Abravanel, the Blog

Jewish life and not only in Greece / Εβραϊκή ζωή και όχι μόνο στην Ελλάδα

Βία / Violence

Posted by Abravanel, the Blog στο 08/05/2010

Ελληνικά (english translation follows)

Το διπλωματικό σχολείο του Υπουργείου Εξωτερικών στην Αθήνα στις φλόγες. Δύο γυναίκες περιμένουν σε ένα παράθυρο τη διάσωση από τους πυροσβέστες στις 8 Δεκεμβρίου 2008. (Φωτογραφία: REUTERS/Nikolas Kominis)

Δεν συνηθίζω να ασχολούμαι εδώ με μη-εβραϊκά θέματα γιατί αυτό το ιστολόγιο στήθηκε ακριβώς με την προοπτική να μιλάει για θέματα που αφορούν αποκλειστικά τον Ελληνικό Εβραϊσμό και δεν μπορεί κάποιος να βρει πουθενά αλλού. Όχι για τα ενδιαφέροντα μου στον ελεύθερο χρόνο, τις ευρύτερες απόψεις μου για την πολιτική, την μουσική, την μαγειρική και άλλα που ενδιαφέρουν τους φίλους μου αλλά όχι τον αναγνώστη του «Abravanel«. Επιπλέον μπορεί να σχολίαζα το καθετί κάτω από την επίφαση της «εβραϊκής ματιάς» αλλά στην πραγματικότητα θα ήταν πίσω από το πρίσμα της δικής μου ιδιαίτερης προσωπικότητας. Αλλά δεν μπορώ να μη σχολιάσω τον θάνατο των τριών ατόμων από τον εμπρησμό του υποκαταστήματος της Μαρφίν Τράπεζας στην Αθήνα.

Παλιά υπήρχε η εντύπωση, και μεταξύ του Ελληνικού Εβραϊσμού, οτι η ελληνική κοινωνία απαρτίζεται από φωνακλάδες αλλά δεν είναι βίαια. Τα τελευταία χρόνια όμως υπήρχαν αυτοί στον Ελληνικό Εβραϊσμό που φώναζαν για την εκτράχυνση της ελληνικής κοινωνίας και τον εθισμό της στην βία. Από εκεί που οι σπασμένες βιτρίνες εβραϊκών καταστημάτων ήταν μεμονωμένα περιστατικά την δεκαετία του ’80, φτάσαμε στο επίπεδο ανοικτής αντιπαράθεσης εναντίον των εβραίων από το ΚΚΕ το 2006, τις δεκάδες επιθέσεις της ακροδεξιάς στα Ιωάννινα με υποψίες για συμμετοχή της τοπικής Αστυνομίας, το όργιο του Ιανουαρίου 2009 με αφορμή την Μέση Ανατολή που οδήγησε στους 2 εμπρησμούς της Συναγωγής των Χανίων.

Mια άλλη γυναίκα δέχτηκε την επίθεση της Αστυνομίας σπίτι της γιατί (;).

Βασιζόμενος οτι έχω κάποια εμπειρία στην βία και στο γεγονός οτι ιστορικά οι εβραίοι στην Ελλάδα παίρνουν μια πρώτη γεύση από το «που κινείται η κοινωνία», ας κάνω την Κασσάνδρα και ας πω οτι η κατάσταση θα χειροτερεύσει πολύ ακόμα. Η κουλτούρα της μονολιθικότητας και της βίαιης επιβολής της είναι εμπεδωμένη σε κάθε τομέα της ελληνικής κοινωνίας : από τους συντηρητικούς μέχρι τους προοδευτικούς και από τους δεξιούς μέχρι τους αριστερούς. Και ακόμα και εκείνοι που είμαστε ενεργοποιημένοι πολιτικά ή κοινωνικά έχω την εντύπωση οτι περισσότερο προσαρμόζουμε τα γεγονότα στην ιδεολογία μας, παρά προσαρμόζουμε την ιδεολογία στην πραγματικότητα – ότι όλοι απλώς αυτοεπιβεβαιώνομαστε, (ένα κίνδυνο που τον έχω υπόψιν για την αφεντιά μου).

Κάποιος μπορεί να σχολιάσει οτι ειδικά σ’ ένα μονοθεματικό ιστολόγιο η συζήτηση περί παρωπίδων είναι αστεία – καν σε αυτή την ανάρτηση συνέδεσα την βία εναντίον των εβραίων με τα βίαια επεισόδια στην Αθήνα. Δεν ξέρω αν έχει δίκιο , ελπίζω ειλικρινά να μπορώ να βλέπω την δικιά μου καμπούρα πρώτα. Ο λόγος όμως που λέω αυτά που λέω είναι γιατί ξέρω πολύ καλά την υπόθεση βία και την κουλτούρα του φόβου. Τις αντιφάσεις το οτι η Αστυνομία σε προστατεύει όταν είσαι στην συναγωγή αλλά ξέρεις ταυτόχρονα τις διασυνδέσεις της ακροδεξιάς με επίορκους αστυνομικούς. Και το πώς ο αντιρατσιστής που μπορείς να δουλεύεις πλάι του σε συσσίτιο μεταναστών να είναι έτοιμος να πηδήξει πάνω σου αν δεν κάνεις μια δήλωση κοινωνικών φρονημάτων αποκηρύσσονταν τον σατανά Ισραήλ. Όλα αυτά μαζί με τις τελευταίες, εξαιρετικά αρνητικές, εξελίξεις στα θέματα που άπτονται τον Ελληνικό Εβραϊσμό με κάνουν να πιστεύω οτι η εκτράχυνση της κοινωνίας δεν έχει φτάσει ακόμα στο τέρμα. Και οτι αντί να «φοβόμαστε» τον μπερλουσκονισμό, πιο χρήσιμο είναι να φοβόμαστε την ευρύτερη στροφή προς τον φοβικό, λαϊκιστικό λόγο που συνηθίσαμε να ταυτίζουμε με την ακροδεξιά αλλά αποτελεί μέρος του συνόλου των κομμάτων και της κοινωνίας. Ειδικά όταν παραδίδοντας σε άλλους το τιμόνι, αρνούμαστε να αναλάβουμε την ευθύνη για την πορεία μας.

Απόπειρα δολοφονίας στο κέντρο της Αθήνας 12 Δεκεμβρίου 2008. (Φωτογραφία: Kostas Tsironis/AFP/Getty Images)

Ο Δείμος του Πολίτη τα λέει λίγο πιο κομψά, μιλώντας για το θέμα της ξενοφοβίας:

Τόσο η αριστερά με τον αφοριστικό και πατερναλιστικό τρόπο δράσης της, όσο και τα λεγόμενα συναινετικά κόμματα χωρίς καθαρό ιδεολογικό προσανατολισμό που μπροστά στην επιθυμία τους για επιβίωση κι ενίσχυση της εκλογικής τους πελατείας αποδέχονται στο εσωτερικό τους κάθε λογής λαϊκισμό και ξενοφοβική αντίληψη. Δεδομένης μάλιστα και της εθνολάγνας παιδείας μας, ο εθνοκάπηλος λαϊκισμός είναι το κύριο όπλο στα χέρια της άγνοιας, της αμάθειας και της ακροδεξιάς.

Μπορεί να γλύτωσαν οι γυναίκες στις φωτογραφίες πιο πριν αλλά αυτή η γυναίκα στην Μαρφίν, όχι - Μάιος 2010

Βγάλε το «αντισημιτισμός» και «ξενοφοβία» και βάλε στην θέση τους την έννοια της βίας και την συνολικότερης εκτράχυνσης της κοινωνία και θα δεις οτι εκεί είμαστε. Μια ακόμα παρατήρηση και εδώ κατεβαίνω από το soap box : δεν φταίμε «εμείς«. Πάντοτε θεωρούσε οτι αυτά τα κατηγορώ λειτουργούν περισσότερο ως άφεση αμαρτιών, παρά ως πραγματικές κινήσεις αυτογνωσίας. Αν κάποιος αισθάνεται ένοχος για κάτι ας χρησιμοποιεί το «εγώ» αντί να βρίσκει άσυλο στο «εμείς«. Συγκεκριμένοι άνθρωποι «προοδευτικοί» είπαν ας καούν,  συγκεκριμένοι «αντιδραστικοί» βρήκαν ευκαιρία να δείρουν σε Στέκια Μεταναστών, συγκεκριμένοι «αντιδραστικοί» δημιούργησαν προβοκάτσιες, συγκεκριμένοι «προοδευτικοί» πέταξαν τις μολότωφ, συγκεκριμένοι «αντιδραστικοί» δημοσιογράφοι χρησιμοποιούν τους νεκρούς για να προωθήσουν την πολιτική των εργοδοτών τους. Εγώ έχω μάθει στο πετσί μου ότι και οι προοδευτικοί και οι αντιδραστικοί είναι επικίνδυνοι για την αφεντιά μου – ούτε έκπληξη είναι οι συνεχείς θάνατοι μεταναστών/αστυνομικών/παιδιών/εργαζομένων, ούτε  αλλάζουν την στάση μου σαν εβραίο και σαν πολίτη ακριβώς γιατί σε αυτά τα φαινόμενα τα ζω χρόνια. Εσύ αναγνώστη τι συμπέρασμα θα βγάλεις θα το δούμε τα επόμενα χρόνια.

Η ισχυρή Ελλάδα δείχνει να οδεύει πάλι προς το «χωραφάκι», «πτωχή» αλλά πλέον όχι και «τιμία» για να κλέψω μια ακόμα φράση αλλά αυτή τη φορά του Τ.Καμπύλη κλείνοντας αυτή την παρέμβαση εκτός θέματος. Εγώ ξαναγυρνάω στα εβραϊκά μου υπενθυμίζοντας οτι όλοι στην ίδια κοινωνία ζούμε και οτι το αίμα του δολοφονημένου μετανάστη Χαμίντ Νατζαφί λιπαίνει την σφαίρα που σκοτώνει τον αστυνομικό Σάββα Νεκτάριο που δίνει την σπίθα στην μολότωφ της Μαρφίν – όλοι ξεσπώντας ενάντια στο «σύστημα» ενώ είναι αναπόσπαστα μέρη του.

Εσύ διάλεξε να κάνεις το δίκιο σου πράξη.

English

The diplomatic school of the Foreign Office in Athens in flames. Two women wait being rescued in December 8th 2008. (Photo: REUTERS/Nikolas Kominis)

Usually I do not deal here with non-Jewish matters because this blog was set up precisely with the prospect of dealing with subjects with concern solely Greek Jewry and nobody can find anywhere else. Not on my interests in my free time, my wider views on politics, on music, on cooking etc which concern my friends but not the reader of «Abravanel«. Also I would wind up with commenting everything presumably by a Jewish view but in reality it would be behind the lenses of my personal ideology. But I can not refrain from commenting on the death of 3 people inside the Marfin Bank branch in Athens after an incendiary attack during the protests against the austerity measures enforced to Greece.

In the past, also among the Greek Jewry, a view was held: Greek society may have its fair share of loud mouths but it is not violent. These past years many among us have denounced the coarsening of the greek society and its addiction to violence. From the broken windows of jewish shops being isolated cases in the ’80s, we have passed to the open mobilization against Jews by the Communist Party in 2006, the tenths of fascist attacks in Ioannina with suspicions of local accomplices in the Police Department, to the orgy of 2009 under the pretext of the Middle East which led to the 2 arson attacks against the Synagogue of Hania.

This woman was attacked in her home by the Police for being (?).

Based on the fact that I have some experience with violence and the fact that Jews historically have taken sample of where the wind blows, let me act as the Cassandra and predict that the situation is bound to get a lot worse. The culture of the absolute dogma and its violent enforcement is embedded in every aspect of greek society: from the liberals to the conservatives and from the Right to Left. Even those of us who are active socially or politically, I have the suspicion that we bend the facts to fit our ideology that adjust our ideology to the facts – that we simply confirm ourselves, (a danger that I face myself too).

Someone might comment that especially in a blog like this which deals solely with Jewish subjects the discussion over blinders is ridiculous; even in this post I made a connection with the violence against Jews with the violence in Athens. I do not know if he’s right – I sincerely hope I am able to watch my own downfalls. The reason I’m telling this is because I know all too well the subject of violence and the culture of fear. The contradictions between being protected in the synagogue by the Police while knowing of Far-Right infiltration in the Department. And how you might work besides a progressive in a mess for immigrants who is ready to jump on you if you do not denounce the satanic Israel. All these combined with the latest, extremely negative,  developments for the Greek Jewry make me fear that the coarsening of the society has not reached its worst yet. And instead of «fearing» berlusconic solutions, it would be wiser to fear the wider shift towards phobic and populist politics which we may have identified with the Far-Right but are a part of the wider society and parties. Especially when he hand over the steering wheel to others, abstaining from taking responsibility of our course.

Attempted murder in the center of Athens in December 12th 2008. (Photo: Kostas Tsironis/AFP/Getty Images)

Δείμος του Πολίτη says things more elegantly, talking over the xenophobia issue:

Both the Left with its dogmatic and paternalistic course of action, as the mainstream consensus parties without a clear ideological orientation who in front of their desire to survive and enrich their political clientèle accept among them every kind of populism and xenophobic notions. Given our nationalistic-lustful education, the nationalistic mongering with its populism is the main weapon in the hands of ignorance and the Far Right.

The women of the photos above may have escaped but these woman did not - May 2010

Take out «antisemitism» and «xenophobia» and put in their spot the notions of violence and the complessive coarsening of the society and one can see that we have arrived  there already. One more observation and I’m getting of my soap-box: it is not «our» fault. I’ve always considered these j’accusee more as an absolution of sins rather than true acts of self-awareness. If somebody feels guilty over something let him use «I» instead of «we». Specific «progressives» said let them burn, specific «reactionaries» found the chance to beat people in Immigrant Houses, specific «reactionaries» acted as provocateurs, specific «progressives» threw the molotov cocktails, specific «reactionary» journalists use the dead to advance the politics of their employers. I have learned by hard personal experience that these progressives and reactionaries are dangerous for me lordship; I am neither surprised by these deaths of immigrants/policemen/kids/working people, nor do they change my views as a Jew and as a citizen exactly because I have lived in this climate for years. My dear reader what is the conclusions you’re going to draw, is something we’ll all see in the following years.

Takis Kampylis paraphrased a famous quote by E.Venizelos which I think closes appropriately this, off topic, post: Greece is heading again to be small but no longer virtuous. I return to my jewish stuff remembering that the blood of the assassinated immigrant Hamid Najafi lubricates the bullets that kills the police officer Savas Nektarios which gives the spark for the molotov cocktail of the Marfin Bank – everybody protesting against a «system» that they are integral and inalienable parts of it.

Still, you can choose to translate virtue into reality.

26 Σχόλια to “Βία / Violence”

  1. χαρη said

    αγαπητέ Abravanel συμφωνώ πολύ με όσα γράφεις σήμερα και καθώς μ’ άρεσε η ανάρτηση σού γράφω κι εγώ για πρώτη φορά. Καλημέρα (ας μην το κυριολεκτούμε συνεχώς, χαιρετισμός λόγω ώρας είναι…)

  2. chris said

    Σωστά μιλάς Abravanel. Πριν λίγο καιρό, όταν η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου απέρριψε την πρόταση του Εισαγγελέα για την άσκηση αναίρεσης «υπέρ του νόμου» στην αθωωτική απόφαση-όνειδος για την υπόθεση του βιβλίο ενός ακατανόμαστου φιλοναζιστή και την ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΗ ΤΗΣ ΕΙΔΗΣΗΣ αλλά και το γενικότερο στρουθοκαμηλισμό και ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ της ελληνικής κοινωνίας είχα διακρίνει ότι τελικά η οικονομική κρίση, τα σκάνδαλα, η διαφθορά κ.λπ. δεν ήταν παρά σύνοδα συμπτώματα μιας βαθύτερης και ουσιαστικότερης κρίσης (σήψης, καλύτερα) μιας πραγματικά άρρωστης κοινωνίας… Εδώ και δεκαετίες ελάχιστα πράγματα μας κάνουν να νιώθουμε περήφανοι σε αυτή τη χώρα και σταδιακά γίνονται όλο και λιγότερα. Δυστυχώς, διακρίνω κι εγώ ότι η απελπισία και οι κοινωνικές συγκρούσεις που γεννά η αδικία και η περιφρόνηση θα δώσουν την πρώτη ύλη στο λαϊκισμό και τις ακραίες συμπεριφορές οδηγώντας σε περαιτέρω εκτράχυνση την ελληνική κοινωνία. Πιθανότητα αλλαγής? Μόνο αν αυτή η κοινωνία επιλέξει το δυσάρεστο έργο να αντιμετωπίσει τις πληγές της αντί να τις καλύπτει έντεχνα (φταίνε πάντα οι άλλοι, είτε π.χ. είναι οι μετανάστες είτε το ΔΝΤ) υπάρχει ελπίδα γι’ αλλαγή. Ας αλλάξουν πρώτα τους εαυτούς τους αυτοί που λαχανιάζουν ν’ αλλάξουν τον κόσμο!

  3. DiKra said

    «Αλλά το ρήγμα είναι πιο βαθύ. Την ημέρα της δολοφονίας των τριών νέων τραπεζοϋπαλλήλων στην οδό Σταδίου υπήρξαν αυτοί που έσπευσαν να καταδικάσουν το στυγνό έγκλημα άνευ υποσημειώσεων. Αλλά με μια βόλτα στα μπλογκ, στα ραδιοκύματα ή στο Facebook καταλάβαινες ότι το ρήγμα είναι εδώ, ζωντανό, σπαρταράει.

    Στην αρχή οι αμφιβολίες για το αν πράγματι υπήρξαν θύματα (και δεν πρόκειται για φήμες που διασπείρουν η Αστυνομία και οι «ξεπουλημένοι» δημοσιογράφοι) και στη συνέχεια τα «αμείλικτα ερωτήματα»: Γιατί ήταν ανοιχτή η Τράπεζα την ημέρα της μεγάλης πορείας; Γιατί δεν είχε κατεβασμένα ρολά το κατάστημα; Μήπως ήταν προβοκάτσια ακροδεξιών για να αποπροσανατολιστεί η κοινή γνώμη και να τρομάξει το κίνημα;

    Αλλά το κίνημα τρομάζει και ξεσηκώνεται μόνο όταν η σφαίρα προέρχεται από όπλο αστυνομικού ή των φονιάδων των λαών στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν ή οπουδήποτε αλλού.

    Ολοι γνωρίζουμε πολύ καλά ότι αυτήν τη στιγμή δεν θα υπήρχε Αθήνα αν οι τρεις αδικοχαμένοι τραπεζοϋπάλληλοι ήταν θύματα αστυνομικής βίας. «Ευτυχώς» το έγκλημα διαπράχθηκε από «μπάχαλους», «προβοκάτορες», τους «έξω από μας». Κι έτσι ωραία θα συνεχίσουμε τις ζωές μας… Και την επόμενη φορά που θα «χτίσουμε» καθηγητές Πανεπιστημίου στα γραφεία τους, θα απαγορεύσουμε σε τουρίστες να κοιμηθούν στην καμπίνα τους, ξένους επισκέπτες να ανεβούν στην Ακρόπολη ή, το πιο απλό, μια χούφτα διαδηλωτών να μπλοκάρουν για πολλοστή φορά το κέντρο της πόλης, θα προσπεράσουμε αδιάφορα. Κοιμισμένοι, ξεχασμένοι και ωραίοι. Σαν Ελληνες.»

    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_99_08/05/2010_400170

    Σας θυμίζουν κάτι τα παραπάνω σχόλια του Δ. Ρηγόπουλου; Εμένα μου θυμίζουν τις αντιδράσεις της ελληνικής κοινωνίας μετά τον εμπρησμό της συναγωγής των Χανίων. Όταν όλα ερμηνεύονται ως «προβοκάτσια», τότε υπάρχει μεγάλο πρόβλημα…

  4. Β.Δ. Καργούδης said

    «Εγώ έχω μάθει στο πετσί μου πως και οι προοδευτικοί και οι αντιδραστικοί είναι επικίνδυνοι για την αφεντιά μου…»
    Τά κατάφερες πάλι, Abravanel, καλέ μου φίλε, και την έφερες την άγρια αντάρα στην ψυχή μας!
    Αντιγράφοντας μάλιστα την σοκαριστική (αλλά τόσο μελαγχολικά βάσιμη) αποστροφή σου, πήγα το «…και οι αντιδραστικοί είναι επικίνδυνοι για την αφεντιά μου», να το αντιγράψω, τελείως ασυναίσθητα, σε «…και οι αντιδραστικοί είναι ΤΟ ΙΔΙΟ επικίνδυνοι για την αφεντιά μου».
    Μου χαμογέλασα: «…Υπερβολικέ..»
    Αμέσως μετά όμως, με ζώσανε τα φίδια:
    «…Μήπως άραγε, εμείς οι (αυτόκλητοι) «προοδευτικοί», είμαστε στην πραγματικότητα ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ επικίνδυνοι;». (Λόγω ίσως και της γενικότερης αποδοχής που έχουμε, και της επιρροής που ακόμα ασκούμε συνολικά στην κοινωνία);

    Όπως εγώ προσπαθώ (χωρίς να σημαίνει πως τα καταφέρνω κιόλα)να μπω καμιά φορά στη δική σου θέση, Abravanel φίλε μου, για σκέψου, κι εσύ, από την άλλη, να έχεις μεγαλώσει και να ζεις θεωρώντας αυτονόητο πως όχι μόνο ανήκεις, αλλά συνιστάς ό ίδιος μέρος του main stream στη χώρα σου, και να σου γίνεται φανερό την ίδια στιγμή, πως για πρόσωπα «ακριβώς σαν και ΄σενα», απ’ αυτά που θα διάλεγες για κολλητούς σου, γι αυτά τα πρόσωπα, λοιπόν, απλά, η ζωή ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ;
    Και σ αυτό, μπορεί νάχεις βάλει και σύ (ίσως μόνο δια παραλείψεων), το κατά τα άλλα, μια χαρά «χεράκι» σου;

    Σκέφτεσαι, φίλε μου, πόσο στ αλήθεια, πικρό είναι ΑΥΤΟ;

  5. Abravanel said

    Κοίτα Β. δεν είπα οτι είμαι ενάρετος αλλά ξέρω τα ελαττώματα μου και δεν τα αρνούμαι τυφλά, πχ κοίτα το βίντεο εδώ. Ακριβώς το ίδιο κάνω και εγώ στο αστικό όταν με σκουντάνε τύποι που τους βλέπω «περίεργα» και συνήθως τύποι που τους βλέπω «περίεργα» είναι άντρες μετανάστες. Προσπαθώ να κόψω αυτή την συμπεριφορά αλλά είναι μια συνειδητή προσπάθεια όπως χίλια άλλα κολλήματα που έχω. Σε αντίθεση η «προοδευτική» παράταξη, (ο όρος χρησιμοποιείται συμβατικά), βαυκαλίζεται μέσα από την ηθική ανωτερότητα της.

    Δεν θεωρώ οτι οι «προοδευτικοί» είναι περισσότερο επικίνδυνοι από τους «αντιδραστικούς», δεν έχω τελείως τρελαθεί ακόμα να θεωρώ το ΛάΟΣ ισοδύναμο με το ΚΚΕ*. Αλλά το κλίμα φόβου και νομιμοποίησης της βίας είναι το ίδιο – εγώ μπορεί να καταλαβαίνω οτι πιο επικίνδυνη είναι η διαδήλωση του πρώτου αλλά για την συντριπτική πλειοψηφία των ομόθρησκων μου ο φόβος είναι ο ίδιος. Και κατά περίεργο τρόπο εγώ που έχω τόση (δηλαδή πολύ λίγη) εμπιστοσύνη στην Αστυνομία που έπιασα τον εαυτό μου να διαβάζει συμβουλές για εξακρίβωση στοιχείων, από την άλλη έχω χαρεί με την παρουσία των ΜΑΤ τις ημέρες του Ιανουαρίου του 2010.

    Από εκεί και πέρα πορεύομαι με τους συμβιβασμούς που επιλέγω να κάνω: κλέβω την εφορία, δεν παρκάρω μπροστά από ράμπες αλλά ανεβαίνω στα πεζοδρόμια δημιουργώντας το ίδιο πρόβλημα, μερικές φορές σωπαίνω μπροστά σε συζητήσεις που διαιωνίζουν ρατσιστικές προκαταλήψεις αλλά και άλλες φορές με σημαντικό και ενσυνείδητο προσωπικό και υλικό κόστος έχω υπερασπισθεί μη γνωστό μου μη-χριστιανό/εβραίο. Οπότε έχεις απόλυτο δίκιο όταν λες οτι μέσω παραλείψεων μου έχω συμβάλλει να γίνει η ζωή κάποιων επικίνδυνη, δεν βαυκαλίζομαι όμως ότι είμαι ηθικός άνθρωπος και προσπαθώ να κάνω συνειδητές απτές προσπάθειες να βελτιώσω την κατάσταση.

    Για το πόσο είναι πικρό λυπάμαι αλλά θεωρώ οτι περισσότερο πικρό είναι για το mainstream χριστιανικό κομμάτι της κοινωνίας παρά για μένα. Αν θεωρείται οτι επειδή εγώ έζησα εξαιρετικά επικίνδυνες καταστάσεις στο παρελθόν και εξαιρετικά λιγότερο επικίνδυνες τώρα έχω κάποιο ηθικό χρέος, τότε ποιο είναι το ηθικό χρέος αυτών που δημιούργησαν αυτό το περιβάλλον ; Θεωρώ απίστευτη θρασύτητα (δεν απευθύνομαι σε σένα) να θεωρείται οτι οι εβραίοι «οφείλουν» να είναι στην πρωτοπορία των κοινωνικών αγώνων και όχι οι απόγονοι των εγκληματιών – και δεν χρησιμοποιώ μια λεκτική υπερβολή εδώ αλλά κυριολεκτώ στην περίπτωση της Θεσσαλονίκης.

    * βέβαια η έννοια της προοδευτικότητας είναι πάντα σχετική. Η ΝΔ, ακόμα και όταν είχε τον Καρατζαφέρη, επί Μητσοτάκη ήταν λιγότερο επικίνδυνη για τον Ελληνικό Εβραϊσμό από το ΠΑΣΟΚ του Α.Παπανδρέου.

  6. Abravanel said

    Dikra, Chris ακριβώς αυτό λέω και εγώ και ειλικρινά γνωρίζω το κίνδυνο να ακούγομαι αυτιστικά αλαζονικός που συνδέω τα πάντα με τα εβραικά θέματα. Αλλά διαβάζω αυτό το κείμενο που πάνω κάτω εκφράζει και εμένα, (αν και έχω την εντύπωση οτι εγώ το διάλεξα και γιατί ταυτίζονταν τα συμφέροντα μου) και βλέπω οτι καταλήγει στα ίδια συμπεράσματα που είχα καταλήξει και εγώ στις απαντήσεις που μου είχε παραχωρήσει ο Τσίπρας. Αυτό που με τρελαίνει είναι οτι στον μικρόκοσμο μου βλέπω λύσεις που χτυπούν όμως στην μονολιθικότητα που ανέφερα πριν, κανείς δεν είναι πρόθυμος να προχωρήσει ένα βήμα από εκεί που ήταν όταν γεννήθηκε. Και σε αυτό περιλαμβάνω και τους δικούς μας καθεστωτικούς, που μπορεί να είναι ελαφρώς καλύτεροι από το γενικότερο πολιτικό σκηνικό γιατί υπάρχει μεγαλύτερη αμεσότητα που ίσως να είναι και μια λύση για την Ελλάδα, αλλά έχουν την ίδια μονολιθικότητα στην σκέψη τους.

  7. Abravanel said

    Καλημέρα και σε σένα :-)

  8. Φοβάμαι ότι έχεις δίκιο – τα χειρότερα δεν τα έχουμε δει ακόμα.

  9. […] Ακόμα, δες: Βία / Violence […]

  10. theo1 said

    Έξω από την περίφραξη του αρχαιολογικού χώρου του Κεραμεικού, στη συμβολή των οδών Μελιδόνη , Ερμού και Ευβούλου, έγιναν σήμερα το απόγευμα, παρουσία του δημάρχου Αθηναίων Νικήτα Κακλαμάνη και του προέδρου της Ισραηλιτικής κοινότητας Αθηνών Βενιαμίν Αλμπάλα, τα αποκαλυπτήρια του μνημείου για το Ολοκαύτωμα, το οποίο σχεδίασε η γλύπτρια, Ντιάννα Μαγκανιά.

    Το μνημείο, αναπαριστά ένα μαρμάρινο διαμελισμένο Άστρο του Δαβίδ, που συμβολίζει το πλήγμα που υπέστη ο Εβραϊσμός της Ελλάδας από τους Ναζί.

  11. radamanth said

    Συντάσσομαι απολύτως με την άποψη της La Koumbara, η οποία σε λίγες λέξεις αποτυπώνει την εγκληματική εξαχρείωση ενός μεγάλου μέρους της ελληνικής κοινωνίας:
    «…οι εργαζόμενοι στη φλεγόμενη Marfin είχαν βγει στο μπαλκόνι και ζητούσαν βοήθεια από τους διαδηλωτές κι εκείνοι τους προέτειναν κωλοδάχτυλο και τους χλεύαζαν φωνάζοντάς τους ότι καλά να πάθουν που πήγαν για δουλειά!
    Αν αυτοί είναι οι συνάδελφοί μας, οι υπερασπιστές των δικαιωμάτων μας, οι ηγέτες μας, αν αυτοί είναι οι Έλληνες, οι συμπολίτες μας, οι συμφοιτητές μας, οι γείτονές μας, αν αυτοί είναι οι γονείς των συμμαθητών των παιδιών μας, οι διπλανοί μας στο λεωφορείο, οι φίλοι μας, αυτοί που μαζί σχηματίζουμε μια μεγάλη ή μικρή ομάδα και μοιραζόμαστε κάτι κοινό, εγώ δεν θέλω να τους ξέρω.»

  12. […] παρεμφερείς απόψεις: “Βία / Violence” του Abravanel, 08/05/2010 και “Εμείς μιλάμε γι’ανθρώπινες […]

  13. Abravanel said

    Να προσθέσω κάτι ακόμα, δημόσια, αν και αφορά μια ιδιωτική επικοινωνία που έλαβα ακριβώς γιατί αξίζει να είμαι συνεπής στις απόψεις μου.

    Υπάρχει ένα πρόβλημα σε όλους εμάς που διαθέτουμε το περίφημο και εντελώς τεχνητό common sense: δεν γίνεται εύκολα αντιληπτό οτι μπορεί να απορρίπτουμε την βία, χωρίς όμως να υιοθετούμε την λογική του διπλανού μας που μπορεί να απορρίπτει την βία για τους δικούς του λόγους. Πχ τα ΜΜΕ στην Ελλάδα απέρριψαν την βία όχι γιατί ενδιαφέρθηκαν για τον θάνατο των τριών ανθρώπων, (3), αλλά γιατί συνέφερε να ελέγξουν τις αντιδράσεις του κόσμου και αυτό γιατί συνέφερε τους εργοδότες τους. Αυτή η διαπίστωση δεν με κάνει οπαδό του ΚΚΕ που αντιδρώντας στην εκμετάλλευση των θανάτων από τους δημοσιογράφους, πέρασε στην άλλη πλευρά αδιαφορώντας για τους νεκρούς.

    Οταν έσπασαν στο ξύλο την κοπέλα τα ΜΑΤ στο Στέκι Μεταναστών, (που δεν είχε καν κόσμο μέσα ή συμμετοχή στα επεισόδια), το αίμα που κύλισε ήταν το ίδιο κόκκινο και το ίδιο πηκτό με το αίμα των κεφαλιών που άνοιγαν οι βίαιοι ομάδες που καλύπτονται από τον ευρύ όρο «αντιεξουσιαστές». Το πρόβλημα βέβαια είναι οτι η βία των «αντιεξουσιαστών» είναι παράνομη και η βία των αστυνομικών νόμιμη – μεγαλύτερο, όμως, κίνδυνο για την ευρύτερη κοινωνία είναι η βία της αστυνομίας παρά των «αντιεξουσιαστών» ακριβώς γιατί καταλύει το ευρύτερο κοινωνικό συμβόλαιο. Βέβαια σε ατομικό επίπεδο το αίμα παραμένει αίμα, συν τράβα αυτό και πες το στους νεκρούς της Μαρφίν ή συζήτησε το δημόσια χωρίς ο άλλος να καταλάβει οτι μπορεί στην θεωρία να λες οτι η βία είναι πάντα βία, αλλά στα παρά ταύτα υπάρχουν ορισμένες πιο «βίες» από τις βίες.

    Από την άλλη σκέφτομαι οτι ίσως η βία των «αντιεξουσιαστών» να είναι χειρότερη βία γιατί δεν είναι κοινωνικά ελέγξιμη όπως η βία της Αστυνομίας και στην θεωρία θα έπρεπε να είναι περισσότερο ηθικοί ως άνθρωποι, ενώ η Αστυνομία είναι εξ ορισμού το βίαιο χέρι της εξουσίας. Δεν ξέρω αν είναι κυνικό σαν σκέψη, αν έχουμε εθιστεί στην κρατική βία ή απλά έχουμε τόσο χαμηλές απαιτήσεις από την Ελληνική Αστυνομία ώστε να θεωρούμε αναμενόμενο οτι δεν μπορεί να τηρεί τους κανόνες που εμείς ως κοινωνία της έχουμε θέσει.

    Με άλλα λόγια να το πω και διαφορετικά: ένας θάνατος είναι πάντα ένας θάνατος και ένα ανοιγμένο κεφάλι είναι πάντα ένα ανοιγμένο κεφάλι. Η προσωπική μας αντίδραση και στα δυο θα πρέπει να είναι ακριβώς η ίδια παντού και πάντα. Η πολιτική αντίδραση μας, (και εννοώ πολιτική ως κοινωνικά ζώα, όχι ως ταξικά υποκείμενα), προφανώς δεν είναι η ίδια και δεν εξισώνει την βία της αστυνομίας που καταλύει την έννοια της κοινωνίας με την βία περιθωριακών πολιτικών ομάδων ή απλά μπαχαλάκηδων. Η μια όμως αντίδραση δεν πρέπει να μπερδεύεται με την άλλη – όταν βλέπουμε την μολότωφ να εκτοξεύεται και να λούζει τον αστυνομικό που εμείς τοποθετήσαμε εκεί, πρέπει να νοιώθουμε το ίδιο «τράβηγμα» με όταν την βλέπουμε να εκτοξεύεται στο εσωτερικό μιας τράπεζας – εγώ τουλάχιστον το κάνω και μάλιστα αυθόρμητα. Μόνο αφού το νοιώσουμε έτσι μπορούμε να μιλήσουμε για τις, όντως υπαρκτές, διαφορετικές επιπτώσεις που έχεις στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο η μια βια και η άλλη.

    Αν δεν έγινα κατανοητός θα σας δείρω.

  14. david said

    «Κάποιος μπορεί να σχολιάσει οτι ειδικά σ’ ένα μονοθεματικό ιστολόγιο η συζήτηση περί παρωπίδων είναι αστεία – καν σε αυτή την ανάρτηση συνέδεσα την βία εναντίον των εβραίων με τα βίαια επεισόδια στην Αθήνα. Δεν ξέρω αν έχει δίκιο , ελπίζω ειλικρινά να μπορώ να βλέπω την δικιά μου καμπούρα πρώτα.»

    Καλά, μην ελπίζεις και πολύ. Δολοφονήθηκαν 3 άνθρωποι(4 μαζί με το αγέννητο παιδί) από ακροαριστερούς, αυτούς τους ίδιους που κατά σύστημα βανδαλίζουν χριστιανικές εκκλησίες, κάτι βέβαια που στο μονοθεματικό ιστολόγιό σου δεν υπάρχει χώρος να γραφτεί ούτε να σχολιαστεί.
    Και τι βρίσκει να γράψει ο ποιητής; Ε ναι μεν…αλλά το ζήτημα είναι ευρύτερο, είναι η βία, και μια που είπαμε για βία όλοι ξέρουμε ποιοι την υφίστανται πρώτοι (εμείς δλδ).
    Μ’άλλα λογια, το θέμα είναι πώς δεν θα κλονιστεί η θέση μας ως του απόλυτου θύματος στην ιστορία (να μην ξεχνιόμαστε κιόλας), κι οι άλλοι δεν παν να καίγονται.

    Κλασσική αντίληψη για ένα εθνικά συνειδητοποιημένο εβραϊκό ιστολόγιο όπως φαίνεται και από εδώ:
    Και το πώς ο αντιρατσιστής που μπορείς να δουλεύεις πλάι του σε συσσίτιο μεταναστών να είναι έτοιμος να πηδήξει πάνω σου αν δεν κάνεις μια δήλωση κοινωνικών φρονημάτων αποκηρύσσονταν τον σατανά Ισραήλ.
    Το παράπονο του ιστολόγου δλδ είναι πώς θα το παίζει «προοδευτικός», αριστερός κλπ. χωρίς όμως να αναγκάζεται να αποκηρύσσει τις εγκληματικές πολιτικές του Ισραήλ, εφαρμόζοντας το γνωστό διπλό στάνταρ της φυλής: άλλα τα κριτήρια με τα οποία θα κρίνουμε εμείς εσάς κι άλλα εκείνα με τα οποία θα κρίνετε εσείς εμάς (κι εμείς τους εαυτούς μας, λέμε τώρα).
    Επιτέλους, τι ζητά ο άνθρωπος. Μια αριστερά φιλοισραηλινή που θα υποστηρίζει και τον δεξιό Νετανιάχου και τον ακροδεξιό Λίμπερμαν και το απαρτχάιντ με τους αποίκους στη Δ.Όχθη και την «αδιαίρετη Ιερουσαλήμ» και το βομβαρδισμό με λευκό φώσφορο στη Γάζα, απέναντι στις άδικες επιθέσεις και κατάρες των κακών ανθρώπων αυτού του κόσμου.

  15. Συμφωνώ με αυτά που λες αλλά θελω να τονίσω τα ακόλουθα:
    η βία εναντίον των εβραίων δυστυχως στην Ελλάδα έχουμε μεγάλη παράδοση σε αυτό το θέμα…
    Αστυνομία Η Αττική έχει γεμίσει από Αστυνομία αλλά η εγληματικότητα ανεβαίνει, ακόμα χειρότερα όσες φορές τους έχω ζητήσει βοήθεια με γείωσαν…
    ευρύτερη στροφή προς τον φοβικό, λαϊκιστικό λόγο Την Ελληνική κοινονία την αποκαλώ: Κοινονία του φόβου, είναι απίστευτο πόσο πολύ φοβάται ο μέσος Ελληνας και ο κύριος λόγος είναι η τραγική τηλεόραη.
    Τακη Καμπυλη Τον διαβάζω με πολύ ενδιαφέρον στην Καθημερινή.

  16. Καταρχάς, να σημειώσω ότι στην προκείμενη περίπτωση η διάκριση «προοδευτικοί» Vs «αντιδραστικοί» είναι εντελώς σχηματική και δεν βοηθάει να καταλάβουμε το μέγεθος του προβλήματος. Μετά, να σημειώσω ότι την βία των συγκεκριμένων που έκαψαν τους εργαζόμενους την έχουμε υποστεί και εμείς, σε πορείες όπως εκείνη του 4ου Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ, τον Μάιο του 2006 στην Αθήνα, όταν αδιαφορώντας για τις 70.000 διαδηλωτές έσπασαν και έκαψαν όλη τη λεωφόρο Αλεξάνδρας. Γιατί τους ανεχτήκαμε; Διότι, απλούστατα, ήταν βίαιοι και οπλισμένοι, ενώ εμείς είχαμε ξένους, παιδιά και ηλικιωμένους. Γιατί δεν περιφρουρήσαμε την πορεία μας; Την περιφρουρήσαμε όσο καλύτερα μπορούσαμε, έχοντας αρκετούς τραυματίες, μεταξύ των οποίων και ξένοι διαδηλωτές. Όταν κάποιος είναι βίαιος και οπλισμένος, δεν μπορείς να τον εμποδίσεις εύκολα.
    Για τον David (σχόλιο αρ. 13) να επισημάνω ότι η αριστερά και πολλές αναρχικές ομάδες έχουν διαφοροποιηθεί κάθετα από τέτοιες πρακτικές. Το ότι είμαστε αλληλέγγυοι με τους παλαιστινίους, ας μην σας κάνει να πιστεύετε αυτόματα ότι είμαστε και αντισημίτες.

  17. @Σκύλος τ. Β.Κ.
    Αρα και δυστυχώς κυριαρχεί ο περισσότερο ασυνείδητος και βίαιος…

  18. Ακριβώς!

  19. theo1 said

    Τρία νεαρά άτομα, δύο άνδρες και μία γυναίκα, συνελήφθησαν από την Αστυνομία, καθώς φέρονται ότι βεβήλωσαν τα Εβραϊκά Νεκροταφεία στη Σταυρούπολη Θεσσαλονίκης. Όπως ανακοινώθηκε, οι συλληφθέντες είναι ηλικίας 21, 18 και 17 ετών. Στην κατοχή του ενός βρέθηκε ένα μαχαίρι. Σύμφωνα με την Αστυνομία, οι φερόμενοι ως δράστες έγραψαν αντισημιτικά συνθήματα σε τάφους και στην περίφραξη των κοιμητηρίων, ενώ εντός αυτών εντοπίστηκε εύφλεκτο υλικό χωρίς όμως να έχουν διαπιστωθεί ζημιές από εμπρησμό.
    http://www.google.com/hostednews/epa/article/ALeqM5jmomHlUmzpFLIaYwLBmfoeyMYcYA
    .

  20. Παρόλο που δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται παρόμοιο αίσχος ελπίζω αυτοί να καταδικαστούν.

  21. Μικρά φιδάκια που μόλις βγήκαν απ’ το αυγό τους…

  22. Ναι αλλά αν μεγαλώσουν θα μας φάνε ζωντανούς…

  23. Abravanel said

    Δαυίδ την ευρύτερη βία την ζούμε και οι δυο, (φαντάζομαι οτι ζεις στην Ελλάδα). Σε αυτή την βία θα πρέπει να προσθέσεις και την βία που δέχομαι ως εβραίος παράδειγμα της οποίας βλέπεις στην νέα ανάρτηση.

    Θεωρώ οτι τα ερωτήματα σου έχουν βάση, παρά το γεγονός οτι τα κίνητρα σου είναι μάλλον κακόπιστα. Το ιστολόγιο αυτό ήταν και θα παραμένει μονοθεματικό – πάντως να ξέρεις οτι μπορεί να μην ασχολούμαι εγώ αλλά άλλοι φροντίζουν.

    Ελληνική Πρεσβεία στην Ουάσινγκτον
    The Jewish community in Thessaloniki, northern Greece, has provided the Holy Archdiocese of America with three thousand dollars to help build Saint Nicholas Cathedral in New York which was destroyed when the twin towers collapsed as a result of the September 11 terrorist attacks.
    In a letter addressed to the Israelite community, Archbishop of America Dimitrios expressed gratitude for the contribution to the effort to rebuild the Orthodox cathedral, stressing that it constitutes «tangible proof of your interest in your fellow men here.»

    Προφανέστατα και δεν το έκαναν από την καλή τους την καρδιά αλλά για να ενισχύσουν τους δεσμούς συνεργασίας μεταξύ των ελληνοαμερικανών και του τοπικού Ελληνικού Εβραϊσμού. Άλλωστε εδώ ήδη από τους δικούς μας φόρους πληρώνουμε τους μισθούς των Μητροπολιτών και ιερέων της Εκκλησίας της Ελλάδος, συν οτι θα ήταν λίγο σουρεαλιστικό να τα έδιναν στον Μητρ.Άνθιμο που βρίζει πατόκορφα τους Εβραίους.

  24. cortlinux said

    καταρχήν ένα από τα πιο προσεχτικά γραμμένα κείμενα που έχουν γραφτεί για την δολοφονία στην marfin. συμφωνώ μαζί σου αν και διαφωνώ για την ευθύνη του εγώ. πιστεύω ότι ως άτομα έχουμε ευθύνη που ανεχόμαστε όλη αυτή την βία που εκφράζεται από όλες τις πλευρές. ένα παράδειγμα αναφέρει ο σκυλος της βάλια κάλντα, άλλα τόσα αναφέρεις κι εσύ. αν έχει μία ευθύνη αυτή η κοινωνία μας είναι που ανέχεται όλη αυτή την βία έτσι , σαν να είναι κάτι το φυσιολογικό. άλλο η άμυνα κι άλλο η δολοφονία.

    σημείωση (δεν αφορά τον abravanel) : δεν έχουν βρεθεί οι δολοφόνοι. όταν βρεθούν φυσικά και να τιμωρηθούν. αλλά μην βγάζουμε βιαστικά πολιτικά συμπεράσματα. μην παίζουμε πολιτικά παιχνίδια πάνω στην πλάτη νεκρών. και αυτό μία μορφή βίας είναι από τις πιο άθλιες.

  25. Συμωνώ με τον cortlinux ειδικά με τον επιλόγο του.
    Η βία φέρνει πάντα περισσότερη βία.
    Μακάρι ο μέσος Ελληνας να αλλάξει τρόπο σκέψης και να το καταλάβει μιας και σε περίπτωση πολέμου τη νύφη θα την πληρώσει ο μέσος Ελληνας.

  26. […] δεν έχει νόημα να προσθέσω κάτι σε πράγματα που έχω ήδη πει ακριβώς ένα χρόνο πριν – επειδή όμως αυτό όμως το […]

Leave a reply - Σχολιάστε νηφάλια

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: