations that were to come by eliminating their Past and through the Absence it created make it a part of their life in a painfully contemporary way.

So I must admit I lied when I said I keep the memory vivid in me; I’ve never had to remember because the cataclysm the Holocaust had been, never actually left me.


PS. Yad Vashem has a page for the schools approved by the Greek Ministry of Education and Religion – visit it.

Posted in me myself and I, Shoah | Με ετικέτα: , , | 4 Σχόλια »

Αρέσει σε %d bloggers: