Χάγκεν Φλάισερ – “Οι Πόλεμοι της Μνήμης”, μια βιβλιοκριτική

ΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ

Συγγραφέας: ΦΛΑΙΣΕΡ ΧΑΓΚΕΝ

Εκδόσεις: ΝΕΦΕΛΗ

- Χρονολογία Εκδοσης: 2008
- Σελίδες: 676
- ISBN: 978-960-211-893-1

Περιγραφή:

Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος είναι το αποφασιστικότερο γεγονός του 20ού αιώνα, καθώς n βαριά σκιά του “αγκάλιασε” όλο τον πλανήτη και είχε συνέπειες από την προσωπική και οικογενειακή τύχη τού καθενός, έως την εξόντωση ή μετατόπιση ολόκληρων πληθυσμών και το σχηματισμό ή τη διάλυση χωρών. Η μνήμη του πολέμου συνεχίζει να είναι επώδυνη και να προκαλεί παθιασμένες συζητήσεις. Όταν σίγησαν τα όπλα, ακολούθησαν οι πόλεμοι τnς ιστορίας που δεν λένε ακόμα να λήξουν, στο βαθμό που το τέλος του πολέμου ήταν η καταστατική πολιτική και ιδεολογική στιγμή τnς εποχής που ακολούθησε.

Κάθε μείζων ιδεολογική αλλαγή, ιδιαίτερα μετά τηv καθοριστική τομή του 1989, προϋποθέτει και αλλαγές στον τρόπο που θυμόμαστε, εξιστορούμε και ερμηνεύουμε τον πόλεμο συνολικά, ή τα επί μέρους στοιχεία του. Ο Χάγκεν Φλάισερ, μετά το μνημειώδες έργο του για τηv Ελλάδα στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αφηγείται εδώ, μέσα από μια εξαντλητική έρευνα, τους πολέμους τnς μνήμης που εκτυλίχθηκαν στη δημόσια ιστορία, καλύπτοντας ουσιαστικά όλες τις εμπλεκόμενες χώρες από την Ευρώπη έως την Άπω Ανατολή και την Αμερική.

Αντώνης Λιάκος

Δεν έχει να πω πολλά περισσότερα από ορισμένες βιβλιοκριτικές που θα παραθέσω. Το βιβλίο το διάβασα και οφείλω να ομολογήσω οτι είναι από τις σπάνιες φορές όπου τέτοια θέματα αντιμετωπίζονται με σοβαρότητα, χωρίς ηθικολογίες ή στοιχειώδη έλλειψη γνώσεων που συχνά χαρακτηρίζει άλλα βιβλία που έχω διαβάσει. Αν θα έπρεπε να μου ζητηθεί ένας λόγος για τον οποίο προτείνω αυτό το βιβλίο θα απαντούσα οτι πολύ απλά αποτελεί, ίσως, το μοναδικό βιβλίο στα ελληνικά στο οποίο το θέμα της μνήμης του Β’ΠΠ δεν αντιμετωπίζεται πολιτικά και ούτε αποκλειστικά ελληνοκεντρικά, χωρίς όμως να παραμελεί τις “δύσκολες” ελληνικές παραμέτρους.

Δεν πιστεύω οτι αποτελεί εύκολο βιβλίο, όχι γιατί δεν είναι καλογραμμένο, αλλά γιατί προϋποθέτει ορισμένες ιστορικές γνώσεις απαλλαγμένες από αγκυλώσεις – κάτι δύσκολο σε μια χώρα που πέρασε έναν αιματηρό εμφύλιο και ο οποίος, αναμενόμενα, αποτελεί το πρίσμα μέσα από τον οποίο αξιολογεί την μνήμη. Το βιβλίο αναφέρει μια πληθώρα γεγονότων που φωτίζουν την σημερινή πραγματικότητα και το ιστορικό υπόβαθρο μερικών ακατανόητων, για τον μέσο Έλληνα, συμπεριφορών στην Ευρώπη. Μπορεί να μην φέρνει κάτι νέο όσο αφορά την ιστορική έρευνα αλλά διατυπώνει ορισμένα συμπεράσματα που ο μέσος αναγνώστης θα βρει σχεδόν επαναστατικά, δεδομένου του γεγονότος στην Ελλάδα περάσαμε κατευθείαν στον ρεβιζιονισμό χωρίς να έχουμε ποτέ εξετάσει με σοβαρότητα την ίδια την ιστορία. Αυτό ισχύει ειδικά στο τομέα του Ολοκαυτώματος/Σοά που αποτελεί σημαντικό αλλά όχι κεντρικό θέμα το βιβλίου – ένα Ολοκαύτωμα που στην Ελλάδα “κουραστήκαμε” να ακούμε χωρίς ποτέ να έχουμε μιλήσει για αυτό και αγνοώντας το σύνολο της ελληνικής εμπειρίας.

Ορισμένα άρθρα:

…πάνω απ’ όλα ευαίσθητος άνθρωπος και υποψιασμένος πολίτης, ο Φλάισερ δεν ηθικολογεί, ούτε αποδίδει ευθύνες. Στο πρόσφατο έργο του μας θέτει απέναντι σε διλήμματα παράγωγα των χρήσεων και των καταχρήσεων της Ιστορίας και μας καλεί να μην εξαλείψουμε από τη μνήμη μας τη ναζιστική θηριωδία, να σταθούμε με περίσκεψη στη μοναδική ιστορική εμπειρία του Ολοκαυτώματος, της Σοά, όπως επιλέγει να την αποκαλεί· τέλος, να αντιμετωπίσουμε τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο χωρίς την ανάγκη των ισολογισμών. Ανάμεσα στις μνήμες και στα θραύσματά τους, ανάμεσα στη λήθη και στη συνεχή μνημόνευση, στο «εύκολο παιχνίδι της ιστορικής φαντασίας για ιδιοτελείς σκοπούς», με γνώση και σύνεση μας υπενθυμίζει ότι η Ιστορία δεν μπορεί να είναι αναλώσιμο είδος, ούτε καταναλωτικό αγαθό…

Η Δημόσια Ιστορία προβάλλει τώρα τα θύματα και όχι τους θύτες

Η διαχείριση της μνήμης

histo-tainment ή πώς μας επηρεάζει η Δημόσια Ιστορία

Εβραϊκό Φεστιβάλ στην Ρόδο/ Jewish Festival in Rhodes

Ελληνικά (english translation follows)

H Ρόδος είναι μια από τις “μικρές” κοινότητες σε μέγεθος αλλά μια από τις πιο δραστήριες. Τον Ιούλιο η Κοινότητα θα διοργανώσει ένα μικρό εβραϊκό φεστιβάλ και καλεί όλους τους ροδίτες και τουρίστες που θα βρίσκονται στο νησί να συμμετάσχουν στις εκδηλώσεις. Οι εκδηλώσεις ξεκινούν την Πέμπτη 23 Ιουλίου και συνεχίζουν καθημερινά μέχρι την Κυριακή – το πρόγραμμα μπορείτε να το βρείτε εδώ, ενώ στον εξαιρετικό ιστότοπο της Κοινότητας Ρόδου μπορείτε να βρείτε οδηγίες για την τοποθεσία της Συναγωγής Καχάλ Σαλόμ και της εβραϊκής συνοικίας Τζουδερία. Αλλαγές ή άλλες εκδηλώσεις θα αναρτηθούν στην σελίδα μου με τις εβραϊκές εκδηλώσεις.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ 23-26 ΙΟΥΛΙΟΥ 2009

Πέμπτη, 23 Ιουλίου 2009

11:00 πμ Εβραϊκό Νεκροταφείο, Λεωφόρος Ρόδου-Καλλιθέας
Τέλεση Ασκαβά (επιμνημόσυνη δέηση)

7:00 μμ Συναγωγή «Σαλώμ», Μεσαιωνική Πόλη-Ρόδος
Tα αποκαλυπτήρια του “Βιβλίου Μνήμης”, της λίστας των ονομάτων όλων των θυμάτων του Ολοκαυτώματος της Ρόδου και της Κω

Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2009

7:45 μμ Συναγωγή «Σαλώμ», Μεσαιωνική Πόλη- Ρόδος

Λειτουργία Καμπαλάτ Σαμπάτ (”υποδοχή του Σαββάτου” - ανοικτό σε όλους)

9:00 μμ Δείπνο Καμπαλάτ Σαμπάτ, προαιρετικό με συμμετοχή

Σάββατο, 25 Ιουλίου 2009
9:00 πμ Συναγωγή «Σαλώμ», Μεσαιωνική Πόλη-Ρόδος
Λειτουργία Σαμπάτ, θα ακολουθήσει «Μπεραχά»

8:30 μμ Θερινός κινηματογράφος «Ρόδων», Ρόδος

Προβολή δυο ντοκυμαντέρ:
”Το τραγούδι της ζωής” & “Αβραάμ-Αλμπέρτο” – Είσοδος ελεύθερη

Κυριακή, 26 Ιουλίου 2009
11:30 πμ Μνημείο Ολοκαυτώματος, Πλατεία Εβραίων Μαρτύρων
Επιμνημόσυνη δέηση για τα θύματα του Ολοκαυτώματος – Κατάθεση στεφάνων

English

The Jewish Community of Rhodes is one of the smallest, population-wise, of the Jewish communities in Greece albeit one of the most active ones. Beginning Thursday July the 23rd and through Sunday, the Community will host a mini jewish festival and invites all the people of Rhodes and all visitors to come and visit it. The full program can be found in here, while in the excelent site of the Community you can find instructions on how to reach the Kahal Shalom Synagogue and the old jewish ghetto named Juderia. Any changes will be posted in my page about Jewish Events in Greece.

PROGRAM OF EVENTS 23-26 JULY 2009

Thursday, 23 July 2009

11.00 Jewish cemetery, Rhodes-Kallithea Avenue

Ashkava (memorial service)

19.00 Shalom Synagogue, Old Town ,Rhodes

The unveiling the “Book of Memory”, listιng of the names of all the victims of the Holocaust from Rhodes and Cos

Friday, 24 July 2009

19.45 Shalom Synagogue, Old Town, Rhodes

Kabbalat Shabbat service

21.00 Kabbalat Shabbat dinner (optional)

Saturday 25 July 2009

08.30 Shalom Synagogue, Old Town, Rhodes

Shabbat service, followed by “Beraha” brunch

20.30 Open cinema “Rodon” – RhodesPresentation of two documentaries , (free entrance)

1. “The song of life”
2. “Avraam-Alberto”

Sunday, 26 July 2009

11.30 Holocaust Memorial Site, Old Town, Rhodes

Memorial service for the Holocaust victims of Rhodes – Wreath lying ceremony

Las Incantadas (by sobraluz)

Σπάνια βρίσκω αναρτήσεις τόσο καλά γραμμένες που δεν χρειάζεται τίποτα άλλο από το να τις αναδημοσιεύσω εδώ τεκμηριώνοντας πως η ιστορία μιας πόλης είναι αδύνατον να ειπωθεί αποσπασματικά – απολαύστε αυτή την ανάρτηση από την sobraluz:

Οι εβραϊκές γειτονιές της Θεσσαλονίκης ήταν πολλές και ασφυκτικά χτισμένες, καταλαμβάνοντας το κέντρο της πόλης από το παραλιακό τείχος μέχρι την βυζαντινή Μέση Οδό(σημερινή Εγνατία), με τους Μουσουλμάνους να κατοικούν στα “μπαΐρια” ( την Άνω Πόλη, ή Ακρόπολη ή Καφέ Κουλέ όπου οι συνθήκες ήταν σαφώς καλύτερες) και τους Χριστιανούς να “σπρώχνονται” προς τις ακρινές intra muros γειτονιές, τον Άγιο Μηνά και το Ιπποδρόμιο. Μια τέτοια εβραϊκή γειτονιά, η βορειότερή τους, ήταν η Rogos. Εκτείνονταν από την Παναγία Χαλκέων(Κόκκινη Εκκλησία) ώς την περιοχή των τούρκικων λουτρών “Ο Παράδεισος” και τη ρωμαϊκή εξέδρα για τους επίσημους της οποίας τα απομεινάρια βλέπουμε σήμερα εκεί μπροστά. Καταλάμβανε δηλαδή τη βόρεια όχθη της Εγνατίας μέχρι περίπου τα όρια του ρωμαϊκού forum που έτσι κι αλλιώς ήταν καταχωμένο από τα χρόνια του Θεοδόσιου του Β΄.

Στη συνοικία αυτή υπήρχε, ενσωματωμένο στο σπίτι του πλούσιου εβραίου υφασματέμπορου Λιάτσι Αρδίτη , ό,τι είχε απομείνει από τη “Στοά των Ειδώλων”, το μνημείο δηλαδή που είχαν ανεγείρει οι Ρωμαίοι περίπου το 2ο αι. για να στολίσουν την νότια είσοδο στο forum , από τη μεριά δηλαδή της σημερινής Εγνατίας. Η μνημειακή αυτή είσοδος αυτή αποτελούνταν από κιονοστοιχία με τέσσερις πεσσούς, διακοσμημένους αμφίπλευρα με ανάγλυφες ολόσωμες μυθολογικές μορφές, σε φυσικό μέγεθος. Μια νεανική μορφή Διονύσου, την Αριάδνη στεφανωμένη με φύλλα κληματαριάς, τη Λήδα σε αιώνιο σύμπλεγμα με τον κύκνο, τον Γανυμήδη σε -αδιανόητο για τη σημερινή Θεσσαλονίκη του Άνθιμου- σύμπλεγμα με τον αετό, την Αύρα με αέρινο χιτώνα, τη μορφή του Διόσκουρου και της Φρύνης, της Μαινάδας. Σύνολο δηλαδή που παρέπεμπε στη λατρεία του Διονύσου.

Αυτές οι μορφές ήταν τα “Είδωλα” για τους Χριστιανούς. Για τους Σεφαραδίτες γείτονες πάλι ήταν οι “Incantadas”, οι Μαγεμένες. (Σημ: και Suret Maleh, φιγούρες των αγγέλων από τους Τούρκους αν και Incantadas ήταν η καθημερινή ονομασία / source)

Το 1753 ο βρετανός ζωγράφος Stuart μαζί με τον αρχιτέκτονα Revett επισκέφθηκαν το σπίτι, όπου βρίσκονταν τα «είδωλα», με τη μεσολάβηση του βρετανού προξένου. Τη σκηνή αποθανάτισε ο Stuart σε χαρακτικό το οποίο έχει επιχρωματιστεί.

Σημ.: Επισκέπτες φτάνουν στο σπίτι ενός Εβραίου εμπόρου για να δουν τις Incantadas. Ο οικοδεσπότης προσφέρει καφέ στον Βρετανό πρόξενο· η γυναίκα και οι κόρες του παρακολουθούν από το μπαλκόνι. Στο βάθος, οι Βρετανοί αρχαιοδίφες Τζέιμς Στιούαρτ και Νίκολας Ρέβετ, ο γιος του προξένου (ο μόνος ντυμένος ευρωπαϊκά) και ο Έλληνας δραγουμάνος του προξένου. Η εικόνα αυτή, φτιαγμένη το 1754, είναι η πρώτη "ζωντανή" απεικόνιση της πόλης που σώζεται.(source)

Τα ανάγλυφα αφαίρεσε ο παλαιογράφος Εμμανουήλ Μίλερ και τα μετέφερε στη Γαλλία το 1864. Είχε ακολουθήσει τη συνηθισμένη πρακτική της δωροδοκίας των Οθωμανικών αρχών για εξασφαλίσει τη σχετική άδεια.

Μέχρι και τη μεγάλη πυρκαγιά του 1917 στην περιοχή δίπλα από τα Λουτρά Παράδεισος στο ύψος της Εγνατίας τα κατάλοιπα αυτής της κιονοστοιχίας βρίσκονταν στην αυλή ενός σπιτιού. Η τελευταία αυτόπτης μάρτυρας των “Μαγεμένων” , η Ζεντίλ Κοέν, ήταν ήδη ογδοντάχρονη στα1939 όταν αφηγήθηκε στην εφημερίδα “Μακεδονία” το τελευταίο κομμάτι της ιστορίας των Incandadas και την πώληση του σπιτιού σε έναν άλλο υφασματέμπορο, τον Μωύς Μπενβενίστε. Το σπίτι του πλούσιου εμπόρου και οι τελευταίες μνήμες από τις “Μαγεμένες” χάθηκαν στην πυρκαγιά του ‘17 μαζί με την φυσιογνωμία του ιστορικού κέντρου μιας πόλης που ιδρύθηκε ελληνική, έγινε ρωμαϊκή,βυζαντινή, οθωμανική και εβραίικη. Για να καταλήξει στις αρχές του περασμένου αιώνα τόπος άφιξης χωροφυλάκων από την παλιά Ελλάδα , χώρος υποδοχής προσφύγων από την Ανατολία και-τώρα στα κοντά- αρένα για μακεδονικά συλλαλητήρια.

Σήμερα οι Μαγεμένες βρίσκονται στο μουσείο του Λούβρου, κάτω από μία σκάλα, με τους αριθμούς 1391 -1401. Μερικοί τις ονομάζουν- κομμάτι συμπλεγματικά- “Καρυάτιδες της Θεσσαλονίκης”.

Και για εμάς, τι απομένει; Ας μετρήσω.
Το πατρικό σπίτι, διακόσια μέτρα από τη φευγάτη σκιά των Μαγεμένων. Το επάνω από την Εγνατία κομμάτι της πλατείας Αριστοτέλους που ήταν τότε η Rogos, πλατεία Σαχάρας για τον πατέρα , τώρα ονομάζεται Δικαστηρίων. Καλό μέρος για το πρώτο εφηβικό ραντεβού. Τα αυγά καμινάδας που έβλεπα μικρό παιδί στην Αγορά Μοδιάνο και δυο τρεις Εβραίες συμμαθήτριες στο 43ο Δημοτικό (σήμερα Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα) που εξαιρούνταν από το μάθημα των θρησκευτικών. Κι ακόμη, τα arodeadikos de merejena, κεφτεδάκια τυλιγμένα σε τηγανιτές μελιτζάνες κι όλα μαζί φουρνισμένα σε πικάντικη ντοματάδα. Φαγάκι καλοκαιρινό και ταυτόχρονα homage στο σεφαραδίτικο παρελθόν της πόλης.
Ελάχιστα σπαράγματα μνήμης από δεύτερο χέρι, οι διηγήσεις του πατέρα για τους Εβραίους της Σαλονίκης που ζούσαν προπολεμικά και εργάζονταν δίπλα-δίπλα με τους Χριστιανούς. Το ιδίωμά τους, με κωμική συμπάθεια στη φωνή του, που ακούω ακόμη καθαρά:
-Αντιό, άντε και σύ! Πότε κι εσύ; όταν μάθαιναν ότι πέθανε κάποιος Χριστιανός μαγαζάτορας.
Το κοπάδι των Εβραίων που διέσχιζε σιωπηλό και υποταγμένο την Εγνατία μέσα στην Κατοχή, ηλικιωμένες κυράδες με τις μακριές γούνες και τις βαλίτσες στο χέρι. Ο πατέρας έλεγε ότι τραβούσαν από το χέρι γνωστά τους, συνομήλικα Εβραιόπουλα, να βγούν απ΄τη γραμμή, να σωθούν, κι αυτά δεν ήθελαν…
Και τέλος, από τα διαβάσματα, η χαμένη μετά την πυρκαγιά, οδός Χαχάμ Ματαλών, η σημερινή Βασιλέως Ηρακλείου και το σχετικό τραγουδάκι:

La kalega de Matalon
la fago yo skalera.
Para suvir y abachar,
Kαrolina,
dare mi vida entera.

Την οδό του Ματαλών
θα την κάνω σκάλα.
Για να ανέβω και να κατέβω
Καρολίνα
δίνω και τη ζωή μου.

———————————————————————————————————————————————–

Δεν έχει πολλά να σχολιάσω παρά το όταν πρώτη φορά διάβασα αυτό το κείμενο πριν αρκετούς μήνες, όταν έκανα μια έρευνα για μια δική μου ανάρτηση, δεν μπόρεσα παρά να παρατηρήσω την διαφορά ήθους μεταξύ της sobraluz και των αδάμαστα ελληνοπρεπών τιμητών της ιστορίας της πόλης, (περισσότερα σε αυτή την ανάρτηση που εξιστορεί την σύγχρονη τύχη τους). Αν βρεθείτε στο Λούβρο αφιερώστε 5 λεπτά για αυτά τα αγάλματα, Ρωμαϊκή κληρονομιά, που όμως εβραίοι, τούρκοι και έλληνες αισθανόντουσαν μέρος μια κοινής σαλονικιώτικης ιστορίας.

Οι Incantados

Τα αγάλματα βρίσκονταν σ’ενα σοκάκι της συνοικίας Rogos, και ο Μίλλερ σκόπευε ν’αποκλείσει την περιοχή με στρατιώτες, ώστε αυτός και οι άντρες του να μπορούν να δουλέψουν χωρίς αντιπερισπασμούς από τους ντόπιους.

…

Μα η λαϊκή κατακραυγή δεν κόπασε. Καθώς οι ναύτες ετοίμαζαν τα κάρα που θα μετέφεραν τα μάρμαρα στην αποβάθρα, “γέμισε ο τόπος κόσμο, και ο πληθυσμός αντέδρασε με πρωτοφανή τρόπο – εξωπραγματικές διαδόσεις, κουτσομπολιά, απίστευτοι παραλογισμοί. Ολοι οι ξένοι πρόξενοι θα τηλεγραφήσουν στην Κωσταντινούπολη για να εμποδίσουν την απομάκρυνση των αγαλμάτων”

…

H επιγραφή στο Λούβρο

Τα σημάδια της έχθρας όμως δεν τελείωναν είτε από τους Εβραίους είτε από τους Τούρκους, οι οποίοι εξακολουθούσαν να ελπίζουν σε μα ακυρωτική διαταγή του Σουλτάνου. Οι Γάλλοι ναύτες δέχτηκαν επίθεση, όπως και ο ίδιος ο Μίλλερ κάποια στιγμή.

Θεσσαλονίκη, Πόλη των Φαντασμάτων / Mark Mazower

(οι φωτογραφίες είναι από δική μου επίσκεψη στο Λούβρο)

ΓΙΑ ΣΧOΛΙΑ ΣΤΗΝ SOBRALUZ (ΚΛΙΚ)

Πανούσης: Δεν υπάρχουν καλοί εβραίοι/ Panousis: There are no good Jews

Ελληνικά (english translation follows)

Εβραίοι – Γουρούνια – Δολοφόνοι κακή σας μέρα, κακό ψόφο να ‘χετε. Η Γάζα να σας τυλίξει σαν σάβανο. Μούμιες να γίνετε ταριχευμένες και να θαφτείτε στα έγκατα των πυραμίδων που φτιάχνετε από τα λεφτά που μαζεύετε. Από αρχαιοτάτων χρόνων, όχι και πολύ να μην το παρακάνουμε, επι Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας οπου εδραιώθηκε το δίκαιο που πατούν οι σεμνοί και ταπεινοί ελβετόψυχοι επιτρέπεται δια νόμου στους εβραίους της εποχής να κάνουν μόνο τρία επαγγέλματα: να είναι σαράφηδες στο δρόμο, να είναι κλόουν και ηθοποιοί στο δρόμο και να μαζεύουν τα σκουπίδια στους δρόμους. Οτι ακριβώς κάνουν και σήμερα… Και εξηγούμαι: ελέγχουν οι εβραίοι όλες τις τράπεζες της αμερικανικής αυτοκρατορίας ελέγχουν όλο το Σόου Μπιζ που είναι σε επιδέξια εβραϊκά χέρια και συνεχίζουν ακάθεκτοι να μαζεύουν όλα του κόσμου τα σκουπίδια έχοντας στην ιδιοκτησία τους τα μουσεία. Τοκογλύφοι, τσιρκολάνοι και σκουπιδιάρηδες μια ζωή, αλλά τα τελευταία χρόνια εξασκούν κι άλλο ένα επικερδές επάγγελμα: Αυτό του επαγγελματία δολοφόνου των παιδιών και γυναικών με μαντίλες. Εχουν κατσικωθεί οι εβραίοι μετά τον πόλεμο στην Παλαιστίνη, σ’ενα μικρό μέρος της στην αρχή αλλά χρόνο με το χρόνο ο Σιωνιστικός μεταστατικός καρκίνος καταβροχθίζει τα πάντα γύρω του και τρέφεται με βομβαρδισμένες σάρκες μικρών παιδιών.

Δε χρειάζεται σε -ονι να τελειώνει, εβραίοι γουρούνια δολοφόνοι.

Καταδικάζουμε την βία από όπου και αν προέρχεται, ε; αυτοί οι συνασπισμένοι πασοκομασωνοι της αριστεράς και της γωνίας μας έχουν αλαλιάσει. Ιδια είναι η βια του πιτσιρικά με την σφενδόνα και του πρεζοναύτη με το μπαζούκας, ίδια είναι η βία των τραπεζών που ξεκληρίζουν οικογένειες που αρπάζουν τα σπίτια με την βία του παιδιού με την μολότωφ που καίει ένα υποκατάστημα ασφαλισμένο ίδια έιναι η βία με τα 26 αυτοσχέδια πυραυλάκια της χαμάς με το πυρηνικό οπλοστάσιο του ισραήλ το Ισραήλ που κάνει λαγό τον Ομπάμα χριστουγεννιάτικα μέχρι να βγάλει ο μαυρούλης την στολή του γκολγ να φορέσει την πανοπλία και να βάλει φωτιά στα περσικά τα χαλιά τα ιπτάμενα

σε λιγο δεν θα φαίνεται χαζή η ερώτηση της ξανθιάς: ιραν η ιράκ. θα ισοπεδωθούν και τα δυο με τεράστιες τρύπες για να παίζουν γκολφ οι ναζί σιωνιστές

Δε χρειάζεται σε -ονι να τελειώνει, εβραίοι γουρούνια δολοφόνοι.

Εβραίοι – Γουρούνια – Δολοφόνοι. Εγώ θα το λέω κι ας ενοχλούνται οι Δωσίλογοι της Αριστεράς και οι κωλόγριες του Πολιτικού Ορθολογισμού ότι υπάρχουν και καλοί Εβραίοι, υπάρχουν και καλοί αστυνομικοί κι ότι δεν είναι σωστό να τους βάλουμε στο ίδιο τσουβάλι όλους. Καλή μου κυρία,όταν έχω τον μπάτσο απέναντι και με ψεκάζει με ληγμένο εβραϊκό χυμό – Jewish juice που λέμε – θα ρωτίξω τι ζώδιο είναι και να μου δείξει την φτωχή φορολογική του δήλωση, πριν του εκσφενδονίσω την αμυντική μου μπουκάλα;

Τελειώνουν και οι παλαιστίνιοι σιγά σιγά στην γάζα αλλά ότι και να κάνουνε οι αμερικανοεβραίοι μιλιταριστές είναι καταδικασμένοι γιατί οι εβραϊκές οικογένειες κάνουν 1 με δυο παιδιά ενώ οι μουσουλμάνοι οκτώ με δώδεκα.
Ναζίσιωνιστές θα πεθάνουν αγάμητοι «γελια» φιδάκια

Τζίμυ Πανούσης – Δούρειος Ηχος της 5/1/2008

Αυτό είναι το κείμενο της εκπομπής του Τζίμη Πανούση, που μεταδίδεται καθημερινά από τον ραδιοφωνικό σταθμό City 99,5 ιδιοκτησίας Θεόδωρου και Γιάννας Αγγελόπουλου, (όχι κάποιο περιθωριακό σταθμό) και το οποίο μπορείτε να ακούσετε οι ίδιοι εδώ. Σημειωτέον η ανάρτηση αυτή αφορά μόνο την 5 Ιανουαρίου γιατί πιθανόν να συνέχισε και άλλες μέρες όπως υποθέτω από τα σχόλια εδώ.

Σπάνια έχω την ευκαιρία να έχω μπροστά μου έναν άνθρωπο που θεωρείται προοδευτικός και εναντίον του ρατσισμού, κατά δική του ομολογία, να μιλάει με τόσους ξεκάθαρους όρους για το τι πιστεύει για τους εβραίους. Μπορεί οι όροι που χρησιμοποίησε να ήταν λίγο μη καθωσπρέπει αλλά, διάολε , αυτό είναι που εκτιμούμε όλοι στον Τζίμη Πανούση. Ο Τζίμης Πανούσης αυτή την φορά εξέφρασε το συναίσθημα πολλών ελλήνων, αριστερών και δεξιών – ορθόδοξων και άθεων, για το τι είμαι εγώ και οι εβραίοι γενικότερα: διαχρονικά τοκογλύφοι, με πάθος για τα πολιτισμικά σκουπίδια, ελέγχουμε την σοου μπίζ, ζάπλουτοι με πυραμίδες χρημάτων ελέγχοντας τις τράπεζες και οτι στην πραγματικότητα όλοι οι εβραίοι είμαστε το ίδιο σατανικοί και δολοφόνοι, μετενσάρκωση των ναζί. Στο τέλος κάνει μια ευχή ώστε να εκλείψει, με ειρηνικό τρόπο οφείλω να ομολογήσω, η φάρα των ιουδαίων φονιάδων. Και όλα αυτά δεν χρειάστηκε ο σιωνισμός αλλά αποτελούν διαχρονικό χαρακτήρα του εβραϊκού λαού από αρχαιοτάτων χρόνων.

Άλλωστε μην ξεχνάμε οτι το σύνθημα της εκπομπής “Εβραίοι Γουρούνια Δολοφόνοι” δεν είναι εφεύρεση του Τζίμη Πανούση αλλά έχει προλάβει να κατοχυρωθεί από την ακροδεξιά Χρυσή Αυγή και το ακροαριστερό ΝΑΡ. Είναι σπάνια η εθνική ομοψυχία που μας επιτρέπει να βρίσκουμε το ίδιο σύνθημα τόσο στην Δεξιά, όσο και στην Αριστερά. Ο Τζίμης Πανούσης μας ενώνει όλους !

ΥΓ. Εγραψαν: Κώστας Κατσουλάρης, περιούσιος, Νίκος Δήμου, η εφημερίδα Στόχος και ο JustAnotherOneGoneOff σε άσχετο χρόνο. Bonus track: Συνέντευξη της κόρης του Μίκη Θεοδωράκη το 2006 στην οποία οι εβραίοι έλληνες είναι “πλουτοκράτες” (!) και ο Πανούσης αξιοθαύμαστος – αν μη τι άλλο υπάρχει ιδεολογική ομοιογένεια στο χώρο. Το παρόν κείμενο είχε γραφεί στο παρελθόν και δεν είχα σκοπό να το δημοσιεύσω αλλά το κλείσιμο του Ελεύθερου Τύπου μου επιτρέπει να το κάνω χωρίς κραυγές περί οτι με το μακρύ  σιωνιστικό χέρι μου βλάπτω την ελευθερία του λόγου στην Ελλάδα.

English

Jews – Pigs – Murderers may you have a bad day and rot and die. May Gaza cover you in a shroud. May you become embalmed mummies and bury yourselves in the depths of the money pyramids you create. From ancient times … it was allowed for Jews to have only three professions: to be shroffs in the street, to be clowns and actors in the streets and collect garbage in the streets. All the same today… And I explain myself: Jews control all the banks in the american empire, control all of the Show Biz which is in able jewish hands and continue collecting all kind of garbage and owning all garbage like the museums. Loan sharks, circus performers and garbage collectors they have been for all their lives but lately they have gained a new profitable profession: that of murderers of children and women with chadors.

The Zionist metastatic cancer gobbles everything around it and feeds itself on flesh of bombed children.

It doesn’t have to rhyme: Jews – Pigs – Murderers.

The same thing is the violence of 26 self designed meager rockets with the atomic arsenal of Israel…

…both (Iraq and Iran) shall be razed to the ground so that the nazi zionists can play golf…

It doesn’t have to rhyme, Jews – Pigs – Murderers. I am going to say it even though the collaborators of the Left and the old farts of politically correctness claim that there are also good jews … and it isn’t right to put them all in the same sack.

The palestinians are being finished in Gaza but whatever the american jewish militarists may be doing, they are doomed because jewish families make only 1-2 children while muslims make 8-12. Nazi zionists you will die never getting fucked. <laughs>

Tzimis Panousis – Trojan Sound, Jan 5th 2008

This is the transcription of the salient points of the radio show of Jimmy Panousis, a daily broadcast in City 99,5FM, owned by Theodore and Yiannna Angelopoulos, (ie a mainstream radio), which you can hear yourselves here. It concerns only the January 5th show but I presume from other posts that it was not the only one.

It is not often that I have the chance to hear a person which is considered progressive and anti-racist, (by his own proclamation), to talk in such crystal clear terms on what he believes on the Jews. His terms may have been a bit coloured but, damn it!, this is what we like about Panousis, (he has a long history of controversy with the Greek Church and he enjoys a wide popularity over his songs with bold, anarchic lyrics). Jimmy Panousis expressed the feelings of many Greeks, both on the Left and the Right – Christians and Atheists, on what me and all of the Jews really are: loan sharks, passionate on cultural garbage, controlling the show biz, filthy rich and standing on pyramids of money in the banks we control; satanic murderers, a reincarnation of the nazis. In the end he wishes for the breed of hebrew murderers to extinguish, in a peaceful manner I must admit. And for all of this there was no need for Zionism but it has been the timeless historical character of the Jewish people.

Let’s not forget that the slogan of the show: “Jews – Pigs – Murderers” is not an invention of Jimmy Panousis but neonazi Chrissi Avghi and far-Left NAR were the first ones to use it. It is not often that one can find the same harmony of opinions in the Left and Right. Jimmy Panousis unites us all!

Αντιδράσεις στην επαναλειτουργία της Συναγωγής των Χανίων/ Reactions to the re-opening of the Chania Synagogue

English Summary

The article deals with the reactions against the restoration of the Etz Chaim Synagogue in Chania, Crete in 1999. The Prefect of Chania Yorgos Katsanevakis and the local Metropolite Irineos accused that the re-opening was a move by the international Jewish Capital to threaten Crete and asked that the freedom of religion be denied to Greek Jews, while threatening of possible civic manifestations. Interestingly the prefect is part of the liberal, leftist party of Sinaspismos and despite his manifested antisemitic hatred, (he also played the “Christ Killer” card in 2002 when talking about Israel), remained a prominent party member showing the problematic dealing of antisemitism within the Greek Left. Since then the Synagogue has shown a remarkable track of integrating and enriching the local culture with a wealth of events, both religious and secular while many descendants of Cretan Jews have visited Crete or performed weddings and Bar Mitzvah’s.

The article serves more as a reference for an article I’m writing now so I’m publishing it in greek and I’ll translate it in english in due time.

Ελληνικά

Το εξωτερικό πριν (Source)

Η Συναγωγή των Χανίων Ετς Χαίμ ήταν η μόνη συναγωγή που είχε απομείνει στην πόλη μετά το Ολοκαύτωμα και τον χαμό των 276 κρητικών εβραίων το 1944 στο Αιγαίο Πέλαγος, μιας και η άλλη συναγωγή είχε καταστραφεί από τους βομβαρδισμούς το 1942 και η σχολή Ταλμούδ Τορά και το μικβέ είχαν καταπατηθεί. Ιδιοκτήτης της ήταν το ΚΙΣ και για δεκαετίες ήταν εγκαταλελειμμένη, ενώ ο σεισμός του 1994 δημιούργησε ιδιαίτερα προβλήματα.

To εξωτερικό σήμερα

Το 1996, χάρη στις ενέργειες του Νικου Σταυρουλάκη, η συναγωγή πέτυχε την ένταξη της στο κατάλογο του World Monument Fund με τα 100 παγκόσμια μνημεία σε κίνδυνο, (το WMF δεν είναι αμερικανοσιωνιστικό κατασκεύασμα: για το 2008 χρηματοδοτεί την αναστήλωση 12 ιστορικών εκκλησιών στην Λέσβο και ενός μακεδονικού τάφου στην Πέλλα). Οι δωρεές που συγκεντρώθηκαν ήταν της τάξης των 500.000 $ και μέσα σε 2 χρόνια έγινε δυνατή η ολοκληρωτική ανακαίνιση της Συναγωγής με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, ενώ προγραμματίστηκαν πλήθος πολιτιστικών εκδηλώσεων τις οποίες η Συναγωγή θα διοργάνωνε με σκοπό την ενσωμάτωση της στην πολιτιστική ζωή της Κρήτης.

Οι εργασίες στην Συναγωγή έχαιραν όχι μόνο της υποστήριξης του WMF και του Ελληνικού Εβραϊσμού αλλά και  της θερμής ηθικής συμπαράστασης του Δήμου Χανίων ο οποίος έβλεπε μια ενέργεια η οποία εμπλούτιζε την πολιτισμική κληρονομιά της πόλης, αύξανε τον πιθανό αριθμό τουριστών και την επανασυνέδεε με μέρος της Ιστορίας της. Όταν όμως οι προσκλήσεις προς τους διάφορους φορείς έφτασαν στους παραλήπτες, η αντίδραση του Νομάρχη Χανίων και του τοπικού Μητροπολίτη αναβίωσαν στιγμές της ελληνικής ιστορίας όπου το μίσος και ο αντισημιτισμός κυριαρχούσαν.

Ο Νομάρχης Χανίων Γιώργος Κατσανεβάκης (Συνασπισμός) έστειλε μια επιστολή όπου διαμαρτύρονταν με δριμύτητα για την επαναλειτουργία της Συναγωγής. Ο μισαλλόδοξος πολιτικός επέτρεπε με μεγαλοψυχία την αναστήλωση του κτιρίου, ιδιοκτησίας ΚΙΣ, αλλά ζητούσε την απαγόρευση της τέλεσης θρησκευτικών λειτουργιών και ταυτόχρονα ξεσπούσε σε ένα παραλήρημα στο οποίο κατηγορούσε το “Εβραϊκό κεφαλαίο” για επιδρομή στην Κρήτη και αναρωτιώνταν “Οι λειτουργίες και οι τελετές της Συναγωγής σε ποιους θα απευθύνονται; Στο άδειο από πιστούς μνημείο, σε αργόσχολους τουρίστες ή σε μεταφερόμενο από αλλού εκκλησίασμα;” Ταυτόχρονα ο Μητροπολίτης Κυδωνείας Ειρηναίος απεύθυνε παρόμοια επιστολή και πρόσθετε οτι η λειτουργία της ήταν παράνομη γιατί δε του ζήτησαν την άδεια – το τραγικό ήταν οτι ο Μητροπολίτης είχε δίκιο (!) γιατί η ανεξιθρησκεία στην Ελλάδα αποτελεί υπό την αίρεση του οικείου Μητροπολίτη, χωρίς την άδεια του οποίου απαγορεύεται η λειτουργία ναού άλλης θρησκείας.

Επειδή είχα την δυνατότητα να διαβάσω τις επιστολές, προσωπικά θεωρώ οτι το πιο ανησυχητικό κομμάτι ήταν η προειδοποίηση οτι μπορεί να υπήρχαν λαϊκές κινητοποίησεις τις οποίες δεν θα μπορούσαν να ελέγξουν. Αυτή η κεκαλυμμένη απειλή για πογκρόμ, σε συνδυασμό με την αντίθεση στην ανεξιθρησκεία, αποτελεί μιας από τις χειρότερες στιγμές του σύγχρονου ελληνικού αντισημιτισμού αφού δεν έγινε από κάποιον προβληματικό νεοναζιστή αλλά από τον ανώτατο τοπικό εκπρόσωπο του Ελληνικού Κράτους και έρχονταν σε αντίθεση με σωρεία συνταγματικών δικαιωμάτων όπως αυτό της υποχρέωσης της Πολιτείας για την προστασία της αξίας του ανθρώπου (Αρθρο 2), της ελεύθερης ανάπτυξης προσωπικότητας (Αρθρο 5), της ελευθερίας της ανεμπόδιστης λατρείας γνωστής θρησκείας και ελευθερίας θρησκευτικής συνείδησης (Αρθρο 13). Δυστυχώς τόσο ο τότε Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων Γεράσιμος Αρσένης, όσο και ο  αρχηγός του Συνασπισμού Νίκος Κωνσταντόπουλος δεν συμμετείχαν στα εγκαίνια, τα οποία είχαν λάβει άλλες διαστάσεις μετά το απειλητικό κλίμα που είχε διαμορφωθεί στα Χανιά και ούτε καταδίκασαν την εκστρατεία μίσους.  Ενδεικτικό του κλίματος ήταν επιστολές κατοίκων όπως της “Κίνησης Πολιτών Χανίων” εδώ που υποστήριζαν οτι οι Εβραίοι προσπαθούν να “αυτονομήσουν” την Κρήτη – οι θεωρίες συνωμοσίες επιζούν μέχρι σήμερα όπως φαίνεται από το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Ορθόδοξος Τύπος της 30 Ιανουαρίου 2009. Ενδιαφέρον είναι οτι πρωταγωνιστές της εποχής, όπως ο κ.Δοξάκης, μετέπειτα προσχώρησαν στο ΛΑΟΣ δείχνοντας οτι ο Συνασπισμός και το ΛΑΟΣ μπορούν να τα βρουν.

Ευτυχώς τα εγκαίνια στις 10 Οκτωβρίου του 1999 έγιναν χωρίς επεισόδια και παρά την έμπρακτη αντίθεση του Νομάρχη και του Μητροπολίτη – παρόντες ήταν η ηγεσία του ΚΙΣ, της ΙΚΘ, ο Δημάρχος Χανίων Γιώργος Τζανακάκης (ΠΑΣΟΚ), εκπρόσωποι των πρεσβειών Γερμανίας και Ισραήλ, ο Κωσταντίνος Μητσοτάκης και πλήθος καλεσμένων από την Ελλάδα, την Ελβετία, τις ΗΠΑ, την Τουρκία, την Μεγάλη Βρετανία και το Ισραήλ.

Οι σιωνιστικόγατες της Συναγωγής

Εκτοτε:
Η Συναγωγή Χανίων: Η Συναγωγή στα Χανιά από τότε έχει υπάρξει υπόδειγμα λειτουργίας και το εύρος των δραστηριοτήτων της είναι εντυπωσιακό: Μπαρ Μιτζβά (τελετές θρησκευτικής ενηλικίωσης) για εβραίους από όλο τον κόσμο σαν τον Ντανιελ Αβράμ από την Βοστώνη, 6 γάμους από απογόνους εβραίων κρητικών που είχαν μεταναστεύσει στο εξωτερικό, συναυλίες κλασικής μουσικής, πολλαπλά σεμινάρια για τον κρητικό εβραϊσμό αλλά έχει ασχοληθεί και με μη-εβραϊκά θέματα όπως η διοργάνωση έκθεσης στον πολυχώρο “ΠολυΤεχνείο” για τις αλλαγές της πόλης των Χανίων τον Μάιο του 2009.

Ο Μητροπολίτης Ειρηναίος: αργότερα αναγκάστηκε να αναιρέσει μερικώς την στάση του – το 2006 εκλέχθηκε Αρχιεπίσκοπος Κρήτης.

Ο Γιώργος Κατσανεβάκης: Υπηρέτησε ως Δήμαρχος Χανίων κατά τα έτη 1983-1990 και Νομάρχης Χανίων την οκταετία 1998-2006. Πάντοτε συνεπές στέλεχος του Συνασπισμού σε πολλές περιπτώσεις μπόρεσε να εκφράσει το μίσος του για τους εβραίους και μετά το 1999. Το 2002 έπαιξε την κάρτα του χριστιανικού αντισημιτισμού κατηγορώντας οτι το Ισραήλ και οι σιωνιστές, μια λέξη που την χρησιμοποιεί έναντι του “εβραίος”, είναι κτήνη και σταυρώνουν τον Χριστό στο πρόσωπο των Παλαιστινίων και ζητώντας την διακοπή των διπλωματικών σχέσεων με το Ισραήλ, (πηγή). Το 2006 ο Συνασπισμός του Αλέκου Αλαβάνου στήριξε τον αντισημίτη υποψήφιο του για Νομάρχη, δείχνοντας οτι είτε οτι αποδέχεται πλήρως τον αντισημιτισμό και την μισαλλοδοξία ως αριστερές αξίες, (άλλοι υπήρξαν λιγότερο κομψοί χαρακτηρίζοντας τον πρώην νομάρχη ως “εθνικοσοσιαλιστή”).

Live long and prosper

Ελληνικά (english translation follows)

Source

Ως γνωστόν οι Ελ προέρχονται από τον Σείριο – το περίεργο όμως είναι οτι πιθανόν οι Εβραίοι προέρχονται από τον πλανήτη Vulcan και να μην το έχει πάρει μάθει ο αντισημίτης τηλεπωλητής κ.Λιακόπουλος. Στο βίντεο που ακολουθεί ο Λέοναρντ Νίμοϊ μας εξηγεί το πως η πασίγνωστη χειρονομία του, στο Σταρ Τρεκ ,στην πραγματικότητα είναι μια κλασσική χειρονομία του εβραϊκού τελετουργικού στον ασκεναζίτικο Εβραϊσμό. Το “V” που σχηματίζεται προτάσσοντας την παλάμη και ανοίγοντας τον μέσο και τον παράμεσο κρατώντας ενωμένα τα υπόλοιπα δάκτυλα, στην πραγματικότητα είναι η ευλογία του ραβίνου και αναπαριστά το γράμμα Σιν, αρχικό της λέξης Σαντάι, δηλαδή Μεγαλοδύναμος. Επίσης ο χαιρετισμός τους Live Long and Prosper είναι εμπνευσμένος από έναν στίχο της Τορά, (δηλαδή της Παλαιάς Διαθήκης), που αναφέρει Ο Θεός ας είναι επιεικής μαζί σου και να σου δίνει ειρήνη.

Και προς απόδειξη ιδού ο ίδιος ο Σπόκ:

Τrivia: Η “Σεχινά” που αναφέρει ο Νίμοϊ στο βίντεο αποτέλεσε η έμπνευση για μια συλλογή φωτογραφιών του, στην οποία γυμνές κοπέλες φορούν τα κλασσικά εξαρτήματα της προσευχής όπως ταλέτ ή τεφιλίμ. Σεχινά είναι μια εβραϊκή λέξη που υποδηλώνει την παρουσία του Θεού σε ένα χώρο, αρχικά στον Ναό του Σολομώντα στην Ιερουσαλήμ. Το θηλυκό γένος της λέξης έχει υπάρξει πηγή για ορισμένες ενδιαφέρουσες θεωρίες περί θηλυκών θεοτήτων και πως έχουν ενσωματωθεί στην εβραϊκή θρησκεία στα πρώτα στάδια εγκατάστασης στο Ισραήλ αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία και ειλικρινά αμφιβάλλω πόσους από εσάς θα συγκινήσει μπρος στα καλλίγραμμα μοντέλα. :)

Source

English

As infamous antisemitic, televangelist and book salesman Liakopoulos believes, the Greeks are the tribe El and descend from the star Sirius; what he didn’t know was that Jews descend from the planet Vulcan. In the video above Leonard Nimoy explains how his famous gesture, as Spock in Star Trek, is in fact a typical hand gesture employed by the rabbi in the askenazi religious ritual. The “V” that is formed by the parting of the middle finger and the ring finger while the rest of the fingers remain united and the palm faces your interlocutor, signifies the hebrew letter “shin“, the first letter in the word “Shadai” which means the Almighty. Also, his greeting of Live Long and Prosper derives from a verse in the Torah which says “May the Lord be forebearing unto you and give you peace“.

Trivia: Nimoy in his speech mentions the idea of Shechinah; interestengly enough he was inspired to create a collection of photographs where nude women models pose in the typical religious jewish paraphernalia, talet and tephilim, called this way. The word Shechinah signifies the dwelling of God in a place and originally in the Temple of Solomon in Jerusalem. The word is femminine and that has given grounds to some original ideas on how the concept of Shechinah actually incorporated female deities in the jewish religion during the first period of settling in Israel but I doubt how many of you will be interested in this dicussion in front of these gracious women. :)

Εβραίοι και Ομοφυλοφιλία / Jews and Homosexuality

English summary of “Jews and Homosexuality”

In Greece there is the tendency to see Jews as these strange, dark clad guys with long sideburns ignoring the immense wealth of the Jewish cultural tradition and the amazing variety of the Jewish world. This post is mainly aimed in my greek readers, as to present them with one aspect of contemporary Judaism they are unfamiliar with – Jews and homosexuality. If you want to read this post please use this link to Google Translate because this is going to be a greek-only post; sorry to all english speakers.

Στην Ελλάδα υπάρχει η τάση να παρουσιάζονται οι εβραίοι ως κάτι φανατικοί με κοτσιδάκια αγνοώντας το τεράστιο πλούτο της εβραϊκής πολιτισμικής παράδοσης και την απίστευτη ποικιλία του εβραϊκού κόσμου. Οπότε ας ασχοληθούμε με ένα θέμα τελείως διαφορετικό…

Εβραίοι και Ομοφυλοφιλία

Ας ξεκινήσουμε με μερικές παραδοχές: η Τορά, (δηλαδή η Παλαιά Διαθήκη κατά τον Χριστιανισμό), μιλάει ξεκάθαρα εναντίον της ομοφυλοφιλίας. Για την ακρίβεια αυτό που καταδικάζει ξεκάθαρα είναι οι ανδρικές ομοφυλοφιλικές σεξουαλικές σχέσεις και το cross dressing, ενώ οι λεσβιακές σχέσεις καταδικάζονται έμμεσα. Ο διαφορετικός σεξουαλικός προσανατολισμός είναι αποδεκτός αρκεί τα άτομα να αποφεύγουν την ίδια την πράξη. Η σημερινός Ιουδαϊσμός μην έχοντας ένα κεντρικό δόγμα, όπως άλλες θρησκείες σαν τον Χριστιανισμό στις διάφορες εκδοχές του, έχει υιοθετήσει διαφορετικές πρακτικές ανάλογα με τα διάφορα ρεύματα μέσα στις τάξεις του.

[Μικρή σημείωση: τα ρεύματα αυτά δεν αποτελούν διαφορετικές θρησκείες μεταξύ τους και ούτε αλληλοχαρακτηρίζονται ως αιρετικοί, με εξαίρεση την μικρή οικογένεια των Σαμαρειτών, όπως συμβαίνει στα διάφορα χριστιανικά δόγματα. Τα κυριότερα ρεύματα είναι ο Ορθόδοξος Ιουδαϊσμός, ο Συντηρητικός Ιουδαϊσμός, ο Μεταρρυθμιστικός Ιουδαϊσμός και ο Αναδομητικός Ιουδαϊσμός.]

Στον Ορθόδοξο Ιουδαϊσμό η ομοφυλοφιλία αποτελεί αμαρτία και ειδικότερα η σοδομία είναι μεταξύ των πιο σημαντικών αμαρτιών. Η πιο ακραίες εκφράσεις του Ορθόδοξου Ιουδαϊσμού βλέπουν την ομοφυλοφιλία ως ανοικτή επανάσταση ενάντια στον Θεό και ειδικότερα το Ισραήλ έχει δει ορισμένες σκληρές αντιπαραθέσεις μεταξύ των ακραίων ορθόδοξων και της mainstream ισραηλινής κοινωνίας η οποία είναι αρκετά εως πολύ φιλική προς την GLBT κοινότητα. Highlight: η κοινή διαμαρτυρία των ηγετών της εβραϊκής, μουσουλμανικής και χριστιανικής κοινότητας στην Ιερουσαλήμ για το Gay Pride το 2000. Αξίζει να σημειωθεί οτι ένας αυξανόμενος αριθμός ορθόδοξων ραβίνων έχουν δηλώσει δημόσια την ομοφυλοφιλία τους.

Στον Συντηρητικό Ιουδαϊσμό η παραδοσιακή πολιτική ήταν αυτή της ανοχής αν και η ομοφυλοφιλία επισήμως καταδικαζόταν και οι θρησκευτικοί γάμοι απαγορεύονταν. Πρόσφατα όμως η Committee on Jewish Law and Standards υιοθέτησε 3 διαφορετικές responsa που επιτρέπουν στους τοπικούς ραβίνους να υιοθετήσουν μια κατά συνείδηση προσέγγιση πάνω στο θέμα της ομοφυλοφιλίας. Πολλές κοινότητες συνεχίζουν να θεωρούν την ομοφυλοφιλία ως απαγορευμένη πράξη, ενώ ορισμένες άλλες πλέον καλωσορίζουν τους ανοικτά gay άνδρες και ανοικτά λεσβίες γυναίκες. Μάλιστα ορισμένα Συντηρητικά ραβινικά σεμινάρια ανακοίνωσαν οτι είναι έτοιμα να δεχθούν τους πρώτους και τις πρώτες gay και λεσβίες ραβίνους, χωρίς αυτό να απαγορεύει να υπάρχουν ήδη Συντηρητικοί ραβίνοι που συζούν με τον σύντροφο τους και έχουν παιδιά.

Η Ραβ.Τοβά Σπίτζερ

Ο Μεταρρυθμιστικός Ιουδαϊσμός, ο οποίος αποτελεί την μεγαλύτερη μερίδα των εβραίων στις ΗΠΑ, έχει αποδεχθεί πλήρως τους ομοφυλόφιλους μεταξύ των μελών του. Ηδη από τα τέλη της δεκαετίας του ‘80 είχαμε τους πρώτους gay ραββίνους και σύντομα μετά τις πρώτες λεσβίες ραβίνους. Οσο αφορά τον γάμο η αρχική θέση ήταν η πλήρη στήριξη υπέρ του πολιτικού γάμου μεταξύ των ομοφυλοφίλων, ενώ σήμερα γίνεται αποδεκτός και ο θρησκευτικός γάμος. Μάλιστα η συμμετοχή του Μεταρρυθμιστικού Εβραϊσμού υπέρ των δικαιωμάτων της GLBT κοινότητας αποτέλεσε ένα από τους πιο σημαντικούς πυλώνες του κινήματος στην δεκαετία του ‘80, ενώ ακόμα και σήμερα πάρα πολλοί εβραίοι ακτιβιστές βρίσκονται στην πρωτοπορία της GLBT κοινότητας, (πχ οι 100 ραβίνοι του Jews for Marriage Equality).

Ο Αναδομητικός Ιουδαϊσμός υπήρξε η πρώτη κοινότητα που αποδέχθηκε ανοικτά την ομοφυλοφιλία από την δεκαετία του ‘70, ενώ ομοφυλόφιλοι είναι δεκτοί στα ραβινικά σεμινάρια ήδη από το 1985. Μάλιστα η σημερινή πρόεδρος του Αναδομητικού Ραβινικού Συμβουλίου είναι η Rav.Toba Spitzer η οποία είναι λεσβία, (στην φωτ0γραφία).

Η αποδοχή της ομοφυλοφιλίας στον παγκόσμιο εβραϊσμό.

Φλαιερ της Μπεθ Σιμχά Τορά

Στης ΗΠΑ: όπως είπαμε η πλειοψηφία του αμερικανικού εβραϊσμού όχι μόνο αποδέχεται την ομοφυλοφιλία, αλλά πολλοί ραβίνοι είναι gay και λεσβίες, ενώ η δέσμευση υπέρ των πλήρων πολιτικών δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων αποτελεί μια ιστορική παράδοση του Αμερικάνικου Εβραϊσμού. Αξίζει να σημειωθεί οτι η πρώτη αποκλειστικά GLBT συναγωγή Μπετ Χαιμ Χαντασιμ ιδρύθηκε το 1972 στο Λος Αντζελες, ενώ η σημερινή μεγαλύτερη GLBT συναγωγή είναι η Μπετ Σιμχά Τορά στην Νέα Υόρκη με 800 οικογένειες ως μέλη. Σήμερα υπάρχουν περίπου 30 συναγωγές που είναι αποκλειστικά gay/lesbian.

Gay Pride στο Τελ Αβίβ

Στο Ισραήλ: το Ισραήλ είναι όπως πάντα μια χώρα των αντιθέσεων. Η κυριαρχία του Ορθόδοξου Ιουδαϊσμό στο Ανώτατο Ραβινικό Συνέδριο της χώρας οδηγεί ώστε η συντριπτική πλειοψηφία του θρησκευτικού χώρου να μην κάνει αποδεκτή την ομοφυλοφιλία και μερίδα του ορθόδοξου πληθυσμού είναι ανοικτά εχθρική. Από την άλλη η ισραηλινή κοινωνία στο σύνολο της αποδέχεται την ομοφυλοφιλία και η Dana International αποτελεί μια παγκόσμια transgender εικόνα . Χαρακτηριστικά αξίζει να αναφερθεί οτι το Ισραήλ μεν δεν αναγνωρίζει τους πολιτικούς γάμους είτε ετεροφυλοφιλικούς, είτε ομοφυλοφιλικούς αν έχουν τελεσθεί στο Ισραήλ αλλά μόνο αν έχουν τελεσθεί στο εξωτερικό. Ετσι μπορεί οι ομοφυλόφιλοι να μην μπορούν να παντρευτούν στο Ισραήλ, αλλά αν το κάνουν σε κάποια άλλη χώρα ο γάμος αναγνωρίζεται κανονικά στο Ισραήλ και επιπλέον επιτρέπεται η υιοθεσία παιδιών. Αξίζει να σημειωθεί το κύμα παλαιστίνιων πολιτικών προσφύγων από την Γάζα και την Δυτ.Οχθη προς το Ισραήλ, αφού η ομοφυλοφιλία σε αυτές τις περιοχές συχνά οδηγεί στην εκτέλεση τους.

Στον κόσμο: δεν υπάρχει συγκεκριμένη τάση και η στάση των τοπικών κοινοτήτων συνήθως ευθυγραμμίζεται με την στάση της τοπικής κοινωνίας. Πχ ενώ στην Αυστραλία γενικώς κυριαρχεί ο Ορθόδοξος Ιουδαϊσμό, τον Ιούλιο είχαμε τον πρώτο θρησκευτικό γάμο λεσβίων στο Σίδνεϊ.

Στην Ελλάδα: δεν έχω ακούσει ποτέ να συζητείται το θέμα – στα πλαίσια της γενικότερης ανεκτικότητας  του Ελληνικού Εβραϊσμού η κυρίαρχη πεποίθηση είναι οτι οφείλουμε να αναγνωρίσουμε τον πολιτικό γάμο αλλά χωρίς να μπορεί να γίνει δεκτή καμιά ομοφυλοφιλική ένωση θρησκευτικά. Οσο αφορά το θέμα της συνεργασίας μεταξύ των κοινοτήτων οφείλω να ομολογήσω την ύπαρξη ενός κλίματος αμοιβαίας δυσπιστίας, αν και η υπόθεση Πλεύρη για πρώτη φορά έφερε ορισμένους εβραίους και ομοφυλόφιλους να συνειδητοποίησουν οτι αυτά που τους ενώνουν είναι περισσότερα από αυτά που τους χωρίζουν.

Πάνω στο συγκεκριμένο θέμα θέλω να προσθέσω οτι δεν είναι μόνο ο εξολοθρευτικά αντισημίτης και ομοφοβικός Πλεύρης που μας ενώνει αλλά και ένα γενικότερο κλίμα υποκρισίας και πατερναλισμού που κυριαρχεί στους “φιλεύθερους” χώρους. Ενδεικτικό αυτού του κλίματος αποτέλεσε η ανακοίνωση της Ελληνικής Ομοφυλοφυλικής Κοινότητας για το indymedia: “πριν από ένα χρόνο κυκλοφόρησε στην γκέι ειδησεογραφία μια απροσδόκητη είδηση. Ενας ομοφυλόφιλος Παλαιστίνιος, έφυγε από την Παλαιστίνη και ζήτησε καταφύγιο στο Ισραήλ. Η ζωή του κινδύνευε από τους φανατικούς μουσουλμάνους και έφυγε για να μην εκτελεστεί…Οι δήθεν προοδευτικοί κι αριστεροί του Athens Indymedia καταξέσχισαν τους συντάκτες της είδησης χρησιμοποιώντας βρωμερούς και μισαλλόδοξους χαρακτηρισμούς. Ο Παλαιστίνιος γκέι έγινε “προδότης του λαού του που νοιαζόταν μόνο για τον κώλο του” κι όσοι μιλούσαν για το δικαίωμα των ομοφυλόφιλων να ζήσουν, ονομάζονταν “πράκτορες της Μοσάντ και της CIA”.

Το αστέρι των εβραίων ομοφυλοφίλων στα στρατόπ.εξόντωσης

Συνοψίζοντας: ενώ αναμφίβολα η εβραϊκή καταγωγή του οδήγησε τον Χριστιανισμό να απορρίπτει την ομοφυλοφιλία, ο μοντέρνος Ιουδαϊσμός έχει  υιοθετήσει μια τελείως διαφορετική στάση και στην πλειοψηφία του, (με την μεγάλη εξαίρεση του Ορθόδοξου Ιουδαϊσμού), έχει ενσωματώσει την GLBT κοινότητα στην θρησκευτική και κοινοτική ζωή χωρίς αυτό να σημαίνει οτι δεν υπάρχουν και κρούσματα ομοφοβίας σε ευθεία συνάρτηση με το γενικότερο κλίμα της κοινωνίας. Επιπλέον η εβραϊκή παράδοση έχει υπάρξει παραδοσιακά φιλελεύθερη και είναι στο χέρι όλων μας να παραμείνει τέτοια – άλλωστε ας μην ξεχνάμε οτι οι ίδιοι άνθρωποι που πετούν το “πούστης” ως βρισιά, πετούν μαζί και το “εβραίος”, όπως είδαμε στην περίπτωση των οπαδών του ΠΑΟΚ.

Trivia:

• από τους πιο γνωστούς ανοικτά ομοφυλόφυλους εβραίους να αναφέρω τον δολοφονημένο πολιτικό Χάρβευ Μιλκ, τον τραγουδιστή Λου Ριντ, τον σχεδιαστή Μαρκ Τζεικομπς και την Αρχιραβίνο Τοβά Σπίτζερ που ηγείται του Αναδομητικού Ιουδαϊσμού και είναι λεσβία.
• Κατά την διάρκεια της έρευνας μου συγκινήθηκα διαβάζοντας την ιστορία των Σέφερ Τορά, (χειρόγραφων παπύρων της Τορά που διαβάζονται στην συναγωγή), της LBGT συναγωγής Μπετ Μισπαχά, (Σπίτι της Οικογένειας στα εβραϊκά). Ο πρώτος πάπυρος υπήρξε ένα μόνιμο δάνειο μιας συναγωγής του Λονδίνου το 1979 και αρχικά ανήκε στην κοινότητα Ντόλνι Κούνιτσε στην Τσεχοσλοβακία και η οποία εξοντώθηκε στο Ολοκαύτωμα. Ο τελευταίος της πάπυρος έχει ένα ουράνιο τόξο και γράφει στο διακοσμητικό του κάλυμμα ένα κομμάτι της Τορά: Και όταν δω το ουράνιο τόξο θα θυμηθώ την Διαθήκη μου.

Σας αφήνω με ένα βίντεο με εβραϊκούς γάμους:

Jewish Cemetery Ioannina (again) vandalized / Εβραϊκό Νεκροταφείο Ιωαννίνων βανδαλίζεται (ξανά)

English

The Jewish Cemetery of Ioannina/Jannina, home to one of the oldest communities of the Diaspora – the Romaniote Jews, has been vandalized again for the 3rd time since the beginning of the year. Vandalized for the first time during the war against Hamas in January, subsequently it was vandalized once more in March and again (!) was vandalized on Wednesday June 3rd 2009. It had already been targetted by antisemites tenths of times during the past decade, while never has anyone been even considered a possible suspect.

This time the antisemitic vandals went to the extreme limits – they destroyed 7/8 graves and the Holocaust Memorial inside the cemetery. The graves were not only smashed but a tortoise was killed to use it’s blood (!) to complete the unholy attack. One of the graves belonged to the Benefactor of the city of Ioannina Iosif Ganni and another one belonged to the mother of the president of the Jewish Community of Ioannina that had passed away relatively recently. These targeted and methodical destructions pinpoint to a clear plan and not some random antisemitic freak incident.The president of the Jewish Community, Moisis Elliasaf, who saw his own mother’s tomb destroyed and smeared with blood, accused the Greek Police of showing a complete lack of willingness to apprehend the perpetrators or prevent similar phenomena in the future. The Cemetery has been vandalized tenths of times in the past and sometimes the president himself has anticipated specific attacks and has asked, to no avail, for police protection – he was met with complete indifference, while the Police.

There is also the question on how the neighboring houses heard and saw nothing while the Cemetery is inside the urban area and the vandalism must have taken time but also the smashing of marbles is not exactly a quiet procedure. On a positive side the local Press has condemned unequivocally with harsh words these attacks and has downright refused to brush aside the issue, unlike the Police or greek media in General; the video is from Ioannina TV, while also local newspapers like Neoi Agones which has a good detailed report on the story or online portals as Epirus Post condemned vehemently the attack.

Here is the video from the Ioannina TV:

Ελληνικά

Το Εβραϊκό Νεκροταφείο Ιωαννίνων, μια κοινότητα από τις παλαιότερες της Διασποράς – σπίτι των Εβραίων Ρωμανιωτών, έγινε στόχος βανδαλισμού ξανά για 3η φορά από την αρχή του χρόνου. Πρώτη φορά τον Ιανουάριο κατά την διάρκεια του πολέμου με την Χαμάς, ξανά μετά τον Μάρτιο και ξανά (!) τα χαράματα της Τετάρτης 3 Ιουλίου 2009. Αυτή ήταν μόνο μια, από τις δεκάδες βεβηλώσεις την τελευταία δεκαετία, που έχει υποστεί το νεκροταφείο, χωρίς ποτέ να υπάρξει έστω και ένας πιθανός ύποπτος.

Αυτή τη φορά οι βάνδαλοι αντισημίτες ξεπέρασαν κάθε όριο – έσπασαν 7/8 τάφους και το Μνημείο των Γιαννιωτών Εβραίων που δολοφονήθηκαν στο Ολοκαύτωμα μέσα στο νεκροταφείο. Οι τάφοι όχι απλώς καταστράφηκαν αλλά χρησιμοποιήθηκε και μια χελώνα για να τους πασαλείψουν με αίμα (!) κατά την διάρκεια αυτής της ανίερης επίθεσης. Ενας από τους τάφους ανήκε στον Ευεργέτη της πόλης των Ιωαννίνων Ιωσήφ Γκανή, ενώ ένας άλλος στην μητέρα του προέδρου της Ισραηλιτικής Κοινότητας. Αυτές οι στοχευμένες επιθέσεις είναι ενδεικτικές οτι δεν αποτελούν ένα μεμονωμένο περιστατικό που να οφείλεται σε κάποιο “τρελό”, αλλά υπήρξαν προϊόν προσεκτικού σχεδιασμού.

Ο πρόεδρος της Κοινότητας, Μωυσής Ελλιασάφ, που είδε το τάφο της ίδιας του της μητέρας κατεστραμμένο, κατηγόρησε την Αστυνομία οτι δείχνει απόλυτη απροθυμία για να συλλάβει τους δράστες ή να αποτρέψει παρόμοια γεγονότα στο μέλλον. Το νεκροταφείο έχει βανδαλισθεί δεκάδες φορές και σε μερικές από αυτές είχε υπάρξει συγκεκριμένη προειδοποίηση και έκκληση για προστασία από τον κ.Ελλιασάφ, χωρίς κανένα αποτέλεσμα.

Επίσης ανακύπτει το θέμα του πως οι γείτονες δεν είδαν και δεν άκουσαν τίποτε, ενώ το νεκροταφείο βρίσκεται μέσα στον οικιστικό ιστό της πόλης και η καταστροφή μαρμάρων δεν είναι ακριβώς μια ήσυχη ή μη-χρονοβόρα διαδικασία. Στα θετικά του γεγονότος είναι η αντίδραση των τοπικών ΜΜΕ που καταδίκασαν με σκληρά λόγια τις επιθέσεις, σε αντίθεση με την Ελληνική Αστυνομία ή τα ελληνικά ΜΜΕ γενικά. Το βίντεο πιο πάνω είναι από τα Ioannina TV, ενώ τοπικές εφημερίδες όπως οι Νέοι Αγώνες που έχει ένα καλό αναλυτικό ρεπορτάζ ή ιστότοποι όπως η Epirus Post καταδίκασαν με σφοδρότητα την επίθεση.

Φωτογραφίες από το Ολοκαύτωμα στη Θεσσαλονίκη / Photos from the Shoah in Salonica

Μια από τις πιο γνωστές φωτογραφίες του Ολοκαυτώματος/Σοά είναι αυτή όπου εβραίοι της Θεσσαλονίκης υποχρεώνονται από τους Γερμανούς να εκτελέσουν “γυμναστικές ασκήσεις” στην Πλατεία Ελευθερίας, όπου είχαν συγκεντρώσει περίπου 9.000 άρρενες για να τους καταγράψουν και να τους στείλουν σε καταναγκαστικά έργα στην Χαλκιδική, τον Δομοκό, την Λεπτοκαρυά και την Αλεξάνδρεια Ημαθίας όπου πέθαναν ή εκτελέστηκαν πολλοί από αυτούς

Tο Ολοκαύτωμα των Ελλήνων Εβραίων είχε ξεκινήσει και οι πρώτοι του νεκροί έπεσαν στο ελληνικό έδαφος της πατρίδας τους.

One of the most famous photographs of the Holocaust/Shoah is the one where Jews of Salonica are forced by the Germans to perform “exercises”, accompanied by beatings, in Eleftherias Square, where approximatelly 9000 male Jews were gathered to be registered and sent to forced labor in Chalkidiki, Domoko, Leptokaria, Alexandria Imathias where many died from malaria or were shot.

The Holocaust of the Greek Jews had began and the first dead laid on the greek ground of their homeland.

Οπως λέει ο Γιομτώβ Γιακοέλ / As Yomtov Yacoel says:

Τας πρώτας ημέρας του Ιουλίου του 1942 εδημοσιεύθη εις τας εφημερίδας της Θεσσαλονίκης επίσημος ανακοίνωσις της Γερμανικής Στρατιωτικής Διοίκησεως Θεσσαλονίκης-Αιγαίου. Δι’ αυτής προσεκαλούντο άπαντες οι Ισραηλίται άρρενες, ηλικίας 18-45 ετών όπως παρουσιασθούν εις την πλατείαν Ελευθερίας την πρωιαν του Σαββάτου 12 Ιουλίου, ώρα 3ην πρωινήν, επί απειλή αυστηρών ποινών.

Οι γερμανοί χωροφύλακες της Στρατονομίας (FG) χύνουν τα μπουλντώκ εναντίον ορισμένων Ισραηλιτών…

Αλλους Ισραηλίτας οι οποίοι, κουρασθέντες από πολλών ωρών αναμονήν, εκάθησαν κατα γής, οι ανθρωποι της Γκεστάπο δερνουν μέχρις αιματώσεως.

Εις άλλους Ισραηλίτας επιβάλλεται η υποχρέωσης συνεχούς και επι ώρας ακαταπαύστως εκτελέσεως γυμναστικών ασκήσεων κοπιωδών επ’ απειλή ξυλοδαρμού. Τέλος άλλαι ομάδες Γερμανών υποχρεώνουν Ισραηλίτας εις εκτέλεσιν εξευτελιστικών κινήσεων (τούμπες) υπό όμματα των χριστιανών περίεργων και θεατών. Προς συμπλήρωση δε του θεάματος λαμβάνονται και φωτογραφίαι της συγκεντρώσεως εκ μέρους Γερμανών και φωτορεπόρτερ αι οποίαι αμέσως την επομένην παρετίθεντο εις τον ελληνικόν τύπον με χαρακτηριστικάς, εις βάρος των Ισραηλίτων, περιγραφές.

Είναι άξιο παρατηρήσεως το γεγονός οτι εις την περιπέτειαν αυτήν της ομαδικής καταγραφής και εξαναγκαστικής συγκεντρώσεως προς εργασία 8000 – 9000 Ισραηλιτών Ελλήνων πολιτών, ουδεμία εξεδηλώθη αντίδρασης ούτε της χριστιανικής κοινωνίας, ούτε των κρατικών και τοπικών αρχών

• Σάββατο 12 Ιουλίου 1942 – Σήμερα η πλατεία είναι πάρκινγκ αυτοκινήτων / Saturday 12th July 1942 – Today the square is a parking lot

• Εβραίοι εκτελούν “ασκήσεις” μετά ξυλοδαρμών – Jews perform “calisthenics” accompanied by beatings

• Οι μόνες ατομικές φωτογραφίες αφορούσαν εκείνους τους Θεσσαλονικείς που οι Γερμανοί θεωρούσαν τυπικούς υπανθρώπους / The only individual photos the Germans took was of those Thessalonian’s that were considered typical “subhumans”

Μια συναγωγή στην Αρχαία Αγορά / A synagogue in the Ancient Agora

Ελληνικά

Δεν υπάρχουν πολλά αξιοθέατα εβραϊκού ενδιαφέροντος στην Αθήνα, συγκρινόμενη με την Θεσσαλονίκη αλλά μερικές φορές τυχαίνουν μερικές απρόσμενες ανακαλύψεις στα πιο απρόσμενα μέρη. Ήμουν τυχερός να κάνω μια τέτοια ανακάλυψη καθώς περπατούσα στην Αρχαία Αγορά και τυχαίως διαπιστώνοντας οτι ένα κτίριο, κατά τη διάρκεια της ζωής του, είχε χρησιμεύσει και ως συναγωγή.

Στην πινακίδα διαβάζουμε οτι το κτίριο αρχικά υπήρξε το Μητρώο όπου φυλάσσονταν τα δημόσια έγγραφα της πόλης και είχε χτιστεί γύρω στο 150 π.κ.ε. Διαβάζουμε οτι το κτίριο καταστράφηκε το 267 μ.κ.ε. και αργότερα τμήματα του χρησιμοποιήθηκαν ως ταβέρνα, εβραϊκή συναγωγή και ελαιοτριβείο μέχρι την εγκατάλειψη του στους βυζαντινούς χρόνους. Μπορείτε να το δείτε στην φωτογραφία ενώ πιο πίσω φαίνεται ο ναός του Ηφαίστου.

Γυρνώντας πίσω στο σπίτι έψαξα αλλά δεν μπόρεσα να βρω την αρχαιολογική μελέτη πάνω στην οποία βασίστηκε η υπόθεση αυτή, αν και όπως ανακάλυψα πρόσφατα, υπάρχουν πολλά αρχαία εβραϊκά μνημεία στην Ελλάδα τα οποία δεν ήξερα και δεν εντοπίζονται online. Η μόνη σίγουρη πληροφορία, που γνωρίζω εγώ, για την υπόθεσης της χρήσης ως συναγωγή ήταν η εύρεση ενός μαρμάρινου κομματιού, (αυτό στην φωτογραφία δεξιά). Το συγκεκριμένο θραύσμα απεικονίζει μια επτάφωτη λυχνία που ονομάζεται μενορά και ένα συγκεκριμένο φυτό, (λουλάβ), τα οποία αποτελούν μέρος της κλασσικής εβραϊκής εικονογραφίας της εποχής και μάλλον ανήκει στον 3ο αιώνα.

Στην σειρά “Βόλτες στην Αθήνα” επίσης:

Η συνοικία του Γιουσουρούμ

English

Not many sites of jewish interest exist in Athens, compared to Thessaloniki but sometimes one gets unexpected finds in the most unexpected places. I was able to make such a find while strolling along the Ancient Agora of Athens and casually discovering that one the buildings had served, at some part of it’s life, as a synagogue.

The building originally housed the Mitroon, the city’s public documents keeping authority and was built around 150 BCE. The tourist sign tells us that the building was eventually raided and destroyed in 267 CE and later on parts of it served as a tavern, a jewish synagogue and an oil-press until the building was deserted in the byzantine era. You can see it in the photo, while the larger temple behind it is the Temple of Ephestus which I’m kind fond of.

Going back to a computer I didn’t find any archeological paper that deals with the subject although admittedly, as I recently found out, there are a lot of ancient jewish monuments in Greece that I was not aware of. The only information I was able to find documenting it’s use as a synagogue is the discovery of a small marble piece, (you can see it on the right above). This fragment depicts a menorah and a specific plant, (lulav), which are part of the classic jewish iconography of the era; presumably it dates around the 3rd century CE.

In the “Visiting Athens” series:

The Yousouroum neighbourhood

Quien en cielo escupe, a la cara le cae

Ελληνικά

“Μην κρίνετε για να μην κριθείτε. Διότι με την κρίση που κρίνετε θα κριθείτε και εσείς και με το ίδιο μέτρο που μετράτε θα μετρηθείτε και εσείς. Γιατί βλέπεις το αχυράκι στο μάτι του αδελφού σου και δεν αισθάνεσαι το δοκάρι στο δικό σου μάτι; Και πώς θα πεις στον αδελφό σου άφησέ με να βγάλω το αχυράκι από το μάτι σου, όσο υπάρχει ακόμη το δοκάρι στο δικό σου μάτι; Υποκριτή, βγάλε πρώτα το δοκάρι από το μάτι σου και τότε θα δεις καθαρά ώστε να βγάλεις το αχυράκι από το μάτι του αδελφού σου.”

Οπως κάθε θρησκευτικό κείμενο, το παρόν απόσπασμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί με πολλούς τρόπους και συνήθως ενάντια σε αυτόν που το επικαλείται.  Συνέβησαν πολλά αυτούς τους μήνες στην χώρα μου αλλά και σε εμένα – για το μόνο που μπορώ να είμαι σίγουρος είναι οτι quien en cielo escupe, a la cara le cae. Επιστρέφουμε στην κανονική ροή του προγράμματος με μερικές αλλαγές.

English

“Do not judge, or you too will be judged. For in the same way you judge others, and with the measure you use, it will be measured to you. Why do you look at the speck in your brother’s eye and pay no attention to the plank in your own eye? How can you say to your brother, ‘Let me take the speck out of your eye,’ when all the time there is a plank in you own eye? You hypocrite, first take the plank out of your own eye, and then you will see clearly to remove the speck from your brother’s eye.”

As any self-respecting religious text, this excerpt can be used in many ways and usually against the one who invokes it. Many things have happened these past months in my country and me – for the only thing I can be sure is that quien en cielo escupe, a la cara le cae. We return to the regular posting, albeit with some changes.

Όχι στο Όνομά μας / Not in Our Name

Respect human dignity – including the one of detainees.

Σεβασμός στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια – συμπεριλαμβανομένων και των κρατουμένων.

English (source)

The following text was taken from the recent blog action call initiated here which attempts to raise awareness about the country-wide hunger strikes going on in Greek prisons. The translation is my own in order to help a non-greek speaking audience to understand what is going on. If you wish to take part in this protest, you can publish this text on your own blog on the 20th of November and link to the original article or sign the petition.

“The situation in the greek prisons is inconsolable. The radical change of the greek penal system is a main subject”
- Karolos Papoulias 6/11/08

“We’re human – prisoners. Humans, I say”
-Vaggelis Pallis, Prisoner, 9/11/08

Since the third of November, a shattering shout is shaking the bases of our Democracy. From the third of November, the whole prisoner population or the Country is starting a hunger strike claiming the intuitive: Their lost dignity. Against them is poised the absolute silence of the national media and the absolute indifference of the political hegemony. To these practices, those of us signing this letter, DO NOT AGREE.

The situation in the Greek prisons is undescribable and can be only be understood through the rigid language of mathematics. In the country’s so-called “reformation” institutions, 417 deaths have been recorded in the last decade, while their frequency has taken off to such a degree, that today 4 people are expiring in the hands of the state per month. The occupancy touches 168% (10.113 prisoners for 6.019 positions) with each prisoner’s area ratio reaching 1 square meter. With the daily govermental expenditure per prisoner being 3,60 Euro, the rations provided are despicable, the infrastructure reminds of medieval ages and the medical coverage is very lacking. Simultaneously, the Greek government is sending to jail one citizen for every thousand, with the withheld people (those temporary imprisoned) reaching 30% of the total number of prisoners.

If the quality of a Democracy is judged by its prisons, then our Democracy is asthmatic. If the punishment of illegal behaviour with imprisonment by the state is happening in the name of the society, then for this situation in the prisons, we are all responsible, and the lion’s share of the blame on those of the state machine. In this reality, all of those signing this text respond NOT IN OUR NAME.

The information revealed by official representatives about the Greek prisons sketch an image of a hellhole. The essay of the European Committee for the Prevention of Torture (2007) discovers torture, inhumane treatment and life-threats against prisoners, series of violations regarding the conditions of detention, a lack of investigation and punishment of the guilty parties, silencing of incidents of violence with the collusion of doctors and guards, unacceptable medical conditions etc.

The European Court of Human Rights has published a series of damning decisions for Greece in regards to the maltreatment and/or violations of other prisoner rights from the prison authorities. The National Commission on Human Rights has taken a strong-willed decision about the abuse in prisons, proposing immediate actions for their resolution. The Ombudsman (Sinigoros tou Politi) is complaining about the total lack of cooperation from the responsible state officials, as a result of which he has been virtually banned from entering the country’s prisons for the last two years. The bar associations of the whole country, the non-government organisations including Amnesty International and many political/social institutions denounce the unacceptable situation and request a wider cooperation to resolve this problem.

If human are the rights which every human being should enjoy, every deprivation of those becomes an open wound for our society. In this situation, everyone signing this text reply BREAK FINALLY THE PRISON ABATON.

With this hunger strike the prisoners are fleeing to their last fort of resistance they have left, their own body. This was preceeded by a final request from them towards the leaders to monitor this problem as the situation could go no more. In order to resolve this hunger strike, they request to meet demands which restore their lost dignity and recover their basic human rights, demands specific, decent and immediately feasible.

Against the prisoner movement the political leadership is spending its actions with indifference, promises and repression of their demonstrations.  Any indifference and heatlessness of the political leadership at this stage as well would mean dead hunger strikers. In this frontal collision that the country prisoners have selected for claiming their self-evident humanity we can not wait pathetically while crossing our arms and waiting for the news of hunger strike deaths but we will stand in solidarity.

If the defense of democracy and human rights require the watchfulness of all of us, now is the time to take a stand against this problem without indifference and evasions.

Faced with the tense situation in prisons throughout the country, those who sign this text are making the political leadership fully responsible for what will happen and demand the immediate, both institutional and practical GUARANTEE OF BASIC HUMAN RIGHTS OF THE PRISONERS OF THE WHOLE COUNTRY

Ελληνικά (πηγή)

Όχι στο Όνομά μας

“Είναι απαράδεκτη η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές. Είναι κύριο θέμα η ριζική αλλαγή του σωφρονιστικού συστήματος”.

–Κάρολος Παπούλιας, 6/11/08

“Είμαστε άνθρωποι – κρατούμενοι. Άνθρωποι, λέω”

- Βαγγέλης Πάλλης, Κρατούμενος, 9/11/08

Από τις τρεις Νοεμβρίου μία εκκωφαντική κραυγή συνταράσσει τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας. Από τις τρεις Νοεμβρίου σύσσωμοι οι κρατούμενοι όλης της χώρας κατεβαίνουν σε απεργία πείνας διεκδικώντας το αυτονόητο : τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Απέναντί τους αντιμετωπίζουν την εκκωφαντική σιωπή των κραταιών ΜΜΕ και την παντελή αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας. Σε αυτές τις πρακτικές όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ.

Η κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είναι απερίγραπτη και μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο με τη σκληρή γλώσσα των μαθηματικών. Στα κατ’ επίφαση “σωφρονιστικά” ιδρύματα της χώρας έχουν καταγραφεί συνολικά 417 θάνατοι την τελευταία δεκαετία, ενώ ο ρυθμός τους έχει απογειωθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε σήμερα να σβήνουν στα χέρια του κράτους τέσσερις άνθρωποι το μήνα. Η πληρότητα αγγίζει το 168% (10.113 κρατούμενοι για 6.019 θέσεις) με την αναλογία χώρου για κάθε άνθρωπο να φτάνει σε περιπτώσεις το 1τμ. Με ημερήσιο κρατικό έξοδο ανά κρατούμενο τα 3,60 Ευρώ τα συσσίτια που παρέχονται είναι άθλια, οι υποδομές θυμίζουν μεσαίωνα και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ελλιπέστατη. Συγχρόνως, το Ελληνικό δικαστικό σύστημα στέλνει στη φυλακή έναν στους χίλιους κατοίκους της χώρας με τους έγκλειστους χωρίς δίκη (υπό προσωρινή κράτηση) να αγγίζουν το 30% του συνολικού αριθμού των κρατουμένων. Αν η ποιότητα μίας Δημοκρατίας κρίνεται από τις φυλακές της, τότε η Δημοκρατία μας ασθμαίνει. Αν η τιμώρηση παραβατικών συμπεριφορών με εγκλεισμό γίνεται από το κράτος στο όνομα της κοινωνίας, τότε για την κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είμαστε όλοι υπόλογοι, με συντριπτικές όμως ευθύνες να αναλογούν στην κρατική μηχανή. Σε αυτή την πραγματικότητα όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ.

Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται από επίσημους φορείς για τις Ελληνικές φυλακές σκιαγραφούν εικόνα κολαστηρίων. Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (2007) διαπιστώνει βασανιστήρια, απάνθρωπη μεταχείριση και απειλές κατά της ζωής κρατουμένων, σειρά παραβιάσεων αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης, ελλείμματα στη διερεύνηση και τιμωρία των ενόχων, αποσιώπηση περιστατικών βίας με την συμπαιγνία ιατρών και φυλάκων, απαράδεκτες συνθήκες ιατρικής περίθαλψης και ιατρικού ελέγχου στους κρατούμενους κλπ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει εκδώσει σειρά καταδικαστικών για την Ελλάδα αποφάσεων που αφορούν κακομεταχείριση ή/και παραβιάσεις άλλων δικαιωμάτων κρατουμένων από σωφρονιστικές αρχές. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει πάρει απόφαση – καταπέλτη για τα κακώς κείμενα στις φυλακές, προτείνοντας άμεσες δράσεις για την επίλυση τους. Ο Συνήγορος του Πολίτη διαμαρτύρεται για την παντελή έλλειψη συνεργασίας των αρμόδιων κρατικών φορεών μαζί του, λόγω της οποίας έχει ουσιαστικά απαγορευτεί η είσοδός του στις φυλακές της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια. Οι δικηγορικοί σύλλογοι όλης της χώρας, μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία, και πολλοί πολιτικοί/κοινωνικοί φορείς καταγγέλλουν την απαράδεκτη κατάσταση και ζητούν ευρύτερη συνεργασία για το ξεπέρασμα του προβλήματος. Αν ανθρώπινα είναι τα δικαιώματα που πρέπει να απολαμβάνει κάθε ανθρώπινο ον, κάθε στέρησή τους στις Ελληνικές φυλακές αποτελεί ανοιχτή πληγή για την κοινωνία μας. Σε αυτή την κατάσταση όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.

Με την απεργία πείνας οι κρατούμενοι καταφεύγουν στο τελευταίο οχυρό αντίστασης, που τους έχει απομείνει, το σώμα τους. Είχε προηγηθεί έσχατη έκκλησή τους προ μηνός προς τους ιθύνοντες να ενσκήψουν στο πρόβλημα, καθώς δεν πήγαινε άλλο. Για να λύσουν την απεργία πείνας ζητούν την ικανοποίηση αιτημάτων, που αποκαθιστούν την χαμένη τους αξιοπρέπεια και επανακτούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους, αιτημάτων συγκεκριμένων, αξιοπρεπών και άμεσα υλοποιήσιμων. Απέναντι στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων η πολιτική ηγεσία εξαντλεί τη δράση της σε αδιαφορία, υποσχέσεις και καταστολή των κινημάτων τους. Τυχόν αδιαφορία και αναλγησία της πολιτικής ηγεσίας όμως και σε αυτή τη φάση θα σημαίνει νεκρούς απεργούς πείνας. Στη μετωπική λοιπόν σύγκρουση που επιλέγουν οι κρατούμενοι της χώρας για τη διεκδίκηση των ανθρωπίνως αυτονόητων δε μπορούμε να μένουμε απαθείς σταυρώνοντας τα χέρια και περιμένοντας τις ειδήσεις των θανάτων από τις απεργίες πείνας αλλά θα σταθούμε αλληλέγγυοι. Αν η περιφρούρηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιβάλλουν την επαγρύπνιση όλων μας, τώρα είναι λοιπόν η στιγμή να πάρουμε θέση όλοι απέναντι στο πρόβλημα χωρίς αδιαφορίες και υπεκφυγές.

Απέναντι στην τεταμένη κατάσταση στις φυλακές όλης της χώρας όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο καθιστούμε την πολιτική ηγεσία απολύτως υπεύθυνη για ό,τι συμβεί και απαιτούμε άμεσα την τόσο θεσμική όσο και στην πράξη ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.

Y.Yacoel, Memoirs / Γ.Γιακοέλ, Απομνημονεύματα

• Y. Yacoel – Memories 1941-1943; ed.Paratiritis 1993

• Γ.Γιακοέλ – Απομνημονεύματα 1941-1943; εκδ.Παρατηρητής 1993

Συγγρ. : Γιακοέλ, Γιομτώβ
Επιμελ. : Αμπατζοπούλου, Φραγκίσκη
123Σελ. Μαλακό εξώφυλλο 21χ14
ISBN : 960-260-757-2
1993-1 Θεσσαλονίκη
Γλώσσα : Ελληνικά,

Ελληνικά:

Εξέχον μέλος της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης, ο Γιομτώβ Γιακοέλ υπήρξε για 20 χρόνια νομικός της σύμβουλος και ασχολήθηκε με την πολιτική σε κοινοτικό και εθνικό επίπεδο. Επιπλέον υπήρξε από τους πιο σημαντικούς εντεταλμένους της Κοινότητας στις σχέσεις της με το Ελληνικό Κράτος και έτσι υπήρξε παρόν σε όλα τα σημαντικά γεγονότα της εποχής.

Τα απομνημονεύματα του καλύπτουν την περίοδο μεταξύ Απριλίου 1941, όταν η γερμανική Κατοχή μόλις είχε ξεκινήσει και τελειώνουν την πρώτη εβδομάδα του Μαρτίου του 1943 όταν το πρώτο βαγόνι μεταφοράς ζώων που περιείχε 2800 θεσσαλονικείς εβραίους ξεκίνησε για το Άουσβιτς. Και ο ίδιος εκτοπίσθηκε και δούλεψε στα ζοντερκομάντο, (την μεταφορά των πτωμάτων από τους θαλάμους αερίων στα κρεματόρια) – εκτελέσθηκε τον Απρίλιο του 1944.

H Nύχτα των Κρυστάλλων

Ο λ:ηρ γράφει:

Πριν 70 χρόνια, τη νύχτα της 9ης προς 10η Νοεμβρίου 1938, πάνω από 200 Συναγωγές στη Γερμανία καταστράφηκαν· χιλιάδες Εβραϊκά καταστήματα λεηλατήθηκαν· 92 Εβραίοι δολοφονήθηκαν· και 25.000-30.000 Εβραίοι συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως.

Η Kristallnacht σηματοδοτεί την αρχή του Ολοκαυτώματος.  Ο κατατρεγμός των Εβραίων, από πολιτικός, οικονομικός και κοινωνικός γίνεται τώρα και φυσικός, με βία και φόνους.

Αφορμή για τη Νύχτα των Κρυστάλλων στάθηκε η δολοφονία ενός Γερμανού διπλωμάτη στο Παρίσι, από ένα 17χρονο Εβραιόπουλο.  Ο έφηβος είχε εξοργιστεί επειδή έμαθε πως η οικογένειά του είχε εκδιωχθεί από τον τόπο τους στη Γερμανία.

Στις 7 Νοεμβρίου 1938, μπήκε στη Γερμανική πρεσβεία στο Παρίσι και πυροβόλησε έναν χαμηλόβαθμο διπλωμάτη, στο όνομα 12.000 κατατρεγμένων Εβραίων.  Ο Γερμανός διπλωμάτης υπέκυψε στα τραύματά του δυο μέρες αργότερα.

Ο όνομα Kristallnacht αναφέρεται στο σπάσιμο των γυάλινων βιτρίνων χιλιάδων εβραϊκών καταστημάτων.

Κι επειδή της ιστορίας (ή της μοίρας) δεν της λείπει η ειρωνία, 51 χρόνια μετά τη Νύχτα των Σπασμένων Κρυστάλλων έπεφτε το Τείχος του Βερολίνου.

Πηγή

Vile antisemitism by Avriani newspaper/ Χυδαίος αντισημιτισμός από την “Αυριανή”

The recent presidential campaign of the US has been one of the most followed ones in the past years. In Greece the huge antipathy for George W. Bush has led to an overwhelming support for Barack Obama who is deemed as more friendly to greek interests and the only one able to change drastically US policy.

During this campaign, possibly due to the ignorance which characterizes a significant part of the greek Press, innuendos concerning the Jewish vote and the Jewish (sic) lobby where abundant; whether this being a direct statement that Bush relied on the Jewish lobby or a more subtle one when state television NET noted with meaning that only F.Y.R.O.M. and Israel supported McCain. Their ignorance is evident by the fact that American Jews have, historically, always massively supported Democratic candidates, being self described as liberals. This holds true for Al Gore in 2000 with 79% of the total jewish voters, John Kerry in 2004 with 74% and with Barack Obama for a projected 77%. This has been consistent with all the polls who have for months predicted the traditional huge gap between Republicans and Democrats – not that greek Press would ever care to note.

But yesterdays front page by Avriani newspaper was beyond any limit and was blatant, pure and vile antisemitism:

THE END OF JEWISH DOMINION

“THE END OF JEWISH DOMINION”
“Everything changes in America which we hope it becomes more democratic and human”

These are the key points in this revolting article: