Abravanel, the Blog

Jewish life and not only in Greece / Εβραϊκή ζωή και όχι μόνο στην Ελλάδα

Ο άνθρωπος που έβριζε τους Εβραίους

Posted by Abravanel, the Blog στο 12/05/2017

Ο Στάθης (Σταυρόπουλος) είναι ένας σκιτσογράφος που μισεί τους Εβραίους. Μισεί εμένα, μισεί τη μάνα μου, το πατέρα μου, τα παιδιά μου. Για την ακρίβεια πιστεύει οτι οι Εβραίοι είναι μια «πέμπτη φάλαγγα», «τρομοκράτες», «αργυρώνητοι» δηλαδή οτι ξεπουλιόμαστε για τα λεφτά, «αλληλοπροστατεύονται», είναι «καρκίνωμα», «μαύρη χειρ» δηλαδή παρακρατική οργάνωση υπεύθυνοι για πολέμους, «σιδερένια φτέρνα» δηλαδή καπιταλιστές ολιγάρχες που συντρίβουμε τους εργάτες. Οχι όλοι βέβαια: μόνο οι κακοί εβραίοι, οι πράκτορες της Μοσσάντ.

Τα στερεότυπα των Εβραίων που λειτουργούν ως εσωτερικοί υπονομευτές, μέρος μια παγκόσμιας ομάδας που αλληλοϋποστηρίζεται ενάντια στον αγνό εργαζόμενο με σκοπό το χρήμα που δε διστάζει να προκαλεί πολέμους είναι λέξη προς λέξη οι ίδιες κατηγορίες που εκτόξευαν οι γερμανοί ναζιστές. Ταυτόχρονα ο Στάθης φροντίζει να δηλώσει urbi et orbi οτι οι Ελληνες δέχονται μια επίθεση που θέλει να λυγίσει την αντίσταση τους, (φαντάζομαι απέναντι σε μια άρρητη Νέα Τάξη Πραγμάτων και τους ρητούς εβραίους πράκτορες της). Για αυτό και πιστεύει οτι κάνουμε επίθεση στα όπλα των Ελληνων που είναι ο εθνικισμός τους (κατά Στάθη ο πατριωτισμός) – η αρχαιοπληξία τους (κατά Στάθη τα ανθρωπιστικά γράμματα) – ο ελληνοκεντρισμός τους (κατά Στάθη η αυτογνωσία) και η καθυστέρηση (κατά Στάθη η λαϊκή παράδοση).

Δε ξέρω τι να πω. Ακούω τόσες μέρες τόσα βαρύγδουπα για την δίωξη της Σώτης Τριανταφύλλου και αναρωτιέμαι σε ποια χώρα ζω εγώ και σε ποια χώρα ζουν οι σχολιαστές. Γιατί άντε να δεχτώ οτι οτι οι συνέπειες του ρατσισμού δεν αντιμετωπίζονται δικαστικά αλλά στο χώρο των ιδεών, (λες και το αξιόποινο μιας πράξης κρίνεται από το αν καταφέρνει να λειτουργεί αποτρεπτικά ή όχι). Ποιός είναι αυτός που θα τον καταπολεμήσει; Αυτοί που διαφωνούν με την ύπαρξη του αντιρατσιστικού; Ρωτώ γιατί διαβάζοντας τις αντιδράσεις συνειδητοποίησα οτι όλοι δηλώνουν ταυτόχρονα υπέρ της ελευθερίας του λόγου και ενάντια στον ρατσισμό της Σώτης Τριανταφύλλου. Τότε που είναι τόσα χρόνια με τον Στάθη και τον κάθε Στάθη;

[Και για να το ξεκαθαρίσω: ο αντιρατσιστικός νόμος κατά πάσα πιθανότητα θα χρησιμοποιηθεί για να καταδικαστεί καμιά Ρεπούση για το «συνωστισμός» και άλλα παρόμοια. Το είδαμε και στην Δίκη Πλεύρη με ένα διαβρωμένο δικαστικό σώμα που αθώωσε τον ναζιστή Κωνσταντίνο Πλεύρη. Μια αθώωση που δεν βασίστηκε στην ανάγκη προστασίας της ελευθερίας του λόγου, αλλά στο ότι ο Πλεύρης προέτρεπε σε βια αλλά μόνο ενάντια στους κακούς Εβραίους που ονόμαζε «εβραιοσιωνιστές». Σας θυμίζει κάποιον Ελληνα Ορθόδοξο σκιτσογράφο που το όνομα του αρχίζει από Στάθ… και τελειώνει σε «…φασίστας»;]

Δε προτείνω ο Στάθης να διωχθεί σύμφωνα με το αντιρατσιστικό γιατί τα λόγια του δε προτρέπουν σε βια. Αλλά κάνω τη σύνδεση γιατί ο Στάθης Σταυρόπουλος είναι ένας άνθρωπος που μισεί τους Εβραίους και καλλιεργεί συστηματικά τα τελευταία χρόνια το μίσος για εμάς και τις οικογένειες μας. Αντίπαλο σε αυτή την εκστρατεία δεν είχε ποτέ κανέναν, πλην Λακεδαιμόνιων, παρά τις εκκλήσεις μας για βοήθεια. Γιατί ήταν μάγκας, ωραίος, προοδευτικός και «αρέσει«. Και συνειδητοποιώ οτι περισσότερες καταδίκες για τον αντισημιτισμό του θα άκουγα σε άρθρα κατά μιας υποτιθέμενης δίωξης του, παρά αυτές που άκουσα στα 20 χρόνια που όντως μας βρίζει. Και αυτό με κάνει να αναρωτιέμαι για τα ποιοτικά χαρακτηριστικά αυτών των καταδίκων.

«οι Εβραίοι (σ.σ.: διάβαζε: το Ισραήλ)» όπως λέει και ο ίδιος ο Στάθης σε ένα μιξ θρησκευτικών αναφορών για θεοκτόνους εβραίους και συνομωσιολογία

υγ. Ανακοίνωση και από το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο.

Advertisements

4 Σχόλια to “Ο άνθρωπος που έβριζε τους Εβραίους”

  1. sarant said

    Χωρίς καμιά μα καμιά διάθεση να κάνω τον δικηγόρο του Στάθη, σου επισημαίνω ότι κατά τη γνώμη μου διαβάζεις λάθος ένα κομμάτι του πράγματι αξιοκατάκριτου άρθρου του.

    Από ένα σημείο και μετά, ο Στάθης αφήνει την ADL και επεκτείνεται στις δικές του εμμονές, εναντίον των «εθνομηδενιστών» (εκεί περιλαμβάνει διάφορους ιστορικούς όπως ο Λιάκος, πολλούς της ανανεωτικής αριστεράς, φιλελεύθερους κτλ.)

    Υποστηρίζω δηλαδή ότι όλα τα παρακάτω δεν αφορούν Εβραίους:

    οι πράκτορες αυτής της αντίληψης είναι οι «χρυσές λόγχες» που δρουν σαν πέμπτη φάλαγγα μέσα σε μία κοινωνία ήδη αιχμαλωτισμένη, για να την καθηλώνουν ακόμα περισσότερο. Οι πράκτορες αυτής της αντίληψης επέβαλαν την καθιέρωση των εγκλημάτων γνώμης – οδηγώντας σε δίκες ανθρώπους για τις σκέψεις τους. Οι άνθρωποι δικάζονται μόνον για τις πράξεις τους – όμως αυτοί οι «ιεροεξεταστές του διαφωτισμού» θέλουν να οδηγούν στην πυρά σκέψεις και βιβλία, διαφέροντας

    απ’ τους φασίστες μόνον κατά την πολιτική ορθότητα, τους «καλούς τρόπους», τα «αφηγήματα» και τις λοιπές αμερικανιές.

    Οι πράκτορες αυτής της αντίληψης (που εμφιλοχωρούν όχι μόνον στην «Εφ.Συν.», αλλά σε πλήθος ΜΜΕ, ΑΕΙ και ΜΚΟ) είναι τρομοκράτες – τρομοκρατούν ιδεολογικώς τους πολίτες, συκοφαντούν, προγράφουν, «δολοφονούν χαρακτήρες» όπως οι ίδιοι αρέσκονται να λένε, και βεβαίως είναι

    άριστοι προμηθευτές της Χρυσής Αυγής, χαρίζοντας στα ούγκαντα όλα όσα οι ίδιοι βανδαλίζουν, χαρακτηρίζοντας αρχαιοπληξία τα ανθρωπιστικά γράμματα, ελληνοκεντρισμό την αυτογνωσία και καθυστέρηση τη λαϊκή παράδοση.

    Οι πράκτορες αυτής της αντίληψης είναι το καρκίνωμα της μεταπολίτευσης, μια γλίτσα που τα κύτταρά της αλληλοπροστατεύονται, μία αργυρώνητη ορδή που έχει καταστρέψει δημιουργούς, πολιτικούς και πάσης άλλης φύσεως ανθρώπους που η αγάπη τους για αυτόν τον τόπο θα μπορούσε να υπερκεράσει την κακοδαιμονία του.

    Οι πράκτορες αυτής της αντίληψης είναι η «μαύρη χειρ» και η «σιδερένια φτέρνα», είναι το «ηθικό πλεονέκτημα»μιας αλαζονικής σέχτας σμπίρων που προσφέρει καθημερινώς στα αφεντικά της το κεφάλι του λαού στο πιάτο…

  2. θα πρεπει να συμφωνησω με τον Σαραντ του οποιου το μπλογκ ακολουθω χρονια και να επισημανω οτι το σκιτσο αναφερεται στο Ισραηλ και τις ΗΠΑ και οχι στους Εβραιους. Ενω συνηθως συμφωνω με τον Αμπρα, νομιζω σε αυτη τη περιπτωση κυνηγα φαντασματα.

  3. Διαβάζοντας και την ανακοίνωση του ΚΙΣ θα σταθώ εδώ.

    Ο «Νέος Αντισημιτισμός» αμφισβητεί και δαιμονοποιεί το συλλογικό δικαίωμα των Εβραίων να ζουν ως ένα ισότιμο έθνος στη γη του Ισραήλ, ανάμεσα στην κοινωνία των Εθνών.

    Κατα την ταπεινη μου αποψη ο μοναδικος που αμφισβητει το δικαιωμα των Εβραιων να ζουν ως ενα ισοτιμο εθνος (τελειως λαθος τοποθετηση, αλλα αυτο ειναι μια αλλη συζητηση) ειναι το κρατος του Ισραηλ. Δεν ειμαστε πλεον στο 1970. Το Ισραηλ δεν αντιμετωπιζει σοβαρες απειλες και το μονο που εχει να κανει ειναι να αποζημιωσει αδρα οσους αδικησε η διακήρυξη Μπαλφουρ και η ιδρυση του κρατους και να πανε ολοι μαζι για μπανιο στη Μεσογειο. Ολα τα υπολοιπα ειναι σαπουνοφουσκες για εσωτερικη κατανάλωση στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη.

    Οσο για την ADL της οποιας η ιστορια ειναι τουλαχιστον υποπτη ( μιλαω για τους Ιταλους, οι Εβραιοι ηρθαν πολυ μετα ), θα αφησω τον συμπαθεστατο ραββι στην ταινια https://en.wikipedia.org/wiki/Defamation_(film) να πει κατι που με καλυπτει τελειως.
    Ειπε λοιπον ο ραββι οτι πρεπει να μετραμε πολυ τα λεγομενα καποιου περι αντισημιτισμου, οταν αυτος πληρωνεται απο την υπαρξη του. Ο Γιοαβ Σαμιρ που εξετασε καποιες περιπτωσεις αντισημιτισμου στην Αμερικη οπως τις παρουσιαζε η ADL ανακαλυψε οτι προκειτε περι τουλαχιστον τραβηγμενων περιπτωσεων.

  4. TJ Stretch said

    Ο κ. Πλεύρης, στο γνωστό βιβλίο του, υμνολογεί τον κ. Στάθη σε αρκετά σημεία. Σε ένα, παραθέτει ‘γελοιογραφία’ του, Νέα 20/04/2005, με έναν Ισραηλινό στρατιώτη που κρατάει δυο παιδικούς σκελετούς και αναφωνεί: «Ποτέ μην σκοτώνεις ένα παιδί όταν μπορείς να σκοτώσεις δύο».
    Σε ένα άλλο, τον χαρακτηρίζει «πραγματικά ελεύθερο διανοούμενο» χάρη σε άλλη ‘γελοιογραφία’ του, Ελευθεροτυπία, 11/03/2002, στην οποία Ισραηλινοί στρατιώτες λένε «Εχουμε διαταγές να πηγαίνουμε τους τραυματίες στο νοσοκομείο και μετά να το βομβαρδίζουμε».

    Και υπάρχουν δεκάδες άλλα παρόμοια αστεία καλόγουστα σκίτσα του κ. Στάθη με παρόμοιο περιεχόμενο, οι Εβραίοι που ηδονίζονται να σκοτώνουν παιδιά και αμάχους, έτσι για την πλάκα τους. Ή, ίσως, επειδή αυτό κάνουν πάντα οι Εβραίοι, αν έχετε ακουστά τον ‘λίβελο του αίματος’.
    Αποκορύφωμα (αλλά και απόδειξη ότι ο κ. Στάθης κάτι πρέπει να έχει ακούσει, ότι κάποιοι λίγοι μιλάνε γι’ αυτόν και βρίσκουν αποκρουστικά τα ρατσιστικά του εβραιοφοβικά καλλιτεχνήματα) ήταν το γεγονός πως έσβησε τη λέξη ‘ΣΑΡΟΝ’ από την καρικατούρα που κοσμεί το εξώφυλλο του τελευταίου του βιβλίου, του αντιφασιστικού με τα αντιφασιστικά σκίτσα.

    https://enantiastonantisimitismo.wordpress.com/2016/07/08/ariel-sharon-in-nazi-uniform-on-the-cover-of-a-collection-of-cartoons/

    Οταν ο Πλεύρης σε επαινεί για τον ‘αντισιωνισμό’ σου …

    «… τότε θα πρέπει ν’ αρχίσεις να ανησυχείς», θα μπορούσε να είναι η συνέχεια.

    Ή …

    «… τότε θα πρέπει να ρωτήσεις τι ακριβώς άρεσε στον Πλεύρη, από όσα έχεις κάνει», θα μπορούσε να είναι η άλλη μισή πρόταση.

    Βέβαια, κανείς δεν μπορεί με βεβαιότητα να πει αν ο κ. Στάθης Σταυρόπουλος έχει λάβει γνώση των επαινετικών γνώμεων του κ. Πλεύρη για το πρόσωπό του. Ισως να μην τα έχει δει ποτέ τα υμνητικά λόγια του -κατά δήλωσή του- «ναζί, ρατσιστή και αντισημίτη» κ. Πλεύρη.

    Το κύριο πρόβλημα του κ. Στάθη Σταυρόπουλου είναι άλλο. Είναι ότι πιστεύει ότι δεν είναι αντισημίτης. Είναι ότι είναι πεισμένος πως αντισημίτες είναι μόνο κάποιοι άλλοι, πολύ μακριά απ’ αυτόν. Είναι, επίσης, πεπεισμένος, ότι αντισημίτες δεν υπάρχουν στην αριστερά, αλλά αυτό είναι μια άλλη ‘αντισιωνιστική’ ιστορία (ορθότερα: ‘μύθος’), όπως ακριβώς και η πεποίθηση του κ. Στάθη Σταυρόπουλου ότι ανήκει στην Αριστερά, απλά και μόνο επειδή … το λέει εκείνος.

    Ο Στάθης Σταυρόπουλος δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν είναι αντισημίτης. Του το έχουν επισημάνει πάρα πολλές φορές. Είναι ακριβώς η αντίδρασή του σε κάθε τέτοια επισήμανση που αποδεικνύει περαιτέρω το γεγονός πως είναι αντισημίτης, και ίσως όχι τόσο η αρχική του αντισημιτική δήλωση (ή σκίτσο) κάθε φορά.

    Το να απαντάς στις εναντίον σου επικρίσεις για αντισημιτισμό, με μια θεωρία συνωμοσίας.

    «Οι Εβραίοι που θέλουν να φιμώσουν κάθε κριτική στο Ισραήλ με αιχμή του δόρατος και μοχλό τη συζήτηση περί αντισημιτισμού».

    [Σημείωση: Εχει όνομα αυτό το σχήμα, ονομάζεται Livingston Formulation, και το παράδειγμα του κ. Στάθη είναι παράδειγμα για εγχειρίδιο του σχήματος αυτού].

    Υπάρχει pattern εδώ, μοτίβο, και νομίζω όλοι μπορούν να το δουν, κι αυτό πέρα από το γεγονός πως ο κ. Στάθης είναι αστοιχείωτος ιστορικά και δεν γνωρίζει καν τα γεγονότα -κανείς δεν θα του ζητήσει να γνωρίζει τι σημαίνει Holocaust Inversion, αλλά, έλεος, «’γενοκτονία’ ίδια με το Ολοκαύτωμα οι συγκρούσεις στη Γάζα»;

    «Η Ελλάδα είναι από τις χώρες που ο αντιαμερικανισμός δεν συνιστά μιαν αφελή αντίδραση στην κόκα-κόλα και τις ανοησίες του αμερικανικού τρόπου ζωής, αλλά μια βαθειά άμυνα κι αντίσταση στον ιμπεριαλισμό, μάλιστα με αίσθημα ιστορίας. Είναι δηλαδή μια πολιτική στάση. Που εδράζεται στην τρέχουσα πολιτική πραγματικότητα. Συνεπώς αποτελεί υπολογίσιμο πολιτικό παράγοντα, δυνάμει ανατρεπτικό και σχετικώς επικίδυνο. Αν λοιπόν αυτός ο αντιαμερικανισμός συνταυτισθεί με έναν αίφνης αντισημιτισμό, ο αντιαμερικανισμός συκοφαντείται και αδυνατίζει. Πράγμα πολύ χρήσιμο σε ορισμένους»
    https://athens.indymedia.org/post/234931/

    Ή εδώ που σε αδιανόητα χυδαίο ύφος υποστηρίζει την αθλιότητα ότι

    «οι εμπρηστές της Συναγωγής είναι πράκτορες της Μοσάντ με τη βοήθεια της CIA, που επιπλέον είχαν, λέει, στόχο να ‘συκοφαντήσουν την Ελλάδα για αντισημιτισμό’, για να κάμψουν την ‘αντίσταση των Ελλήνων να υπερασπίζονται τους Παλαιστίνιους’»:
    https://archive.is/jlArh#selection-421.90-421.228

    Ή εδώ, πάλι «σε διατεταγμένη υπηρεσία» πράκτορες και ενεργούμενα.

    Και σαν μια γενικότερη παρατήρηση:
    Οταν τα θύματα των ρατσιστικών επιθέσεων ανήκουν σε όλες τις άλλες μειονότητες (γκέι, τσιγγάνοι, μετανάστες, αλλόθρησκοι, γυναίκες κ.ο.κ) και όταν ο ρατσισμός εναντίον τους είναι οποιοδήποτε άλλο είδος ρατσισμού πλην του αντισημιτισμού (ομοφοβία, σεξισμός, αντιμεταναστευτική μισαλλοδοξία, θρησκευτικές διακρίσεις κ.ο.κ.), τότε πάντοτε ακούμε πολύ προσεκτικά τους παθόντες και παίρνουμε απολύτως σοβαρά τις καταγγελίες τους για αυτή τη ρατσιστική κακομεταχείριση.
    Οταν όμως το είδος του ρατσισμού που έχουμε είναι συγκεκριμένα ο αντισημιτισμός, και τα θύματα είναι Εβραίοι, τότε ΜΟΝΟ αρχίζουμε και αμφισβητούμε τα κίνητρά τους.

    Μήπως τα λένε αυτά διότι θέλουν να κερδίσουν συμπάθεια για τους Εβραίους κι έτσι να φιμώσουν κάθε κριτική στο Ισραήλ φωνή;
    Μήπως υπάρχει συνωμοσία, εδώ; (εβραϊκή συνωμοσία, τι άλλο;)

    – Η καμπαρντίνα του Σαρόν που δεν είναι πλέον ο Σαρόν.

Leave a reply - Σχολιάστε νηφάλια

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: